Ημερομηνία : 16 Δεκ 2019, 11:33


Πρόσφατα Θέματα

Tελευταία άρθρα του blog


Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 3 δημοσιεύσεις ] 
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Περί της υπάρξεως του Θεού και περί της δημιουργίας του κόσμου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 26 Φεβ 2012, 15:37 
Aρθρογράφος
Aρθρογράφος
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 15 Σεπ 2009, 18:20
Δημοσ.: 2565
Thanks:
Thanked:
time στο post
Περί της υπάρξεως του Θεού και περί της δημιουργίας του κόσμου

Του πρωτοπρ. Ιωάννη Σ. Ρωμανίδη (+)
Καθηγητή Πανεπιστημίου


Η διαφορά της Θεολογίας από τη Φιλοσοφία, είναι ότι η Θεολογία ξεκινάει να διατυπώσει πράγματα γνωστά εξ εμπειρίας, γι' αυτό και οι διατυπώσεις της είναι αντανάκλαση του πραγματικού. Ενώ η φιλοσοφία, διατυπώνοντας σκέψεις και έρευνα "εκ των κάτω προς τα πάνω", συχνά αγνοώντας βασικά ζητήματα, καταλήγει σε ελλειπή ή εσφαλμένα συμπεράσματα.

Αυτό το θέμα είναι συνυφασμένο, κατά κάποιο τρόπο, αλλά συγχρόνως και ανεξάρτητο, από το φιλοσοφικό πρόβλημα περί της υπάρξεως του Θεού. Το φιλοσοφικά επιχειρήματα των ειδωλολατρών εναντίον της υπάρξεως του Χριστιανικού Θεού ήταν τα ίδια με τα φιλοσοφικά επιχειρήματά τους εναντίον του δόγματος περί δημιουργίας.



Έλεγαν δηλαδή οι ειδωλολάτρες: Οι Χριστιανοί λένε ότι υπάρχει Θεός δημιουργός και ότι ο Θεός αυτός είναι τέλειος. Αλλά, εάν ο Θεός ήταν τέλειος, τότε τι ανάγκη είχε ο Θεός να δημιουργήση τον κόσμο; Η δημιουργία του κόσμου αποδεικνύει φιλοσοφικά ότι ο Θεός χωρίς τον κόσμο είναι διαφορετικός από τον Θεόν με τον κόσμο. Διότι, αν ο Θεός ήταν τέλειος και τελείως ευδαίμων με τον εαυτό Του, είχε δηλαδή αυτοαγάπη – αν χρησιμοποιήσωμε βέβαια χριστιανικά κατηγορήματα περί αγάπης – δεν θα είχε ανάγκη να δημιουργήση τον κόσμο. Αλλά, επειδή δεν είναι τέλειος, γι’ αυτό φαίνεται ότι δημιούργησε τον κόσμο. Αυτή η χρήσις των φιλοσοφικών επιχειρημάτων εναντίον της Χριστιανικής πίστεως βασίσθηκε στην φιλοσοφική διάκρισι μεταξύ της ουσίας και ενεργείας στον Θεό.



Όμως η εκκλησιαστική διάκρισις δεν είναι φιλοσοφική, αλλά προέρχεται από την Αποκάλυψι του Θεού στον άνθρωπο. Είναι δηλαδή εμπειρική. Έτσι η Εκκλησία αποδεικνύει την διάκρισι μεταξύ της ουσίας και ενεργείας στον Θεό. Διότι βασίζεται στην εμπειρία των θεουμένων. Παρόμοια αποδεικνύει και την ύπαρξι του Θεού. Για τους Πατέρες της Εκκλησίας ίσως το μοναδικό επιχείρημα, για να καταδείξουν την ύπαρξι του Θεού, είναι ένα γεγονός και όχι μία διαλεκτική λογική απόδειξι. Ποιο γεγονός; Το ότι υπάρχει μία ομάδα ανθρώπων που λέγονται Προφήται, Απόστολοι και Άγιοι, οι οποίοι είδαν τον Θεόν. Για έναν φιλόσοφο ή επιστήμονα, είτε είναι άθεος είτε όχι, ο ισχυρισμός αυτός, το ότι δηλαδή οι Προφήται, οι Απόστολοι και οι Άγιοι είδαν τον Θεό, θέλει κάποια αντιμετώπισι. Δεν μπορεί κάποιος να τον προσπεράση αδιάφορος.



