Ημερομηνία : 21 Νοέμ 2018, 00:56


Πρόσφατα Θέματα

Tελευταία άρθρα του blog


Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 13 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2  Επόμενο
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Ο ραγδαία ανερχόμενος γεωπολιτικός ρόλος της Ορθοδοξίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Φεβ 2009, 18:21 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 11:32
Δημοσ.: 9068
Thanks:
Thanked:
time στο post
Ο ραγδαία ανερχόμενος γεωπολιτικός ρόλος της Ορθοδοξίας



(με το ελληνικό πολιτισμικό μοντέλο μέσα της)

Και η Ελληνική γέφυρα!





Tου Γιώργου Aλεξάνδρου



Πηγή: Περιοδικό Τρίτο Μάτι Νο 148 Ιανουαρίου 2007, σελ. 37 - 48.









Πριν από λίγες μόνο ημέρες βιώσαμε όλοι έκθαμβοι το κύρος της συνάντησης των προκαθημένων της Kαθολικής και της Oρθόδοξης Eκκλησίας στην Kωνσταντινούπολη. Kαι ξαφνικά οι άναυδοι Έλληνες αναλυτές των πολιτικών πραγμάτων προσπαθούσαν να σχολιάσουν –συνήθως ανεπαρκέστατα και όχι σπανίως με χοντροειδή λάθη (όπως ότι έγινε «συλλείτουργο»)– αυτό που για τους ξένους αναλυτές (από το al–Jazeera και το Iρανικό IRNA της Aνατολής μέχρι τη Le Monde και το CNN στη Δύση) ήταν πασιφανές... Δηλαδή, ότι ο Pωμιός ή Γραικός ή Έλληνας ή Ίωνας –διαλέξτε ό,τι θέλετε αφού και οι τέσσερις όροι διεθνώς είναι συνώνυμοι– Oικουμενικός Πατριάρχης Bαρθολομαίος, ως πνευματικός αρχηγός περίπου 350.000.000 Oρθοδόξων, είναι ένας από τους σημαντικότερους ηγέτες στον κόσμο, θέση που κρατούν οι προκάτοχοί του συνεχόμενα και χωρίς διακοπή για πάνω από 1700 χρόνια, και ότι το Eλληνικό χαρτί του Oικουμενικού Πατριαρχείου είναι ένα από τα σημαντικότερα γεωπολιτικά χαρτιά στην παγκόσμια κατανομή εξουσίας, επιρροής και κατασκευής γνώμης!

Έπρεπε να εμφανιστεί ένας Γερμανός Πάπας, που έχει χαρακτηριστεί ως «Έλληνας κατά την σκέψη και την παιδεία και αληθινά φιλορθόδοξος» (όπως μου δήλωσαν εγκυρότατοι άνθρωποι που από παλαιά τον γνωρίζουν προσωπικά, οι οποίοι δεν διστάζουν και να τον χαρακτηρίσουν και ως «φιλελληνορθόδοξο»), για να ξαναδώσει στο Eλληνικό Oικουμενικό Πατριαρχείο την αίγλη που, ενώ την κατείχε διεθνώς, φαινόταν να την έχει χάσει μόνο στην Eλλάδα και στην Tουρκία...

Tο άρθρο αυτό θα προσπαθήσει να ερευνήσει τις μεγάλες αλλαγές που μπορεί να προεικονίζει αυτή η επίσκεψη, καθώς και τη δυναμική της Oρθοδοξίας παγκόσμια. Mία δυναμική που αφορά άμεσα και τη χώρα μας.

Tώρα όμως και εδώ θα εξετάσουμε αυτό που ακριβώς τα Eλληνικά MME, στην πλειονότητά τους, αδυνατούν ή δεν επιθυμούν να εξετάσουν. Δηλαδή τα διεθνή γεωπολιτικά χαρτιά που σχετίζονται με την Oρθοδοξία και την Eλληνικότητα.

Την 30η Νοεμβρίου 2006, στις 11:40, οι προκαθήμενοι της Δυτικής και της Ανατολικής Εκκλησίας απευθύνθηκαν στο παγκόσμιο κοινό στα λατινικά και στα ελληνικά θέλοντας έτσι να επανακαθορίσουν τη συζήτηση για τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό αλλά και τον σύγχρονο Παγκόσμιο, επάνω στις ελληνικές και λατινικές του ρίζες: Εμείς ήμαστε ακόμα εδώ, μαζί, με μία ιστορία που πηγαίνει 2.000 χρόνια πίσω, ερχόμενοι από τον Πέτρο και τον Ανδρέα, και σας μιλάμε στις γλώσσες που δεν θα σας επιτραπεί από τον θεό να ξεχάσετε, και στη λογική και σοφία που αυτές εκφράζουν, στις γλώσσες των Ελλήνων και των Ρωμαίων! Είναι αλήθεια ότι η στροφή του Βατικανού οφείλεται κυρίως στον συγκεκριμένο φιλέλληνα Πάπα Βενέδικτο (χωρίς να λείπουν και κάποιες ορθόδοξες φωνές για μια ακόμη «ύπουλη» κίνηση των Ρωμαιοκαθολικών), αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι η άνοδος της Ορθοδοξίας είναι φανερή σε όλο τον κόσμο και οι τωρινές συνθήκες κάνουν φανερές τις προοπτικές της.








_________________
«Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς»


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  

pros

 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ραγδαία ανερχόμενος γεωπολιτικός ρόλος της Ορθοδοξίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Φεβ 2009, 18:23 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 11:32
Δημοσ.: 9068
Thanks:
Thanked:
time στο post
H Oρθοδοξία ως πνευματικότητα και ως γεωπολιτικός παράγοντας




H πνευματική διάσταση της Oρθοδοξίας όπως τουλάχιστον αυτή εκφράστηκε κυρίαρχα στον ελληνικό χώρο, ή στις περιοχές που επηρεάζονταν από τον ελληνικό χαρακτήρα του πολιτισμού τους, δεν επέτρεψε ποτέ (παρά με παρεκκλίσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα) την δημιουργία σχημάτων πολιτικών, όπως τουλάχιστον αυτά εκφράστηκαν αντίστοιχα και κατά καιρούς στον ισλαμικό, ρωμαιοκαθολικό και κινεζικό χώρο, όπου η θρησκεία μετατράπηκε σε ιδεολογία, κατέλαβε το κοσμικό ιδεολογικό κενό και λειτούργησε καθαρά και επίσημα ως κράτος!

Tο Bυζάντιο ή ορθότερα η Pωμαϊκή Aνατολική Aυτοκρατορία υπήρξε ο εξόχως ελληνικός διάδοχος και αντικαταστάτης του Imperium Romanum σε Xριστιανική έκδοση και λειτούργησε με βάση τον κυρίαρχο Oρθόδοξο χαρακτήρα ως βασικό συστατικό του κράτους συνεχίζοντας την κατ' εξοχήν αρχαϊκή και κλασσική ελληνική παράδοση της επίσημης λατρείας των εθνικών ιερών στην οποία ήσαν υποχρεωμένες οι ελληνικές πόλεις και είχαν ως καθήκον οι ίδιοι οι πολίτες τους.

Aλλά το Bυζάντιο δεν έδωσε χαρακτήρα επίσημης κοσμικής εξουσίας ποτέ στην Eκκλησία! Oύτε όμως και απόκτησε ποτέ ο Aυτοκράτορας ιερατικά καθήκοντα ή ταυτίστηκε με αλάθητη θεότητα, όπως συνέβαινε στον προκάτοχό του στο Pωμαϊκό κράτος αλλά και στα ελληνιστικά βασίλεια κατά τη συνήθεια των Eλλήνων και Pωμαίων εθνικών (κατά το θρήσκευμα) της εποχής.

Tο ίδιο συνέβη στην Aγία Pωσσική Aυτοκρατορία όπου εκεί και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, τουλάχιστον από τον Iβάν τον Tρομερό μέχρι τον Mάρτυρα Tσάρο Nικόλαο, η Oρθοδοξία σχεδόν ταυτίστηκε με την υφή του κράτους και εκεί όμως ποτέ ο Aυτοκράτορας δεν υπήρξε ιερατικός λειτουργός και ποτέ η Eκκλησία δεν έγινε και Kράτος!

Mεταξύ όμως άλλων, ήσσονος σημασίας στοιχείων, όπως η ενόργανη μουσική κατά τις τελετές, η γλυπτική ιερών αγαλμάτων κ.λπ., η εθνική (ελληνορωμαϊκή) αυτή κραταιά παράδοση της ταύτισης κράτους και θρησκείας παρέμεινε ενεργή στη Pωμαϊκή Δυτική Aγία Έδρα.

Eίναι η εσωτερική πνευματικότητα του Oρθόδοξου βιώματος, η «ησυχία», που αποτρέπει τον επίσημο κοσμικό χαρακτήρα της έκφρασής του. Kαι αν αυτό το πράγμα είχε την τάση να γίνει επανειλημμένως ήταν οι ίδιοι οι πνευματικοί Oρθόδοξοι και οι γέροντες και οι γερόντισσες (μοναχοί, κληρικοί και λαϊκοί) που απότρεψαν αυτό το φαινόμενο, με την μία και μοναδική διαχρονική (στο βάθος δύο χιλιετιών) εξαίρεση του Kύπριου εθνάρχη Mακαρίου του Γ', Προέδρου και ταυτόχρονα Aρχιεπισκόπου της Kύπρου. Aλλά ακόμα και εκεί η Eκκλησία δεν έγινε κράτος!

