Ημερομηνία : 17 Οκτ 2017, 06:53


Πρόσφατα Θέματα

Tελευταία άρθρα του blog


Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 24 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3  Επόμενο
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Οι επίσκοποι πρέπει να σκεφθούν τη διακοπή του μνημοσύνου του πατριάρχη
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 27 Νοέμ 2014, 23:19 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 14:20
Δημοσ.: 12022
Τοποθεσια: Στο δικό μου παραμύθι....
Thanks:
Thanked:
time στο post
Νάνης Λυκούργος, ιατρός


Σαν μονιός άγριος και σαν χείμαρρος μανιασμένος έχει εισβάλλει ο δαιμονοκίνητος οικουμενισμός στον εκκλησιαστικό βίο μεταίρων τα τεθέντα υπό του Κυρίου, των αποστόλων και των πατέρων όρια, μεταθέτων τα αμετάθετα, καταλύων τα ακατάλυτα, μειγνύων τα άμεικτα και συγχέων τα ασύγχυτα.

Δυστυχέστατα για την ιερότατη υπόθεση της προασπίσεως του Ορθοδόξου Δόγματος, προς μεγίστη χαρά του σατανά και των εν τω κόσμω οργάνων του, επί τεραστία βλάβη της πανορθοδόξου ενότητος και προς δεινό σκανδαλισμό του πιστού λαού, ένιοι εκκλησιαστικοί ταγοί, με "πρώτους και καλύτερους" τους αρχιερείς του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Με επικεφαλής τον πατριάρχη Βαρθολομαίο, όπως προκύπτει απ’ την ανάγνωση και μελέτη των κατά καιρούς δηλώσεών τους και την αναδίφηση της εν γένει πολιτικής που ακολουθούν στον κατ’ εξοχήν ευαίσθητο τομέα των διαχριστιανικών και διαθρησκειακών σχέσεων, υπηρετούν δυστυχώς το δαιμονικής εμπνεύσεως οικουμενιστικό-πανθρησκειακό όραμα.

Δέσμιοι, προφανώς, ολέθριων συγκρητιστικών ιδεοληψιών και αγκυλώσεων, απότοκους, ίσως, της "μαθητείας τους" "παρά τους πόδας" εγνωσμένων τοις πάσι, οικουμενιστικού προσανατολισμού, ηγετικών παραγόντων του εκκλησιαστικού βίου, κεκοιμημένων όντων (αναφέρομαι, κυρίως, στους μακαριστούς Αθηναγόρα Σπύρου και Μελίτωνα Χατζή).


Το πεπαρρησιασμένο, ομολογιακό και γέμον εμπόνου αγωνίας κείμενο της συνάξεως εκτός από έκφραση διαμαρτυρίας για την εισήλαση της οικουμενιστικής λαίλαπας στην εκκλησιαστική ζωή, έχω τη γνώμη ότι θέτει και όλους μας, κληρικούς και λαικούς, προ των ευθυνών μας, αναφορικά με τη στάση μας έναντι των εκφυλιστικών αυτών φαινομένων και των εμπνευστών και πρωτουργών του.


Ειδικά οι κληρικοί και δη οι έχοντες τον τρίτο βαθμό της ιερωσύνης σταθμίζοντας τις ευθύνες τους θα πρέπει να σκεφθούν σοβαρά και την προοπτική και το ενδεχόμενο της διακοπής του μνημοσύνου του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως μιμούμενοι το παράδειγμα των μακαριστών συνεπισκόπων τους Αυγουστίνου του νεοχρυσοστόμου, Αμβροσίου του λεοντόκαρδου και Παύλου του απλού και κεχαριτωμένου.
Λ.Ν.

http://katanixis.blogspot.gr/2014/11/blog-post_858.html

_________________
Caer está permitido, levantarse es obligatorio....."Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς"Xαμένη μάχη,είναι αυτή που φοβήθηκες να δώσειςΠριν γράψεις σκέψου! Πριν κατακρίνεις περίμενε! Πριν προσευχηθείς συγχώρα! Πριν παραιτηθείς προσπάθησε!Καλό είναι το να υπάρχεις …μα το να ζεις εν Χριστώ είναι άλλο πράγμα !


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  

pros

 Θέμα δημοσίευσης: Re: Οι επίσκοποι θα πρέπει να σκεφθούν σοβαρά τη διακοπή του μνημοσύνου του πατριάρχη
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 27 Νοέμ 2014, 23:29 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 14:20
Δημοσ.: 12022
Τοποθεσια: Στο δικό μου παραμύθι....
Thanks:
Thanked:
time στο post
Η νέα εκκλησιολογία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου (κείμενο και υπογραφές κληρικών, μοναχών και λαϊκών)


Μέ θλίψη γίναμε ὅλοι μάρτυρες τῶν διαδραματισθέντων πρό ὀλίγων μηνῶν στήν Ἁγία Γῆ. Μεταξύ τῶν ἄλλων, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος διατύπωσε στό πλαίσιο τῆς συναντήσεώς του μέ τόν Πάπα Φραγκῖσκο στά Ἱεροσόλυμα στίς 25 Μαΐου τρ.ἔ. μία καινοφανῆ καί ἐντελῶς ξένη πρός τήν Ὀρθοδοξία ἐκκλησιολογία· ὡς ἡ χειρότερη ἔκφανση καί τό ἀποκορύφωμα μιᾶς παρεκκλίνουσας ἐκκλησιολογικῆς πορείας πού ἔχει ἐκκινήσει ἤδη ἀπό πολλοῦ, ἡ νέα αὐτή ἐκκλησιολογία, ἀπορρίπτει τό ἀκατάλυτον καί ἄφθαρτον τῆς Ἐκκλησίας, ἄν καί Αὐτή, κατά τούς ἁγίους Πατέρες, εἶναι «ὁ Θεάνθρωπος Χριστός παρατεινόμενος εἰς ὅλους τούς αἰῶνας καί εἰς ὅλην τήν αἰωνιότητα. Διά τοῦτο ἡ Ἐκκλησία δέν ἔχει “σπίλον ἤ ρυτίδα ἤ τι τῶν τοιούτων”»[1] . Ἀντιθέτως, σύμφωνα μέ τά λόγια τοῦ Πατριάρχου, ἡ Ἐκκλησία, παρά τό θέλημα τοῦ Παντοδυνάμου Χριστοῦ, ἔχει διασπασθεῖ.



1. Διατυπώσεις τῆς ἐκκλησιολογίας τῆς «διεσπασμένης ἐκκλησίας»

«Ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, ἡ ἱδρυθεῖσα ὑπό τοῦ ἐν “ἀρχῇ Λόγου”, τοῦ “ὄντος πρός τόν Θεόν”, καί “Θεοῦ ὄντος” Λόγου, κατά τόν εὐαγγελιστήν τῆς ἀγάπης, δυστυχῶς κατά τήν ἐπί γῆς στρατείαν αὐτῆς, λόγῳ τῆς ὑπερισχύσεως τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας καί τοῦ πεπερασμένου θελήματος τοῦ ἀνθρωπίνου νοός, διεσπάσθη ἐν χρόνῳ. Οὕτω διεμορφώθησαν καταστάσεις καί ὁμάδες ποικίλαι, ἐκ τῶν ὁποίων ἑκάστη διεκδικεῖ “αὐθεντίαν” καί “ἀλήθειαν”. Ἡ Ἀλήθεια ὅμως εἶναι Μία, ὁ Χριστός, καί ἡ ἱδρυθεῖσα ὑπ᾿ Αὐτοῦ Μία Ἐκκλησία».

«Ἀτυχῶς, ὑπερίσχυσεν ὁ ἀνθρώπινος παράγων, καί διά τῆς συσσωρεύσεως προσθηκῶν “θεολογικῶν”, “πρακτικῶν” καί “κοινωνικῶν” αἱ κατά τόπους Ἐκκλησίαι ὡδήγηθησαν εἰς διάσπασιν τῆς ἑνότητος τῆς πίστεως, εἰς ἀπομόνωσιν, ἐξελιχθεῖσαν ἐνίοτε εἰς ἐχθρικήν πολεμικήν» [2].

Ἡ θέση αὐτή δέν εἶναι παντελῶς νέα· ἤδη πολύ ἐνωρίς ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης εἶχε ἐκφράσει τήν ἄποψή του ὑπέρ τῆς ἰσότητος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τῆς αἱρέσεως τοῦ Παπισμοῦ:

«Μιά κοινή μυστηριακή κατανόηση τῆς Ἐκκλησίας ἔχει ἀναδυθεῖ, διατηρηθεῖ καί μεταδοθεῖ διαχρονικῶς ἀπό τήν ἀποστολική διαδοχή [...] ἡ Μεικτή Ἐπιτροπή ἔχει δυνηθεῖ νά διακηρύξει, ὅτι οἱ Ἐκκλησίες μας ἀναγνωρίζουν ἡ μία τήν ἄλλη ὡς Ἀδελφές Ἐκκλησίες, ἀπό κοινοῦ ὑπεύθυνες γιά τή διαφύλαξη τῆς μιᾶς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ, μέ πιστότητα πρός τό θεῖο σχέδιο, καί μέ ἕναν τελείως ἰδιαίτερο τρόπο ὅσον ἀφορᾷ στήν ἑνότητα [...] Μέ αὐτήν τήν προοπτική παρακινοῦμε τούς πιστούς μας, Καθολικούς καί Ὀρθοδόξους, νά ἐνισχύσουν τό πνεῦμα τῆς ἀδελφοσύνης, τό ὁποῖο προέρχεται ἀπό τό ἕνα Βάπτισμα καί ἀπό τή συμμετοχή στή μυστηριακή ζωή»[3].

«Διά τήν συνειδητοποίησιν τῶν ἐπιβλαβῶν στοιχείων τῆς παλαιᾶς ζύμης, ἥτις ἀποτελεῖ προϋπόθεσιν τῆς ἀληθοῦς καί σῳζούσης μετανοίας, ὠφελιμότατος εἶναι ὁ διάλογος [...] Ἐφ’ ὅσον δηλονότι μία Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει ὅτι ἄλλη τις Ἐκκλησία εἶναι ταμιοῦχος τῆς θείας χάριτος καί ἀρχηγός τῆς σωτηρίας, ἀποκλείεται, ὡς ἀντιφάσκουσα εἰς τήν παραδοχήν ταύτην, ἡ προσπάθεια ἀποσπάσεως πιστῶν ἀπό τῆς μιᾶς καί προσαρτήσεως αὐτῶν εἰς τήν ἑτέραν. Διότι ἑκάστη τοπική Ἐκκλησία δέν εἶναι ἀνταγωνίστρια τῶν ἄλλων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, ἀλλ΄ ἕν σῶμα μετ’ αὐτῶν καί ἐπιθυμεῖ τήν βίωσιν τῆς ἑνότητος αὐτῆς ἐν Χριστῷ, τήν ἀποκατάστασιν δηλονότι αὐτῆς, διαταραχθείσης κατά τό παρελθόν, καί ὄχι τήν ἀπορρόφησιιν τῆς ἄλλης»[4].

Ἡ παράδοξη αὐτή διεύρυνση τῆς Ἐκκλησίας δέν ἄφησε ἐκτός τοῦ περιβόλου της τούς αἱρετικούς Προτεστάντες· περί τῆς 9ης Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν ἐν Πόρτο Ἀλέγκρε τῆς Βραζιλίας (Φεβρουάριος 2006), ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἐδήλωσε τό ἔτος 2008:

«Ἀπηλλαγμένοι λοιπόν τῶν ἀγκυλώσεων τοῦ παρελθόντος καί ἀποφασισμένοι νά παραμείνωμεν ἡνωμένοι καί νά ἐργασθῶμεν ἀπό κοινοῦ, ἐθέσαμεν, πρό δύο ἐτῶν, κατά τήν διάρκειαν τῆς Θ’ Συνελεύσεως ἐν Porto Alegre Βραζιλίας, τάς βάσεις μιᾶς νέας περιόδου εἰς τήν ζωήν τοῦ Συμβουλίου»[5]

Πρός κοινή ἔκπληξη, τό τελικό κείμενο τῆς Συνελεύσεως ἐκείνης διακηρύσσει περί τῶν «ἐκκλησιῶν» τοῦ Π.Σ.Ε.:

«Κάθε ἐκκλησία εἶναι ἡ Καθολική Ἐκκλησία, ἀλλά ὄχι ἡ ὁλότητά της. Κάθε ἐκκλησία ἐκπληρώνει τήν καθολικότητά της ὅταν εἶναι σέ κοινωνία μέ τίς ἄλλες ἐκκλησίες [...] Ὁ ἕνας χωρίς τόν ἄλλο εἴμαστε πτωχευμένοι»[6].

Ὁ Μητροπολίτης Περγάμου Ἰωάννης (Ζηζιούλας), θεολογικός σύμβουλος τοῦ Πατριάρχου, ἐπίσης θεωρεῖ ὡς ἐντός «ἐκκλησίας» ὅσες (δι)αιρέσεις καί σχίσματα ἐφαρμόζουν ἕνα ὁποιοδήποτε «βάπτισμα»:

«Τό βάπτισμα δημιουργεῖ ἕνα ὅριο στήν Ἐκκλησία. Τώρα μέ αὐτό τό βαπτιστικό ὅριο εἶναι κατανοητό νά ὑπάρξει διαίρεση, ἀλλά ὁποιαδήποτε διαίρεση μέσα σέ αὐτά τά ὅρια δέν εἶναι τό ἴδιο μέ τήν διαίρεση πού ὑπάρχει μεταξύ τῆς Ἐκκλησίας καί αὐτῶν πού βρίσκονται ἔξω ἀπό αὐτό τό βαπτιστικό ὅριο [...] Ἐντός τοῦ βαπτίσματος, ἀκόμη καί ἄν ὑπάρχει μία διάσπαση, μία διαίρεση, ἕνα σχίσμα, ἀκόμη μπορεῖς νά μιλᾶς γιά Ἐκκλησία»[7].

Διευρύνοντας αὐθαιρέτως τά ὅρια τῆς Ἐκκλησίας, ὁ κ. Ἰωάννης περιόρισε τό ἐπ’ αὐτῷ καί τό πεδίο τῶν αἱρέσεων· κατ’ αὐτόν «ἐκκλησιαστικοποιεῖται» κάθε αἵρεση ἡ ὁποία δέν ἀντιπίπτει ἐκπεφρασμένως στό Σύμβολον τῆς Πίστεως, ὅπως δηλαδή ὁ Μονοφυσιτισμός-Μονοθελητισμός (τῶν λεγομένων «προχαλκηδονίων»), ἡ Εἰκονομαχία, ὁ ἀντι-ησυχασμός, ὁ ἐθνοφυλετισμός κ.λπ. :

«Ἡ αἵρεση, δηλαδή ἡ ἀπόκλιση ἀπό αὐτό πού πιστεύει καί ὁμολογεῖ μέ τό Σύμβολο τῆς πίστεώς της ἡ Ἐκκλησία, ὁδηγεῖ αὐτομάτως ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας. Τό πρόβλημα ὅμως ἀρχίζει ἀπό τή στιγμή πού ἡ ὀπτική αὐτή γωνία ἀπολυτοποιεῖται [...]»[8].

Ὅλα τά παραπάνω φαίνονται ὡς προβολή καί προέκταση τῆς παλαιᾶς προτάσεως τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα, μέντορος τῶν μετά ταῦτα πρωτεργατῶν τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ:

«Εἰς τήν κίνησιν πρός ἕνωσιν, δέν πρόκειται ἡ μία Ἐκκλησία νά βαδίσῃ πρός τήν ἄλλην, ἀλλ’ ὅλαι ὁμοῦ νά ἐπανιδρύσωμεν τήν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν, ἐν συνυπάρξει εἰς τήν Ἀνατολήν καί τήν Δύσιν, ὅπως ἐζῶμεν μέχρι τοῦ 1054, παρά καί τάς τότε ὑφισταμένας θεολογικάς διαφοράς»[9].



2. Ἔμπρακτη ἐφαρμογή διαχρονικῶς τῆς νέας ἐκκλησιολογίας

Οἱ πεποιθήσεις αὐτές τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἔχουν ἐμπράκτως βεβαιωθεῖ μέ διάφορες παλαιότερες ἐκδηλώσεις τοῦ οἰκουμενιστικοῦ γίγνεσθαι: ἐπί παραδείγματι, μέ τήν παρουσία ἤ καί συμπροσευχή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου σέ ἑσπερινό τῆς Θρονικῆς Ἑορτῆς τῆς Ρώμης (Ἰούνιος 1995), στήν κηδεία τοῦ Πάπα Ἰωάννη Παύλου Β΄ (Ἀπρίλιος 2005), σέ παπική λειτουργία στό Βατικανό (Ἰούνιος 2008), σέ συνεδρία τῆς Συνόδου τῶν Καθολικῶν Ἐπισκόπων (Ὀκτώβριος 2008) καί στήν πρώτη ἐπίσημη λειτουργία τοῦ Πάπα Φραγκίσκου (Μάρτιος 2013). Μέ τήν ἀπό κοινοῦ εὐλόγηση τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν ἀπό τόν κ. Βαρθολομαῖο καί τόν Καρδινάλιο Cassidy (Φανάρι, Θρονική Ἑορτή 1992), καθώς καί μέ τή συμμετοχή τοῦ Πάπα Βενεδίκτου ΙΣΤ΄ σέ Πατριαρχική Λειτουργία στό Φανάρι (Νοέμβριος 2006), ὅπου ὁ Πάπας, φορώντας ὠμοφόριο, ἀπήγγειλε τό «Πάτερ ἡμῶν» καί τοῦ ἐψάλη Πολυχρόνιον! Μέ τήν πρόσφατη (Μάιος 2014) συμπροσευχή στήν Ἱερουσαλήμ, ἐνώπιον τοῦ Παναγίου Τάφου. Ἀκόμη, μέ τήν ἐπίδοση ἁγίου Ποτηρίου ὡς δώρου στόν νεο-εκλεγέντα οὐνίτη (ἐν Ἀθήναις) ἐπίσκοπο «Καρκαβίας», Δημήτριο Σαλάχα (Μάιος 2008). Μέ τή συμμετοχή τοῦ παπικοῦ ἐπισκόπου Louis Pelâtre στόν ἑσπερινό τῆς ἀγάπης στό Φανάρι τό Πάσχα τοῦ 2009, ἔθος πού συνεχίσθηκε καί τά ἑπόμενα ἔτη, μέ εἴσοδο τῶν ἑτεροδόξων στό ἱερό Βῆμα διά τῆς Ὡραίας Πύλης. Μέ τή συμμετοχή τοῦ κ. Βαρθολομαίου στή Σύνοδο τῶν Ἀγγλικανῶν στό Labeth Palace (Νοέμβριος 1993). Ὅλα αὐτά καί πολλά ἄλλα, διανθίσθηκαν μέ συμπροσευχές, προσφωνήσεις ἤ καί κοινές ἐκκλησιολογικές δηλώσεις. Στό πλαίσιο τῆς οἰκουμενιστικῆς στοχεύσεώς του ὁ κ. Βαρθολομαῖος δέν παρέλειψε νά παροτρύνει καί τόν νέο Πατριάρχη Βουλγαρίας, Μακαριώτατο κ. Νεόφυτο, νά ἐπανέλθει τό Πατριαρχεῖο Βουλγαρίας στήν οἰκουμενική κίνηση ἀπ΄ ὅπου ἀπεχώρησε τό 1998[10].