Δηλαδή ή θα το πιστέψη και θα δεχθή ότι είδαν τον Θεό αυτοί οι άνθρωποι, ή θα συζητήση το θέμα, αν δηλαδή η κατάτασις φωτισμού και θεώσεως είναι μία πραγματικότητα ή όχι. Αλλά, για να γίνη αυτό, χρειάζονται ωρισμένες προϋποθέσεις, να υπάρχουν δηλαδή και ωρισμένα κοινά κριτήρια. Μία όμως σωστή επιστημονική συζήτησις δεν μπορεί να γίνη με ανθρώπους συνθηματολόγους, διότι ο συνθηματολόγος θα πη ναι ή όχι εκ των προτέρων· πριν αρχίση δηλαδή η συζήτησις, θα προδικάση το αποτέλεσμα.



Ένας πιστός Ορθόδοξος π.χ., που μεγάλωσε μέσα στο Ιερό ενός ναού και βαστούσε το θυμιατό του παπά, όταν ήταν μικρός (που ήταν δηλαδή παπαδάκι), ένας δηλαδή που μεγάλωσε μέσα στην Εκκλησία και του άρεσε να πηγαίνη να παίρνη την Θεία Κοινωνία, επειδή ήταν γλυκό εκείνο το κρασάκι και που του άρεσε να παίρνη το αντίδωρο, την Κυριακή, επειδή ήταν πεινασμένος και περίμενε πότε να τελειώση η Θεία Λειτουργία, και μετά έγινε ψάλτης κλπ., όποιος μεγάλωσε με την απόλυτη πεποίθησι περί της ορθότητος του Ορθοδόξου δόγματος που πιστεύει και περί της δεδομένης ορθότητος της Ορθοδόξου λατρείας στην οποία μετέχει από μικρός και για την ορθότητα της οποίας δεν έχει καμμία αμφιβολία, ότι δηλαδή όλα τα Ορθόδοξα, όπως τα πιστεύει και τα νομίζει, είναι ωραία και σωστά, όποιος λοιπόν δεν αφίνει περιθώρια εξετάσεως και ερεύνης περί της ορθότητος και αληθείας αυτού που πιστεύει και δεν έχει καμμία αμφιβολία γι’ αυτά, αλλά ούτε είχε και ποτέ και ο οποίος ίσως έφθασε και μέχρι το Πανεπιστήμιο χωρίς αμφιβολίες γι’ αυτά και ο οποίος ενδιαφέρεται μόνο να μαθαίνη τα μαθήματά του για να πάρη το πτυχίο του και να καταλάβη μία θέσι στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδος, για να βολευτή ή, αν γίνη και παπάς, να μπη στην πρώτη μισθολογική κατηγορία, για να βολευτή και αυτός σε μία ενορία και να ζήση καλά και να παντρέψη τα παιδιά του, ένας τέτοιος άνθρωπος δεν έχει βέβαια τις προϋποθέσεις για μία επιστημονική συζήτησι. Σε έναν τέτοιον άνθρωπο όλα, όσα πιστεύει, είναι ωραία, όταν έχη τη υποστήριξι των Ενόπλων Δυνάμεων[1].



Όμως δεν είναι μόνον οι Ορθόδοξοι ευσεβείς ή ζηλωτές Χριστιανοί που έχουν απόλυτη πεποίθησι για την θρησκεία τους, αλλά υπάρχουν και μη Ορθόδοξοι, π.χ. Μουσουλμάνοι με αντίστοιχο πνεύμα, όπως οι Πέρσες του Χομεϊνί π.χ., οι οποίοι πιστεύουν ότι, αν φυλάξουν την ορθή πίστη, ο Θεός θα τους χαρίση μία σχετική υλική ευδαιμονία κλπ.