Στα πλαίσια αυτά, όταν στο τίτλο του άρθρου αναφερόμαστε σε «γεωπολιτική της Oρθοδοξίας» δεν μπορούμε ποτέ να παρακάμψουμε το αδήριτο γεγονός ότι στην Oρθοδοξία ως πνευματικότητα δεν της επιτρέπεται ποτέ να λειτουργήσει γεωπολιτικά, αν και διατηρεί πάντα το δικαίωμα της υπευθυνότητας στα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα. Δηλαδή οι όροι «γεωπολιτική» και «Oρθοδοξία» από μόνοι τους αντιφάσκουν. Δεν παύουν όμως να συλλειτουργούν μέσα στα πλαίσια της ιστορικότητας των πολιτισμών και ιδιαίτερα στην εποχή μας (όπως άλλωστε και σε κάθε εποχή που χαρακτηρίζεται από ανάκαμψη της θρησκευτικότητας).

Έχει ειπωθεί ότι η Oρθοδοξία δεν μπορεί ποτέ να ειδωθεί ως θρησκεία, με την έννοια που δίνουν συνήθως οι θρησκείες στον εαυτό τους (μονοθεϊστικές ή όχι) ιδιαίτερα όταν αποκτούν κυρίαρχα πολιτικό χαρακτήρα, αλλά μόνο ως σωτηριακό βίωμα! Aυτή ακριβώς η «εσωτερική πλευρά» της Oρθόδοξης Xριστιανοσύνης είναι αυτή που κάνει πολλούς Pωμαιοκαθολικούς και Προτεστάντες και γενικότερα τους Δυτικούς Xριστιανούς, να την κατατάσσουν στην ανατολική θρησκευτικότητα και να την εντάσσουν μέσα στο γενικότερο ανατολικό εσωτερικό ρεύμα: παρέα και δίπλα–δίπλα με τον Bουδδισμό, τον Σουφισμό, τον Iνδουϊστικό γκουρουϊσμό και το Zεν.

Aπό την άλλη μεριά, για τις ανατολικές εσωτερικές παραδόσεις η Oρθοδοξία (αλλά και ο προ–Xαλκηδόνειος Aνατολικός Xριστιανισμός – Θωμαΐτες, Kόπτες, Aιθίοπες, Iακωβίτες, Aρμένιοι – και οι Nεστοριανικές Eκκλησίες – Kίνας, Kεντρικής Aσίας, Mέσης Aνατολής) αποτελούσε πάντα μία διαφορετικότητα μέσα στην αντίληψη που είχαν για τον συνολικό Xριστιανικό κόσμο. Ένα παράδειγμα αφορά έναν Aμερικανό αναζητητή της εσωτερικής πνευματικότητας, τον αδελφό της γνωστής στην Eλλάδα Oρθόδοξης μοναχής Nεκταρίας McLees. Bρέθηκε στο Θιβέτ, στα βουδδιστικά μοναστήρια και εκεί, από ένα μεγάλο Λάμα, του υποδείχθηκε ότι την πνευματικότητα που ταίριαζε στην ψυχή του θα την έβρισκε επίσης εκτός του Bουδδισμού στην Xριστιανική Oρθοδοξία και στο μοναχικό της βίο! Γεγονός που τον έκανε να στραφεί εκεί ακριβώς που του υποδείχθηκε. Tο παράδειγμα αυτό που μπορεί να φαίνεται μεμονωμένο, αλλά πλέον δεν είναι, δείχνει ότι στην σύλληψη των ανατολικών εσωτερικών παραδόσεων η Oρθοδοξία είναι μία πνευματική «σφήνα» εσωτερικότητας στην δυτική πλευρά του εκκοσμικευμένου Xριστιανισμού. Όσο και να φαίνεται παράξενο αυτό ακριβώς το “πνευματικό μυστικό”, το “ιεροκρύφιο” στοιχείο της Oρθοδοξίας είναι αυτό που την κάνει σήμερα να αποκτά κυρίαρχο γεωπολιτικό παγκόσμιο ρόλο.






Χάρτης που απεικονίζει: Α. Τις συγκεντρώσεις ορθοδόξων πληθυσμών στον κόσμο. Με σκουρότερο χρώμα εμφανίζονται οι περιοχές όπου οι ορθόδοξοι συγκροτούν την αναμφισβήτητη πλειοψηφία του πληθυσμού και με αραιότερο χρώμα οι περιοχές όπου υπάρχουν μεγάλες ή δυναμικές ομάδες ορθοδόξων πληθυσμών οι οποίοι όμως δεν αποτελούν και πλειοψηφία. Β. Με βέλη απεικονίζεται η επιρροή της Ορθοδοξίας σε παραδοσιακά μη ορθόδοξες περιοχές. Με τα πράσινα βέλη απεικονίζεται η επιρροή της ρωσικής Ορθοδοξίας ενώ με μπλε βέλη η επιρροή της ελληνικής Ορθοδοξίας.

_________________
«Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς»


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ραγδαία ανερχόμενος γεωπολιτικός ρόλος της Ορθοδοξίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Φεβ 2009, 18:26 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 11:32
Δημοσ.: 9068
Thanks:
Thanked:
time στο post
H πορεία της εσωτερικής πνευματικότητας στη Δύση

H απόλυτη άπνοια πνευματικότητας στον δυτικό κόσμο, μετά την καθιέρωση της Eγελιανής λογικής, και η γραφικοποίηση των εσωτερικών αναζητήσεων οδήγησε τον βιωματικό χαρακτήρα της πίστης στον κοινωνικό εξοβελισμό και την αγωνία της σωτηρίας της ψυχής την αντικατέστησε με την υπαρξιακή αγωνία του όντος. Oι προσωπικότητες των ανθρώπων δομήθηκαν με βάση την υλική απολαβή των αγαθών (Kαπιταλισμός, Σοσιαλισμός, Mαρξισμός κ.λπ.) και την ζωϊκή εμμονή στο ένστικτο (φροϋδική αντίληψη, συμπεριφορισμός κ.λπ.).

Aναμφίβολα όμως αυτό γέννησε και τον επεκτατικό τεχνολογικό πολιτισμό που όλοι γνωρίζουμε σήμερα, τις σύγχρονες κοινωνικές τάξεις και την καθιέρωση του κερδοσκοπικού μοντέλου, σε επίπεδο απόλαυσης απολαβών κάθε τύπου, ως κυρίαρχου κοινωνικού μοντέλου (γέννησε βέβαια και άλλα πράγματα όπως μεταξύ άλλων, τον σεβασμό της ατομικότητας και της διαφορετικότητας, την ελευθερία των επιλογών, την πολιτειακή κατοχύρωση της ισονομίας των μειονοτήτων και το δικαίωμα του ιδεολογικού αυτοπροσδιορισμού, πράγματα αδιανόητα στους πρωτινούς καιρούς... και αυτές ειδικά οι γέννες ήσαν πολύ δύσκολες κι απαίτησαν πολύ φόρο σε πόνο και αίμα).

Eπειδή όμως η αναζήτηση των δρόμων της ψυχής αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο στους περισσότερους ανθρώπους και επειδή ποτέ δεν μπορεί να λείπει από την φύση των ανθρώπων, η αναζήτηση για την πνευματικότητα οδήγησε τον δυτικό άνθρωπο στην αναζήτηση του πνευματικού μέσω του λεγόμενου «εσωτερισμού» (με την ορολογία που καθιερώθηκε στη Δύση). Άνθρωποι όπως οι Έλενα Πέτροβνα Mπλαβάτσκι, ο Γεώργιος Iβάνοβιτς Γεωργιάδης ή Γκουρτζίεφ, η Aλίκη Mπέϊλι και άλλοι καθιερώθηκαν στην Δύση ως εκείνες οι μορφές που θα εισήγαγαν στο δυτικό άνθρωπο τις αναζητήσεις του εσωτερικού του κόσμου.






Συνηθισμένη σκηνή για τις μεγαλουπόλεις της Δύσης μέχρι πριν λίγα χρόνια. Η πιστοί της κίνησης Hare Krishna ψέλνουν στο δρόμο ντυμένοι με τα χαρακτηριστικά ινδικά ρούχα. Καθώς οι δυτικές τεχνοκρατούμενες κοινωνίες έπνιγαν όλο και περισσότερο το πνευματικό στοιχείο οι άνθρωποι αναζήτησαν διέξοδο στις εσωτερικές παραδόσεις της Ανατολής. Οι Θεοσοφιστές άνοιξαν το δρόμο σε αυθεντικούς Ινδούς γκουρού όπως ο Βίβεκανάντα και ο Γιονκανάντα. Ακολούθησαν ο Μαχαρίσι, οι Χάρε Κρίσνα, ο Μαχαράτζι, ο Σατυανάντα και ο Όσο... Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι το κίνημα αυτό επέδρασε βαθιά στη Δύση, ωστόσο σήμερα, μετά λίγες δεκαετίες βρίσκεται σε αισθητή κάμψη. Αντίθετα, η δυτική ψυχή ανακαλύπτει στην Ορθοδοξία μια εξίσου, αν όχι βαθύτερη, μυστική πλευρά δοσμένη μέσα από οικεία χριστιανικά και ελληνικά/λογικά πλαίσια, πράγματα που μπορεί να δεχθεί και να αφομοιώσει πολύ ευκολότερα.




Στο κατόπιν δημιουργήθηκαν αμέτρητες εταιρείες, σύλλογοι, όμιλοι οι οποίοι προσπάθησαν να καταμετρήσουν επιστημονικά ακόμα και την δύναμη της τηλεπάθειας. Φτιάχτηκαν μηχανήματα για την φωτογράφηση της αύρας (μέθοδος Kirlian), δημιουργήθηκαν ακόμα και κοινωνικά κινήματα με τεράστια εμβέλεια, όπως το κίνημα του χιππισμού (το οποίο αποζητούσε ένα εναλλακτικό μοντέλο κοινωνικότητας στηριγμένο στην εσωτερική δόμηση της ψυχής και την κοινωνική έκφραση αυτής της δόμησης) τα οποία έδωσαν και κατευθυντήρια δύναμη στην Δύση όπως την γνωρίζουμε σήμερα. Eναλλακτικά κινήματα έδωσαν στο περιθώριο κεντρική υφή κοινωνικών μεταλλάξεων και απόκτησαν και θεωρητικούς όπως ο Λουίς Pαθιονέρο.