3. Ἄρνηση τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, πίστεως «εἰς Μίαν Ἐκκλησίαν»

Οἱ ὡς ἄνω δηλώσεις καί τά γεγονότα προσδιορίζουν τή σταθερή ἐκκλησιολογική γραμμή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου. Ἡ πρόσφατη ἐν Ἱεροσολύμοις δήλωσή του, ἀναδεικνύει σαφῶς καί τήν προφανῆ ἀντιφατικότητα ἤ τή διγλωσσία τῆς ἐκκλησιολογίας αὐτῆς, χαρακτηριστικές τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καθώς προβάλλει μέν τήν Μίαν Ἐκκλησίαν, ἀλλ’ ὡς «διεσπασμένην ἐν χρόνῳ». Ἐν προκειμένῳ τό πατριαρχικό κείμενο δημιουργεῖ σύγχυση καί σαφῶς δέν ὑπαγορεύεται ἀπό τό Ἅγιον Πνεῦμα, τό ὁποῖο εἶναι Πνεῦμα «εὐθές»[11]. Εἶναι ἀκόμη εὐνόητο, ὅτι ἡ θέση αὐτή συνιστᾷ συνειδητή ἄρνηση τοὐλάχιστον τῆς ἑνότητος τῆς «Μιᾶς» Ἐκκλησίας ὡς ἰδιότητος καί ὀντολογικοῦ Της δεδομένου. Ἡ συμπερίληψη τῆς ἰδιότητος αὐτῆς στό ἐκκλησιολογικό ἄρθρο τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, ἀποτελεῖ τήν ἔκφραση τῆς αὐτοσυνειδησίας καί ἁγιοπνευματικῆς ἐμπειρίας τῆς Ἐκκλησίας καί κατά συνέπειαν ὅποιος – κληρικός ἤ λαϊκός - ἀμφισβητεῖ συνειδητῶς ἤ ἀπορρρίπτει τήν πίστη τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως αὐτή ὁριοθετεῖται μέ κάθε ἀκρίβεια στούς Ὅρους τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί ἰδιαιτέρως στά μονοσήμαντα ἄρθρα τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, εὐλόγως ἐκπίπτει ἀπό τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ὑποκείμενος σέ καθαίρεση ἤ ἀφορισμό κατά τίς Οἰκουμενικές Συνόδους[12].



4. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι αἰωνίως ἀκατάλυτη, ἡ ἑνότητα Χριστοῦ καί πιστῶν ἀδιάσπαστη

Ἡ σαφής ὑπόσχεση τοῦ Κυρίου, ὅτι «πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσι» [13] τῆς Ἐκκλησίας, πολλῷ μᾶλλον ἐπειδή «τό μωρόν τοῦ Θεοῦ σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστίν καί τό ἀσθενές τοῦ Θεοῦ ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί»[14], καταρρίπτει κάθε ἰσχυρισμό τοῦ Πατριάρχου, ὅτι «ὑπερίσχυσεν ὁ ἀνθρώπινος παράγων» στή β΄χιλιετία τῆς ἱστορίας Της! Εἶναι σαφεῖς ἐν προκειμένῳ οἱ διαπιστώσεις τῶν ἁγίων Πατέρων: γιά τόν Μ. Βασίλειο ὁ Χριστός «ἐν μέσῳ» τῆς Ἐκκλησίας «ἐγένετο, χαριζόμενος αὐτῇ τό μή σαλεύεσθαι»[15]· ὁ Θεολόγος Γρηγόριος ὀνομάζει τήν Ἐκκλησία «κληρονομίαν Χριστοῦ μεγάλην καί οὐ παυσομένην, ἀλλ’ ἀεί βαδιουμένην», ὁ δέ Χρυσόστομος Ἰωάννης διακηρύσσει ὅτι ἡ Ἐκκλησία ὀνομάζεται ἀπό τήν Γραφή «ὄρος, διά τό ἀπερίτρεπτον καί πέτρα, διά τό ἄφθαρτον»[16]. Ὁ ἅγιος Νεκτάριος ὁ Πενταπόλεως, ὁμόφωνος μέ τήν ὁμολογία πάντων τῶν ἁγίων Πατέρων, βεβαιώνει ὅτι ἡ Ἐκκλησία «μόνη ἐστίν ὁ στύλος καί τό ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας[17], διότι τό Πνεῦμα τό παράκλητον μένει ἐν αὐτῇ εἰς τόν αἰῶνα»[18]. Ἡ συνεχής παρουσία τοῦ Πνεύματος διασφαλίζει τήν Ἐκκλησία, καί γι΄ αὐτό εἶναι ὁλοκληρωμένο, «περατωθέν», τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος «ἔργον ἐκπεράνας εὔφρανε φίλους»[19].

Στήν Ἐκκλησία πιστεύουμε ὡς εἰς αἰώνιο θεανθρώπινο καθίδρυμα τό ὁποῖον «οὐ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης ἐκταθήσεται μόνον, ἀλλά καί πανταχοῦ τοῦ αἰῶνος»[20] καί συνεπῶς δέν ἡττᾶται ἤ παρέρχεται· εἶναι πασιφανές, ὅτι αὐτή ἡ χωροχρονική ἔκταση δέν ἀφορᾷ μιά νοητή «ἄχρονη» Ἐκκλησία, ἀλλά τήν «ἐν χρόνῳ» στρατευομένη, ἡ ὁποία εἶναι καί ἱστορικῶς ἐμφανέστατη ὡς ἑνότητα-κοινωνία πιστῶν[21], διότι εἶναι «πόλις ἐπάνω ὄρους κειμένη» καί «οἶκος τοῦ Θεοῦ περίοπτος τοῖς ἁπανταχοῦ»[22].

Ἡ ὑπερφυής ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας ὡς Σώματος Χριστοῦ εἶναι κάτι τό δεδομένο, ἀπολύτως καί ἀμετακλήτως διασφαλισμένο ἀπό τήν Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας[23], τόν Χριστό, μέ τή συνεχῆ παρουσία τοῦ Παρακλήτου Πνεύματός Του σ’ Αὐτήν[24], ἕως τῆς συντελείας, ἤδη ἀπό τήν Πεντηκοστή. Οἱ πιστοί, ὡς τό Σῶμα τῆς Κεφαλῆς, τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἀπαραίτητο συμπλήρωμά Της, «τό πλήρωμα τοῦ τά πάντα ἐν πᾶσι πληρουμένου» Χριστοῦ[25], γι’ αὐτό δέν μπορεῖ νά νοηθεῖ ἡ Μία Ἐκκλησία «ἐκτός χρόνου», δηλαδή χωρίς ἐπί γῆς πιστούς· γράφει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Ἔνθα γάρ ἡ κεφαλή, ἐκεῖ καί τό σῶμα· οὐδενί γάρ μέσῳ διείργεται ἡ κεφαλή καί τό σῶμα· εἰ γάρ διείργετο, οὐκ ἄν εἴη σῶμα, οὔκ ἄν εἴη κεφαλή [...] Ὅρα πῶς αὐτόν κοινῇ πάντων χρῄζοντα εἰσάγει [...] Διά πάντων οὖν πληροῦται τό σῶμα αὐτοῦ. Τότε πληροῦται ἡ κεφαλή, τότε τέλειον σῶμα γίνεται, ὅταν ὁμοῦ πάντες ὦμεν συνημμένοι καί συγκεκολλημένοι»[26]. Γι’ αὐτό καί ὁ Θεός δοξάζεται καί ἐν Χριστῷ καί ἐν τῷ Σώματι τοῦ Χριστοῦ, τῇ Ἐκκλησίᾳ, τῆς ὁποίας μόνης εἶναι Σωτήρ ὁ Θεάνθρωπος[27], ὁ ὁποῖος «ἐκτρέφει καί θάλπει αὐτήν»[28]. Ὅποιος δέν πιστεύει στή συνέχεια τῆς Ἐνσαρκώσεως, τήν Ἐκκλησία, δέν πιστεύει στόν Χριστό· ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ συνέχεια τῆς ἐντός τοῦ χρόνου Σαρκώσεως. Καί ὅπως ὁ Κύριός μας ἐθέαθη, ψηλαφήθηκε καί προσκυνήθηκε ἐν σαρκί, ἐν χρόνῳ, ἔτσι ἐπίσης συνεχίζει νά συμβαίνει καί μέ τό Σῶμα Του, τήν Ἐκκλησία - ἑνωμένη καί ἁγία - ἐν χρόνῳ. Ἄν θά δεχόμασταν τή διαίρεση τῆς Ἐκκλησίας, θά δεχόμασταν λοιπόν τήν ἐκμηδένιση τῆς Ἐνσαρκώσεως καί τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου[29].



5. Ἐπειδή ὁ Χριστός «οὐ μεμέρισται» ἡ ἑνότητα εἶναι δεδομένον «κτῆμα» τῆς Ἐκκλησίας

Ἡ Ἐκκλησία ἔχοντας ὡς ὀντολογικό Της δεδομένο τήν ἑνότητα, δέν τήν ἐπιζητεῖ, ἁπλῶς τήν διατηρεῖ - «τηρεῖν τήν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης»[30] -, εἶναι δέ αὐτή οὐσιῶδες χαρακτηριστικό Της, καθ΄ὅσον «τό τῆς Ἐκκλησίας ὄνομα οὐ χωρισμοῦ, ἀλλ΄ ἑνώσεώς ἐστι καί συμφωνίας ὄνομα»[31]. Ἐκκλησία διῃρημένη καί διεσπασμένη εἶναι τραγέλαφος καί ψιλή φαντασία. Ὁ ἅγιος Νεκτάριος Αἰγίνης ὁ Θαυματουργός στρεφόμενος κατά τῆς προτεσταντικῆς θεωρίας περί «ἀοράτου Ἐκκλησίας» φαίνεται νά ἐρωτᾷ τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη: «Πρός τί καί τό ὄνομα Ἐκκλησία, ἀφοῦ τά μέλη εἰσί μεμονωμένα καί πρός ἄλληλα ἄγνωστα, καί δέν ἀποτελοῦν ὀργανικόν τι σύστημα οὐδ’ ἕνωσιν ἀδιάσπαστον κατά τήν ἀληθῆ σημασίαν τοῦ ὀνόματος αὐτῆς;»[32]

Ἡ ἑνότης τῆς δογματικῆς πίστεως εἶναι λοιπόν ἐπίσης δεδομένον τῆς Ἐκκλησίας· διότι καθώς ἡ Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας ὁ Χριστός δέν μπορεῖ νά διασπασθεῖ - «οὐ μεμέρισται ὁ Χριστός»[33] -, ἔτσι καί στήν Ἐκκλησία ὑφίσταται «εἷς Κύριος, μία πίστις, ἕν βάπτισμα»[34] καί ὄχι δογματική πολυφωνία· ἡ Ἐκκλησία διαμορφώνει ἑνιαία πίστη στό χριστεπώνυμο πλήρωμα, «κατά μίαν τῆς πίστεως καί χάριν καί κλῆσιν τούς πιστούς ἀλλήλοις ἑνοειδῶς συνάπτουσα»[35].



6. Ἡ ἀποκοπή τῶν αἱρετικῶν δέν βλάπτει τήν Ἐκκλησία

Ὅποιος ἐκπίπτει ἀπό τήν ὁμοφωνία τῆς θεολογικῆς ὁμολογίας, καί καθίσταται λοιπόν ξηρό κλῆμα πού ἀπεκόπη ἀπό τήν Ἄμπελο[36], εἶναι ὁ ἴδιος ὑπεύθυνος, καθώς σαφῶς προειδοποιεῖ ὁ Χρυσορρήμων Ἰωάννης: «Μένε εἰς Ἐκκλησίαν καί οὐ προδίδοσαι ὑπό τῆς Ἐκκλησίας. Ἐάν δέ φύγῃς ἀπό Ἐκκλησίας, οὐκ αἰτία ἡ Ἐκκλησία [...] Ἐάν δέ ἐξέλθῃς ἔξω, θηριάλωτος γίνῃ· ἀλλ’ οὐ παρά τήν μάνδραν τοῦτο, ἀλλά παρά τήν σήν μικροψυχίαν [...] Ἐκκλησία γάρ οὐ τοῖχος καί ὄροφος, ἀλλά πίστις καί βίος»[37].

Σύμφωνα μέ τά παραπάνω, ἡ ἀποκοπή τῶν αἱρετικῶν Λατίνων καί ἡ ἀπουσία τῶν αἱρετικῶν Προτεσταντῶν ἀπό τή Μία καί Καθολική Ἐκκλησία δέν Τήν ἔβλαψε («οὐ προδίδοσαι ὑπό τῆς Ἐκκλησίας») καί οὔτε θά μποροῦσε νά τήν βλάψει· σαφέστατα δηλώνουν οἱ Ὀρθόδοξοι Πατριάρχες σέ Σύνοδο τοῦ 18ου αἰῶνος τήν θεανθρώπινη ἀρτιμέλεια τῆς Ἐκκλησίας καί τήν ἔκπτωση τῶν Λατίνων ἐξ ὑπερηφανίας τοῦ Πάπα: «Ὕστερον μέντοι πρό χρόνων τινῶν ἐπηρείᾳ τοῦ πονηροῦ ὁ Ῥώμης πάπας ἀποσφαλείς καί εἰς ἀλλόκοτα δόγματα καί καινοτομίας ἐμπεσών, ἀπέστη τῆς ὁλομελείας τοῦ σώματος τῆς εὐσεβοῦς Ἐκκλησίας καί ἀπεσχίσθη [...] Νῦν δέ τά μέν τέσσαρα μέρη τοῦ ῥηθέντος ἱστίου ἐνέμειναν κατά χώραν συνημμένα τε καί συνεραμμένα, δι’ ὧν εὐχερῶς ἡμεῖς διαπλέομεν καί ἀκυμάντως τό τοῦ βίου τούτου πέλαγος [...]. Οὕτως οὖν ἡ καθ’ ἡμᾶς τοῦ Χριστοῦ εὐσεβής Ἐκκλησία ἐπί τέσσαρσιν νῦν ἐρείδεται στύλοις, τοῖς τέσσαρσι δηλαδή Πατριάρχαις, καί μένει ἀδιάσειστος καί ἀκλόνητος»[38].

Βεβαίως, ἡ αἵρεση δέν εἶναι μόνον ἡ εἰς τά καίρια βλάβη τῆς ἐκκλησιαστικῆς πίστεως, ἀλλά καί στά ἐλάχιστα, τά ὁποῖα πάντοτε ἐξελίσσονται ἐπί τά χείρω. Μαζί μέ πολλούς ἄλλους ἁγίους ὁ Πατριάρχης ΚΠόλεως ἅγιος Ταράσιος παρατηρεῖ: «Τό γάρ ἐπί δόγμασιν εἴτε μικροῖς εἴτε μεγάλοις ἁμαρτάνειν, ταὐτόν ἐστι· ἐξ ἀμφοτέρων γάρ ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ ἀθετεῖται»[39]. Καί ὁ μέγας Πατριάρχης ΚΠόλεως Γεννάδιος Β΄ Σχολάριος συμφωνεῖ: «Εἴτε γοῦν ἐν μείζονι εἴτε ἐν ἐλάττονι διαμαρτάνοι τις τῆς ἀληθείας τῆς πίστεως, αἱρετικός ἐστιν»[40].



7. Ἔχει καταλυθεῖ ἡ Ἱερωσύνη τῶν Ἐπισκόπων ;

Συνεπής ἑρμηνεία τῆς νέας αὐτῆς ἐκκλησιολογίας, καθιστᾷ τόν Πατριάρχη καί ἅπαντες τούς Ἐπισκόπους «ἐλλιπεῖς» ὡς πρός τήν πραγματική Ἱερωσύνη τοῦ Χριστοῦ καί συνεπῶς τοποτηρητές, ἀλλ΄ ὄχι διαδόχους τῶν Θρόνων τους, καί ἐπόπτες, ἀλλ’ ὄχι τελειωτές τῶν θείων Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ Ἐπίσκοποι δέν μετέχουν στό πλήρωμα τῆς Ἱερωσύνης τῆς Ἐκκλησίας, ἄν ἀληθεύει ὁ κ. Βαρθολομαῖος. Ἄν διεσπάσθη ἐν χρόνῳ ἡ Μία Ἐκκλησία, τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τότε ἡ ἐκκλησιαστική Ἱεραρχία, ἡ ὁποία εἶναι ἐν Πνεύματι κοινωνός τῆς ἐπουρανίου Ἱεραρχίας κατά τόν ἅγιο Μάξιμο[41], ἔχει «θρυμματισμένο» τόν φωτισμό τῆς Ἱερωσύνης, διότι «θεοπτικῶς ὁ ἱεράρχης πρῶτον ἐλλάμπεται, εἶτα μεταδίδωσι τοῖς ὑπ΄ αὐτόν, εἶτα τελειοῖ τούτοις, οἷς μεταδίδωσι τῆς ἐλλάμψεως» [42].