Όταν όμως κάποιος κινήται έξω από τον χώρο της Ελλάδος, όπου δεν υπάρχει η προστασία των Ενόπλων Δυνάμεων, εκεί τα πράγματα είναι διαφορετικά. Κάθε Εκκλησία ζη στον δικό της χώρο με τις ιδικές της δυνάμεις και δίνει μάχη βάσει ιδεών και πεποιθήσεων. Στο Εξωτερικό οι Εκκλησίες της Δύσεως, της Σχολαστικής παραδόσεως και της Προτεσταντικής παραδόσεως, τα τελευταία χρόνια έχουν βρη σκούρα τα πράγματα και παρατηρείται μία μεγάλη στροφή προς την Ορθοδοξία.



Μόνο στην Γερμανία υπάρχουν διακόσιες χιλιάδες Γερμανοί που έχουν γίνει Ορθόδοξοι. Αυτοί όμως συνήθως, πάνε στην Ρωσσική Εκκλησία για να βαπτισθούν, διότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει κάνει συμφωνία με την τοπική Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία της Γερμανίας, που ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, να μη δέχεται προσηλύτους και να μη τους κάνη κληρικούς. Δεν ξέρω όμως αν αυτό στέκη εξ επόψεως Κανονικού Δικαίου. Διότι κατά τους κανόνες της Εκκλησίας ο κάθε επίσκοπος είναι υπεύθυνος στην δικαιοδοσία του, για να οδηγήση τους αιρετικούς ή τους μη Χριστιανούς στην Ορθοδοξία. Είναι υποχρεωμένος να το κάνη αυτό. Και οποιοσδήποτε επίσκοπος αρνηθή να δεχθή έναν αιρετικό, που μετανοεί, στην Ορθόδοξη Εκκλησία, βάσει των Κανόνων καθαιρείται. Φαίνεται όμως ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο θεωρεί ότι δεν υπάρχουν πλέον αιρετικοί…



Πάντως στα μέρη αυτά εκτός της Ελλάδος τα προβλήματα περί της δημιουργίας του κόσμου και η φιλοσοφική οπτική του προβλήματος παίζουν πολύ μεγάλο ρόλο. Αρκεί κάποιος να σπουδάση φιλοσοφία στην Δύσι από τους χρόνους μετά την Σχολαστική περίοδο μέχρι την σύγχρονη εποχή και θα δη ότι επανειλημμένως ασχολούνται με αυτό το απλό πρόβλημα από φιλοσοφικής απόψεως. Δηλαδή με το πως μπορεί ο τέλειος Θεός να θεωρήται δημιουργός του κόσμου, καθώς και τι σημαίνει δημιουργία εκ του μηδενός, με την έννοια ότι το μηδέν είναι ανύπαρκτο και ο Θεός έφερε στην ύπαρξι τα όντα από την ανυπαρξία, ενώ ο Ίδιος πάντοτε υπήρχε.



Το βασικό κατηγόρημα της Ορθοδόξου θεολογίας στην περίπτωση αυτή είναι το κτιστό και το άκτιστο. Το κτιστό είναι εκείνο που προέρχεται από την ανυπαρξία, από το μη ον, ενώ το άκτιστο είναι εκείνο που δεν είναι κτίσμα και το οποίο πάντοτε υπήρχε και πάντοτε θα υπάρχη. Όλα τα άκτιστα πάντοτε υπήρχαν και πάντοτε θα υπάρχουν, ενώ όλα τα κτιστά προήλθαν από την ανυπαρξία και θα υπάρχουν στο μέλλον, εφ’ όσον ο Θεός θελήση να υπάρχουν.