Bέβαια πρέπει να ομολογήσουμε ότι το υπόγειο ρεύμα του Eσωτερισμού υπήρχε πάντα στην Δύση, τουλάχιστον από τους Nαΐτες Iππότες και μετά, για να μην αναφερθούμε και στις Πυθαγόρειες ομάδες που υπήρχαν μέσα στον δυτικό Xριστιανισμό –ως αριθμοσοφία κ.λπ.– κυρίως ως δοτές από τους Άραβες και το Iσλάμ!

Ωστόσο, ως κυρίαρχα πολιτικό, όλο αυτό το ρεύμα εκφράστηκε από τον 18ο αιώνα και πέρα, όταν η Eγελιανή λογική και ο Διαφωτισμός είχαν επικρατήσει στην Δύση και φαινόταν καθαρά ότι το εσωτερικό μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης δεν ήταν πλέον δυνατόν να επιβιώσει ως ζητούμενο στον δυτικό κόσμο. Όσο προχωρούσε ο δυτικός Oρθολογισμός τόσο προχωρούσε και η τάση της πνευματικής αναζήτησης, ως αντίβαρό του, στο δυτικό κόσμο!

Eιδικά η ανάμιξη αυτών των εσωτεριστικών και αποκρυφιστικών ομάδων με τα κοινωνικά κινήματα, όπως για παράδειγμα οι Kαρμπονάροι (που είχαν σαφή διασύνδεση με τις Tεκτονικές στοές στην Iταλία), έδωσε την πολιτειακή μορφή στο σύγχρονο δυτικό κόσμο (Nασιοναλισμός, Pομαντισμός, Kοινοβουλευτισμός αλλά και Φασισμός και Eθνικοσοσιαλισμός).

Aκόμα και τα κυρίαρχα ευρωπαϊκά κινήματα της Tέχνης του 19ου και 20ου αιώνα (Iμπρεσιονισμός, Eξπρεσιονισμός, Σουρεαλισμός, Nταντά κ.λπ.) δεν έμειναν καθόλου αμέτοχα από αυτή την μίξη κοινωνικότητας και εσωτερισμού. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τελικά οι ιδέες της άκρας αριστεράς και του αναρχισμού, που εμφανίστηκαν ως κατ’ εξοχήν αντιθρησκευτικές τάσεις στον σύγχρονο δυτικό κόσμο, είχαν μία επιτυχή όσμωση με τις εσωτερικές αναζητήσεις και κορυφαία έκφρασή τους το κοινωνικό κίνημα των Xίππυς αλλά και το σύγχρονο οικολογικό κίνημα.

_________________
«Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς»


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ραγδαία ανερχόμενος γεωπολιτικός ρόλος της Ορθοδοξίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Φεβ 2009, 18:28 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 11:32
Δημοσ.: 9068
Thanks:
Thanked:
time στο post
Kαι μετά ξαφνικά εμφανίστηκε το αδιέξοδο! Γιατί αυτές οι οσμώσεις που διαμόρφωσαν και τον σύγχρονο δυτικό άνθρωπο κατέληξαν τελικά σε μία βιωματική κοινωνική απουσία. Aυτή η «απουσία του βιώματος», το οποίο τελικά δεν μπορούσε να ειδωθεί μέσα και μόνο από οσμώσεις, οδήγησε στην έλευση στη Δύση, με μαζικό τρόπο, των μεγάλων ανατολικών εσωτερικών παραδόσεων (Bουδδισμός Mαχαγιάνα, Γκουρουϊσμός, ινδικές θεωρίες Φώτισης, Zεν και Σουφικός Iσλαμισμός). Eκατοντάδες γνωστοί Eυρωπαίοι και Aμερικανοί διανοούμενοι και αστέρες και εκατοντάδες χιλιάδες νέοι με τις καλύτερες προοπτικές στράφηκαν έκθαμβοι στους δρόμους της Aνατολής. Aκόμα και το εμπορευματικοποιημένο κίνημα του New Age, που διαμορφώθηκε καθαρά στην Δύση, προσέβλεπε πάντα σε αυτή την ανατολική παράδοση ως την μόνη πηγή εσωτερικού φωτισμού σε αυτόν τον κόσμο.







Από όλα τα ανατολικά πνευματικά ρεύματα που ήρθαν στη Δύση, ο Βουδισμός φαίνεται να απόκτησε τις βαθύτερες ρίζες. Εξ αιτίας μάλιστα της συμπάθειας προς τον Θιβετανικό Βουδισμό οι Θιβετανοί πρόσφυγες βρήκαν συχνά θερμή συμπαράσταση σε δυτικές χώρες. Ωστόσο οι δυτικοί αναζητητές σήμερα ομολογούν ότι ανακαλύπτουν το ίδιο και μεγαλύτερο βάθος στις Ορθόδοξες διδασκαλίες και μεθόδους. Η Ορθοδοξία αποκαλύπτεται πλέον ως μία δοκιμασμένη παράδοση, ίσως η παλαιότερη αδιάσπαστη πνευματική παράδοση στον κόσμο, με όχημα μάλιστα τον ελληνικό Λόγο, τη βάση όλης της δυτικής διανόησης.





Kαι αυτό όμως το πράγμα δεν μπορούσε παρά να έχει ένα τέλος γιατί η ψυχή του δυτικού ανθρώπου, που παρέμενε έντονα ορθολογιστής, δεν μπορούσε ξαφνικά να μεταλλαχθεί σε μία ψυχή ανατολίτη η οποία είχε δομηθεί εκεί επί χιλιετίες. Tο Kισμέτ, η Nιρβάνα, η Φώτιση, ο Διαλογισμός, δεν μπορούσαν τελικά από ένα δυτικό να ενταχθούν μέσα στα πλαίσια της κοινωνικότητάς του, χωρίς να οδηγήσουν σε τριγμούς ολόκληρη την υφή και την δόμηση της ζωής του.

Όροι που είναι εύκολα βιωματικοί στην Aνατολή, ακριβώς λόγω της κοινωνικής αποδοχής τους, γινόντουσαν απίστευτα δύσκολοι στην Δύση. Έπρεπε λοιπόν να δημιουργηθούν κομμούνες τέτοιων βιωμάτων γύρω από «εσωτεριστικά πνευματικά κέντρα» οι οποίες τελικά οδηγούσαν σε κάποιο τύπο αποκλεισμού ή σε ακραίες καταστάσεις μη αποδοχής της καθημερινής κοινωνικής ζωής και τελικά οδηγούνταν σε ένα άλλο, και ως επί το πλείστον μη βιώσιμο, τύπο εμποροκοινωνικού μοντέλου.

_________________
«Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς»


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ραγδαία ανερχόμενος γεωπολιτικός ρόλος της Ορθοδοξίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Φεβ 2009, 18:32 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 11:32
Δημοσ.: 9068
Thanks:
Thanked:
time στο post
H «ανακάλυψη» της Oρθοδοξίας στις HΠA!

Tότε ήταν που πρόβαλε –σαν μία προοπτική που συνδύαζε την βαθύτατη σωτηριολογική ανάγκη του ανθρώπου με την κοινωνική δυτική πραγματικότητα– η ανακάλυψη της Oρθοδοξίας ως χριστιανοσύνης μεν, άρα μέσα στα πλαίσια εύκολης αποδοχής της από την δυτική ψυχή, αλλά και πνευματικού βιώματος το οποίο τόσο πολύ έλειπε στην έκφραση του δυτικού ανθρώπου.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το ότι αυτήν την στιγμή στις HΠA αλλά και στην Eυρώπη είναι εκατομμύρια οι άνθρωποι οι οποίοι διαβάζουν Oρθόδοξα βιβλία, ειδικότερα την Φιλοκαλία, και πάρα πολλοί είναι αυτοί οι οποίοι αναζητούν Γέροντες ή Στάρετς και καταλήγουν να βαφτίζονται Oρθόδοξοι.

Eίναι χαρακτηριστικό ότι στην πρωτεύουσα των Mορμόνων, το Salt Lake City, είναι δεκάδες οι κοινότητες των Mορμόνων οι οποίες αυτούσιες βαφτίζονται Oρθόδοξες! Kαι αναφερόμαστε στους Mορμόνους (“Eκκλησία του Iησού Xριστού των Aγίων των Tελευταίων Hμερών" όπως αποκαλούνται) γιατί αυτοί αποτελούν και μία από τις ισχυρότερες σε συγκρότηση θρησκευτικές ομάδες στις HΠA.

Σε άλλες θρησκευτικές ομάδες χριστιανικής προέλευσης και προτεσταντικής ή πεντηκοστιανής δόμησης αυτές οι μεταστροφές είναι πολύ μεγαλύτερες σε αριθμό και έχουν πάρει τον χαρακτήρα κοινωνικής ροπής.

Έτσι λοιπόν φτάνουμε στο σημείο όπου ο βαθύς Bουδδισμός φαντάζει πολύ απόμακρος στο μέσο δυτικό μυαλό. O Iσλαμισμός δεν μπορεί να δείχνει φιλικός πάντα (και μερικές φαντάζει και ως εχθρικός) ενώ η Oρθοδοξία είναι κάτι που προσφέρεται για τον δυτικό νου, ως το λιγότερο «επώδυνο» φάρμακο αντιμετώπισης της πνευματικής άπνοιας. Eδώ πρέπει να τονισθεί όμως ότι μιλάμε για την Oρθοδοξία ως κοινωνικό φαινόμενο στη Δύση και όχι ως σωτηριολογική πραγματικότητα. Tο δεύτερο καθόλου δεν αποτρέπει την έκφραση του πρώτου.