Ἀπό τίς παραπάνω σύντομες, κατά τό δυνατόν περιεκτικές, δογματικές διαπιστώσεις καθίσταται ἡλίου φαεινοτέρα ἡ ἀπόσταση τῶν κατά καιρούς πατριαρχικῶν δηλώσεων ἀπό τήν Ὀρθοδοξία: ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος πιστεύει σέ μία «διευρυμένη καί διῃρημένη» Ἐκκλησία· διευρυμένη, διότι θεωρεῖ τούς αἱρετικούς ὡς ἀνήκοντες σέ αὐτήν δυνάμει ὁποιουδήποτε «βαπτίσματος», παρά τά αἱρετικά τους δόγματα καί τό σχίσμα τῆς ἀκοινωνησίας, διῃρημένη δέ, διότι δέν ὑπάρχει «διακοινωνία» ὀρθοδόξων καί αἱρετικῶν. Μολονότι διῃρημένη «ἐντός τῆς ἱστορίας», ἡ Μία Ἐκκλησία συνεχίζει νά ὑφίσταται «κάπου-κάπως», κατά τόν κ. Βαρθολομαῖο. Εἶναι ὅμως καταφανές στήν πίστη τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι ἡ ἑνότητά Της εἶναι ὀντολογικό καί ἀναφαίρετο γνώρισμά Της, διότι Αὐτή εἶναι Σῶμα τοῦ ἀδιαιρέτου καί Παντοδυνάμου Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ. Ὡς Σῶμα Χριστοῦ καί ὁλοκλήρωση τοῦ ἔργου Του, ἡ Ἐκκλησία δέν μπορεῖ νά διαιρεθεῖ, διότι αὐτό εἶναι κατάλυσή Της καί «ἧττα» τῆς Θεότητος, οὔτε μπορεῖ νά παύσει νά ὑφίσταται, διότι Αὐτή ἀποτελεῖ ἐκπλήρωση τῶν ἐπαγγελιῶν τῆς αἰωνίου ἐπί γῆς σωτηρίας. Ἡ ἑνότητα τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας ἐκφράζεται μεταξύ ἄλλων καί στήν ἑνιαία δογματική πίστη, ἡ ἀμφισβήτηση τῆς ὁποίας συνιστᾷ αἵρεση, ἀμφισβήτηση τῶν προϋποθέσεων τῆς σωτηρίας μας. Ὁ Χριστός ἀπεφάνθη, ὅτι ὅποιος χωρισθεῖ ἀπό τήν Ἄμπελο, δηλ. τόν Ἴδιο, ξηραίνεται ὡς τό κλῆμα καί ἀπόλλυται[43]. Ὁ κ. Βαρθολομαῖος θεωρεῖ ὅτι ἡ Ζῶσα καί εὔχυμος Ἄμπελος τοῦ Κυριακοῦ Σώματος χωρίς τά ξηρά κλήματα πού μέ δική τους εὐθύνη ἀπεκόπησαν εἶναι ἐλλιπής, «διεσπασμένη», καί πρέπει ὁπωσδήποτε νά τά «ἐγκεντρίσουμε» σέ Αὐτήν ἐκ νέου, νεκρά ὄντα, στό ἐκκλησιαστικό Σῶμα τῆς ὄντως Ζωῆς, τοῦ Ζῶντος Χριστοῦ.



8. Ἡ παλαιά ἀντίδραση μέ διακοπή μνημονεύσεως τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα

Ἡ καινοτόμος ἐκκλησιολογία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου ἔχει προωθήσει τόν Οἰκουμενισμό ἀπό τό σημεῖο τῆς ἀπαξιώσεως τῶν δογμάτων, ἴδιον τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου, στήν παροῦσα φοβερή διαστρέβλωση τῆς ὀρθοδόξου πίστεως· προφανῶς ἡ διακήρυξη «διαλύσεως» τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Οἰκουμενισμό, ὥστε ἡ «νέα-ἐκκλησία» νά «ἐπανιδρυθεῖ» σέ ἁρμονία μέ τίς οἰκουμενιστικές προδιαγραφές.

Ἐπί Πατριάρχου Ἀθηναγόρου, τό Ἅγιον Ὄρος σύσσωμο εἶχε ἀντιδράσει στά οἰκουμενιστικά του ἀνοίγματα. Τρεῖς Μητροπολῖτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐφάρμοσαν τήν προβλεπόμενη ἀπό τούς ἁγίους Πατέρες καί τούς ἱερούς Κανόνες, τόν 31ον Ἀποστολικό καί τόν 15ον τῆς Πρωτοδευτέρας, νόμιμη ἐκκλησιαστική ἀντίσταση διά τῆς διακοπῆς τοῦ μνημοσύνου. Τό ἴδιο ἔπραξαν καί ὀκτώ ἀθωνικές ἱερές Μονές: «διά τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐκτάκτου Διπλῆς Ἱερᾶς Συνάξεως, Συνεδρίᾳ ΝΒ΄ τῆς 13ης Νοεμβρίου 1971, [...] ἑκάστη Ἱερά Μονή, ὡς αὐτοδιοίκητος, ἀφέθη ἐλευθέρα νά πράττη κατά συνείδησιν εἰς τό θέμα τοῦτο»[44]. Ἡ διακοπή ἐκείνη τοῦ μνημοσύνου, χωρίς περαιτέρω ἀποτείχιση ἤ παντελῆ ἀκοινωνησία, ἀποτελοῦσε ἐπαινετή στάση, διότι καθώς ὁρίζει ὁ 15ος ἱερός Κανών τῆς Πρωτοδευτέρας[45] (ἔτους 861), ὅσοι ἀμύνονται ἔτσι «οὐ σχίσματι τήν ἕνωσιν τῆς Ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλά σχισμάτων καί μερισμῶν τήν Ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ρύσασθαι»· ὅσοι μέ τέτοια πρόθεση διακόπτουν τό μνημόσυνον Ἐπισκόπων ἑτεροφρόνων, «οὐκ Ἐπισκόπων, ἀλλά ψευδεπισκόπων καί ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν» καί γι΄ αὐτό «οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑπόκεινται [...] ἀλλά καί τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται»[46]. Λυπούμεθα, διότι ἡ πορεία τῶν πραγμάτων δέν ἐμπνέει αἰσιοδοξία γιά ἀλλαγή πλεύσεως τοῦ κ. Βαρθολομαίου. Στήν προσεχῆ ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα Φραγκίσκου στό Φανάρι, γιά τή Θρονική Ἑορτή τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, στά τέλη τοῦ ἐρχομένου Νοεμβρίου καί πάλιν ἀναφαίνεται στόν ζοφερό ὁρίζοντα τυπικόν αὐξημένης λειτουργικῆς συμμετοχῆς τοῦ αἱρεσιάρχου Πάπα στήν Ὀρθόδοξη Θεία Λειτουργία, φοροῦντος ὠμοφόριο, μέ λειτουργικό ἀσπασμό πρός αὐτόν (πού δέν προβλέπεται γιά ὅσους δέν λειτουργοῦν ἀλλά παρίστανται μόνον), μέ ἀπαγγελία ἀπό αὐτόν τοῦ «Πάτερ ἡμῶν», προσευχῆς μέ σαφῆ εὐχαριστιακή ἀναφορά («τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον») καί πού πρέπει νά ἀπαγγέλλεται ἀπό τόν Προεστῶτα ἐκ μέρους τοῦ ὀρθοδόξου λαοῦ· ἀκόμη μέ θυμιάτιση τοῦ Πάπα καί μέ παραχώρηση σέ αὐτόν τοῦ ἄμβωνος, γιά νά κηρύξει. Ὅλα αὐτά δέν εἶναι ἁπλῆ συμπροσευχή, διότι ἀσφαλῶς, ἡ Θεία Λειτουργία δέν ἄρχεται ἀπό τό «Μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καί ἀγάπης προσέλθετε», ἀλλά ἀπό τό «Εὐλογημένη ἡ Βασιλεία»[47]. Κατά τόν π. Ἀλέξανδρο Σμέμαν «ἀπό τήν πλευρά τῆς Παραδόσεως, ὁ μυστηριακός χαρακτήρας τῆς Εὐχαριστίας δέν μπορεῖ τεχνητῶς νά περιορισθεῖ σέ μία πράξη, σέ μία στιγμή τοῦ ὅλου τυπικοῦ. Ἔχουμε μία “τάξη” στήν ὁποία ὅλα τά μέρη καί ὅλα τά στοιχεῖα εἶναι ἀναγκαῖα, εἶναι ὀργανικῶς συνδεδεμένα μετ΄ ἀλλήλων σέ μία μυστηριακή δομή. Μέ ἄλλα λόγια, ἡ Εὐχαριστία εἶναι μυστήριο ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους καί ἡ ἐκπλήρωση ἤ ὁλοκλήρωσή της “καθίσταται ἐφικτή” ἀπό ὅλη τή Λειτουργία»[48].

Εὐχόμεθα, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος νά ἀναλογισθεῖ τή μέγιστη εὐθύνη του ἔναντι ἐκείνων τούς ὁποίους ὁδηγεῖ στήν πλάνη καί τήν ἀπογύμνωση τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τόν «χιτῶνα τῆς ἀληθείας, τόν ὑφαντόν ἐκ τῆς ἄνω θεολογίας»[49]. Τίποτε ἀπό τά ὀρθόδοξα δόγματα δέν θά ἐκπέσει ποτέ. Τίποτε δέν θά μεταβληθεῖ ποτέ. Καί ποτέ δέν θά προστεθεῖ καμμία ἀπόφαση νέα πού νά ἀλλοιώνει τίς παλαιές. Δογματική ἐξέλιξη δέν εἶναι δυνατόν νά ὑπάρξει καμμία, κανενός εἴδους[50].



«Ὁ δέ ταράσσων ὑμᾶς βαστάσει τό κρῖμα, ὅστις ἄν ᾖ»[51]



Ἀκολουθοῦν μετά τίς ὑποσημειώσεις οἱ ὑπογραφές δύο χιλιάδων περίπου προσώπων, Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν, κληρικῶν, μοναχῶν καί λαϊκῶν.



ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ὅσοι ἐκ τῶν κληρικῶν, μοναχῶν, μοναζουσῶν καί λαϊκῶν ἐπιθυμοῦν νά συμμετάσχουν στήν μικρή αὐτή κατάθεση ὀρθοδόξου ὁμολογίας ἠμποροῦν νά τό δηλώσουν γράφοντας: «Συμφωνῶ μέ τό κείμενο ἐναντίον της ”Νέας Ἐκκλησιολογίας τοῦ Πατριάρχου Βαρθο­λομαίου” καί προσυπογράφω». Νά ἀποστείλουν δέ τήν δηλωση μέ τό ὄνομά τους καί τήν κληρική, μονα­στι­κή ἤ ἐπαγγελματική τους ἰδιότητα στή διεύθυνση: Περιοδικό «Θεοδρομία», Τσιμισκῆ 128, 546 21 Θεσσαλονίκη, Fax: 2310.276590 καί e-mail: synaxisorthkm@gmail.com. Ἐπισημαίνεται ὅτι εἶναι ἀπαραίτητη στό e-mail ἡ ἀναγραφή ὀνοματεπωνύμου, ἐπαγγέλματος (ἤ ἰδιότητος) καί τόπου διαμονῆς, μέ πεζούς καί τονισμένους χαρακτῆρες, πρός ἀποφυγήν λαθῶν (π.χ. παρατονισμῶν) στήν καταγραφή τοῦ ὀνόματος καί τοῦ ἐπωνύμου· ὄχι μόνον ὄνομα ἤ e-mail.


[1]. ΑΓ. ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ, Ἄνθρωπος καί Θεάνθρωπος· μελετήματα Ὀρθοδόξου Θεολογίας, ἐκδ. Ἀστήρ, Ἀθῆναι 1987, σελ.182 (Κεφάλαια Ἐκκλησιολογικά, §33). Βλ. καί Ἐφ. 5, 27.

[2]. «Οικουμενικός Πατριάρχης προς Πατριάρχη Ιεροσολύμων: Αμφότεροι φυλάσσσομεν πνευματικάς καί κυριαρχικάς Θερμοπύλας», Amen.gr (24 Μαϊ 2014) http://www.amen.gr/article18151 (παράγραφος §4).

[3]. «Common Declaration Signed in the Vatican by Pope John Paul II and Patriarch Bartholomew I, June 29, 1995», EWTN Global Catholic Network, http://www.ewtn.com/library/PAPALDOC/BARTHDEC.HTM. Βλ. καί Ἐπίσκεψις 520 (31-7-1995) 20.

[4]. Προσφώνησις πρός τήν παπικήν ἀντιπροσωπείαν ὑπό τόν Καρδινάλιο William Keeler, κατά τήν Θρονική Ἑορτή τοῦ Πατριαρχείου ΚΠόλεως (1998) ἐν Ἐπίσκεψις, ἔτος 29ον, ἀρ. 563 (31-11-1998).

[5]. « Ὁμιλία ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἑξηκοστῆς ἐπετείου ἀπό τῆς ἱδρύσεως τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν» (Καθεδρικός Ναός Ἁγίου Πέτρου Γενεύης, τήν 17ην Φεβρουαρίου 2008) ἐν http://www.ec-patr.org/docdisplay.php?l ... 876&tla=gr

[6]. Μτφρ. ἀπό τό Called to be the One Church, §6 καί 7 ἐν God, in your Grace ... Official Report of the Ninth Assembly of the World Council of Churches, ὑπό Luis N. Rivera-Pagán, WCC Publications, Geneva 2007, σ. 257.

[7]. «Orthodox Ecclesiology and the Ecumenical Movement», Sourozh Diocesan Magazine (Ἀγγλία), τόμ. 21 (Αὔγουστος 1985), σ. 16.

[8]. «Ἐκκλησία καί ἔσχατα», Ἐκκλησία καί Ἐσχατολογία, Ἱ.Μ. Δημητριάδος, Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν, ἐκδ. Καστανιώτη, Ἀθήνα 2001, σ. 30.

[9]. Πατριαρχικόν Μήνυμα ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Χριστουγέννων 1967, ἐν Α. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ, Ἀπό τήν πορείαν τῆς ἀγάπης: ἡ ἐπίσκεψις τῆς Α.Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμεν. Πατριάρχου Ἀθηναγόρου εἰς Ἀγγλίαν –Νοέμβριος 1967, Ἀθῆναι 1968, σελ. 87.

[10]. «Χαιρετισμός τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου κατά τήν Ὑποδοχήν ἐν τῇ Αἰθούσῃ τοῦ Θρόνου τοῦ Μακ. Πατριάρχου Βουλγαρίας κ. κ. Νεοφύτου» (Φανάριον, 20 Σεπτεμβρίου 2013) ἐν http://www.ec-patr.org/docdisplay.php?l ... 757&tla=gr· «Ἔχομεν δι᾿ ἐλπίδος ὅτι ἡ Ἁγιωτάτη Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας ὑπό τήν Ὑμετέραν πεπνυμένην καθοδήγησιν, Μακαριώτατε, θά συμμετέχῃ, κατά παράδοσιν καί πανορθόδοξον ἐν Διασκέψεσιν ἀπόφασιν, εἰς τούς διορθοδόξους καί διαχριστιανικούς διαλόγους».

[11]. Ψαλμ. 50, 12· πρβλ. καί Ἰακ. 5, 12· «ἤτω δέ ὑμῶν τό ναί ναί καί τό οὔ οὔ, ἵνα μή εἰς ὑπόκρισιν πέσητε».

[12]. Βλ. ἱερόν ζ΄Κανόνα τῆς Γ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου (ACO 1,1,7,105ἑ.).

[13]. Ματθ. 16, 18.

[14]. Α΄ Κορ. 1, 25.

[15]. Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, Ὁμιλία εἰς τόν με΄ Ψαλμόν 5, PG 29B, 424B.C.

[16]. ΑΓ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ, Λόγος Δ΄ (Κατά Ἰουλιανοῦ Βασιλέως Α΄) 67, PG 35, 588C-589A. Τό χωρίον τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου παρά τῷ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ, Ἱερά Παράλληλα, Στοιχεῖον Ε, τίτλος ΣΤ΄, PG 95, 1436A.

[17]. Α΄ Τιμ. 3, 15

[18]. ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Μελέται δύο· Α΄: Περί τῆς Μιᾶς Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Β΄: Περί τῆς ἱερᾶς Παραδόσεως, ἐκδ. Ν. Παναγόπουλος, Ἀθῆναι 1987, σ. 32.

[19]. Πεντηκοστάριον, Ὄρθρος Κυριακῆς τῆς Πεντηκοστῆς, ἰαμβικός κανών, ᾠδή α΄.

[20]. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Εἰς τόν Ψάλμ. 44, PG 55, 203.

[21]. Ὅτι εἶναι ὁρατή εἶναι ἐμφανές καί στήν Ἁγία Γραφή· βλ. Πράξ. 2, 41 καί 2, 47: «ὁ δέ Κύριος προσετίθει καθ΄ ἡμέραν τούς σῳζομένους τῇ Ἐκκλησίᾳ».

[22]. Ματθ. 5, 14 καί ΑΓ. ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ, Ἐξήγησις ὑπομνηματική εἰς τόν Προφήτην Ἠσαΐαν 1, 2 PG 70, 69A.B. Βλ. καί ΕΥΣΕΒΙΟΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ, Εὐαγγελική προπαρασκευή 6, 18 PG 22, 457D

[23]. Ἐφ. 1, 22.23

[24]. Ἰω. 14, 16 καί Λουκ. 24, 49

[25]. Ἐφ. 1, 22.23· «καί αὐτόν ἔδωκε κεφαλήν ὑπέρ πάντα τῇ Ἐκκλησίᾳ, ἥτις έστί τό σῶμα αὐτοῦ, τό πλήρωμα τοῦ τά πάντα ἐν πᾶσι πληρουμένου»

[26]. Εἰς τήν πρός Ἐφεσίους 1, 3, 2· PG 62, 26.

[27]. Ἐφ. 3, 21· «αὐτῷ ἡ δόξα ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς πάσας τάς γενεάς τοῦ αἰῶνος τῶν αἰώνων· ἀμήν»· Ἐφ. 5, 23· «... ὡς καί ὁ Χριστός κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας, καί αὐτός ἐστι σωτήρ τοῦ σώματος».

[28]. Ἐφ. 5, 29

[29]. ΑΝΩΝΥΜΟΣ (Ὀρθόδοξος Ἱερεύς), Τά προσφάτως διαδραματισθέντα στήν Ἁγία Πόλη καί τό ἐκκλησιολογικό τους ὑπόβαθρο, http://www.impantokratoros.gr/B15881B3.el.aspx

[30]. Ἐφ. 4, 3.

[31]. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Εἰς τήν Πρός Κορινθίους Α΄ Ἐπιστολήν 1, PG 61, 13

[32]. ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, αὐτόθι, σ. 27.

[33]. Α΄ Κορ. 1, 13

[34]. Ἐφ. 4,5

[35]. ΑΓ. ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Μυσταγωγία 24, PG 91, 705Β.

[36]. Ἰω. 15, 4-6

[37]. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Ὅτε τῆς Ἐκκλησίας ἔξω εὑρεθείς Εὐτρόπιος 1, PG 52, 397.