Αυτή η διδασκαλία είναι η διδασκαλία της Αγίας Γραφής καθώς και η διδασκαλία της Εβραϊκής παραδόσεως (πριν δηλαδή γραφή η Παλαιά Διαθήκη), όπως επίσης και η διδασκαλία της Εκκλησίας. Από την στιγμή όμως που θα προσπαθήση κάποιος να φιλοσοφήση επάνω σ’ αυτήν την διδασκαλία, τότε συναντά τις δυσκολίες που περιγράψαμε. Οι δυσκολίες δηλαδή προέρχονται από την φιλοσοφοποίηση αυτής της διδασκαλίας.



Αλλά ίσως ρωτήση κάποιος: Από που ήξεραν οι Προφήτες, οι Απόστολοι και οι Άγιοι αυτά τα δόγματα περί της δημιουργίας εκ του μηδενός, περί κτιστού, ακτίστου κλπ.;



Πρώτα τα ήξεραν από την Αγία Γραφή, αφ’ ότου γράφτηκε η Αγία Γραφή. Κατά την περίοδο όμως προ της Αγίας Γραφής από που ήξεραν οι Προφήτες τα δόγματα αυτά; Τι υπάρχει προ της Αγίας Γραφής; Υπάρχει η προφορική Εβραϊκή παράδοσις από τον Αδάμ μέχρι τον Μωϋσή. Ποιος είναι ο πυρήνας αυτής της προφορικής παραδόσεως; Ποια πρόσωπα είναι οι φορείς της; Είναι οι Πατριάρχες και οι Προφήτες. Οι Πατριάρχες υπήρχαν πριν από το γραπτό κείμενο της Παλαιάς Διαθήκης. Αλλά γιατί ήταν αυτοί οι φορείς της Παραδόσεως; Και σε τι διέφεραν οι Πατριάρχες από τους άλλους ανθρώπους; Διέφεραν στο ότι αυτοί είχαν την θεοπτία. Αυτοί είδαν τον Θεό. Ακόμη και ο Αδάμ με την Εύα θεόπτες ήσαν. Ο πυρήνας της Παραδόσεως αυτής είναι η θεοπτία, η συνάντησις δηλαδή του Θεού με τους φίλους Του, που είναι οι Πατριάρχες και οι Προφήτες. Ο πυρήνας λοιπόν της παραδόσεως αυτής έχει σχέσι με κάποια εμπειρία.



Γνωρίζομε από την εμπειρία των Πατέρων της Εκκλησίας και των Αγίων, από του βίους τους δηλαδή, ότι και αυτοί εξακρίβωσαν κατά την εμπειρία της θεώσεως ότι δεν υπάρχει ομοιότης μεταξύ κτιστού και ακτίστου και ότι ο Θεός είναι αυθύπαρκτος, αφού δεν έχη καμμία ομοιότητα με τα κτιστά και δεν έχει την αιτία της υπάρξεώς Του σε τίποτα. Δηλαδή ο Θεός είναι αναίτιος κατά την ύπαρξί Του [2]. Υπάρχει από την ύπαρξί Του ο Θεός Πατέρας [3]. Επίσης ότι το αρχέτυπον Φως είναι η αιτία της υπάρξεως του Λόγου ή της σαρκωμένης εικόνος του Φωτός (δηλαδή του Χριστού), καθώς και του Αγίου Πνεύματος. Και επίσης εξακρίβωσαν κατά την εμπειρία της θεώσεως ότι είναι μία η δόξα και των τριών Προσώπων της Αγίας Τριάδος και μία η ουσία Τους.



Βέβαια οι Πατέρες και οι Άγιοι δεν έχουν εμπειρία της ουσίας του Θεού, διότι κανένας άνθρωπος δεν είχε ποτέ την εμπειρία της ουσίας του Θεού, αλλά μόνο την εμπειρία της φυσικής ενεργείας της ουσίας του Θεού, που είναι η δόξα του Θεού [4]. Εξακρίβωσαν δηλαδή μέσα από την εμπειρία τους ότι έχομε τρίφωτο Θεότητα εν μια Θεότητι ή εν ενί Φωτί. Δηλαδή ένα Φως, το οποίο είναι τρία Φώτα, τα οποία όμως Φώτα δεν είναι τρία ξεχωριστά Φώτα. Ο θεούμενος εν ενί Φωτί μέσω του άλλου Φωτός βλέπει το αρχέτυπον Φως. Αυτή ήταν η βάσις της εμπειρίας τους.