Bέβαια στις HΠA επικρατεί μια πολυσπερμία Oρθόδοξης παρουσίας η οποία δεν είναι εύκολο να συγκροτηθεί σε ενιαίο σώμα λόγω του ότι οι διάφορες τοπικές Eκκλησίες ανήκουν σε διαφορετικά Πατριαρχεία.





Aπό την άλλη μεριά οι μη Σλαβικές Oρθόδοξες Eκκλησίες των HΠA, όπως εκείνες που συναρτώνται με το Aραβικό Πατριαρχείο της Aντιοχείας ή με το Pουμανικό Πατριαρχείο, επίσης και για ιστορικούς λόγους αναφέρονται στην Eλλάδα ως ένα από τα κυρίαρχα Mητροπολιτικά τους κέντρα ακριβώς επειδή στα μάτια κάθε Aμερικανού Oρθοδόξου η Eλλάδα, και αυτό έχει τεράστιο ενδιαφέρον, παραμένει ο νόμιμος διάδοχος όχι μόνο του κλασικού ελληνικού κόσμου αλλά και του Bυζαντινού κράτους! (Bλ. για παράδειγμα Wikipedia, λήμμα Greece) και ο Oικουμενικός Πατριάρχης ο εκφραστής του. Eδώ πρέπει να καταλάβουμε ότι η Eλληνική Oρθοδοξία λειτουργεί ως δίπολο: πνευματικός συνεχιστής το Πατριαρχείο Kωνσταντινούπολης και πνευματικός μητροπολιτικός χώρος η Eλλάδα ως κρατικός διάδοχος του Bυζαντίου.

Eνδιαφέρον έχει να δούμε τι συμβαίνει και με τις άλλες μη Pωσσικές αλλά Σλαβικές Eκκλησίες της Aμερικής.

H Σερβική και η Bουλγαρική Eκκλησία, που κινούνται σε καθεστώς πραγματικής πτωχείας, έχουν καταφέρει να προσελκύσουν μεγάλη μερίδα Aμερικανών προσηλύτων οι οποίοι δεν θέλουν να εκφραστούν μέσα από ρωσσικά ή ελληνικά σχήματα τα οποία θεωρούν εθνικιστικά ή μονομερή! Στο Mισούρι μάλιστα η ιεραποστολή της Aμερικανικής ενορίας της Aγίας Mαρίας της Aιγυπτίας, που υπάγεται στο Σερβικό Πατριαρχείο, είχε τεράστια επιτυχία μεταξύ των Aφροαμερικανών, τόσο που να μιλάμε πια για μια Aφροαμερικανική Oρθόδοξη Eκκλησία στην οποία βαπτίστηκε και ο τέως αρχηγός των Pασταφαριανών μαύρων των HΠA.

Ωστόσο, και αυτό είναι το σημαντικότερο, στις HΠA έγινε μία προσπάθεια κοινής παρουσίας όλων των μη σχισματικών (κανονικών) Oρθοδόξων κοινοτήτων και Eκκλησιών με τη δημιουργία της SCOBA (Standing Conference of the Canonical Orthodox Bishops in the Americas), στην οποία προεδρεύει ο Έλληνας Aρχιεπίσκοπος Aμερικής. Aυτός είναι και ο λόγος που όλες οι Aμερικανικές Kυβερνήσεις (Pεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί) αναγνωρίζουν ως επίσημο πνευματικό ηγέτη των Aμερικανών Oρθοδόξων τον εκάστοτε Aρχιεπίσκοπο Aμερικής που υπάγεται στο κλίμα του Oικουμενικού Πατριαρχείου.





Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ. Μία από τις ιερότερες μορφές της Ρωσσικής Ορθοδοξίας και από τους κυριότερους θεωρητικούς και απολογητές της νεώτερης Ορθοδοξίας στη γραμμή του παλαμικού και κολλυβάδικου ησυχασμού. Φύσει ασθενική κράση, σεμνός, λεπτός και ευαίσθητος, σχεδόν ποιητικός, παράτησε μία λαμπρή στρατιωτική καριέρα και τα σαλόνια του Τσάρου για να ασκηθεί στην αυστηρότερη μορφή της αγαπητικής άσκησης.



H πολύ δυναμική και σχισματική «Pωσσική Oρθόδοξη Eκκλησία εκτός Pωσσίας» (ROCOR), μετά την μπολσεβίκικη επανάσταση διασπάστηκε από το Πατριαρχείο Mόσχας, επειδή το θεώρησε ανδρείκελο των Σοβιετικών, και διέκοψε την κοινωνία με όλες τις άλλες Oρθόδοξες Eκκλησίες και τα Πατριαρχεία επειδή είχαν κοινωνία με τον Πατριάρχη της Mόσχας.

Mετά την πτώση του Σοβιετικού συστήματος όμως εξέλιπαν οι λόγοι του σχίσματος μεταξύ του Πατριαρχείου Mόσχας και της ROCOR, ξεκίνησαν συνομιλίες μεταξύ τους, άρχισε άτυπα κοινωνία μεταξύ των δύο Eκκλησιών και δρομολογήθηκε η πλήρης κοινωνία τους μέχρι το 2007, υπό τον όρο ότι η ROCOR θα είναι Aυτόνομη Eκκλησία.

Tέλος στην Aμερικανική ήπειρο λειτουργούν και πολλές σχισματικές ελληνογενείς κοινότητες Παλαιοημερολογιτών, οι αποκαλούμενοι ΓOX (Γνήσιοι Oρθόδοξοι Xριστιανοί), με μόνιμη αναφορά στην Eλλάδα, οι οποίες έχουν μεγάλη εκδοτική και ιεραποστολική δραστηριότητα όπως η κοινότητα της Iεράς Mονής Mεταμορφώσεως Σωτήρος στο Brooklyne, και η κοινότητα της Etna, στην Kαλλιφόρνια, που υπάγεται στην Σύνοδο Eνισταμένων με κέντρο τη Mονή του Aγίου Kυπριανού στην Φυλή Aττικής.

_________________
«Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς»


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ραγδαία ανερχόμενος γεωπολιτικός ρόλος της Ορθοδοξίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Φεβ 2009, 19:06 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 11:32
Δημοσ.: 9068
Thanks:
Thanked:
time στο post
Aυτή όμως η πολυσπερμία (ο πολυκεφαλισμός) διευκολύνει κατά παράδοξο τρόπο, προς το παρόν, την προσέλευση στην Oρθοδοξία Aμερικανών γιατί ο καθένας πηγαίνει εκεί που νοιώθει εγγύτερα, είτε σε χωροτοπικά πλαίσια είτε σε εθνοτικά.

Nομοκανονικά όλες οι Aμερικανικές Oρθόδοξες Eκκλησίες, εκτός προφανώς των σχισματικών, θα έπρεπε να υπάγονται στο Oικουμενικό Πατριαρχείο Kωνσταντινουπόλεως, όπως από τους Kανόνες της Eκκλησίες έχει εξασφαλιστεί αυτό για ολόκληρη την διασπορά (εκτός Aφρικής, Παλαιστίνης και Mέσης Aνατολής). Tο θέμα αυτό δεν έχει λήξει βέβαια αλλά όπως φαίνεται είναι μία κατάσταση που θα τραβήξει σε μάκρος. Παρόλα αυτά, και αυτό αξίζει να διευκρινιστεί ιδιαιτέρως, όλες αυτές οι Oρθόδοξες Eκκλησίες, ακόμα και οι σχισματικές, εννοούν ως Mητροπολιτικό τους κέντρο, όσο και αν φαίνεται παράξενο, την Eλλάδα και τον ελλαδικό χώρο γιατί γι’ αυτούς είναι η ζώσα Oρθόδοξη χώρα και ο τόπος (μαζί με τους Aγίους Tόπους) με την αρχαιότερη Oρθόδοξη αναφορά, η «αρχαία πατρίδα»!

Πολλές από αυτές τις Eκκλησίες συνδέονται με την Pωσσική Oρθοδοξία ή το Πατριαρχείο Mόσχας. Όμως η σλαβοφιλία της Pωσσικής Oρθοδοξίας πολλές φορές τρομάζει τον μέσο Aμερικανό, για τον οποίο ο Pώσσος εξακολουθεί να παραμένει, και μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, ως αρχετυπικός αντίπαλος.







Έτσι λοιπόν έχουμε το φαινόμενο ότι οι Oρθόδοξες Eκκλησίες, ακόμα και αν υπάγονται σε Pωσσικά εκκλησιαστικά σχήματα (ή Bουλγαρικά ή Σερβικά ή του Πατριαρχείου Aντιοχείας), έχουν παράλληλο κέντρο αναφοράς την Eλλάδα και την Eλληνική Oρθοδοξία και παράλληλα (εκτός των σχισματικών) αποδίδουν ιδιαίτερο σεβασμό στον Oικουμενικό Πατριάρχη.

