Ημερομηνία : 12 Δεκ 2017, 03:51


Πρόσφατα Θέματα

Tελευταία άρθρα του blog


Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 25 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Γέροντες και άγιοι για τον παπισμό.
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 21 Δεκ 2016, 14:48 
Σκεπτόμενος
Σκεπτόμενος
Κατάσταση:
Εγγραφη: 02 Νοέμ 2010, 18:36
Δημοσ.: 41
Thanks:
Thanked:
time στο post
ανοίξτε το λινκ που σας στελνω και ακούστε με προσοχὴ τὸν καθηγητὴν και πρωτοπρεσβύτερο πατέρα Θεόδωρο Ζἠση.

https://www.youtube.com/watch?v=zXlXqBLV0WY


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  

pros

 Θέμα δημοσίευσης: Re: Γέροντες και άγιοι για τον παπισμό.
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 23 Δεκ 2016, 19:06 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 14:20
Δημοσ.: 12035
Τοποθεσια: Στο δικό μου παραμύθι....
Thanks:
Thanked:
time στο post

_________________
Caer está permitido, levantarse es obligatorio....."Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς"Xαμένη μάχη,είναι αυτή που φοβήθηκες να δώσειςΠριν γράψεις σκέψου! Πριν κατακρίνεις περίμενε! Πριν προσευχηθείς συγχώρα! Πριν παραιτηθείς προσπάθησε!Καλό είναι το να υπάρχεις …μα το να ζεις εν Χριστώ είναι άλλο πράγμα !


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Γέροντες και άγιοι για τον παπισμό.
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 24 Δεκ 2016, 08:09 
Σκεπτόμενος
Σκεπτόμενος
Κατάσταση:
Εγγραφη: 02 Νοέμ 2010, 18:36
Δημοσ.: 41
Thanks:
Thanked:
time στο post
ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΟΛΥ, ΤΟΝ π. ΘΕΟΔΩΡΟ ΖΗΣΗ, ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΗ ΣΤΟΙΧΕΙΑ,
ΔΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΑΠΕΡΙΦΘEI Η ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ,ΤΟΤΕ, ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΑΡΧΟΝΤΩΝΗ,
ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΗΝ ΣΧΟΛΗΝ TOY ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ,
ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΕΡΟΝ ΟΤΙ ΠΡΙΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΘΕΙ ΑΥΤΟΣ, Ο ΕΙΣΒΟΛΕΑΣ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΟΙΜΝΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΟΤΙ ΥΠΗΡΞΕΝ ΕΓΚΑΘΕΤΟΣ, ΕΞ ΕΧΘΡΩΝ ΔΥΣΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣ ΑΛΩΣΙΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΝ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ,ΛΥΜΕΝΟΜΕΝΟΣ ΤΗΝ ΠΟΙΜΝΗΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΥΠΑΡΧΩΝ ΛΥΚΟΣ ΒΑΡΥΣ ΦΕΡΩΝ ΔΕ ΣΧΗΜΑ ΠΡΟΒΑΤΟΥ!

ΣΑΣ ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΤΟ LINK.

https://www.youtube.com/watch?v=zXlXqBLV0WY

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΥ ΠΑΤΕΡ ΘΕΟΔΩΡΕ ΖΗΣΗ, ΠΟΥ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΕΓΝΩΡΙΖΕΣ, ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙΣ ΤΩΡΑ;
ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΝΟΙΑΖΕΣΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑΝ ΤΗΣ ΠΟΙΜΝΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ;
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ ;
ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΣΕ ΑΠΕΙΛΕΙ ΕΥΘΕΩΣ,ΤΩΡΑ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙΣ ΤΑ ΠΟΤΑΠΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΤΟΥ προβατοσχήμου πατριαρχίσκου.
ΘΕΛΩ ΝΑ'ΠΩ, ΤΡΙΑΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΤΗ ΠΑΡΗΛΘΟΝ, ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΟΣΟΝ ΣΟΒΑΡΑΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΝ ! ! !
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΡΓΑ . ΘΑ ΑΠΟΤΕΙΣΘΗΣ ἤ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΗΣ ΕΙΣ ΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟΝ;


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Γέροντες και άγιοι για τον παπισμό.
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 01 Ιούλ 2017, 20:28 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 14:20
Δημοσ.: 12035
Τοποθεσια: Στο δικό μου παραμύθι....
Thanks:
Thanked:
time στο post
Ο ΑΝΤΙΔΥΤΙΚΟΣ ΟΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΠΑΡΙΟΣ


πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος, ἐφημ. Ἱ.Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς



Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ἑορτάζει στίς 24 Ἰουνίου τήν μνήμη τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ Παρίου. Ἄς ἀναφέρουμε ἐνδεικτικά μερικές ἀπό τίς βασικές πτυχές τῆς διδασκαλίας του, ἔτσι ὅπως μᾶς τίς περιγράφει ὁ ἱεροκανονικῶς διακόψας τήν μνημόνευση τοῦ ὀνόματος τοῦ οἰκουμενιστοῦ ἐπισκόπου του, ὁμότιμος καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ. Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης[1].