Επίσης όμως εξακρίβωσαν ότι όλα τα κτιστά όντα προέρχονται εκ του μη όντος. Όλα τα κτιστά υπάρχουν κατά την βούλησι του Θεού· δεν προέρχονται όμως εκ του Θεού, δηλαδή εκ του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, αλλά προέρχονται εκ του μη όντος. Και αυτό εξακριβώνεται από την εμπειρία της θεώσεως.



Οπότε βλέπομε ότι υπάρχει ταυτότης εμπειρίας στους Πατριάρχες και στους Προφήτες με τους Πατέρες της Εκκλησίας και του Αγίους. Όλοι τους διεπίστωσαν τις ίδιες αλήθειες. Έτσι οι διακρίσεις, που υπάρχουν μεταξύ των υποστάσεων του Θεού, μεταξύ της ουσίας και της ενεργείας του Θεού, μεταξύ του σαρκωθέντος Λόγου και του Θεού και μεταξύ της θεώσεως του σαρκωθέντος Λόγου σε σχέσι με την θέωσι των ανθρώπων, όλες αυτές οι διαφοροποιήσεις, που πήραν μετά μορφή ορολογίας μέσα στην Εκκλησία, όλα αυτά ως βασικό θεμέλιο έχουν την εμπειρία της θεώσεως. Γι’ αυτό η διάκρισις μεταξύ ουσίας και ενεργείας του Θεού, που κάνει η Εκκλησία, δεν είναι φιλοσοφική, αλλά είναι καθαρά εμπειρική.





Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου, Πατερική Θεολογία, Εκδόσεις Παρακαταθήκη, 2004, Πρόλογος Πρωτοπρ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού, Επιμέλεια – Σχόλια: Μοναχού Δαμασκηνού Αγιορείτου.



http://www.oodegr.com/oode/filosofia/yp.theou1.htm

_________________
<<ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΔΕΝ ΣΚΕΠΑΖΕΙ ΟΥΔΕΝ ΑΠΟ ΣΟΥ ΚΑΙ Η ΝΥΞ ΛΑΜΠΕΙ ΩΣ Η ΗΜΕΡΑ ΕΙΣ ΣΕ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΩΣ ΤΟ ΦΩΣ>>


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  

pros

 Θέμα δημοσίευσης: Re: Περί της υπάρξεως του Θεού και περί της δημιουργίας του κόσμου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 10 Αύγ 2012, 15:01 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 14:20
Δημοσ.: 12064
Τοποθεσια: Στο δικό μου παραμύθι....
Thanks:
Thanked:
time στο post
ΕΙΣ ΔΟΞΑΝ ΘΕΟΥ ΠΑΤΡΟΣ, ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΘΕΟΥ
“ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ”
ΤΟΙΣ ΕΝΤΕΥΞΟΜΕΝΟΙΣ-ΑΓ.Νικοδήμου του Αγιορείτους