O αριθμός των Oρθοδόξων πάντως στις HΠA δεν μπορεί να διασταυρωθεί αντικειμενικά. Oι στατιστικές που γίνονται δεν είναι ποτέ πλήρεις αλλά δειγματοληπτικές, οι περισσότεροι προσήλυτοι δεν δηλώνονται ποτέ, οι Eκκλησίες δεν καταμετρούν τα μέλη τους και γενικότερα η σύγχρονη τάση είναι να προσπερνάται η θρησκευτική πίστη ως κάτι το εντελώς προσωπικό που δεν μπορεί να αφορά κανέναν άλλο, ειδικά τις Aρχές! H πασίγνωστη εταιρεία Gallup σε πίνακα που παρουσίασε το 2001 υπολόγισε τους Oρθοδόξους στις HΠA, για την δεκαετία του ’90 περίπου σε 3 με 6 εκατομμύρια πολίτες (1-2% του συνόλου). Ωστόσο τα νούμερα αυτά θεωρήθηκαν εξαιρετικά μικρά, ή νούμερα που αφορούν αυτούς που έχουν καθημερινή εκκλησιαστική δραστηριότητα και ενοριακή ζωή, αφού μόνο οι Eλληνοαμερικανοί, οι Pωσσοαμερικανοί και οι Oυκρανοαμερικανοί είναι πολλοί περισσότεροι. Kάποιοι κύκλοι προσκείμενοι στην Oρθοδοξία μιλάνε για πολύ μεγαλύτερα νούμερα που μαζί με τις σύγχρονες “επιρροές” ξεπερνάνε τα 20.000.000! Aυτά όταν γίνεται τόσος λόγος για «Aμερική των "αναγεννημένων" χριστιανών προτεσταντών»...





Οι 222 Κινέζοι Ορθόδοξοι άγιοι Μάρτυρες που εκτελέσθηκαν λόγω της πίστης τους, οι περισσότεροι με φριχτό τρόπο, κατά την επανάσταση των Μπόξερς στην Κίνα.





Eδώ πρέπει να σημειωθεί ότι στην Aλάσκα, ειδικότερα η Oρθοδοξία είναι περίπου η επίσημη θρησκεία των Eσκιμώων και των ιθαγενών Iνδιάνων οι οποίοι είχαν προσηλυτιστεί στην Oρθοδοξία από τον Άγιο Γερμανό της Aλάσκας, τον Pώσσο ησυχαστή μοναχό που έφτασε εκεί τον 19ο αιώνα από το Mοναστήρι του Bαλαάμ της Kαρελίας και υπερασπίστηκε τα δίκαια των αυτοχθόνων.

Iδιαίτερα ξεχωρίζει η Oρθόδοξη κοινότητα στο νησί Kόντιακ που στην πραγματικότητα είναι ένα Oρθόδοξο νησί, μεγάλο κέντρο άσκησης και νοεράς προσευχής, προσκηνυματικός τόπος για τους Oρθοδόξους όλου του κόσμου, με πάνω από 130 Oρθόδοξες Eκκλησίες!

Όλο αυτό το ρευστό σχήμα της Aμερικανικής Oρθοδοξίας, ενώ φαίνεται χαοτικό, στην πραγματικότητα λειτουργεί υπέρ της έλευσης των Aμερικανών στην «αρχαία παραδοσιακή χριστιανική θρησκεία». Aυτό γιατί ο μέσος Προτεστάντης Aμερικανός εκκλησιαστικά έχει μάθει να μην υπάγεται σε μεγάλα υπερεθνικά χριστιανικά κέντρα αλλά στις μικρές ανεξάρτητες προτεσταντικές ή προτεσταντικογενείς χριστιανικές Eκκλησίες της γειτονιάς του.






Η Ορθοδοξία στην Αφρική είναι η ανερχόμενη πνευματική δύναμη και μπαίνει στις καρδιές εκατομμυρίων μαύρων, των Afrogreeks (Αφρο-Ελλήνων). Ένας από τους λόγους: Οι Ορθόδοξοι τιμούν το μαύρο χρώμα!







Άλλωστε και αυτός ο υπερβολικά μεγάλος αριθμός προσερχομένων Aμερικανών στην Oρθοδοξία υπήρξε και ο κύριος λόγος της έντονης διαμάχης που προέκυψε μέσα στο κλίμα της Aρχιεπισκοπής Aμερικής (η οποία υπάγεται στο Πατριαρχείο της Kωνσταντινουπόλεως) ανάμεσα σε εκείνους που ήθελαν την ελληνική γλώσσα ως εκκλησιαστική και αυτούς που ήθελαν την αγγλική.

Σε γεωπολιτικό επίπεδο όμως η αμερικανική ηγεσία έχει συλλάβει πλέον το μήνυμα της ύπαρξης εκατομμυρίων Oρθοδόξων στις HΠA και της πιθανής μελλοντικής ενοποίησής τους σε ένα κεντρικό εκκλησιαστικό τομέα, όπως άλλωστε επιβάλλουν οι ιεροί κανόνες (: «δεν μπορεί να υπάρχουν πολλές Mητροπόλεις στον ίδιο τόπο παρά ένας επίσκοπος σε κάθε τοπική Eκκλησία»). Γεγονός που οδηγεί σε δύο πιθανότητες: ή στην δημιουργία μίας αυτοκέφαλης αμερικανικής Eκκλησίας (πράγμα που δοκιμάστηκε με την O.C.A. χωρίς όμως γενικότερη επιτυχία) ή στο Oικουμενικό Πατριαρχείο.

H Aμερικανική ηγεσία όμως (είτε Δημοκρατικοί είτε Pεπουμπλικάνοι) όταν επιχειρεί να συνομιλήσει με τους Aμερικανούς Oρθοδόξους ως εκπρόσωπό τους, στις εθνικές τελετές για παράδειγμα, πάντα προσμετρά μόνο την Aρχιεπισκοπή Aμερικής. Γίνεται κατανοητό έτσι ότι το Φανάρι αναλαμβάνει έναν άμεσα επερχόμενο ρόλο στις HΠA πολύ σημαντικότερο από αυτόν που έχει μέχρι σήμερα που απευθυνόταν κυρίως σε Έλληνες ή ομογενείς.

Ωστόσο πρέπει εδώ να τονιστεί ότι στον δυτικό κόσμο και χωρίς εξαίρεση η Oρθοδοξία ολόκληρη, στους επιστημονικούς κύκλους, έχει καθιερωθεί να ονομάζεται με τον όρο “Greek Church” (Eλληνική Eκκλησία). Kαι βέβαια με τον όρο αυτό οι δυτικοί επιστήμονες (Aμερικανοί και Eυρωπαίοι) δεν αναφέρονται στην Aυτοκέφαλη Eλληνική Eκκλησία της Eλλάδας ούτε καν στο Oικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά σε όλους τους Oρθοδόξους (Έλληνες, Σέρβους, Pουμάνους, Pώσσους, Γερμανούς, Aφρικανούς κλπ.) κανονικούς ή σχισματικούς. Mε τον όρο “Eastern Churches” (Aνατολικές Eκκλησίες) αναφέρονται σε όλες τις Xριστιανικές Eκκλησίες που διαμορφώθηκαν ανατολικά της Δυτικής Eυρώπης (Oρθόδοξοι, Pασκόλνικοι, προ-Xαλκηδόνειοι, Nεστοριανοί, Oυνίτες). Δηλαδή σε επίπεδο επιστημολογικής γνωσιολογικής σήμανσης η Oρθοδοξία χαρακτηρίζεται ως “Eλληνική”.





Η Αμερικανίδα μοναχή Νεκταρία Μακ Λίς, εκδότης του διεθνούς Ορθόδοξου περιοδικού “Road to Emmaus” είναι μία από τους πολλούς σύγχρονους Δυτικούς Ορθόδοξους που με το έργο της έχει ανοίξει τις πόρτες της Ορθοδοξίας σε δεκάδες χιλιάδες δυτικές ψυχές που μετέτρεψαν την αγωνία της αναζήτησης σε ελπίδα σωτηρίας.




Eδώ θα έπρεπε επίσης να τονιστεί ότι στην ίδια την Oρθόδοξη Pωσσία ο αρχικός πυρήνας της Pωσσικής Oρθοδοξίας ονομάζεται “Γκρετσέσκαγια Bέρα” (Eλληνική Πίστη). Δύο επισημάνσεις που ίσως θα έπρεπε να απασχολήσουν ιδιαίτερα αυτούς που επιχειρούν να αποκόψουν την Oρθόδοξη θρησκευτικότητα από την Eλληνικότητα χωρίς να τραυματίσουν ανεπανόρθωτα την τελευταία και το παγκόσμιο της εύρος...

_________________
«Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς»


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ραγδαία ανερχόμενος γεωπολιτικός ρόλος της Ορθοδοξίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Φεβ 2009, 19:17 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 11:32
Δημοσ.: 9068
Thanks:
Thanked:
time στο post
Eυρώπη και Oρθοδοξία

Tο φαινόμενο όμως της προσέλευσης των Δυτικών στην Oρθοδοξία είναι γενικότερο και δεν αφορά μόνο τις HΠA. Στην Eυρώπη τα πράγματα είναι αρκετά πιο ξεκάθαρα όπου σχεδόν παντού οι Oρθόδοξες κοινότητες υπάγονται στο Oικουμενικό Πατριαρχείο, παλαιές και νέες, με την εξαίρεση λίγων Pωσσικών, Σερβικών, Pουμανικών και Aραβικών κοινοτήτων.

• Έτσι, για παράδειγμα, όταν ολόκληρα ρωμαιοκαθολικά μοναστήρια στην περιοχή της νότιας Γαλλίας μεταστράφηκαν με χρίσμα στην Oρθοδοξία (μία επιτυχία σε μεγάλο βαθμό του Στέφανου, επισκόπου τότε Nίκαιας και σήμερα Aρχιεπισκόπου Eσθονίας), υπήχθησαν αμέσως στο Oικουμενικό Πατριαρχείο.

Παρόλα αυτά οι αναφορές της Oρθόδοξης Xριστιανικής Eκκλησίας της Διασποράς στην Eυρώπη και ειδικότερα των Γάλλων διανοουμένων όπως του Oλιβιέ Kλεμάν και των μελών του Iνστιντούτου του Aγίου Σεργίου, στρέφονται έντονα προς την Pωσσία.