[38]. Ἀποκρίσεις (1716/1725) τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς πρός τούς Ἀγγλικανούς Ἀνωμότους, (Ἀπόκρισις 5), εἰς ΙΩ. ΚΑΡΜΙΡΗΣ, Τά Δογματικά καί Συμβολικά Μνημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἐν Ἀθήναις 1953, τόμ. Β', σ. 794ἑξῆς.

[39]. Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος,Πράξις Α’, Mansi 12, 1031-1034.

[40]. Πρός τόν Βασιλέα· ἐπέμφθη αὐτῷ τῇ ιβῃ τοῦ Μαρτίου 6, ἐν Γενναδίου Σχολαρίου Ἅπαντα τά Εὑρισκόμενα, τόμ. 3, ἐκδ. Louis Petit – X.A. Siderides, Paris 1930, σ. 161.

[41]. Σχόλια εἰς τό Περί τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱεραρχίας 5, 2.4 PG 4,161A.

[42]. ΑΓ. ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Σχόλια εἰς τό Περί τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱεραχίας 5, 2.4 PG 4,164Α. Πρβλ. ΑΓ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ, Περί τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱεραρχίας 3,2 PG 3, 428A.

[43]. Ἰω. 15, 4-6

[44]. Βλ. τό σχετικόν Γράμμα τῆς Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου ἐν Θεοδρομία ΙΑ΄1 (Ἰαν-Μάρ 2009) 77. Τά συναφῆ ὅλα στίς σσ. 75-81.

[45]. ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Πηδάλιον, ἐκδ. Ἀστήρ, Ἀθῆναι 1982, σ. 358.

[46]. Βλ. τή γνώμη τοῦ ἁγίου Νικοδήμου (αὐτόθι, σ. 344) περί τῶν Κανόνων τῆς Πρωτοδευτέρας «... ἀναγκαῖοι μέν ὄντες εἰς τήν τῆς Ἐκκλησίας εὐκοσμίαν καί κατάστασιν, βεβαιούμενοι δέ καί ἐπικυρούμενοι ἀπό τε τοῦ Νομοκάνονος τοῦ Φωτίου, ἀπό τούς ἑρμηνευτάς τῶν κανόνων καί ἀπό ὅλην τήν Ἐκκλησίαν».

[47]. Πρβλ. ΠΡΕΣΒ. ΑΝ. ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, Ἡ Συμπροσευχή μέ αἱρετικούς· προσεγγίζοντας τήν κανονική πράξη τῆς Ἐκκλησίας, ἐκδ. Θεοδρομία, Θεσσαλονίκη 2009, σ. 118 καί γενικῶς σσ. 113-118.

[48]. «Theology and Eucharist» (§6), http://www.schmemann.org/byhim/theology ... arist.html

[49]. Κοντάκιον τῆς Κυριακῆς τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου (13-19 Ἰουλίου)

[50]. Πρβλ. ΠΡΩΤΟΠΡ. Γ. ΦΛΩΡΟΦΣΚΥ, «Ὁ Οἶκος τοῦ Πατρός», ἐν Ἀνατομία Προβλημάτων τῆς Πίστεως, μτφρ. Ἀρχιμ. Μελετίου Καλαμαρᾶ, ἐκδ. Ρηγοπούλου, Θεσσαλονίκη 1977, σ. 133.

[51]. Γαλ. 5, 10



Υπογραφές Κληρικών και Μοναχών

Υπογραφές Λαϊκών

_________________
Caer está permitido, levantarse es obligatorio....."Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς"Xαμένη μάχη,είναι αυτή που φοβήθηκες να δώσειςΠριν γράψεις σκέψου! Πριν κατακρίνεις περίμενε! Πριν προσευχηθείς συγχώρα! Πριν παραιτηθείς προσπάθησε!Καλό είναι το να υπάρχεις …μα το να ζεις εν Χριστώ είναι άλλο πράγμα !


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Οι επίσκοποι θα πρέπει να σκεφθούν σοβαρά τη διακοπή του μνημοσύνου του πατριάρχη
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 28 Νοέμ 2014, 12:10 
Αντινεοταξίτης
Αντινεοταξίτης
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Φεβ 2011, 18:59
Δημοσ.: 674
Thanks:
Thanked:
time στο post
Δεν αφησαν τιποτε απ'τον φιλο τους τον αντρικο.
Ολο θα,θα,θα,θα,θα,θα
Σιγα μην κοψουν κρεας :slap :secret:


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Οι επίσκοποι θα πρέπει να σκεφθούν σοβαρά τη διακοπή του μνημοσύνου του πατριάρχη
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 13 Δεκ 2014, 23:30 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
Κ.κ. Βαρθολομαίε, επιστρέψατε στην Ορθόδοξη Παράδοση!!! (Ορθόδοξοι πολίτες Ημαθίας - Πιερίας – Κοζάνης)


Κ.κ. Βαρθολομαίε, επιστρέψατε στην Ορθόδοξη Παράδοση!!!
Παναγιώτατε,
Σαν απλά και ταπεινά μέλη της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας σας γράφουμε με πολλή πίκρα και ιερή αγανάκτηση.
Μη την εκλάβετε την επιστολή μας ούτε απαξιωτικά, αλλά ούτε και περιφρονητικά, διότι είναι βγαλμένη αυθόρμητα και μέσα από την ψυχή μας.
Προβληματιστήκαμε εντονότατα για το που μας οδηγείτε τα τελευταία χρόνια και διαπιστώσαμε πως μας οδηγείτε σε ξένα μονοπάτια, δηλαδή σε καινούργιες-καινοφανείς θεωρίες, όσον αφορά την άπαξ παραδοθείσα πίστη της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Παναγιώτατε, η Ορθόδοξη πίστη δεν είναι ιδιωτική υπόθεση κανενός Πατριάρχου και γενικώς κανενός επισκόπου για να προσθέτει ή να αφαιρεί το παραμικρό, γι’αυτό δώσατε και φοβερούς όρκους κατά την χειροτονία σας εις επίσκοπον. Εκεί λοιπόν, μεταξύ άλλων ορκιστήκατε και τα εξής : «Πιστεύω και τας περί Θεού και των Θείων Παραδόσεις τε και εξηγήσεις της μιάς Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας» και στη συνέχεια : «Νεστόριον και τους λοιπούς Αιρεσιάρχας και τούτων ομόφρονας αποβάλλομαι και τρανώς ανακηρύττω μεγίστη φωνή…Πάσι τοις Αιρετικοίς ανάθεμα. Όλοις τοις Αιρετικοίς ανάθεμα…»


Αφού τα ορκιστήκατε όλα αυτά, τότε πως αποδέχεσθε την άρση των αναθεμάτων του προκατόχου σας Αθηναγόρα, κατά των αιρετικών;
Τότε πως διαδίδετε ότι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία δεν είναι η μοναδική εκκλησία, αλλά μία από τις πολλές και ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν κατέχει όλη την αλήθεια αλλά μόνο ένα μέρος της;
Δεν παραβαίνετε έτσι τους φοβερούς όρκους που δώσατε για τις εξηγήσεις περί της μιάς Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, δηλαδή της Ορθοδόξου Εκκλησίας; Άρα δεν είστε επίορκος όχι στα μάτια ημών, αλλά απέναντι στον ίδιο το Θεό;

Εμείς, ως λαός του Θεού, σας επισημαίνουμε τον λάθος δρόμο που πήρατε. Αυτό εξάλλου στηρίζεται και στην Πανορθόδοξη απόφαση των 4 Πατριαρχών της Ανατολής (1848), σύμφωνα με την οποία: « Ούτε Πατριάρχες, ούτε σύνοδοι μπόρεσαν ποτέ να εισαγάγουν οτιδήποτε νεωτερίστικο, διότι υπερασπιστής και φύλακας της πίστεως μας είναι τελικά – τελικά το σώμα της Εκκλησίας, δηλαδή ο ίδιος ο λαός» !
Επίσης Παναγιώτατε, αντιδρούμε και διαμαρτυρώμαστε με στεντόρεια τη φωνή απέναντι σας, διότι ακολουθείτε την παναίρεση του Οικουμενισμού όπως μας διδάσκει ο ομολογητής Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.

Τι είναι ο Οικουμενισμός; Διάδοση αιρετικών διδασκαλιών και κακοδοξιών. Και όχι μόνον. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς μας αφυπνίζει και μας ενημερώνει λέγοντας ότι είναι το κοινό όνομα για τους ψευτοχριστιανούς και τις ψευτοεκκλησίες της Δύσης. Και έρχεσθε εσείς ως κεφαλή της Ορθοδόξου Εκκλησίας και αναγνωρίζετε αυτές τις ψευτοεκκλησίες ως επίσημες εκκλησίες! « ΦΡΙΞΟΝ ΗΛΙΕ ΚΑΙ ΣΤΕΝΑΞΟΝ ΓΗ »! Μα δεν καταλαβαίνετε ότι είστε σε ανοικτό πόλεμο με τους αγίους μας και κατ’επέκταση με τον ίδιο το Θεό;

Τα ίδια μας διδάσκει και ο άγιος νηπτικός γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ, πως ο Οικουμενισμός είναι μια πολλή επικίνδυνη αίρεση και πως τα δόγματα της πίστεως, η πνευματική ζωή και η άσκηση πάνε χέρι-χέρι και οφείλουμε να τα κρατάμε ανόθευτα και αναλλοίωτα.
Επίσης, ο άλλος μεγάλος γέροντας Παϊσιος ο Αγιορείτης, μας πληροφορεί και μας αποκαλύπτει τα εξής : « Ο διάβολος έχει τρία πλοκάμια. Για τους φτωχούς τον Κουμμουνισμό, για τους πλουσίους την Μασονία και για τους πιστούς τον Οικουμενισμό ». Επίσης, αλλού μας επισημαίνει και τα εξής αποκαλυπτικά: «Οικουμενισμός, Κοινή Αγορά, ένα κράτος μεγάλο, μια Θρησκεία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους. Αυτά είναι σχέδια διαβολικά ».
Δεν είναι ασέβεια όλοι αυτοί οι άνθρωποι του Θεού να μας διδάσκουν τα περί του Οικουμενισμού, ο οποίος λυμαίνεται την Εκκλησία του Χριστού όλα αυτά τα τελευταία χρόνια και εμείς ως λογικό ποίμνιο να «κοιμώμαστε με τα τσαρούχια » και να σιωπούμε;
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αλλά και ο όσιος Θεόδωρος ο Στουδίτης μας υπενθυμίζουν και μας προτρέπουν, πως σε περιόδους αιρέσεων, χρέος να αγωνίζεται και να αντιδρά έχει όχι μόνο αυτός που υπερέχει σε βαθμό και θέση εκκλησιαστική, αλλά και ο έχων θέση μαθητού – όπως είμαστε εμείς το λογικό ποίμνιο του Χριστού – οφείλει να διακηρύττει και να διδάσκει την αλήθεια του Χριστού.
Μάλιστα ο όσιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, ο ατρόμητος ομολογητής της Ορθοδόξου πίστεως, δεν δικαιολογεί καμιά σιωπή σε καιρό που κινδυνεύει η αλήθεια της πίστεως, έστω και αν είναι κανείς ο πιο άσημος λαϊκός π.χ. γεωργός ή και φτωχαδάκι πρέπει να αντιδράσει και να ορθώσει το ανάστημα του, διαφορετικά και οι πέτρες θα το φωνάξουν. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο μεγάλος μας ήρωας της επανάστασης , ο στρατηγός Μακρυγιάννης έλεγε : « Όταν μου πειράζουν την πατρίδα ή την πίστη μου, τότε θα μιλήσω, θα ενεργήσω και ό,τι θέλουν ας μου κάνουν ».
Έχοντας αυτές τις παραγγελίες των αγίων μας, σας το λέμε ξεκάθαρα πως «πειράζετε » την πίστη των πατέρων μας, πως θέλετε να μας «σερβίρετε» μια μεταλλαγμένη Ορθοδοξία!
Παναγιώτατε, μπορεί να είμαστε αμαρτωλότεροι όλων, όμως έχουμε τη νοημοσύνη και την κρίση που μας έδωσε ο Θεός και ως λογικό ποίμνιο αντιλαμβανόμαστε τι παιχνίδι παίζεται γύρω μας. Δεν είμαστε τόσο αγράμματοι και ανεγκέφαλοι ώστε να σιωπούμε ενώ συντελείται με ταχύτατους ρυθμούς η προδοσία της Ορθοδόξου πίστεως.
Αυτό που δηλώσατε στο Σουφλί, μας σόκαρε όλους. Είπατε πως ουδεμία προδοσία της Ορθοδοξίας έγινε και ούτε πρόκειται να γίνει στο μέλλον. Ουδέν ψεύδεστερον τούτου. Τόσοι και τόσοι καθηγητές, θεολόγοι και όχι μόνον που σας γράφουν κατά διαστήματα και σας εφιστούν την προσοχή πως παρεκκλίνετε από την Ορθόδοξη εκκλησιολογία, τους ιερούς κανόνες, τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων και τη διδασκαλία των αγίων θεοφόρων πατέρων, αυτό δε συνιστά αυτομάτως προδοσία της Ορθοδοξίας;
Εσείς δεν υιοθετείτε αντορθόδοξες και αντίχριστες θεωρίες, λέγοντας πως όλες οι Θρησκείες είναι οδοί σωτηρίας; Χρειάζεται να είναι κανείς διαδεκριμένος θεολόγος για να τα απορρίψει αυτά;
Εμείς γνωρίζουμε από το Άγιο Ευαγγέλιο, ότι μόνη οδός σωτηρίας είναι ο Χριστός: «Εγώ ειμί η οδός, η αλήθεια και η Ζωή. Ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα ει μη δι εμού».
Εσείς δεν είπατε για τους αγίους Πατέρες που μας κληροδότησαν το σχίσμα, πως ήταν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως, που ήδη τιμωρούνται από το Θεό; Γιατί τότε δεν τολμάτε να τους διαγράψετε από το εορτολόγιο της Εκκλησίας;
Εσείς δεν είπατε πως πρέπει να φέρουμε στο προσκήνιο τις αρχές του Οικουμενισμού; Δηλαδή αντί να καταδικάσετε την παναίρεση του Οικουμενισμού εσείς την διαφημίζετε και μας την «σερβίρετε» ;
Εσείς δεν χαρίσατε κοράνιο, αντί Αγίας Γραφής στον Διευθυντή της Coca-Cola
στην Ατλάντα;
Εσείς δεν επισκεφτήκατε την Εβραϊκή Συναγωγή της Ν.Υόρκης; Όμως γνωρίζουμε πως η Ιουδαϊκή Συναγωγή μετά την έλευση του Κυρίου μας, αποτελεί συναγωγή του Σατανά, όπως αυτό αποκαλύφθηκε στον Άγιο Πολύκαρπο. Εντούτοις πήγατε!
Αυτά όλα είναι μόνο μερικά από τα τόσα που είπατε και κάνατε, τα οποία δεν έχουν καμμία σχέση με την Ορθόδοξη διδασκαλία των αγίων και θεοφόρων Πατέρων μας. Συνεπώς αποτελούν προδοσία της πίστεως εκ μέρους σας και οφείλετε να το ομολογήσετε ώστε να ειρηνεύσουμε άπαντες.
Τελευταίο σχολιασμό αφήσαμε το σεισμό που προκαλέσατε στις καρδιές μας, κατά τη συνάντηση σας με τον παναιρετικό Πάπα στα Ιεροσόλυμα.
Παναγιώτατε, καταλαβαίνετε τι κάνατε; Λεηλασία της Ορθοδοξίας! Αυτό θα καταγραφεί με τα μελανότερα γράμματα επί πατριαρχία σας! Δεν βρίσκουμε λόγια για να περιγράψουμε τον αφόρητο πόνο που προκαλέσατε στην καρδιά μας. Ο Κύριος μας διδάσκει, «οργίζεσθε και μη αμαρτάνετε» και εμείς τώρα είμαστε πολύ οργισμένοι μαζί σας. Βάλατε τον Πάπα όχι απλώς στον πανίερο ναό της Αναστάσεως, αλλά και μπροστά στον Πανάγιο Τάφο και όχι μόνον αυτό, αλλά και συμπροσευχηθήκατε. «ΦΡΙΞΟΝ ΗΛΙΕ ΚΑΙ ΣΤΕΝΑΞΟΝ ΓΗ»! Αυτό ούτε ο προκάτοχος σας Αθηναγόρας δεν το αποτόλμησε.
Παναγιώτατε, δεν σας αρκεί το θαύμα θαυμάτων που συντελείται κάθε Μ.Σάββατο στον Πανάγιο Τάφο; Σε ποιον βγαίνει το Άγιο Φως; Μήπως στους Παπικούς, μήπως στους Μονοφυσίτες, μήπως στους Μουσουλμάνους, μήπως στους Αρμενίους; Μόνον στον Ορθόδοξο Πατριάρχη! Ποτέ ανά τους αιώνες δεν κατάφερε ετερόδοξος και πολύ περισσότερο αλλόθρησκος να βγάλει το Άγιο Φως.
Αυτό και μόνο δεν αποτελεί τρανταχτή απόδειξη ότι η αλήθεια είναι μαζί σας, μαζί μας, δηλαδή ταυτισμένη με την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, δηλαδή με την Ορθοδοξία; Τι ψάχνετε λοιπόν να βρείτε;
Για εμάς Παναγιώτατε, οδοδείκτες είναι το Ευαγγέλιο του Χριστού και οι Άγιοι Θεοφόροι Πατέρες.
Ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης - ο πατήρ πατέρων όπως λέγεται – μας προειδοποιεί : «Να πάψετε να είσαστε διδάσκαλοι των διδασκάλων…να πιστεύετε όπως μας παρέδωσαν οι Πατέρες μας. Δεν είμαστε των Πατέρων σοφότεροι. Δεν είμαστε των Διδασκάλων ακριβέστεροι».
Εν κατακλείδι σας απευθύνουμε θερμή παράκληση, να εισακούσετε αληθινά αυτήν την ταπεινή φωνή μας, ως τέκνα προς τον πατέρα και σας παρακαλούμε να επιστρέψετε στην Ορθόδοξη Παράδοση μας, ώστε να ειρηνεύσουμε όλοι. Προσευχόμαστε να μην δημιουργηθούν νέα σχίσματα εξαιτίας της γραμμής που ακολουθείτε και σας διαβεβαιώνουμε πως θα μείνουμε αμετακίνητοι στην πίστη των πατέρων μας.
Μετά του προσήκοντος σεβασμού,
Ορθόδοξοι πολίτες Ημαθίας - Πιερίας - Κοζάνης
ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΗΜΑΘΙΑΣ
ΑΝΑΝΙΑΔΟΥ ΔΑΝΑΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΑΝΘΙΤΣΗ ΑΝΝΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ ΚΑΛΛΙΡΟΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ ΝΙΚΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ ΠΟΠΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΒΑΓΟΠΟΥΛΟΥ ΠΟΥΛΧΕΡΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΒΑΚΑΛΦΙΩΤΗ ΦΩΤΕΙΝΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ ΙΑΣΩΝ ΒΕΡΟΙΑ
ΒΕΝΙΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΒΕΝΙΟΠΟΥΛΟΥ ΟΛΓΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΒΛΑΣΙΑΔΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΒΛΑΣΙΑΔΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ ΑΛΕΞΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΟΥ ΕΛΕΝΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΓΑΖΓΑΖΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΓΑΖΓΑΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΓΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΦΩΤΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΓΙΑΝΑΚΟΒΙΤΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΓΙΟΒΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΓΙΟΒΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΤΩΝΙΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΓΚΑΖΓΚΑΖΗ ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΓΚΑΖΓΚΑΖΗ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΓΚΑΖΓΚΑΖΗ ΜΑΡΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΓΚΑΖΓΚΑΖΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΓΚΑΖΚΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΓΚΑΪΝΤΑΤΖΗ ΛΟΥΚΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΓΚΑΪΝΤΑΤΖΗ ΘΕΟΔΩΡΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΓΚΑΛΑΪΤΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΓΚΑΛΑΪΤΣΗ ΔΗΜΗΤΡΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΓΚΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΓΥΡΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΔΕΛΗΓΙΩΡΓΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΒΕΡΟΙΑ
ΔΗΓΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΝΑΟΥΣΑ
ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΜΑΡΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ ΚΩΝ/ΝΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΙΝΤΖΕΒΙΔΟΥ ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΒΕΡΟΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΠΑΥΛΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΛΠΑΚΙΔΟΥ ΣΟΦΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΚΑΡΗ ΕΛΕΝΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΙΑΚΩΒΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ ΑΡΑΒΕΛΛΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ ΠΑΡΘΕΝΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΑΡΑΒΕΛΛΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΗΛΙΑΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΜΑΓΔΑΛΙΝΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΑΡΘΕΝΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΟΥ ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΓΑΣΛΗ ΔΙΑΜΑΝΤΩ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΠΟΥΛΗΤΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΠΟΥΛΙΤΙΔΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΣΑΡΛΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΣΑΡΛΗ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΣΑΡΛΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΑΣΑΡΛΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΡΟΤΣΕΡΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΠΟΤΣΕΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΣΙΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ ΘΕΟΠΙΣΤΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΤΑΠΟΔΗ ΕΛΕΝΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΤΑΠΟΔΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΕΡΑΣΙΛΕΙΔΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΛΑΔΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ-ΡΑΦΑΗΛ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΛΑΔΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΛΑΔΑ ΓΕΩΡΓΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΟΤΣΙΦΑ ΕΥΔΟΞΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΟΤΣΙΦΑ ΜΑΡΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΟΤΣΙΦΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΟΥΠΑΝΤΖΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΛΑΦΤΣΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΛΙΑΣΩ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΛΟΥΚΙΔΟΥ ΒΗΘΛΕΕΜ ΒΕΡΟΙΑ
ΜΑΝΩΛΗ ΜΑΡΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΞΑΝΘΙΠΠΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΜΠΑΖΙΝΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΜΠΑΝΤΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΜΠΑΤΣΙΑΚΑ ΒΑΪΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΜΠΟΥΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΜΠΟΛΟΚΜΠΑΝΣΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΝΕΔΕΛΤΣΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΝΕΔΕΛΤΣΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΝΕΔΕΛΤΣΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΝΕΔΕΛΤΣΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΝΤΟΥΣΙΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΟΡΦΑΝΙΔΟΥ ΕΛΠΙΔΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΓΥΡΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ ΙΩΣΗΦ ΒΕΡΟΙΑ
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΠΑΣΧΑΛΙΔΟΥ ΝΙΚΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΠΙΤΣΙΑΒΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΠΙΤΣΙΑΒΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΠΛΙΑΧΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΠΛΙΑΧΑ ΑΡΤΕΜΙΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΠΡΑΠΑ ΙΩΑΝΝΑ ΝΑΟΥΣΑ
ΠΡΑΠΑΒΕΣΗ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΣΑΡΚΑΤΖΗ ΜΑΡΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΟΦΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΡΩΠΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΣΙΜΑΝΙΔΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΣΙΦΑΛΕΡΑΣ ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ ΟΡΣΑΛΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΣΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΣΟΦΟΛΟΧΗΣ ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΤΑΡΑΣΙΔΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΤΑΜΠΑΚΗ ΕΛΕΝΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΤΖΙΜΠΟΥΛΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΤΟΚΜΑΚΙΔΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΤΣΑΠΑΚΙΔΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΝΑΟΥΣΑ
ΤΣΙΡΙΔΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΤΣΙΛΗ ΑΝΘΟΥΛΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΤΣΙΑΡΤΣΗ ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΒΕΡΟΙΑ
ΤΣΙΟΤΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΤΣΟΥΚΑ ΧΡΥΣΗ ΒΕΡΟΙΑ
ΤΣΟΛΑΡΙΔΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΥΓΡΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΤΥΧΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΦΩΤΙΑΔΟΥ ΕΥΘΥΜΙΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΧΑΤΖΗΛΑΖΑΡΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΑΟΥΣΑ
ΧΑΤΖΗΜΑΝΗ ΜΑΡΙΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΧΟΝΔΡΑΝΤΩΝΗ ΚΩΝ/ΝΑ ΒΕΡΟΙΑ
ΧΟΡΟΖΟΓΛΟΥ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΧΟΡΟΖΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΧΡΙΣΤΟΛΟΓΛΟΥ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΒΕΡΟΙΑ
ΧΩΛΙΔΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ


ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ
ΑΛΕΞΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΟΥ ΕΛΙΣΑΒΕΤ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ
ΓΑΖΕΑΣ ΙΟΡΔΑΝΗΣ
ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ ΕΥΤΥΧΙΑ
ΓΚΙΟΥΛΕΚΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ
ΔΙΣΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΔΑΜΙΑΝΙΔΗΣ ΠΕΤΡΟΣ
ΘΕΟΦΑΝΙΔΟΥ ΣΩΤΗΡΙΑ
ΙΩΑΝΝΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΚΑΛΑΪΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΣΑΒΒΑΣ
ΚΑΡΑΧΡΗΣΤΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΑ
ΚΟΚΚΙΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΚΟΚΚΙΝΙΔΟΥ ΕΛΙΣΑΒΕΤ
ΚΟΚΚΙΝΙΔΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ
ΚΟΛΛΙΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΚΟΛΛΙΑ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ
ΚΟΛΤΣΑΚΛΗ ΦΕΒΡΩΝΙΑ
ΚΟΥΣΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
ΚΟΥΤΣΙΟΥΚΗΣ ΖΗΣΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΛΙΓΚΑΝΑΡΗ ΕΥΘΥΜΙΑ
ΛΟΥΣΙΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΛΟΥΣΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΜΠΑΛΑΧΤΣΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΠΑΓΚΑΛΙΔΟΥ ΧΡΥΣΟΥΛΑ
ΡΙΖΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΡΙΖΟΥ ΑΘΗΝΑ
ΤΖΑΜΠΑΖΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Οι επίσκοποι πρέπει να σκεφθούν τη διακοπή του μνημοσύνου του πατριάρχη(κείμενο καιυπογραφές κληρικών,μοναχών και λα
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 11 Ιαν 2015, 23:31 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
Ανοικτή επιστολή του Συλλόγου «Ο Προφήτης Ηλίας» προς τους Μητροπολίτες και τις Μονές του Αγίου ΄Ορους. για τον Οικουμενισμό


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
‘‘Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ’’
ΕΔΕΣΣΗΣ 43 Τ. Κ. 12137 ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ
ΑΡΙΘ. ΕΓΚΡ. ΠΡΩΤ. 613/1998
ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. 499
Περιστέρι 3-1-2015
Προς τους Σεβ. Μητρ. των (λεγομένων) ‘‘Νέων Χωρών’’ και τις Ιερές Μονές του Αγίου ΄Ορους.
Α Ν Ο Ι Κ Τ Η Ε Π Ι Σ Τ Ο Λ Η


Μέσω των Ιστολογίων ‘‘ΑΚΤΙΝΕΣ’’, ‘‘ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ’’, ‘‘ΚΑΤΑΝΥΞΙΣ’’ και ‘‘Πατερική Παράδοση και Οικουμενισμός’’.
Σεβασμιώτατοι και σεβαστοί πατέρες ευλογείτε,

Ευχόμαστε-προσευχόμαστε στον ΄Αγιο και Τριαδικό Θεό, τον δωρεοδότη παντός αγαθού1, το νέο πολιτικό έτος να είναι έτος μετανοίας όλων μας και της καλής ομολογίας2 της άπαξ παραδοθείσας στους αγίους (πιστούς) Ορθοδόξου Πίστεως3.
Παρήλθε ένας μήνας από την 30-11-2014, που ο Αιρεσιάρχης της παλαιάς Ρώμης Πάπας Φραγκίσκος,μετέβη στον Πατριαρχικό Ναό του αγίου Γεωργίου Κωνσταντινουπόλεως, και έγινε δεκτός από τον Οικ. πατριάρχη Βαρθολομαίο ως κανονικός επίσκοπος και μάλιστα ως πρώτος επίσκοπος της Εκκλησίας! Στην τηλεόραση είδαμε όσα αντίθετα από την αγία Γραφή, ιερούς κανόνες, και την Πατερική διδασκαλία, ανίερα και ασεβή συνέβησαν.


Δεν θα τα σχολιάσουμε. Τα γνωρίζετε πολύ καλά. Για μία ακόμη φορά ο επίσκοπος της Νέας Ρώμης Bαρθολομαίος, απέδειξε χωρίς προσχήματα, ότι είναι μέγας Οικουμενιστής, και δικαίωσε εκείνους που τον χαρακτηρίζουν ως τον μεγαλύτερο αιρεσιάρχη όλων των αιώνων στην ιστορία της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Περιμέναμε ένα μήνα για να δούμε τις αντιδράσεις σας. Το αποτέλεσμα; Για μία ακόμη φορά αποδείξατε ότι δεν έχετε έμπρακτο, ομολογιακό και θυσιαστικό Ορθόδοξο φρόνημα.
Την 5-11-2014, στην Πλατεία του αγίου Πέτρου, ενώπιον χιλιάδων «καθολικών», ο Αιρεσιάρχης της Ρώμης διακήρυξε στα πέρατα της Οικουμένης, ότι η Ορθοδοξία είμαι μία ‘‘άρρωστη’’ εκκλησία, και δεν είδαμε, ούτε διαβάσαμε, μία απάντηση εκ μέρους σας με την οποία να φιμώνετε το αυθάδες και ασεβές στόμα του Αιρεσιάρχη. Εάν κάποιος ή κάποιοι έδωσαν τέτοια απάντηση και το αγνοούμε, θα χαρούμε να το πληροφορηθούμε.
Η στάση σας για τα ανωτέρω δύο γεγονότα, για πολλοστή φορά έγινε αιτία να πλημμυρίσει η ψυχή μας από λύπη αλλά και οργή4. Δεν έχετε την παρρησία να εφαρμόσετε τα εντελλόμενα από τον ΛΑ’ Αποστολικό κανόνα, και τον ΙΕ’ της Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Δεν έχετε καν την πνευματική δύναμη να ελέγξετε τον πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο οποίος με λόγια και έργα, προωθεί τον Οικουμενισμό σε Διαχριστιανικό και Πανθρησκειακό επίπεδο.Μάλιστα, στις 12-12-2014, ο Αρχιοικουμενιστής Βαρθολομαίος έγινε δεκτός από τον Μητρ. Κερκύρας κ. Νεκτάριο και πλήθος λαού, με δόξες και τιμές! Σημεία των καιρών ότι πλησιάζουμε στο αποκορύφωμα της μεγάλης αποστασίας5!
Υπόψη των αναγνωστών των ιστολογίων ότι η Ι. Μ. Κερκύρας δεν ανήκει στις λεγόμενες «Νέες Χώρες». Ο άγιος Σπυρίδων, σφοδρός πολέμιος των αιρέσεων και του Παπισμού, λυπήθηκε σφόδρα από την επίσκεψη του Βαρθολομαίου στην Κέρκυρα και στον ομώνυμο Ναό του που υπάρχει το σεπτό σκήνωμά του, και προσεύχεται στον Θεό για μία ακόμη φορά να δείξει το έλεός του. Ευχόμαστε ό Κύριος να γίνει για μία ακόμη φορά εύσπλαχνος στους κατοίκους της Κέρκυρας που από μεγάλη άγνοια υποδέχθηκαν με λαμπρές τιμές τον Αρχιοικουμενιστή Βαρθολομαίο. Για τον Μητρ. Κερκύρας κ. Νεκτάριο, και όσους κληρικούς και μοναχούς και μοναχές, υποδέχθηκαν ή συνευδόκησαν στην επίσκεψη και υποδοχή του Βαρθολομαίου, ισχύει ο φοβερός λόγος του Κυρίου «Εκείνος ο δούλος, ο γνους το θέλημα του Κυρίου εαυτού και μη ετοιμάσαςμηδέ ποιήσας προς το θέλημα αυτού, δαρήσεται πολλάς…6».
Στην Ιερά Μητρόπολη Φλωρίνης,από τον τάφο του μακαριστού Αυγουστίνου Καντιώτη, ο οποίος είχε διακόψει το μνημόσυνο του Αθηναγόρα για ήσσονος σημασίας παραβάσεις, ακούστηκε θρήνος και κλαυθμός και οδυρμός μεγάλος. Ο Αυγουστίνος έκλαιγε για πνευματικά του τέκνα, και δεν ήθελε να παρηγορηθεί7, γιατί έπεσαν σε μεγάλη πνευματική πτώση με το να έχουν εκκλησιαστική κοινωνία, είτε άμεσα είτε έμμεσα, με τον Αρχιοικουμενιστή Βαρθολομαίο.Ο θρήνος του επαναλαμβάνεται πιο έντονος, όταν ακούει στη θεία λειτουργία το διάδοχό του Μητρ. Φλωρίνης κ. Θεόκλητο να απευθύνεται στον Κύριο και να λέγει «Εν πρώτοις μνήσθητι, Κύριε, του Παναγιωτάτου και Αρχιεπισκόπου ημών Βαρθολομαίου…και ορθοτομούντα τον λόγον της σης αληθείας»!!!
Από το αγιώνυμο΄Ορος περιμέναμε μερικές Μονές να ακολουθήσουν το παράδειγμα της παλαιάς Ιεράς Μονής Εσφιγμένου και να διακόψουν επιτέλους το μνημόσυνο του Βαρθολομαίου. Μέχρι σήμερα δεν το έπραξαν! Μάλιστα, όπως διαβάσαμε την 31-12-2014 στο ιστολόγιο ‘‘Πατερική Παράδοση και Οικουμενισμός’’, την 28-12-2014, στην αίθουσα του ‘‘ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ’’, έγινε ομιλία του Γέροντα Σάββα Λαυριώτη, της Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας του Αγίου ΄Ορους, με θέμα «Η Πατερική στάση έναντι του Οικουμενισμού και των Αιρέσεων’’.Ο π. Σάββας απαντώντας σε ερώτηση είπε μεταξύ των άλλων «2. Η σιωπή του Αγίου ΄Ορους οφείλεται στον φόβο και στην δειλία των αγιορειτών». Σημ. Η υπογράμμιση είναι δική μας.
Εμείς, θα υπενθυμίσουμε στους αγιορείτες εκείνους που από φόβο και δειλία δεν διακόπτουν το μνημόσυνο του Αρχιοικουμενιστή Βαρθολομαίου, το Αγιογραφικό «Τοις δε δειλοίς(σε θέματα Πίστεως) και απίστοις…το μέρος αυτών εν τη λίμνη τη καιομένη εν πυρί και θείω, ο εστιν ο θάνατος ο δεύτερος»8.
Επίσης σε «ερώτηση ακροάτριας και την παρέμβαση του Γέροντος Ευστράτιου, ο οποίος είπε πως τέσσερις Μονές του Αγίου ΄Ορους, δεν κόβουν το Μνημόσυνο του Πατριάρχη, γιατί ο Πατριάρχης έχει απειλήσει ότι θα προκαλέσει ζημιά στον Γέροντά τους Εφραίμ, της Αριζόνας! Κι «αυτό είναι τρομοκρατία» κατήγγειλε»!Σημ. Η υπογράμμιση είναι δική μας.
Ασκούμε καλοπροαίρετο έλεγχο στους ηγουμένους των τεσσάρων Ι.Μ. του Αγίου΄Ορους που υποκύπτουν στην ανωτέρω απειλή του Βαρθολομαίου και δεν κάνουν διακοπή του μνημοσύνου του. Η στάση τους είναι αντίθετη από την Αγία Γραφή και την Παράδοση των μαρτύρων της Εκκλησίας μας.Τι «ζημιά» θα κάνει ο Βαρθολομαίος στον Γέροντα Εφραίμ; Θα τονκαθαιρέσει; Μα η «καθαίρεση» θα είναι άδικη και αντικανονική, γιατί ο π. Εφραίμθα κάνει χρήση όχι απλά δικαιώματος, αλλά εκτέλεση καθήκοντος, αφού θα εκτελέσει τα διαλαμβανόμενα και κελευόμεναστον ΙΕ’ κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου.θα εκπληρωθεί και στον π. Εφραίμ, όπως εκπληρώθηκε στον μακαριστό Νικόλαο Σωτηρόπουλο, ο μακαρισμός του Κυρίου«Μακάριοι εστε όταν μισήσωσιν υμάς οι άνθρωποι, και όταν αφορίσωσιν υμάς και ονειδίσωσι και εκβάλωσι το όνομα υμών ως πονηρόν ένεκα του Υιού του ανθρώπου. Χάρητε εν εκείνη τη ημέρα και σκιρτήσατε’ ιδού γαρ ο μισθός υμών πολύς εν τω ουρανώ. Κατά τα αυτά γαρ εποίουν τοις προφήταις οι πατέρες αυτών»9.
Θα τον διώξει από το μοναστήρι; Mα «ου γαρέχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν»10. Οι πατριάρχες Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ κατοίκησαν μέσα σε σκηνές11, και διακήρυξαν «ότι ξένοι και παρεπίδημοιεισινεπί της γης12». Λαχταρούσαν ανώτερη πατρίδα, δηλαδή επουράνια. Γι’ αυτό ο Θεός δεν εντρέπεται γι’ αυτούς να ονομάζεται Θεός τους, και τους ετοίμασε πόλη13, της οποίας αρχιτέκτων και δημιουργός είναι ο Θεός14.
Και στα λιοντάρια να τον έριχνε θα πρέπει να έχει το γενναίο φρόνημα του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου.Παραθέτουμε σχετικά αποσπάσματα σε μετάφραση.
«Γράφω σ’ όλες τις εκκλησίες και τις ειδοποιώ, ότι μ’ όλη μου την καρδιά βαδίζω στον θάνατο χάριν του Θεού, αν σεις βέβαια δεν μ’ εμποδίσετε. Σας παρακαλώ, μη μου γίνετε άκαιρη εύνοια. Αφήστε μου να γίνω βορά των θηρίων, γιατί έτσι θα απολαύσω τον Θεό. Σιτάρι είμαι του Θεού και αλέθομαι στα δόντια των θηρίων, για να φανερωθώ καθαρό ψωμί του Χριστού. ΄Ισα-ίσα, να καλοπιάσετε τα θηρία, για να μου γίνουντάφος και να μην αφήσουν τίποτε από το σώμα μου, ώστε πανάλαφροςνάμαι στον ύπνο μου…Αλλ’ αν μαρτυρήσω, θα απελευθερωθώ από τη δουλεία μου χάρι στον Χριστό και θα αναστηθώ μέσα σ’ αυτόν ελεύθερος…
Τίποτε δεν θα μ’ ωφελήσουν τα πέρατα του κόσμου, ούτε οι βασιλείες του αιώνος τούτου. Κ α λ ό ν μ ο ι α π ο θ α ν ε ί ν για τον Ιησού Χριστό, παρά να βασιλεύω στα πέρατα της γης…΄Ωρα είναι να γεννηθώ στην αληθινή ζωή. Βοηθήστε με, αδελφοί’μη μ’ εμποδίσετε να ζήσω, μη θελήσετε τον θάνατό μου’ μη ξαναδώσετε στον κόσμο, εκείνον που λαχταρά ν’ απολαύση τον Θεό, μήτε να με ξεγελάσετε με υλικά πράγματα’αφήστε με να μπω στο καθαρό φως’ διαβαίνοντας εκεί, θάμαι αληθινά παιδί του Θεού. Επιτρέψετέ μου να μιμηθώ το πάθος του Κυρίου μου. ΄Οποιος έχει μέσα του τον Θεό, θα με καταλάβη, θα μου σταθή στο πλευρό, γιατί θα ξέρη τι νιώθω15». Σημ. Η υπογράμμιση είναι δική μας, τα α ρ α ι ά γράμματα είναι του κειμένου.
Σεβαστοί πατέρες και εν Χριστώ αδελφοί, των 4 Ιερών Μονών, διακόψτε επιτέλους το μνημόσυνοτου Βαρθολομαίου, ώστε να βοηθήσετε και τον π. Εφραίμ να λάβει το στεφάνι της ζωής, όπως το έλαβε ο άγιος Ιγνάτιος16.Σεβασμιώτατοι και σεβαστοί πατέρες του Αγίου ΄Ορους,
Η φωνή μας ίσως ομοιάζει με ενοχλητική αλογόμυγα που σκοπό έχει να κεντρίσει την Ορθόδοξη συνείδησή σας, που δυστυχώς βρίσκεται σε πνευματική νωθρότητα και λήθαργο17. Όσα ασεβή συνέβησαν την 29 και 30-11-2014 στο σβησμένο Φανάρι, και η περιδεής, αντιγραφική και αντιπατερική στάση σας απέναντι του Βαρθολομαίου,θα έχουν ως αποτέλεσμα την εντός ελαχίστου χρόνου επέμβαση του Κυρίου και Θεού, για να προστατεύσει την Εκκλησία Του την οποία απέκτησε με το αίμα Του18. Θα χρησιμοποιήσει για τον Ελληνικό λαό ράβδο σιδηρά, ράβδο δικαιοσύνης, με σκοπό την μετάνοια. Η Ράβδος θα είναι οδυνηρά, αλλά σωτήρια19.
Κλείνουμε την επιστολή μας με το ερώτημα. Πρέπει να συνεχίσουμε να προσευχόμαστε για τη μετάνοια του Βαρθολομαίου και των ομοφρόνων του Οικουμενιστών; Μέχρι σήμερα απέδειξαν ότι είναι αμετανόητοι. Συνεχίζουν απτόητοι και χωρίς προσχήματα την προδοτική πορεία τους. Eξακολουθητικά προσθέτουν ενοχή στις κεφαλές τους. Διαπιστώνουμε πνευματική πώρωση. Για τις περιπτώσεις αυτές ο αιώνιος λόγος του Κυρίου20 μας λέγει «Εάν τις ίδη τον αδελφόν αυτού αμαρτάνοντα αμαρτίαν μη προς θάνατον, αιτήση, και δώσει αυτώ ζωήν, τοις αμαρτάνουσι μη προς θάνατον. Εστιν αμαρτία προς θάνατον. Ου περί εκείνης λέγω ίνα ερωτήση(Υπάρχει αμαρτία προς θάνατο. Δεν λέγω να παρακαλέσει για εκείνη)21».
Τα ανωτέρω γράψαμε εν αληθεία και αγάπη22.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΖΙΩΓΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΧΟΡΤΑΤΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ
............................................................
1. Iακ. 1: 17
2. 1 Τιμ 6: 12
3. Ιούδ. 3
4. Μάρκ. 3: 5
5. 2 Θεσ. 2: 3
6. Λουκ. 12: 47-48
7. Ματθ. 2: 18
8. Αποκ. 21: 8
9. Λουκ. 6: 22-23
10. Εβρ. 13: 14
11. Εβρ. 11: 8-9
12. 11: 13
13. 11: 16
14. 11: 10
15. ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΔΙΔΑΧΗ-ΒΑΡΝΑΒΑΣ-ΚΛΗΜΗΣ-ΙΓΝΑΤΙΟΣ-ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ-ΕΠΙΣΤΟΛΗΠΡΟΣΔΙΟΓΝΗΤΟΝΒΑΣ. ΜΟΥΣΤΑΚΗ Β’ ΕΚΔΟΣΙΣ ΑΘΗΝΑΙ ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ IY 15, 20,VI 15, 20, 25
16. Aπoκ. 2: 10
17. ΠΛΑΤΩΝΑ απολογια του Σωκρατη
18. Πράξ. 20: 28
19. Εβρ. 10: 30-31, 12: 6-12
20. 1 Πέτρ. 1: 25
21. 1 Ιωάν. 5: 16