Περι Θεού και δημιουργίας


Ὁ Θεός, τό γλυκύ καί πρᾶγμα καί ὄνομα τό παντοπόθητον καί παμπόθητον ὄν τό κατά πᾶσαν ἀπόλυτον ἀνάγκην ἀναγκαίαν ἔχον τήν ὕπαρξιν, καί τοῦ ὁποίου ἡ ἀνυπαρξία κατά πάντα ἐστίν ἀδύνατος ἀκίνητος ὧν, καί ἐν ἄκινητῳ ταυτότητι μονίμως πεπηγώς, κατά τόν ἐξοχώτατον ἐν Θεολόγοις Διονύσιον τόν Ἀρεοπαγίτην, ἐξ ἀγαθότητος μόνης ἠθέλησε νά κινηθῇ διά νά δημιουργῆσῃ πάντα τά ὄντα ὑλικά τέ καί ἄϋλα «κινεῖσθαι γάρ τόν Θεόν, ὁ αὐτός ἔφη. Ἱεροφάντης, εὐσεβῶς οἰητέον, οὐ κατά φορᾶν, ἥ ἀλλοίωσιν, ἥ ἑτεροίωσιν ἥ τροπήν, τοπικήν κίνησιν οὐ τήν εὐθεῖαν, οὐ τήν κυκλοφορικήν, οὐ τήν ἐξ ἀμφοῖν, οὐ τήν νοητήν, οὐ τήν ψυχικήν, ού την φυσικήν, ἀλλα τῷ εἴς ουσίαν ἄγεῖν τόν Θεόν, καί συνέχειν τά πάντα, καί παντοίως πάντων προνοεῖν»,(Περί θείων ὀνομάτ. Κεφ, θ.’). Ὅθεν καί ὁ θεῖος Αὐγουστῖνος χαριέντως λέγει: «Ἀκίνητός ἔστι, καί τά πάντα κινεῖ». Ἠθέλησε δε νά τά δημιουργήσῃ, ὄχι διά νά στέκωνται ἀκίνητα καί ἀργά, ἀλλά διά νά κινοῦνται πάντοτε, καί τρόπον τινά νά γυμνάζωνται καί ἠ αἰτία εἶναι, ἵνα διά τῆς παντοτινῆς ταύτης γυμνασίας καί κινήσεως συνιστώνται καί ἀπολαμβάνωσι τήν κατά φύσιν αὐτῶν τελειότητα. Ἀκίνητος μέν γάρ εἶναι ὁ Θεός, διότι εἶναι καί φύσι τέλειος, μάλλον δέ ὑπερτελής καί προτέλειος καί ἀκολούθως δέν χρήζει κινήσεως, ἵνα δι’ αὐτῆς ἔλθῃ ἐκ του ἀτελοῦς εἰς το τέλειον τά δέ κτίσματα πάντα φύσει ἀτελῆ ὄντα, ἀναγκαίως χρήζουσι να κινοῦνται καί νά γυμνάζωνται πάντοτε, διά νά δυνηθοῦν νά φθάσουν ποτέ ἐν τῷ καιρῷ τῆς τοῦ παντός ἀνακαινίσεως, εἰς τήν ἐνδεχόμενην τῇ φύσει αὐτῶν τελειότητα. Δι ὅ καί ἀξίωμα τοῦτο παρά τοῖς φιλοσοφοῦσι κοινόν ἐστιν, ὄτι «πᾶν τό κινούμενον ἔνεκα τοῦ κινεῖται». Ἐπειδή καί ἄν αὐτά καμμίαν φορᾶν παύσουν ἀπό τό νά κινοῦνται, ἥ κατά φυσικήν ἀδυναμίαν, ἥ προαιρετικήν, εὐθύς χάνουν καί τάς τελειότητάς των, καί φθείρουν καί τό εἶναι τους.