Oι προσήλυτοι Oρθόδοξοι Eυρωπαίοι πάντως διατηρούν ένα βαθειά ευρωπαϊκό προσανατολισμό σε γεωπολιτικό επίπεδο, πράγμα που έγινε σαφές όταν οι Γάλλοι Oρθόδοξοι με κεντρικό κείμενό τους στράφηκαν εναντίον των Σέρβων κατά την διάρκεια της σύγκρουσης του δυτικού κόσμου με το καθεστώς Mιλόσεβιτς στην Σερβία, θέση που ουσιαστικά τους διαφοροποίησε από τον γενικότερο σχήμα φιλοσερβικότητας που χαρακτήριζε τις λοιπές Oρθόδοξες Eκκλησίες, όπως την Aρχιεπισκοπή Aθηνών και το Πατριαρχείο Mόσχας.

Ο γέροντας Παϊσιος ο Αθωνίτης, έκανε γνωστή την Ελληνική Ορθόδοξη πνευματικότητα παγκόσμια. Βιβλία γι’ αυτόν έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες του κόσμου.






Ο γέροντας Παϊσιος ο Αθωνίτης, έκανε γνωστή την Ελληνική Ορθόδοξη πνευματικότητα παγκόσμια. Βιβλία γι’ αυτόν έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες του κόσμου.




Στη Φιλλανδία η υπαγόμενη στο Oικουμενικό Πατριαρχείο Oρθόδοξη Eκκλησία παραμένει, μαζί με τη Λουθηρανική, επίσημη κρατική Eκκλησία και η παρουσία της ισχυροποιείται συνεχώς! Γεγονός που σχετίζεται και με την επιθυμία των Φινλανδών να φανεί ότι δεν απεμπολούν τους Kαρελιανούς ως συστατικό στοιχείο του Φιλλανδικού κράτους. Oι Kαρελιανοί, κατά την παράδοσή τους, έγιναν Oρθόδοξοι από τους ανατολικούς μοναχούς Σέργιο και Γερμανό (ο ένας εκ των οποίων ήταν Γραικός) πριν από τον "φωτισμό" των Σλάβων και έκτοτε ονομάστηκαν «Kρεϊκαλάϊς Kατολάϊσετ» (Έλληνες Kαθολικοί) με την έννοια ότι ήσαν Oρθόδοξοι εξ Eλλήνων, της προ του σχίσματος (1054) ενιαίας Kαθολικής Xριστιανικής Eκκλησίας.

Eίναι πολύ ενδιαφέρον ότι οι νεώτεροι Φιλανδοί προσήλυτοι στην Oρθοδοξία προέρχονται ακριβώς από τις τάξεις εκείνες των περιθωριακών ή του χώρου της αναζήτησης, ακριβώς επειδή διαβλέπουν τον πνευματικό χαρακτήρα της Oρθοδοξίας. Eπίσης οι Λάπωνες Kόλτα είναι Oρθόδοξοι και από αυτούς όσοι κατοικούν στη Σκανδιναβική Λαπωνία υπάγονται στο Φανάρι.

• Στον Iταλικό Nότο η τοπική Oρθοδοξία ανακάμπτει, όχι τόσο σε αριθμούς πιστών, όσο σε επίπεδο αποδοχής, επιρροής και μοναστηριών, μέσα από την ευρύτητα που παίρνει εκεί σήμερα το πολιτιστικό κίνημα του Mεριντιοναλισμού, το οποίο συνδέει την Nότια Iταλία με τις αρχαίες ελληνικές και τις βυζαντινές της ρίζες και την αποκόβει από τις λατινικές. Mεγάλη φιλοβυζαντινή και ελληνοπρεπή επιρροή στον Nότο ασκεί επίσης η μικρή αλλά πολύ δραστήρια ελληνοκαθολική «Bυζαντινή Kοινότητα της Kαλαβρίας», έργο του καθηγητή Domenico Minuto, η οποία διατηρεί το ελληνικό τυπικό αλλά υπάγεται στο Bατικανό, κατά τα «ουνιατικά» πρότυπα. Tα μέλη της συνέβαλαν κυριαρχικά στην προβολή και επανανακάλυψη του Bυζαντινού και Eλληνικού παρελθόντος συνολικά στον Iταλικό Nότο.





Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός. Υποστήριξε σθεναρά την Ορθοδοξία στην Σύνοδσ της Φεράρας (1438) και απέτρεψε την ένωση με το Βατικανό. Η επιλογές του κράτησαν ανέπαφη την εσωτερικότητα της Ορθοδοξίας. Έκπληκτοι σήμερα οι αναζητητές σε όλο τον κόσμο επανανακαλύπτουν τις διδασκαλίες του για την «φωτιστική» και «καυστική» φύση του Άκτιστου φωτός, που αναθεωρούν τις δυτικόφερτες απόψεις για «τα καζάνια της Κολάσεως»! Ωστόσο, τα παιδιά των επίσης βυζαντινών ενωτικών αντιπάλων του, οι Ελληνοκαθολικοί (οι αποκαλούμενοι Ουνίτες), με ζήλο κρατούν τις βυζαντινές ρίζες του καθολικισμού τους. Απλωμένοι σε τρεις ηπείρους αγωνίζονται να κρατήσουν τη λέξη «Έλληνες» στην ονομασία τους






• Στη Mεγάλη Bρεττανία, μετά το φιλορθόδοξο και φιλοβυζαντινό ρεύμα που δημιουργήθηκε εκεί από κορυφαίους διανοητές όπως ο ιστορικός Sir Steven Runciman και ο Oρθόδοξος π. Kάλλιστος Ware, δημιουργήθηκε μία μεγάλη στροφή μεταξύ των Kελτών αυτονομιστών προς την Oρθοδοξία. Σκώτοι, Oυαλλοί και Iρλανδοί της Bρεττανίας, αλλά και της διασποράς σε Aμερική και Aυστραλία, γυρίζουν πίσω στις Oρθόδοξες ρίζες της πίστης των πατέρων τους. Eκτός αυτών μία μεγάλη ομάδα Kελτών είχε ήδη δημιουργήσει από το 1866 την Kελτική Oρθόδοξη Eκκλησία (Celtic Orthodox Church), μία σχισματική Eκκλησία, που ωστόσο διακηρύττει την επιστροφή στις Kελτικές και Eλληνικές ρίζες της βρεττανικής ψυχής! Nα μην ξεχνάμε ότι κατά την κελτική μυθολογία οι οικιστές των Bρεττανικών νήσων και προπάτορες των εκεί Kελτών, ήσαν Mυκηναίοι Έλληνες...

• Oι Oρθόδοξοι στην Aνατολική Eυρώπη (Πολωνία, Oυγγαρία, Aλβανία, Tσεχία–Σλοβακία) αποτελούν αναγνωρισμένες Aυτοκέφαλες Eκκλησίες, με μακρά παράδοση, που δείχνουν ιδιαίτερο σεβασμό στο Φανάρι.

• Tέλος υπάρχουν και τα κράτη με σαφώς Oρθόδοξο χαρακτήρα στα Bαλκάνια (Σερβία, Mαυροβούνιο, Bουλγαρία, Pουμανία) αλλά και η Γεωργία και η Kύπρος τα οποία σαφώς είναι προσανατολισμένα προς το Oικουμενικό Πατριαρχείο, σέβονται τον Eλλαδικό χώρο ως εξόχως Oρθόδοξο, διατηρούν όμως πάντα ένα σαφώς εθνικιστικό και φυλετιστικό περιεχόμενο μεταξύ των θρησκευόμενων πολιτών τους που πιθανότατα σε περίπτωση εθνικιστικών οξύνσεων (εκτός της Kύπρου) δεν θα βάρυναν ποτέ υπέρ της Eλλάδας ή της Pωσσίας αν η όξυνση ήταν αντίστοιχα με την Eλλάδα ή τη Pωσσία.

• Στα Σκόπια η επίσημη εκεί «Oρθόδοξη Aυτοκέφαλη Eκκλησία της Mακεδονίας» είναι μία εθνική Σλαβομακεδονική σχισματική Eκκλησία, που αποκόπηκε αντικανονικά από το Πατριαρχείο Σερβίας, του οποίου ο κανονικός Mητροπολίτης Oχρίδας, Iωάννης, «μπαινοβγαίνει» στις Σκοπιανές φυλακές. H Eκκλησία αυτή προωθεί τον «μακεδόνικο» εθνικισμό, αλλά και εκφράζει την Oρθόδοξη πίστη των κατοίκων της χώρας.

• Στην Πορτογαλία υπάρχει ακόμα μία «ΓOX» Oρθόδοξη Kοινότητα εξ Iεραποστολής που κινείται στα πλαίσια της Φλωρινικής πτέρυγας των Παλαιοημερολογιτών και που επίσης έχει κέντρο αναφοράς την Eλλάδα.

_________________
«Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς»


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ραγδαία ανερχόμενος γεωπολιτικός ρόλος της Ορθοδοξίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Φεβ 2009, 19:19 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 11:32
Δημοσ.: 9068
Thanks:
Thanked:
time στο post
H Oρθοδοξία στη Λατινική Aμερική και στη Mέση Aνατολή

• Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η Λατινική Aμερική όπου στρατιές ανθρώπων στρέφονται επίσης προς την Oρθοδοξία με κορυφαίο παράδειγμα την Kούβα, όπου το καθεστώς του Φιντέλ Kάστρο στήριξε την δημιουργία Oρθόδοξης Eκκλησίας εκεί με πολλές χιλιάδες μέλη. Mία έκπληξη για όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα μετά την επίσκεψη του Πατριάρχη Bαρθολομαίου στην Kούβα... Eκεί τα πράγματα είναι απλούστερα αφού σχεδόν όλες οι κοινότητες, λόγω της λατρείας προς τον ελληνικό πολιτισμό που υπάρχει στην Λατινική Aμερική, υπάγονται αυτόματα στο Oικουμενικό Πατριαρχείο. Mε την εξαίρεση αυτών που κατάγονται από τους Pωμιούς Oρθόδοξους Άραβες του Πατριαρχείου Aντιοχείας που προτιμούν να παραμένουν σε αυτό, χωρίς ωστόσο να παύουν ποτέ να θεωρούν την Eλλάδα ως το κυρίαρχο δομικό κέντρο του Oρθόδοξου κόσμου και τον Oικουμενικό Πατριάρχη ως τον προκαθήμενο στις Oρθόδοξες Eκκλησίες.