22. 2 Iωάν. 1-3



http://aktines.blogspot.gr/2015/01/blog-post_22.html

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Οι επίσκοποι θα πρέπει να σκεφθούν σοβαρά τη διακοπή του μνημοσύνου του πατριάρχη
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 10 Μάιος 2016, 14:41 
Αντινεοταξίτης
Αντινεοταξίτης
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 04 Νοέμ 2014, 10:52
Δημοσ.: 592
Thanks:
Thanked:
time στο post
αιτωλος έγραψε:
Δεν αφησαν τιποτε απ'τον φιλο τους τον αντρικο.
Ολο θα,θα,θα,θα,θα,θα
Σιγα μην κοψουν κρεας :slap :secret:
:cooll :cooll


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Οι επίσκοποι πρέπει να σκεφθούν τη διακοπή του μνημοσύνου του πατριάρχη(κείμενο καιυπογραφές κληρικών,μοναχών και λα
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 10 Μάιος 2016, 16:30 
Aναζητητής
Aναζητητής
Κατάσταση:
Εγγραφη: 08 Μάιος 2016, 17:59
Δημοσ.: 1
Thanks:
Thanked:
time στο post
Οι Ρώσοι είναι πολύ χειρότεροι
είναι οι ανακοινώσεις όπως του μητροπολίτη Ιλαρίωνα(Αλφεεβ) όπως

http://www.bogoslov.ru/text/1021046.html

Εκπομπή στο κανάλι Ρωσία



"Εμείς και ρωμαιοκαθολικοι έχουμε αμοιβαία αναγνώριση των μυστήριων. Δεν έχουμε μυστηριακή επικοινωνία αλλά έχουμε αναγνώριση. Εάν ρωμαιοκαθολικός παπάς ασπαστεί την Ορθόδοξα τον δεχόμαστε ως ιερωμένο δεν γίνεται χειροτονία"
Ο νυν οικουμενικός δεν έχει κάνει τετοιές δήλωσεις
και ο νυν π-ς της Ρωσίας λέει για τους μονοφυσιτες
http://www.patriarchia.ru/db/text/460569.html

Η επίσημη ιστοσελίδα της Ρωσικής Ορθόδοξης Έκκλησίας


"на встрече с главой Армянской Апостольской Церкви США митрополит Смоленский и Калининградский Кирилл заявил: «Армянская Церковь всегда оставалась верной Православию. Она воспринимается Русской Церковью как Православная Сестра-Церковь, ибо разделяет общую веру и догматы отцов Церкви». ",


"Στην συνάντηση με την κεφάλη της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας (ΥΠΑ) ο μητροπολίτης της Σμολένσκ και Καλινίνγραντ Κύριλλος δήλωσε " Η Αρμενική Εκκλησία πάντοτε παρέμεινε πιστή στην Ορθοδοξία. Η Ρωσική Εκκλησία την αντιλαμβάνεται ως Ορθόδοξη Αδελφή-Εκκλησία διότι συμμεριζόμαστε την κοινή πίστη και τα δόγματα των πατέρων της Εκκλησίας"


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Οι επίσκοποι πρέπει να σκεφθούν τη διακοπή του μνημοσύνου του πατριάρχη(κείμενο καιυπογραφές κληρικών,μοναχών και λα
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 11 Μάιος 2016, 19:47 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 14:20
Δημοσ.: 12022
Τοποθεσια: Στο δικό μου παραμύθι....
Thanks:
Thanked:
time στο post
Παράθεση:
"Εμείς και ρωμαιοκαθολικοι έχουμε αμοιβαία αναγνώριση των μυστήριων. Δεν έχουμε μυστηριακή επικοινωνία αλλά έχουμε αναγνώριση. Εάν ρωμαιοκαθολικός παπάς ασπαστεί την Ορθόδοξα τον δεχόμαστε ως ιερωμένο δεν γίνεται χειροτονία"


Το ερώτημα ειναι απλό.

Θεωρούν τους ρωμαιοκαθολικούς αιρετικούς ναι ή οχι;

Αμα ναι, πως αναγνωρίζεις μυστήρια σε εναν αιρετικό;
Αμα οχι, εκπίπτεις απο την ορθοδοξία, λόγω ασυμφωνίας με οικουμενικές συνόδους.

Εγω τουλάχιστον ετσι το καταλαβαίνω.

_________________
Caer está permitido, levantarse es obligatorio....."Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς"Xαμένη μάχη,είναι αυτή που φοβήθηκες να δώσειςΠριν γράψεις σκέψου! Πριν κατακρίνεις περίμενε! Πριν προσευχηθείς συγχώρα! Πριν παραιτηθείς προσπάθησε!Καλό είναι το να υπάρχεις …μα το να ζεις εν Χριστώ είναι άλλο πράγμα !


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Οι επίσκοποι πρέπει να σκεφθούν τη διακοπή του μνημοσύνου του πατριάρχη(κείμενο καιυπογραφές κληρικών,μοναχών και λα
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 14 Μάιος 2016, 19:16 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
ΟΜΟΒΡΟΝΤΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ


Καταιγισμὸς ἀντιδράσεων ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος



Ανοικτή Επιστολή Αγιορειτών Πατέρων προς: Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, τας λοιπάς αυτοκεφάλους Ορθοδόξους Εκκλησίας, την Ιεράν Κοινότητα Αγίου Όρους, το χριστεπώνυμον πλήρωμα της Εκκλησίας:


«Πραγμάτων επιδρομαί… τα των φίλων άπιστα, τα της Εκκλησίας αποίμαντα. Έρρει τα καλά, γυμνά τα κακά. Ο πλούς εν νυκτί, πυρσός ουδαμού. Χριστός καθεύδει, τι χρη παθείν;…».


(Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος).

Όπως γνωρίζουμε πολύ καλά από την εκκλησιαστική ιστορία, η σύγκληση μιάς Συνόδου αφορά πρωτίστως στην θέσπιση και την στερέωση των Δογμάτων της Εκκλησίας και την οριοθέτησή της από την αίρεσιν. Δηλαδή, η Εκκλησία θεωρεί ως καθήκον της, εκ των ων ουκ άνευ, την καταπολέ­μηση κάθε αιρέσεως και την ορθοτόμηση του λόγου της αληθείας. Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, μέγας Διδάσκαλος και Πατέρας της Εκκλησίας, σαφώς τονίζει « το να είναι πάντα τα εκτιθέμενα παρ᾿ αυτών δόγματα και οι κανόνες Ορθόδοξα ευσεβή και σύμφωνα ταίς θείαις Γραφαίς, ή ταίς προλαβούσαις Οικουμενικαίς Συν­όδοις», και «Αύτη εστί τα αιώνια όρια, α έθεντο οι πατέρες ημών και νόμοι οι υπάρχοντες εις τον αιώνα…τους οποίους σύνοδοι Οικουμενικαί τε και Τοπικαί διά Πνεύματος Αγίου εθέσπισαν». (Πηδάλιον, εκδ.Ρηγοπούλου, Θεσσαλονίκη 1991, σελ.16). Συμβάλλοντες, λοιπόν και εμείς, ως Αγιορείτες Μοναχοί και ως ζωντανά μέλη της Εκκλησίας προς τον σκοπό της πνευματικής αφυπνήσεως και ενισχύσεως του Ορθοδόξου φρονήματος του πιστού λαού, επιθυμούμε να καταθέσουμε και δημοσίως την ιδικήν μας μαρτυρία.


Η λεγομένη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος», η οποία ως γνωστόν, πρόκειται να λάβει χώρα τον προσεχή Ιούνιο στην Κρήτη (19-6-2016, με το παλαιό ημερολόγιο 6–6-2016), αποτελεί ένα στάδιο του προγράμματος του Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού Οικουμενισμού ή της Θρησκευτικής Παγκοσμιοποίησεως της Νέας Τάξεως Πραγμάτων, η οποία ως γνωστόν επιδιώκει να υποτάξει ολόκληρη την ανθρωπότητα με τρία μεθοδευμένα σχέδια, α) με μία παγκόσμια κυβέρνηση β) με μία παγκόσμια οικονομία και γ) με μία παγκό­σμια θρησκεία. Η εφαρμογή αυτού του στόχου για μια παγκόσμια θρησκεία, εγκαινιάστηκε πρώτα στον προτεσταντικό κόσμο με την λεγομένη “Οικουμενική κίνηση”, και στον ορθόδοξο κόσμο ξεκίνησε με τον ενθρονιστήριο λόγο του Πατριάρχου Κων/πόλεως Μελετίου Μεταξάκη (1923) και επηυξήθη με τον επίσης Πατριάρχη Κων/πόλεως Αθηναγόρα Σπύρου (1948-1972).


Αντί να καταδικάσει η λεγομένη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος» τις υφιστάμενες και καθημερινώς δρώσες αιρέσεις, οι οποίες πλανούν τους πιστούς, επιδιώκει πρωτίστως να αναγνωρίσει την Παναίρεση, κατά τον άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, του Συγκρητιστικού Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού Οικουμενισμού, όπως έπραξαν και οι Παπικοί στην Β’ Βατικάνεια Σύνοδό τους (1962-1965).Ότι η λεγομένη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος» επιδιώκει να αναγνωρίσει τον Συγκρητιστικό Διαχριστιανικό και Διαθρησκειακό Οικουμενισμό, αποδεικνύεται από τα κατωτέρω:


1) Το προσυνοδικό κείμενο της Συνάξεως των Προκαθημένων το οποίο παραπέμπεται προς υιοθέτηση από τις Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες, στη λεγομένη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο», στο άρθρο με τίτλο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον» αναγνωρίζει ότι οι Παπικοί και οι Προτεστάντες δεν είναι αιρετικοί, αλλά εντάσσονται στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Συμβόλου της Πίστεως Νικαίας – Κωνσταντινουπόλεως, υπερτονίζοντας την ιστορικότητά τους ως εκκλησίες και παραβλέποντας σκανδαλωδώς την αίρεσή τους, λέγοντας ότι «Η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίζει την ιστορικήν ύπαρξιν άλλων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών μη ευρισκομένων εν κοινωνία μετ᾿ αυτής», παραβλέποντας έτσι την δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας, έστω και αν η Η’ Οικουμενική Σύνοδος, επί Πατριάρχου Μεγάλου Φωτίου (879-880) και με τις ψήφους των αντιπροσώπων του τότε Πάπα της Δύσεως, είχε καταδικάσει το αιρετικό filiogue ( και εκ του Υιού). Έτσι προσβάλλεται το Εκκλησιολογικό Δόγμα της Εκκλησίας και δημιουργείται Εκκλησιολογική αίρεση, διότι η Εκκλησία οριοθετείται από τα Δόγματα της πίστεως και ταυτίζεται με τους πραγματικούς πιστούς, τους αποτελούντας το Σώμα του Χριστού, με Κεφαλή αυτόν τον ίδιον τον Σωτήρα, μέσω της ακριβούς Ορθοδόξου Πίστεως, καθώς επίσης και της ορθής και μη παραποιημένης πνευματικής ζωής και της εν μετανοία συμμετοχής τους στα Μυστήρια της Αγίας μας Εκκλησίας.


2) Το ίδιο προσυνοδικό κείμενο, αναγνωρίζει το Παγκόσμιο Συμβούλιο των «Εκκλησιών» (ή ακριβέστερα αιρέσεων), το οποίο έχει ιδρυθεί το 1948 από την Νέα Τάξη Πραγμάτων, για να εξυπηρετήσει τους σκοπούς της θρησκευτικής παγκοσμιοποιήσεως, δηλαδή την Παγκόσμια Θρησκεία του Αντιχρίστου.