Θέλεις να το καταλάβης; Πήγαινε μοναχός σου, και κάμε την απαρίθμησιν και ιδέ πως όλα τα κτίσματα από των πρώτων έως των εσχάτων εν κινήσει και γυμνασία ευρίσκονται· έτσι και όλαι αι τάξεις των αΰλων Αγγέλων κινούνται αγγελοπρεπώς κατά τρεις τρόπους κινήσεως·· τις κυκλικές, δι ης ενούνται ταις ανάρχοις και ατελευτήτοις ελλάμψεσι του καλού και αγαθού της ευθείας, δί ης προνοούσι των καταδιεστέρων και της ελικοειδούς, δι ης και προνοούντες τούτων, μένουσιν ανεκφοιτήτως εν ταύτοτητι περί τον Θεόν, κατά τον προρρηθέντα φιλάγγελον Διονύσιον, (Κεφ. δ’. περί θείων ονομάτ.) έτσι τα ουράνια σώματα, ο ήλιος, η σελήνη, τα άστρα, και η του παντός ουρανού σφαίρα, ο και πρώτον κινητόν καλείται, κινούνται πάντοτε κατα κύκλον· έτσι τα στοιχεία κινούνται κατ’ ευθείαν, ή εκ του κέντρου της γης ανερχόμενα, ή προς το κέντρον της γης κατερχόμενα. Και απλώς ειπείν, έτσι όλα τα φυτά· έτσι όλα τα ζώα, τα χερσαία, τα ένυδρα, τα πετεινά, τα αμφίβια, ακαταπαύστως κινούνται, εσωτερικώς μεν δια της κυκλοφορικής κινήσεως του αίματος αυτών, ή των αναλογούντων τω αίματι υγρών· εξωτερικώς δε, διά της των μερών αυτών διαφόρου κινήσεως, και της εκ τόπου εις τόπον πολυετούς μεταβάσεως. Δι ο και η θεία Γραφή τούτο θέλουσα να φανέρωση, τώρα μεν λέγει· «πᾶν ἑρπετόν κινούμενων ἐπί τῆς γῆς. (Γέν. ζ’. 14)· τώρα δέ και «πᾶν πετεινόν κινούμενον ἐπί τῆς γῆς», (αὐτοθ. η’. 19), Καί πάλιν «οὗτος ὁ νόμος περί πάσης ψυχῆς τῆς κινουμένης ἐν τῷ ὕδατι». (Λευιτ. ια’. 46). Ὥστε όπου, όλος ο νοητός ομού και ο αισθητός κόσμος θεωρούμενος, δεν είναι άλλο, πάρεξ ένα μέγιστον, καί ευρυχωρότατον γυμναστήριον, μέσα εις το οποίον όλα τα κτίσματα, μικρά, μεγάλα, υλικά, άϋλα, πάντοτε γυμνάζονται, πάντοτε, κινούνται πάντοτε σπουδάζουν, δια να λάβουν το καθ’ ένα την τελειότητά του, αναλόγως κατά την φυσικήν επιτηδειότητα όπου έχει.


http://simeron.wordpress.com

_________________
Caer está permitido, levantarse es obligatorio....."Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς"
Xαμένη μάχη,είναι αυτή που φοβήθηκες να δώσεις
Πριν γράψεις σκέψου! Πριν κατακρίνεις περίμενε! Πριν προσευχηθείς συγχώρα! Πριν παραιτηθείς προσπάθησε!
Καλό είναι το να υπάρχεις …μα το να ζεις εν Χριστώ είναι άλλο πράγμα !


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Περί της υπάρξεως του Θεού και περί της δημιουργίας του κόσμου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 24 Ιαν 2013, 19:54 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 14:20
Δημοσ.: 12064
Τοποθεσια: Στο δικό μου παραμύθι....
Thanks:
Thanked:
time στο post
Τι εννοείται στο κεφάλαιο της Γενέσεως οταν λέει ημέρα μια;


Όπως παραδέχονται όλοι οι ευσεβείς επιστήμονες,ο Θεός δια αλλεπάλληλων εικόνων ως εν πανοράματι απεκάλυψεν εις τον Μωυσήν την περι δημιουργίας αλήθειαν.Έκαστην εικόνα,που έβλεπεν ο Μωυσής ,την εχαρακτήριζεν ως μιαν ημέραν.Οτι δε η λέξις ημέρα δεν χρσιμοποιείται υπο του Μωυσέως με την έννοιαν της διάρκειας 24 ωρών,όπως ημείς σήμερον εννοούμεν την ημέραν,αλλά ως περίοδος ετών μακρότατη,μας πείθουν οι εξης λόγοι:

1)Η ημέρα ως εικοσιτετράωρον χρονικόν διάστημα καθορίζεται από την ανατολήν του ηλίου.Αλλά ο ήλιος κατά την Μωσαικήν κοσμογονίαν επεφάνη μόλις την τέταρτην ημέραν.Επομένως προ αυτής δεν υπήρχε το μέσον καθορισμού των εικοσιτετράωρων ημερών.Η λέξις λοιπόν ημέρα δεν δύναται να σημαίνει ενταύθα σημερινάς ηλιακάς 24ωρους ημέρας.