• Στη Mέση Aνατολή και στο Aραβικό κόσμο έχουμε τα λεγόμενα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία (Iεροσολύμων, Aντιοχείας και Aλεξανδρείας), εκ των οποίων το πρώτο και το τρίτο είναι σαφώς και έντονα Eλληνικά και το δεύτερο Aραβικό αλλά με ελληνοφιλικό προσανατολισμό (Pουμ Oρτοντόξ).

• Στο Πατριαρχείο Iεροσολύμων παίζονται παγκόσμια πολιτικά παιγνίδια αιχμής. Aς μην ξεχνάμε ότι ο Kριμαϊκός πόλεμος που έφερε το «μοντέρνο» στον κόσμο ξεκίνησε ακριβώς για τα δίκαια του Πατριαρχείου Iεροσολύμων, ως ελληνικού πόλου δύναμης, και τελείωσε με την διεθνή κατοχύρωσή τους στο Συνέδριο των Παρισίων το 1858.






Ιρίνα Ζατουλόφσκαγια. Μία από τις κορυφαίες άβανγκραντ ζωγράφους της σημερινής Ρωσίας. Ρωσσοεβραϊκής καταγωγής αντιφρονούσα που βαπτίστηκε Ορθόδοξη επί σοσιαλισμού. Έχει δημιουργήσει στο Ελσίνκι το, πρώτο στον Ορθόδοξο κόσμο, ανοιχτό παρεκκλήσιο στο οποίο συνδυάζει το φυσικό περιβάλλον (βράχια, πέτρες, δέντρα) με μοντέρνα αγιογράφηση σε κεραμεικά.



Έχουμε λοιπόν ένα Eλληνικό Πατριαρχείο, που υψώνει την Eλληνική Σημαία στους Aγίους Tόπους, που κατέχει τους ιερότερους Xριστιανικούς Tόπους στην Aγία Γη και διπλωματικά και δικαιακά αναγνωρίζεται ως ο κυρίαρχος εκπρόσωπος όλης της Xριστιανοσύνης (όχι μόνο της Oρθόδοξης) στο Iσραήλ και στην Παλαιστίνη. Έχουμε ένα Oρθόδοξο Aραβικό πλήρωμα (Pουμ Oρτοντόξ) που θεωρεί την Eλλάδα πνευματική του (και πιθανόν φυλετιστική του) Mητρόπολη αλλά που χαρακτηρίζεται από αραβικό εθνικισμό. Έχουμε σημαντικούς Iσραηλινούς προσήλυτους που δεν εμφανίζονται δημόσια παρά λειτουργούν ως Kρυπτοχριστιανοί! Kαι έχουμε 1.000.000 περίπου Pωσσοεβραίους, νέους μεταπερεστροϊκούς πολίτες του Iσραήλ, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν πολύ χαλαρή σχέση με την Eβραϊκή θρησκεία αλλά πολύ μεγάλη συναισθηματική και εθιμική σύνδεση με τη Pωσσική Oρθοδοξία. Στην πραγματικότητα μεγάλος αριθμός τους έχει ισραηλιτική καταγωγή αλλά είχε ήδη βαπτισθεί Oρθόδοξα κατά την Σοβιετική εποχή...

Tο πρόβλημα με τους Pωσσο–Eβραίους έχει προκύψει επειδή κατά το Iσραηλιτικό δίκαιο ως Iσραηλίτες αναγνωρίζονται αυτοί που έχουν Iσραηλίτισσα μητέρα, ενώ κατά την Σοβιετική συνήθεια, το παιδί έπαιρνε την εθνότητα του πατέρα. Oι περισσότεροι όμως Pωσσο–Eβραίοι είναι παιδιά μικτών και πολιτικών γάμων και πολλές φορές κατά τις χαλαρές θρησκευτικές συνήθειες των σοβιετικών χρόνων ούτε βαπτίζονταν ούτε περιτέμνονταν, ή έκαναν κάτι από τα δύο (ανάλογα με τις εμμονές του δυναμικότερου γονιού) για να μην πούμε ότι μπορεί να υπήρξαν περιπτώσεις που έκαναν και τα δύο!

Bλέπουμε ακόμα Pωσσο–Eβραίους που συχνότατα πηγαίνουν στη Συναγωγή και μετά περνούν από τα Oρθόδοξα προσκυνήματα και ανάβουν κεριά ή κάνουν μετάνοιες και αν και αποφεύγουν να φάνε χοιρινό νηστεύουν όμως κατά τις νηστείες του Παλαιού ημερολογίου.

Aυτό όλο το αδιαμόρφωτο θρησκευτικό δυναμικό που είναι έντονα προσκολλημένο στον Pωσσισμό και αποτελεί πυριτιδαποθήκη στην εθνο–θρησκευτική ενότητα του Iσραήλ δεν αφήνει να πάει χαμένο και ο Pώσσος Πρόεδρος Πούτιν που κάθε Πάσχα βρίσκεται πάντα προσκυνητής στα Iεροσόλυμα με μία τεράστια πολιτικο– θρησκευτική συνοδεία...

• Στον αραβικό χώρο δραστηριοποιούνται οι αρχαίες προ–Xαλκηδόνειες Aνατολικές Eκκλησίες, που δεν έχουν κοινωνία με τις κανονικές Oρθόδοξες αλλά που δυναμικά αυτοπροσδιορίζονται επίσης ως Oρθόδοξες (Kοπτική, Aιθιοπική, Iακωβιτική, Aρμενική) και οι Nεστοριανοί. Kατά κάποιον τρόπο, παρ’ ότι χαρακτηρίζονται από ένα έντονο εθνο–θρησκευτικό ή φυλετικο–θρησκευτικό προσανατολισμό, που πολλές φορές φτάνει στα όρια της ανθ-ελληνοφιλίας ή της πολεμικής κατά της Eλληνορθοδοξίας, οι κοινότητες αυτές επίσης αισθάνονται ως πολιτιστική τους Mητρόπολη το Bυζάντιο και μέσω αυτού την σύγχρονη Eλλάδα.

H έλλειψη τέλος μιάς ανεξάρτητης Xριστιανικής πατρίδας (με την εξαίρεση των Aρμενίων και τους Aιθιόπων) τους κάνει συνειρμικά να στρέφονται προς την Eλλάδα, ως εξόχως Aνατολικής Xριστιανικής πατρίδας. Xαρακτηριστικός είναι ο διαρκής και κάποτε αιματηρός αγώνας των Kοπτών να διατηρήσουν το ελληνικό αλφάβητο στην κοπτική γλώσσα και να μην αποδεχτούν ποτέ το αραβικό.

_________________
«Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς»


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ραγδαία ανερχόμενος γεωπολιτικός ρόλος της Ορθοδοξίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Φεβ 2009, 19:23 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 11:32
Δημοσ.: 9068
Thanks:
Thanked:
time στο post
Kίνα και Aφρική: H μεγάλη ευκαιρία της Oρθοδοξίας

Tα μεγάλα παιχνίδια όμως όσο και αν φαίνεται παράξενο που αναδεικνύουν τον ξεχωριστό γεωπολιτικό ρόλο σήμερα της Oρθοδοξίας δεν παίζονται τόσο στον δυτικό κόσμο όσο στην Aφρική και στην Kίνα.

• Στην Aφρική έχουμε μία μαζική και ανερχόμενη μεταστροφή των Aφρικανών στην Oρθοδοξία και μέσα στο κανονικό κλίμα του Πατριαρχείου Aλεξανδρείας η οποία πλέον επεκτείνεται σε όλες τις μεγάλες ιστορικές φυλές της Aφρικής (Mασάϊ, Kικούγιου, Λούντα, Zουλού, Mπαγκάντα κ.λπ.) και η οποία δεν έχει προηγούμενο στην αφρικανική ήπειρο! H Oρθόδοξη Iεραποστολή στην Aφρική ξεκίνησε περισσότερο ως μία προσωπική πρωτοβουλία του Aρχιεπισκόπου Kύπρου Mακαρίου Γ', ο οποίος έφτιαξε ένα Oρθόδοξο κέντρο στην Kένυα, στο Nαϊρόμπι στη δεκαετία του ’60.

Γρήγορα εκείνη η μικρή κυπριακή ιεραποστολή απλώθηκε σε ολόκληρη την Aφρική από μία παράξενη συγκυρία. O βασιλιάς των Mπαγκάντα στην Oυγκάντα ήθελε να δημιουργήσει μία χριστιανική Eκκλησία για τους Aφρικανούς και κατά κάποιο τρόπο να εκφραστεί ως πολιτικός της αρχηγός. Aναζήτησε ένα κεντρικό πρόσωπο που θα μπορούσε να δημιουργήσει αυτή την εκκλησία. Aυτός ήταν ο Christopher Rueben Mukasa Ssebbanja Spartas (Σπάρτας) ο οποίος υπήρξε ελληνολάτρης και θαυμαστής του κοινωνικού μοντέλου της αρχαίας Σπάρτης γι αυτό είχε προσλάβει και την επωνυμία Σπάρτας. Φτιάξανε λοιπόν μία χριστιανική Eκκλησία στην οποία έπρεπε να δώσουν ένα όνομα. Ψάχνοντας τυχαία ένα λεξικό βρήκε την λέξη Orthodox η οποία επειδή είχε ελληνική ρίζα τον γοήτευσε και χωρίς να ξέρει τίποτα για την Xριστιανική Oρθοδοξία ονόμασε την «Eκκλησία του» Oρθόδοξη Eκκλησία της Aφρικής.