Το Π.Σ.Ε. αρχικά είχε ως σκοπό του τον Συγκρητιστικό Διαχριστιανικό Οικουμενισμό, ενώ στη συνέχεια, τις τελευταίες δεκαετίες, διεύρυνε τις επιδιώξεις του και στην προώθηση του Συγκρητιστικού Διαθρησκειακού Οικουμενισμού. Αναγνωρίζει τα διάφορα κείμενα του Π.Σ.Ε. ως δεσμευτικά για την Μεγάλη Σύνοδο και την Ορθόδοξη Εκκλησία. Τα κείμενα αυτά « είναι μετέωρα.

Τα διαχειρίζονταν κάποιοι αντιπρόσωποι, οι οποίοι είπαν τις απόψεις τους, υπέγραψαν τα κείμενα εξ ονόματος των Τοπικών βέβαια Εκκλησιών, πλην όμως οι Ιεράρχες των Εκκλησιών αυτών δεν είχαν ιδέα, ποιες ήταν οι αποφάσεις των αντιπροσώπων τους.» (καθηγ. Α.Π.Θ. Δημ. Τσελεγγίδης).

Αυτό σημαίνει ότι το εν λόγω προσυνοδικό κείμενο προσβάλλει και το σωτηριολογικό δόγμα της Εκκλησίας, κατά το οποίο μόνο μέσα στην Αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία, κατά την ανωτέρω έννοια, ο πραγματικός πιστός, διά του ελέους της Θείας Χάριτος και των ακτίστων ενεργειών του Αγίου Τριαδικού Θεού, επιτυγχάνει τη σωτηρία του και συγκεκριμένα έχει τη θέα του Θεανδρικού Προσώπου του Χριστού και την εξ αυτής ατελεύτητη Θεογνωσία και μακαριότητα. Διότι το ίδιο προσυνοδικό κείμενο αναγνωρίζοντας το Π.Σ.Ε. αποδέχεται την θεωρία ότι όλες οι «εκκλησίες» ή ακριβέστερα αιρέσεις, και όλα τα θρησκεύματα, κατά την πρόσφατη διεύρυνσίν του, «σώζουν» ή κατά την δική του νοοτροπία, οδηγούν αορίστως και σοφιστικώς στην ίδια Υπερβατική Πραγματικότητα (Ultimate Reality) η οποία περιλαμβάνει όλους τους ψευδο-θεούς και τα ψευδο-σεβάσματά τους, τα οποία είναι δημιουργημένα κατ’ ανθρωπίνη επίνοια υποβαλλομένη από τον σατανά.



3) Η αναγνώρισι από το εν λόγω προσυνοδικό κείμενο των Παπικών ως δήθεν «εκκλησίας» οδηγεί αναπόφευκτα στο επόμενο στάδιο του Εωσφορικού Συγκρητιστικού Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού Οικουμενισμού, το οποίο είναι η συγκρητιστική «ένωσις» των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών με τους Παπικούς μέσω του επακόλουθου «κοινού ποτηρίου» και της υποταγής αυτών στο πρωτείο εξουσίας και το αλάθητο του αιρεσιάρχη Πάπα, δηλαδή στην μετατροπή των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών σε Ουνιτικές.Αυτό σημαίνει την δογματική και διοικητική υποταγή των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών ως Ουνιτικών στον Πάπα, με βάση τις επιδιώξεις του Βατικανού και τον κώδικα Κανόνων των Ανατολικών Καθολικών (Ουνιτικών) Εκκλησιών, που εκδόθηκε από τον Πάπα Ιωάννη – Παύλο Βʹ το 1990.


Ως γνωστόν, ο Κώδικας αυτός προβλέπει τα εξής τέσσαρα είδη Ουνιτικών Εκκλησιών ιδίου δικαίου (sui generis), στα οποία θα υποταχθούν οι Ορθόδοξες Εκκλησίες: 1) Πατριαρχικές Εκκλησίες ιδίου δικαίου (εδώ θα υπαχθούν όσες Ορθόδοξες Εκκλησίες είναι Πατριαρχεία), 2) Αρχιεπισκοπικές Εκκλησίες ιδίου δικαίου (εδώ θα υπαχθούν όσες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες δεν είναι Πατριαρχεία), 3) Μητροπολιτικές Εκκλησίες ιδίου δικαίου και 4) Άλλες Εκκλησίες ιδίου δικαίου (κανόνες 55, 511 και 155 του ιδίου κώδικα).


4) Το Πατριαρχείο Κων/πόλεως, ως Προεδρεύον στην Σύναξη των Προκαθημένων, απέρριψε αυθαίρετα και δεν προώθησε στην λεγομένη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» την πρόταση της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του έτους 2015 για την τυπική αναγνώριση της Συνόδου επί Πατριάρχου Μεγάλου Φωτίου ως Η’ Οικουμενικής, η οποία καταδίκασε το filiogue και το παπικό πρωτείο εξουσίας και της Συνόδου επί Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά ως Θ’ Οικουμενικής (1351), η οποία καταδίκασε την Λατινική κακοδοξία ότι η Θεία Χάρις είναι κτιστή. Η ησυχαστική θεολογία του αγίου Γρηγορίου Παλαμά του Αγιορείτου, έχει κεφαλαιώδη σημασία για την ορθόδοξη θεολογία διά τούτο και μισείται θανάσιμα υπό των παπικών.Η αυθαίρετη αυτή απόρριψη σηματοδοτεί σαφώς τον προσανατολισμό της λεγομένης «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» όχι προς την Ορθοδοξία αλλά προς την παναίρεση του Οικουμενισμού, η οποία αποδομεί την Ορθόδοξη Θεολογία μέσω της νομιμοποιήσεως όλων των αιρέσεων.


5) Ενώ, στην παράδοση της Εκκλησίας οι Άγιες και Μεγάλες Σύνοδοι ή οι Οικουμενικές Σύνοδοι συγκαλούνταν με αντιπροσωπίες των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, όπου ψήφιζαν όλοι οι Συνοδικοί Αρχιερείς δυνάμει της ισότητος της Επισκοπικής τους χειροτονίας, στην λεγομένη «Αγία και Μεγάλη Συν­οδο», σύμφωνα με τον κανονισμό της τον οποίο υιοθέτησε η Σύναξη διά των προκαθημένων τους, δεν ψηφίζουν όλοι οι Συνοδικοί Αρχιερείς, αλλά μόνον οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες διά των Προκαθημένων τους.Δηλαδή, ενώ μέλη των Συνόδων είναι όλοι οι Επαρχιούχοι Αρχιερείς, στην λεγομένη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» μέλη είναι μόνον οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, πράγμα το οποίο αντίκειται πλήρως στην Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και στο Ορθόδοξο Κανονικό Δίκαιο.


6) Ενώ οι αποφάσεις των Αγίων και Μεγάλων Συνόδων ή των Οικουμενικών Συνόδων οι οποίες αφορούν σε θέματα πίστεως, κατά την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και κατά το Ορθόδοξο Κανονικό Δίκαιο, πρέπει να έρχονται εις κρίσιν και να εγκρίνονται ή να απορρίπτονται, τόσο από τους Επαρχιούχους Αρχιερείς, όσο και από τον κλήρο, τους μοναχούς και τον ορθοδοξο λαό, κανονισμός της λεγομένης «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου», αντιθέτως προς την ορθόδοξη εκκλησιολογία καθιστά υποχρεωτικές και επιβάλλει τις αποφάσεις της εν λόγω Συνόδου για όλα τα μέλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Μάλιστα, δε προειδοποιεί ότι θα τιμωρήσει όλες τις τάξεις του Χριστεπωνύμου Πληρώματος, για την μη αποδοχή των αποφάσεών της. Τοιουτοτρόπως, καταλύουν πλήρως την συνοδικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και αφαιρούν, το αγιοπνευματικό χάρισμα «της διακρίσεως των πνευμάτων», το οποίο χαρίζεται σε κάθε αληθινά πιστό που έχει διέλθει από τα στάδια της καθάρσεως των παθών, του φωτισμού και έχει αξιωθεί να λάβει την κατά χάριν θέωσιν, και το οποίο δίδεται σε όλα τα μέλη της Εκκλησίας και όχι μόνον στους επισκόπους.

Διά τούτο όφειλε να κληθούν, από την Πανορθόδοξο Σύνοδο, ως μέλη της Συνόδου, και κατηξιωμένα αγιοπνευματικά πρόσωπα, από τον κλήρο, τον μοναχισμό και από τα πιστά λαικά μέλη της Εκκλησίας, όπως πάντοτε γινόταν σε όλες τις Συνόδους.Η ορθόδοξη εγκυρότητα όμως μιάς Συνόδου πρώτον εξαρτάται από την ορθότητα και την ορθοδοξότητα των δογμάτων της, «εκείνας οίδε αγίας και εγκρίτους συνόδους ο ευσεβής της Εκκλησίας κανών, ας ορθότης δογμάτων έκρινεν». (άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής PG 90, 148). Τέλος για να θεωρηθεί μία Οικουμενική Σύνοδος όντως Ορθόδοξη, θα πρέπει οι αποφάσεις της να γίνουν αποδεκτές όχι μόνον από τους ιεράρχες, αλλά και από όλο το ορθόδοξο πλήρωμα. Όπως ευστόχως το ίδιο το Οικουμενικό Πατριαρχείο μας έχει διαχρονικώς θεσπίσει λέγοντας: «….υπερασπιστής της Θρησκείας εστί αυτό το σώμα της Εκκλησίας ήτοι αυτός ο λαός, όστις εθέλει το θρήσκευμα αυτού αιωνίως αμετάβλητον και ομοειδές των Πατέρων αυτού». ( Εγκύκλιος 6ης Μαΐου 1848).


7) Ένα από τα θέματα της Συνόδου θα έπρεπε να είναι και το ημερολογιακό ζήτημα το οποίο έχει διχάσει μέχρι σήμερα εορτολογικά την Ορθόδοξη Εκκλησία, και είναι το πρώτο χτύπημα του οικουμενισμού κατά της Ορθοδοξίας.


Κατόπιν των ανωτέρω καθηκόντως ενημερώνουμε το Πατριαρχείο Κων/πόλεως, τις λοιπές Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, την Ιεράν Κοινότητα Αγίου Όρους, καθώς και το Χριστεπώνυμο Πλήρωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ότι ως Αγιορείτες Πατέρες, αγωνιζόμενοι να διατηρήσουμε μέσω της ακριβούς Ορθοδόξου Πίστεώς μας τον οργανικό σύνδεσμό μας με την Κεφαλή της Εκκλησίας, τον Θεάνθρωπο Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, και επόμενοι τοις αγίοις Πατράσι, δεν θα αποδεχθούμε και θα απορρίψουμε εκ των υστέρων την λεγομένη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο»:



1 Αν η εν λόγω Σύνοδος δεν απορρίψει πλήρως το προσυνοδικό κείμενο «σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικό κόσμο».

2) Αν δεν καταδικάσει την παναίρεση, κατά τον άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, του Εωσφορικού Συγκρητιστικού Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού Οικουμενισμού.

3) Αν δεν αναγνωρίσει τις Συνόδους επί Πατριάρχου Μεγάλου Φωτίου και αγίου Γρηγορίου του Παλαμά ως Οικουμενικές (Η´ και Θ´ αντιστοίχως), οι οποίες είναι ήδη αναγνωρισμένες στη συνείδηση του Χριστεπωνύμου Πληρώματος.

4) Αν δεν ψηφίσουν τις αποφάσεις της λεγομένης « Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» όχι οι Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες διά των Προκαθημένων τους, όπως προβλέπει ο Κανονισμός της, αλλά όλοι οι Συνοδικοί Αρχιερείς αυτής, όπως προβλέπει η Ορθόδοξος Εκκλησιολογία και το Ορθόδοξο Δίκαιο.

5) Αν δεν αποσύρουν τον κανονισμό περί υποχρεωτικής αποδοχής εκ των υστέρων των αποφάσεων της Συνόδου, από όλες τις τάξεις του Χριστεπωνύμου Πληρώματος, προσβάλλοντας κατ᾿ αυτόν τον τρόπον το ορθόδοξο δογματικό και εκκλησιολογικό κριτήριό μας, το οποίο είναι ένα αναφαίρετο δικαίωμα όλων των μελών της Εκκλησίας.


6) Αν δεν αποσύρουν τα θέματα περί της νηστείας και του δευτέρου γάμου των κληρικών, τα οποία και μόνον που σκέφθηκαν να τα θέσουν είναι ακόμη μια απόδειξις, ότι η εν λόγω Σύνοδος σκοπόν έχει την σταδιακή κατάργηση της νηστείας, μιμούμενοι και σε αυτό τους παπικούς. Εκκλησία, όμως χωρίς άσκηση και σταυρικό βίο δεν οδηγεί ποτέ στην Ανάσταση, αλλά στον πνευματικό θάνατο, φυγαδεύοντας το Άγιον Πνεύμα και οδηγώντας στην πλήρη εκκοσμίκευση.




Άγιοι Αρχιερείς, κατόπιν όλων τούτων τα οποία, για εμάς είναι θέματα σωτηριολογικά, σας παρακαλούμε πολύ εις την Παν­ορθόδοξον αυτήν Σύνοδον να ορθοτομήσετε «τον Λόγον της Αληθείας» και μη επιτρέψετε να ζήσουμε μία νέα Φερράρα – Φλωρεντία. Εάν ούτως πράξετε άγιοι Αρχιερείς τότε, ο ουρανός και η γη θα ευφρανθούν, άγγελοι και άνθρωποι πνευματικώς θα πανηγυρίσουν. Τα ονόματά σας θα γραφούν εν βίβλω ζωής και τότε όντως θα είσθε «και τρόπων μέτοχοι και θρόνων διάδοχοι» των αγίων Αποστόλων και των αγίων Πατέρων. Παρακαλούμε μείνατε σταθεροί, σταθείτε αντάξιοι της ιστορίας και της Αρχιερωσύνης σας, με την οποίαν σας ετίμησε η Εκκλησία.



Εάν τουναντίον δεν ορθοτομήσετε τον Λόγον της αληθείας, τότε ας γνωρίζετε:


Α) Ότι έχετε σχίσει, τον άρραφο χιτώνα του Κυρίου, έχετε ατιμάσει την πανάσπιλον και παναμώμητον Νύμφην του Χριστού, την ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ. Εάν όντως ούτως εξελιχθούν τα πράγματα, τότε εσείς θα είστε εκείνοι, οι οποίοι θα δημιουργήσετε σχίσμα στην Εκκλησία και επάνω σας θα φέρετε ολόκληρη την ιστορική ευθύνη για τις συνέπειες και τα αποτελέσματά του. Τότε ας γνωρίζετε ότι με βάση την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και το Ορθόδοξο Κανονικό Δίκαιο, διά την συνείδηση του ορθοδόξου πληρώματος έχετε αφορισθεί, «θέτοντας ουσιαστικώς εαυτούς εκτός Εκκλησίας». (“Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού”, Σύναξις κληρικών και μοναχών 2009).


Ο Κύριος δε ως καλώς επίστασθε μας παραγγέλλει να μη ακολουθούμε αλλοτρίους ποιμένας,: « Αμήν αμήν λέγω υμίν, ο μη εισερχόμενος διά της θύρας εις την αυλήν των προβάτων, αλλά αναβαίνων αλλαχόθεν, εκείνος κλέπτης εστί και ληστής· ο δε εισερχόμενος διά της θύρας ποιμήν εστι των προβάτων. Τούτω ο θυρωρός ανοίγει, και τα πρόβατα της φωνής αυτού ακούει, και τα ίδια πρόβατα καλεί κατ’ όνομα και εξάγει αυτά. και όταν τα ίδια πρόβατα εκβάλη, έμπροσθεν αυτών πορεύεται, και τα πρόβατα αυτώ ακολουθεί, ότι οίδασιν την φωνήν αυτού· αλλοτρίω δε ου μη ακολουθήσωσιν, αλλά φεύξονται απ᾿ αυτού, ότι ουκ οίδασι των αλλοτρίων την φωνήν». (Ιωάν. Ι, 1-5).


Β). Ως εκ τούτου, είμεθα υποχρεωμένοι και εμείς να εφαρμόσουμε τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας μας, τον γνωστόν ΙΕʹ κανόνα της Πρωτοδευτέρας Οικουμενικής Συνόδου, σύμφωνα με τον οποίον οφείλουμε να κάνουμεν διακοπή της μνημονεύσεως όλων των αιρετικών λατινοφρόνων – φιλοενωτικών Οικουμενιστών. Επομένως κατ᾿ ανάγκη θα διακόψουμε την διαμνημόνευσιν του ονόματός τους, κατά την προσκομιδή από το άγιον δισκάριον, που συμβολίζει την Ορθόδοξον Εκκλησίαν, όλων εκείνων των Επισκόπων, κληρικών και λαικών που θα υπογράψουν αυτήν την αιρετικήν Σύνοδον. Καθώς και όλων όσων συμφωνούν μαζί τους και θα ακολουθήσουν συνειδητά αυτή την αίρεση. Με όλους αυτούς, οι οποίοι καθίστανται πλέον αιρετικοί διά την Εκκλησίαν δεν ημπορούμεν να έχουμε εκκλησιαστική κοινωνία, έως ότου δημοσίως μετανοήσουν και αποκηρύξουν την αίρεση του Οικουμενισμού καθώς θα ορίσει η Ορθόδοξος Εκκλησία διά Συνόδου.



Οι Ιεροί Κανόνες της Εκκλησίας έχουν Οικουμενικό, διαχρονικό και αιώνιον κύρος και ισχύν και ουδεμία Σύνοδος, πατριάρχης ή επίσκοπος δύνανται να τους ακυρώσουν. Σύμφωνα με αυτούς:


«Ει τις ακοινωνήτω καν εν οίκω συνεύξηται, ούτος αφοριζέσθω» (Κανών Ιʹ, Των Αγίων Αποστόλων).

Επίσης, « Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος, ή Διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος, ΜΟΝΟΝ, αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς, ως κληρικοίς ενεργήσαί τι, καθαιρείσθω». (Κανών ΜΕʹ, των Αγίων Αποστόλων).