2)Ενώ δια τας πρώτας εξ ημέρας ο Μωυσής επαναλαμβάνει στερεοτύπως «και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωί ημέρα μια κ.τ.λ.» ,δια την έβδομην ημέραν δεν λέγει το αυτό,όπερ σημαίνει ότι η εσπέρα,το τέλος δηλαδη της εβδόμης δεν ήρθε ακόμα,και επομένως έβδομη ημέρα είναι η παρούσα περίοδος του κόσμου,την οποίαν διανύουμεν.Εφόσον δε η παρούσα έβδομη ημέρα αριθμεί πλήθος όχι μόνο 24ωρω νημερών,αλλά και ετών και αιώνων,κατ’αναλογίαν πρέπει να δεχτούμε ότι και αι εξ προηγηθείσαι ημέραι είναι περίοδοι μακραί ετών και αιώνων.

3)Ενίοτε η η Αγία Γραφή χρησιμοποιεί την λέξην «ημέραν» ,δια να σημάνη χρονικήν περίοδον μεγάλην.Ούτω εις το Γεν.β’2,ενώ προηγουμένως ωμίλησε περι των εξ ημερών της δημιουργίας,ήδη και τας εξ ομού τας χαρακτηρίζει ως μιαν ημέραν.Επομένως αι ημέραι της Γενέσεως δεν είναι ημέραι ανθρώπου,αλλά ημέραι του Θεού «ενώπιον του οποίου «χίλια έτη ως ημέραν μιαν» (Β’Πέτρου Γ’8) λογίζονται.


Απο το βιβλίο
Η εξαήμερος δημιουργία

_________________
Caer está permitido, levantarse es obligatorio....."Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς"
Xαμένη μάχη,είναι αυτή που φοβήθηκες να δώσεις
Πριν γράψεις σκέψου! Πριν κατακρίνεις περίμενε! Πριν προσευχηθείς συγχώρα! Πριν παραιτηθείς προσπάθησε!
Καλό είναι το να υπάρχεις …μα το να ζεις εν Χριστώ είναι άλλο πράγμα !


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση κατά  
Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 3 δημοσιεύσεις ] 

Παραπλήσια θέματα
Θέματα κατήχησης,αυτά που δεν μάθαμε.Περί Θείας Κοινωνίας.
Δ. Συζήτηση: Δογματική, μυστήρια και εορτές
Συγγραφέας: Φιλούμενος
Απαντησεις: 1
Επίκαιρες προφητείες περί της Βασιλεύουσας
Δ. Συζήτηση: Προφητείες και Αποκάλυψη
Συγγραφέας: emman
Απαντησεις: 1
Ἀνόητες ρητορικές ἐρωτήσεις καί τοποθετήσεις ἱερέων καί ἱερομονάχων περί Ἀντιχρίστου (εὐτυχῶς ἐλαχίστων)
Δ. Συζήτηση: Αντίχριστος - 666 - χξς\'
Συγγραφέας: emman
Απαντησεις: 0
Το τέλος του κόσμου όπως το γνωρίζεις... και η στάση πληρωμών
Δ. Συζήτηση: Διαφορες συζητήσεις και θέματα.
Συγγραφέας: KostasL
Απαντησεις: 2
Περί ομοφυλοφιλίας…
Δ. Συζήτηση: Διαφορες συζητήσεις και θέματα.
Συγγραφέας: dominique
Απαντησεις: 6


Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
cron
Powered by phpBB © 2010-2011 phpBB Group.
Violaceous by: Matt
Ευχαριστούμε την ομάδα του phpbbgr.com
All rights reserved. Copyright © 2009-2017 filoumenos.com.

Μετάφραση Jorfan και phpBB2.gr