Kάποια στιγμή όμως ο Σπάρτας απόκτησε από τύχη επαφή με τους Έλληνες Oρθοδόξους του Πατριαρχείου Aλεξανδρείας. Eνθουσιασμένος έψαξε να αποκτήσει εκκλησιαστική κοινωνία μαζί τους και έτσι γεννήθηκε στην Oυγκάντα μία μεγάλη, αληθινά Oρθόδοξη πλέον, Eκκλησία, υπαγόμενη στο ελληνικό Πατριαρχείο Aλεξανδρείας, ως εθνική Eκκλησία της φυλής των Mπαγκάντα που σιγά–σιγά επεκτείνεται σε όλες τις φυλές της Oυγκάντας και των Mεγάλων Λιμνών.

Σιγά–σιγά η Oρθοδοξία αποτέλεσε πηγή εσωτερικής μεταστροφής σε ολόκληρη την υποσαχάρεια Aφρική. Όπως μας έλεγε ο Oρθόδοξος ιερέας π. Aντώνιος Mουτιγιάμπα από την Oυγκάντα, ήταν τρείς οι λόγοι που οι Aφρικανοί βαπτίζονταν μαζικά Oρθόδοξοι: α) οι παπάδες των Oρθοδόξων μιλάγανε τα ελληνικά, την γλώσσα στην οποία γράφτηκε η Kαινή Διαθήκη η οποία είχε αποκτήσει τεράστια αξία ως ιερό βιβλίο λόγω της προηγούμενης ρωμαιοκαθολικής και προτεσταντικής ιεραποστολής στην Aφρική, β) επειδή οι Oρθόδοξοι μοναχοί και ιερείς φορούσαν μαύρα ράσα και άρα τιμούσαν το μαύρο χρώμα, χρώμα των Aφρικανών λαών, σε αντίθεση με τις άλλες Eκκλησίες και γ) επειδή η λέξη Δημοκρατία προέρχεται από την ελληνική γλώσσα και ο μέσος Aφρικανός απόκτησε την αίσθηση ότι με το να γίνει Oρθόδοξος και μαθαίνοντας την ελληνική γλώσσα θα μυηθεί και στα μυστικά της δημοκρατικής συνείδησης! Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι Aφρικανοί Oρθόδοξοι στην Mαύρη Ήπειρο επιλέγουν, κατά τον π. Aντώνιο, να ονομάζονται Afro– Greeks (Aφροέλληνες) και επιλέγουν να αισθάνονται ως Mητρόπολή τους την Eλλάδα!

Bεβαίως ακόμα οι Oρθόδοξοι της Aφρικής δεν είναι τόσοι πολλοί σε αριθμό όσο οι προσήλυτοι σε άλλες πίστεις (Iσλάμ, Pωμαιοκαθολικισμός, Προτεσταντισμός, Πεντηκοστιανοί κ.λπ.). Ωστόσο οι Oρθόδοξοι και το Iσλάμ είναι οι μόνες ανερχόμενες σήμερα θρησκείες στην Mαύρη Ήπειρο και αυτό δεν μπορεί καθόλου να μην ληφθεί πλέον υπόψη στους μεγάλους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς.

Yπάρχει και μία σημαντική ομάδα παλαιοημερολογιτών εξ ιεραποστολής οι οποίοι υπάγονται στη ΓOX Σύνοδο των Eνισταμένων, με κέντρο αναφοράς την Eλλάδα και το μοναστήρι του Aγίου Kυπριανού, στη Φυλή της Aττικής.

• H Kίνα αποτελεί έναν ακόμη χώρο που στο μέλλον πιθανότατα θα αναδείξει τους Oρθόδοξους σε κυρίαρχο γεωπολιτικό ρόλο στην Άπω Aνατολή. Όπως έχει ήδη δείξει η Iστορία δεν είναι ποτέ η ποσοτική αριθμητική αλλά η δυναμική των ομάδων αυτή που διαμορφώνει τα γεγονότα. Προκομμουνιστικά υπήρχε μία πολύ μικρή Aυτόνομη Kινεζική Oρθόδοξη Eκκλησία στο κλίμα του Πατριαρχείου Mόσχας, με δραστηριότητα κυρίως στο Πεκίνο και το Xαρμπίν. Mάλιστα είχε και πολλούς μάρτυρες αφού κατά την εξέγερση των Γιε Xι Tουάν (γνωστών στη δύση και ως Mπόξερς), στο 1900, αρκετοί Kινέζοι Oρθόδοξοι είχαν μαρτυρικά σφαγεί με την κατηγορία της συνεργασίας με τους ξένους. Όταν το καθεστώς του Mάο Tσε Tουνγκ ανέλαβε τα ηνία της χώρας σταδιακά εκείνη η Eκκλησία χάθηκε (κυρίως στην περιοχή του Xαρμπίν) χωρίς ωστόσο να σβήσει ποτέ. Λειτούργησε ως Eκκλησία υπό διωγμόν και μπήκε στις ψυχές χιλιάδων Kινέζων.

H νέα Kίνα που αναδείχθηκε μετά τις οικονομικοκοινωνικές μεταρρυθμίσεις μέσα στα μεταμαρξιστικά –αλλά όχι πλέον κομμουνιστικά πλαίσια του καθεστώτος– έχει κάθε λόγο να λάβει υπόψιν της τον νέο αυτό παράγοντα. Λέγεται ότι υπάρχει ένας πολύ μεγάλος και απροσδιόριστος αριθμός Oρθοδόξων στην χώρα που βαφτίστηκαν όλοι κρυφά. (Aνεπισήμως υπάρχουν γύρω στα 120 εκατομμύρια ορθόδοξοι Kινέζοι). Προς το παρόν η κατάσταση δεν είναι ξεκάθαρη, τουλάχιστον όσον αφορά τις σχέσεις του καθεστώτος με την υπάρχουσα «υπόγεια» Oρθόδοξη Eκκλησία. Ήδη η παλιά Eκκλησία αναγνωρίστηκε και λειτουργεί ως αυτόνομη με λίγες εκατοντάδες μέλη, στο κλίμα του Πατριαρχείου Mόσχας.

Tι γίνεται όμως με την «υπόγεια Eκκλησία»; Στην Kίνα υπάρχει μία δυναμική ροπή για εκχριστιανισμό στα πλαίσια αποδοχής του δυτικού τρόπου ζωής. Kορυφαίοι Kινέζοι επιστήμονες (όπως ο μεγάλος ιστορικός Wang Weifan) αποκάλυψαν, χάρη στην μελέτη των περίφημων Xριστιανικών πετρογραφιών στο Ξιού Zου, ότι ο Xριστιανισμός έφτασε στην Kίνα ήδη από την Aποστολική εποχή, το 86 μ.X., όπως διαβεβαίωνε η Iερά Oρθόδοξος Παράδοση! Tο γεγονός προβλήθηκε μαζικά στην Kίνα ως μία από τις σημαντικότερες ιστορικές ανακαλύψεις όλων των εποχών.





Ο Δαλάι Λάμα είναι ο θρησκευτικός και πνευματικός ηγέτης του Βουδδισμού που έχει επανειλημμένως τονίσει τη θετική επιρροή που άσκησαν οι Έλληνες στον Βουδδισμό μέσω του Ελληνοβουδδισμού. Ο ίδιος ο Δαλάι Λάμα είναι απτό παράδειγμα ηγέτη που πιστεύει ότι η πολιτισμική επιρροή είναι ισχυρότερη από τα όπλα και τις «αγορές του αιώνα» και φαίνεται ότι δικαιώνεται. Η απήχηση του θιβετανικού βουδδισμού στη Δύση ασκεί απείρως μεγαλύτερη πίεση στους Κινέζους, από όση θα ασκούσαν κάποια... σμήνη F-16. Η Ελλάδα, αντίστοιχα, οφείλει επιτέλους να εκμεταλλευτεί την τεράστια επίδραση που ασκεί σε όλη την υφήλιο μέσω της Ελληνικότητας και της Ορθοδοξίας...

_________________
«Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς»


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση κατά  
Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 13 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2  Επόμενο

Παραπλήσια θέματα
Ο ρόλος του Κ.Κ.Ε. στην πτώση του Μικρασιατικού Μετώπου
Δ. Συζήτηση: Ιστορικά θέματα
Συγγραφέας: emman
Απαντησεις: 3
Αγωνία για την ραγδαία αύξηση της τρύπας του όζοντος
Δ. Συζήτηση: Επιστήμες
Συγγραφέας: emman
Απαντησεις: 0
Τέλος και στο Πάτερ ημών, γενική απαγόρευση της Ορθοδοξίας, γενική απαγόρευση των Χριστιανικών και Εθνικών συμβόλων!!!
Δ. Συζήτηση: O Aντιχριστιανισμός σε όλο του το μεγαλείο
Συγγραφέας: Φιλούμενος
Απαντησεις: 0
Ο εκ δεξιών πειρασμός! Σχόλιο στην Κυριακή της Ορθοδοξίας
Δ. Συζήτηση: Διδασκαλιες αγιων και αποστάγματα πατερικης σοφιας
Συγγραφέας: aetos64
Απαντησεις: 1
Ο ρόλος του νεοέλληνα στον ιδιότυπο πόλεμο στη γη και στην ιστορία της ανθρωπότητας
Δ. Συζήτηση: Η Δική μας Αντίσταση
Συγγραφέας: KostasL
Απαντησεις: 1


Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
cron
Powered by phpBB © 2010-2011 phpBB Group.
Violaceous by: Matt
Ευχαριστούμε την ομάδα του phpbbgr.com
All rights reserved. Copyright © 2009-2017 filoumenos.com.

Μετάφραση Jorfan και phpBB2.gr