Μόνον απ᾿ αυτούς τους δύο Κανόνες που επισημαίνουμε ας αναλογισθεί κάθε επίσκοπος, κληρικός, μοναχός και χριστιανός ορθόδοξος πόση ακρίβεια οφείλουμε όλοι μας να έχουμε στην εφαρμογή των Ιερών Κανόνων. Οι Ιεροί Κανόνες είναι οι ασφαλιστικές δικλείδες της Εκκλησίας και ως διαχρονικοί, δεν είναι πρέπον να παραβιάζονται και οφείλουν να εφαρμόζονται υφ’ όλων των πιστών.


ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ

Σεβαστή Ιερά Κοινότης και Άγιοι Καθηγούμενοι, τα εκατόν χρόνια άκρας οικονομίας και ανοχής απέναντι σε οικουμενιστές–λατινόφρονες και φιλενωτικούς επισκόπους είναι υπεραρκετά. Η ζημία και η αλλοίωσι που έχει προκαλέσει αυτή η ψευδεπίγραφη “οικονομία” στο Ορθόδοξο κριτήριο κλήρου και λαού είναι ήδη τεραστίων διαστάσεων. Στο Άγιον Όρος όμως έχουμε την διαχρονική και αγιοπνευματική παράδοση, ως ιερά παρακαταθήκη των Οσίων Αγιορειτών Πατέρων και των Γερόντων, εκ των οποίων διδασκόμεθα, ότι οσάκις υπάρχει αίρεσις εντός της Εκκλησίας, πρέπει να προχωρούμε στην διακοπή μνημοσύνου, όλων εκείνων που πρεσβεύουν αίρεσιν και ή από φόβον και δειλίαν ακολουθούν τους αιρετικούς επισκόπους και δεν διακόπτουν το μνημόσυνό τους εν τοις μυστηρίοις.


Υπενθυμίζουμε ότι το Άγιον Όρος από το 1924 έως το 1974 είχε διακόψει την μνημόνευση του Πατριάρχου, πρώτον λόγω της εισαγωγής της καινοτομίας της αλλαγής του ημερολογίου και δεύτερον, λόγω της άρσεως των αναθεμάτων επί πατριαρχίας Αθηναγόρου.


Εσείς, Άγιοι Καθηγούμενοι, ερχόμενοι οι περισσότεροι εξ υμών μετά των μοναστικών συνοδειών σας εκ του κόσμου, διά να επανδρώσετε τις Ιερές Μονές λόγω λειψανδρίας, επαναφέρατε και το μνημόσυνον του Πατριάρχη, καίτοιδεν άλλαξε τίποτε προς το καλύτερον, ούτε ο πρώην Πατριάρχης Δημήτριος ούτε ο νυν Πατριάρχης κ.Βαρθολομαίος.Οι παλαιοί αγιορείτες στην αρχή, όταν ανέλαβε ο Πατριάρχης Δημήτριος, είχαν χρηστές ελπίδες ότι θα ορθοτομήσει την Πίστη. Όταν όμως εδήλωσε επισήμως, ότι θα ακολουθήσει απαραλλάκτως την γραμμή του μεγάλου προκατόχου του Αθηναγόρα, τότε όλοι σχεδόν, επανέλαβαν ότι θα συνεχίσουν την διακοπή του μνημοσύνου. Σεβομένη η Ιερά Κοινότης το αγιορείτικο και ορθόδοξο αυτό φρόνημα σε έκτακτη Διπλή Ιερά Σύναξη αποφάσισε σχετικώς με το θέμα: “Επαφίεται εις την συνείδησιν εκάστης Μονής, η διαμνημόνευσις του ονόματος του Οικουμενικού Πατριάρχου”. (ΝΒʹ Συνεδρία εκτάκτου Διπλής Ιεράς Συνάξεως, 13 Νοεμβρίου 1971).


Το δικαίωμα, λοιπόν της διακοπής μνημοσύνου, εκτός από τους Ιερούς Κανόνες, μας το παρέχει και η ίδια η Ιερά Κοινότητα, ακολουθούσα την ιερά παράδοση του ιερού ημών Τόπου. Είναι, όμως ποτέ δυνατόν, να υπάρχει Ιερά Μονή και Μοναχός που να μη έχει ορθόδοξη συνείδηση και ευαίσθησία;


Η διακοπή του μνημοσύνου γίνεται εις ένδειξιν διαμαρτυρίας με απώτερον σκοπόν την καταδίκη της αιρέσεως και την καθαίρεση των αιρετικών επισκόπων, εάν δεν μετανοήσουν.


Η Ιερά Μονή Καρακκάλου εις απάντησίν της προς την Ιερά Κοινότητα, είχε γράψει ως εξής: «Η καθ᾽ ημάς Ιερά Μονή υπό στοιχεία ΙΔ΄ εν τη σημερινή Συνάξει 21.9.1972 εξήτασε και αύθις το επίμαχον θέμα του μνημονεύματος, και παρ᾽ όλον τον σεβασμόν και τα ωραία λόγια του αγίου προέδρου, άτινα εμελετήσαμεν μετά προσοχής εν τη εγκυκλίω του… ήχθη εις την απόφασιν να πληροφορήση υμάς, την υμετέραν Σεβασμιότητα, γραπτώς τα κάτωθι, εν σχέσει με το σοβαρόν εκκλησιαστικόν θέμα.


Επιθυμούμε να επαναλάβωμεν την εν πεποιθήσει και αμετάθετον απόφασιν ημών περί συνεχίσεως της διακοπής του Πατριαρχικού Μνημοσύνου εις ένδειξιν διαμαρτυρίας, εφ᾽ όσον ο νέος Οικουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος ο Α΄ θα συνεχίση την τηρουμένην υπό της Ιεράς Συνόδου Γραμμής, την οποίαν είχε χαράξει ο Αθηναγόρας. (βλ. Ο.Τ.α.φ 213 , 1-7-1974).


Η Ι.Μ. Αγίου Παύλου επί Ηγουμενίας του Γέροντος Ανδρέα, απήντησε ωσαύτως: «…η απόφασις ημών είναι ότι δεν δυνάμεθα να προχωρήσωμεν εις συζήτησιν παρά μόνον εφ᾽ όσον δηλωθή υπό της Α. Παναγιότητος διά του τύπου ότι δεν θα ακολουθήση την πορείαν του προκατόχου Αυτού».


Επίσης ο Ηγούμενος της Ι. Μονής π.Ανδρέας απήντησε προς την Ι.Κοινότητα: «Λόγοι εκκλησιαστικής συνειδήσεως δεν μου επιτρέπουν να επαναλάβω το μνημόσυνον, διότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι νεωτεριστής, βαδίζει τα ίχνη του Οικουμενιστού Αθηναγόρου του οποίου τας απόψεις και τα αιρετικά φρονήματα δεν κατεδίκασεν». (βλ. Ο.Τ. α.φ. 213, 1-7-1974).


Αυτό ήταν το παλαιό Άγιον Όρος άγιοι Καθηγούμενοι, το οποίον κάποιοι από εσάς το προλάβατε και κάποιοι από εσάς πολλές φορές λειτουργήσατε χωρίς να μνημονεύσετε το όνομα του Πατριάρχου, όπως έκαναν σχεδόν και όλοι οι αγιορείτες μοναστηριακοί και κελλιώτες, πολλούς εκ των οποίων σήμερα τιμούμε ως λίαν εναρέτους, πνευματικούς Γέροντες και αγίους.Γιατί όμως δεν τους μιμούμεθα και στο θέμα αυτό της διακοπής του μνημοσύνου των οικουμενιστών επισκόπων, όπως έκανε και ο άγιος Γέροντας Παίσιος; Μήπως πιστεύετε ότι τα μυστήρια είναι άκυρα, όταν δεν μνημονεύουμε το όνομα του πατριάρχη; Τόσα χρόνια και τόσες χιλιάδες θείες λειτουργίες που είχαν τελεσθεί ήταν λοιπόν άκυρες; Άπαγε της βλασφημίας!


Μετά από όλα αυτά Σεβαστή Ιερά Κοινότης και Άγιοι Καθηγούμενοι, επιθυμούμε να σας ενημερώσουμε και να σας καταστήσουμε υπευθύνους, ότι εάν η μελετωμένη Πανορθόδοξος Σύνοδος δεν καταδικάσει την Παναίρεση του Συγκρητιστικού Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού Οικουμενισμού, εμείς σας γνωστοποιούμε ότι θα ακολουθήσουμε την παράδοση του Αγίου Όρους και τους παλαιούς Οσίους Αγιορείτες Πατέρες οι οποίοι από την εποχή του αιρετικού λατινόφρονος – ενωτικού πατριάρχου Βέκκου (1272) και πάλιν από το 1924 έως το 1974 είχαν διακόψει το μνημόσυνον.


Εμείς ως Αγιορείτες Πατέρες και ως μέλη της Εκκλησίας, δηλώνουμε ότι δεν έχουμε καμμία σχέση με κάθε «ζηλωτική» παράταξη ή ακρότητα ή φανατισμό, αλλά επόμενοι τοις αγίοις Πατράσι και συστοιχούμενοι στην διαχρονική Αγιορειτική παράδοση την σφραγισθείσαν με το αίμα τόσων αγίων Οσιομαρτύρων, επιθυμούμε με τον οφειλόμενο σεβασμό να σας προετοιμάσουμε και να σας επιστήσουμε την προσοχή σχετικά με το θέμα αυτό. Θεωρούμε τούτο ως οφειλόμενον καθήκον μας έναντι των αγίων Οσιομαρτύρων και της ιεράς παραδόσεως.Θα σταματήσουμε, λοιπόν επισήμως και εμείς την διαμνημόνευση του οικουμενικού πατριάρχη.


Δεν επιθυμούμε ποτέ να ακολουθήσουμε μία εκκοσμικευμένη “εκκλησία”. Διότι μία τοιαύτη, “Πανορθόδοξος Σύνοδος”, η οποία θα παρέχει εκκλησιαστικότητα στους αιρετικούς, και νομιμοποίηση των αιρέσεων, ακυρώνει το Σύμβολον της Πίστεως και γκρεμίζει όλη την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και αντεισάγει μια εκκοσμικευμένη «εκκλησία». Μία, όμως εκκοσμικευμένη “Εκκλησία”, όπως γνωρίζουμε δεν δύναται να παράσχη σωτηρία σε όσους θα την ακολουθήσουν.Μήπως το Βατικανό και ο παπισμός και όλες οι άλλες πανσπερμίες των Προτεσταντών κλπ. δεν είναι εκκοσμικευμένες “εκκλησίες”;



Η Εκκλησία του Χριστού ούτε σχίζεται, ούτε διαιρείται, όπως πιστεύει ο Πατριάρχης, με την αιρετική του θεωρία περί “Διηρημένης Εκκλησίας”, και ούτε έχει ανάγκη η Εκκλησία από τους οικουμενιστές για να την ενώσουν. Η Εκκλησία δεν διαιρείται ποτέ, γιατί είναι ο ίδιος ο Χριστός ως κεφαλή της, όστις είναι πάντοντε ενωμένος με το σώμα Του. Οι αιρετικοί αποκόβονται από την άμπελο-Εκκλησία. «Εάν μη τις μείνη εν εμοί, εβλήθη έξω ως το κλήμα, και εξηράνθη, και συνάγουσιν αυτά, και εις πυρ βάλλουσι, και καίεται». (Ιωάν., 15, 6).


Τοιουτοτρόπως μία τοιαύτη Σύνοδος, η οποία θα αναγνωρίσει ως “εκκλησίες”, τους αιρετικούς, παύει να είναι Σύνοδος και αποβαίνει ληστρική, αιρετική και ψευτοσύνοδος. Όσοι την υπογράψουν και όσοι την αποδεχθούν θα καταδικαστούν ως έσχατοι αιρετικοί χείρονες πάντων των προγενεστέρων. Εν τη φοβερά εκείνη ημέρα της Κρίσεως, η έκπτωσή τους θα είναι πιο φοβερή και από την πτώση του Ιούδα, του Αρείου και του Πάπα, διότι αυτοί δεν γνώριζαν καλά ποίον ηρνούντο, «ει γαρ έγνωσαν, ουκ αν τον Κύριον της δόξης εσταύρωσαν». (Α΄Κορ.Βʹ8).Οι σημερινοί Οικουμενιστές και κυρίως οι πρωτοστατούντες γνωρίζουν πολύ καλά ποίον σταυρώνουν, τον Αναστάντα ΚΥΡΙΟΝ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ διά της παναιρέσεως του Οικουμενισμού.


Πως είναι δυνατόν Άγιοι Πατέρες, από την μία να εορτάζουμε με λαμπρά αγρυπνία στον Ιερό Ναό του Πρωτάτου την μνήμην του Αγίου Οσιομάρτυρος Κοσμά του Πρώτου, ο οποίος απαγχονίσθηκε, καθώς και των άλλων Οσιομαρτύρων που μαρτύρησαν από τους λατινόφρονες της εποχής εκείνης, και από την άλλη να υποδεχόμεθα με τιμές και δοξολογίες στον ίδιο Ιερό Ναό του Πρωτάτου, τόσους και τόσους συγχρόνους οικουμενιστές λατινόφρονες φιλενωτικούς Αρχιερείς; Δεν το χωράει ο νούς μας, δεν το αντέχει η συνείδησή μας.


Ο Μέγας Προφήτης Ηλίας, ο πυρφόρος και ζηλωτής του Κυρίου είπε στον βασιλέα Αχαάβ και στον λαό του Ισραήλ, που παρέπαιαν: « Έως πότε υμείς χωλανείτε επ᾿ αμφοτέραις ταίς ιγνύαις υμών; Ει έστι Κύριος ο Θεός, πορεύεσθε οπίσω αυτού· ει δε ο Βάαλ αυτός, πορεύεσθε οπίσω αυτού». Εάν ο πάπας είναι Εκκλησία, ω ταλαίπωροι οικουμενιστές, πορεύεσθε λοιπόν οπίσω αυτού, πηγαίνετε στον Πάπα να σας κάνει και καρδιναλίους, όπως έγινε και εκείνος ο δυστυχισμένος πρώην Νικαίας Βησσαρίων, και αφήστε μας ησύχους να υπηρετήσουμε την ταπεινή και καθημαγμένη από τα αίματα των Μαρτύρων Ορθοδοξία μας. Άγιοι Πατέρες έως πότε θα ζούμε αυτήν την πνευματική, εκκλησιαστική σχιζοφρένια των οικουμενιστών;


Αυτή η προδοσία της Ορθοδοξίας, ποτέ Κύριε μη επιτρέψεις να γίνη. Αλλά σήμερα η εκκλησιαστική κατάσταση είναι όσο ποτέ άλλοτε κρίσιμη. Όλα είναι πιθανά και πρέπει όλοι μας να είμαστε έτοιμοι για όλα. Ίσως ζήσουμε για άλλη μία φορά μία νέα ΦΕΡΡΑΡΑ-ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ, με όλες τις πνευματικές και εθνικές συμφορές που θα επακολουθήσουν, λόγω της προδοσίας της πίστεως. Εμείς ευχόμεθα όλοι μας να σταθούμε αντάξιοι των περιστάσεων και με την χάρη του Χριστού και της Παγαγίας μας, να ομολογήσουμε την Ορθόδοξο πίστη μας μέχρι και αίματος, εάν χρειασθεί.


Ευχόμεθα η Χάρις του Αγίου Τριαδικού Θεού, διά πρεσβειών της Εφόρου του Αγιωνύμου Όρους, Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, να φωτίσει τους αγίους Αρχιερείς και να προστατεύσει εμάς και το Χριστεπώνυμο Πλήρωμα από την πλάνη του σατανά των εσχάτων χρόνων, που είναι η Παναίρεση του εωσφορικού, Συγκρητιστικού, Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού Οικουμενισμού. Αμήν.



Διά την Συντακτική Επιτροπή των Αγιορειτών Πατέρων
Γέρων Γαβριήλ, Ι.Κ.Αγίου Χριστοδούλου, Ι.Μ.Κουτλουμουσίου.
Γέρων Σάββας Λαυριώτης, Ι.Μ.Μ.Λαύρας.
Γέρων Ιλαρίων, Ι.Κ.Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού, Ι.Μ.Κουτλουμουσίου.
Μοναχός Δοσίθεος, Ι.Κ.Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού, Ι.Μ.Κουτλουμουσίου.
Γέρων Κύριλλος, Ι.Η.Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, Καρούλια, Ι.Μ.Μ.Λαύρας.
Γέρων Χαρίτων Ιερομ. Ι.Κ.Αναλήψεως, Ι.Μ.Βατοπαιδίου.
Γέρων Χερουβείμ, Ι.Κ.Αρχαγγέλων, Ι.Μ.Μ.Λαύρας.


Η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται, και θα δημοσιευθούν εις επόμενον φύλλον του Ο.Τ.

Ορθόδοξος Τύπος, 13/05/2016


http://aktines.blogspot.gr/2016/05/blog ... .html#more

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση κατά  
Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 24 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3  Επόμενο

Παραπλήσια θέματα
”Η Ελλάδα πρέπει να βγει από τη συμφωνία Σένγκεν’, ή αλλιώς, “Για να μη βλέπουμε μόνο μέχρι εκεί που φτάνει η μύτη μας”
Δ. Συζήτηση: Γενικά περί Ελλάδας
Συγγραφέας: Φιλούμενος
Απαντησεις: 1
Σολάνα: ‘Μία αποτελεσματική Παγκόσμια Διακυβέρνηση πρέπει να είναι ο στόχος της ανθρωπότητας σήμερα’
Δ. Συζήτηση: Νέα τάξη Πραγμάτων
Συγγραφέας: KostasL
Απαντησεις: 3
Ευ. Βενιζέλος: «Δεν πρέπει να ετοιμαζόμαστε για γενικευμένο
Δ. Συζήτηση: Ελληνοτουρκικά
Συγγραφέας: KostasL
Απαντησεις: 0
ΡΩΣΙΑ: «Η Εκκλησία θα πρέπει να έχει μεγαλύτερο έλεγχο στην οικογενειακή ζωή, την εκπαίδευση και τις ένοπλες δυνάμεις» δ
Δ. Συζήτηση: Γενικά θέματα περί θρησκείας
Συγγραφέας: emman
Απαντησεις: 0
Ποιος αλήθεια πρέπει να κρυφτεί κ. Παπανδρέου;
Δ. Συζήτηση: Το παρακράτος και η διαβρωμένη πολιτική
Συγγραφέας: KostasL
Απαντησεις: 0


Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
Powered by phpBB © 2010-2011 phpBB Group.
Violaceous by: Matt
Ευχαριστούμε την ομάδα του phpbbgr.com
All rights reserved. Copyright © 2009-2017 filoumenos.com.

Μετάφραση Jorfan και phpBB2.gr