Ἡ Ὀρθόδοξη Ἀνατολή κατά τούς σκληρούς χρόνους τῆς δουλείας ἀντιμετώπιζε ἐκτός ἀπό τόν κίνδυνο τοῦ ἐξισλαμισμοῦ καί τόν κίνδυνο τοῦ ἐκλατινισμοῦ, πού ἀπειλοῦσαν νά ἀφανίσουν τό Γένος. Τήν προκλητική αὐτή ἐπίθεση τῶν Δυτικῶν μισσιοναρίων τήν ἀντιμετώπισε τήν περίοδο αὐτή μέ ἐπιτυχία τό φιλοκαλικό πατερικό κίνημα τῶν ὀνομασθέντων Κολλυβάδων, ἐπιφανές μέλος τοῦ ὁποίου ἦταν καί ὁ ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος. Τίς ὑποτιμητικές καί συκοφαντικές γιά τους Ἁγίους τῆς Ὀρθοδοξίας διαδόσεις τῆς δυτικῆς προπαγάνδας ἀντιμετώπισαν οἱ Κολλυβάδες, προβάλλοντας τόν ἅγιο βίο τους καί τά σοφά τους συγγράμματα, ἰδιαίτερα ἐκείνων τούς ὁποίους εἶχαν βάλει στό στόχαστρό τους οἱ Δυτικοί, γιατί ἦσαν ἀποτελεσματικοί καί ἐπικίνδυνοι ἀντίπαλοί τους, ὅπως ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς καί ὁ ἅγιος Μάρκος Ἐφέσου ὁ Εὐγενικός[2].

Γνωρίζουμε πολύ καλά τούς ἀγῶνες καί τούς κόπους τῶν ἁγίων Μακαρίου Νοταρᾶ καί Νικοδήμου Ἁγιορείτου γιά τήν ἔκδοση τῶν ἔργων τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ, τόν ὁποῖο λυσσωδῶς συκοφαντοῦσε καί πολεμοῦσε ἡ λατινική προπαγάνδα. Τόν ἴδιο δρόμο ἀκολούθησε καί ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος, συνεκδίδοντας σέ ἕνα βιβλίο τόν βίο τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ, πού γράφτηκε ἀπό τόν ἅγιο Φιλόθεο Κόκκινο, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, καί τόν «Ἀντίπαπα», ὅπως ὀνόμασε τόν ἅγιο Μάρκο Εὐγενικό, γιά τούς ὑπερθαύμαστους ἀγῶνες καί τά ἡρωϊκά του παλαίσματα ἐναντίον τοῦ «Πάπα», τά ὁποία ἐκθέτει μέ βάση πλῆθος ἱστορικῶν πηγῶν καί στοιχείων. Δύο μικρά ἀποσπάσματα, ἕνα γιά τόν ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ καί ἕνα γιά τόν ἅγιο Μάρκο Ἐφέσου τόν Εὐγενικό ἀρκοῦν, γιά νά δείξουν τό ἀγωνιστικό του φρόνημα.


Γράφει γιά τόν πρῶτο :


«Ἰδού, λοιπόν, Χριστιανοί, πόσον ὠφέλιμος εἶναι ὁ βίος τοῦ θείου τούτου Γρηγορίου· ἐπειδή γάρ τό ἅγιόν του λείψανον, ὅπου εἶναι μία ὁρατή βεβαίωσις, εἰς ἕνα μόνον μέρος τῆς γῆς καί εἰς μίαν Ἐκκλησίαν μέσα εὑρίσκεται κλεισμένον καί τάς ἰάσεις ὅπου ἐπιτελεῖ, ὅλοι δέν τάς βλέπουσι, οὐδέ ὅλοι τάς μανθάνουσι, διά τοῦτο τώρα ἀπό τόν θαυμάσιον βίον του θέλετε μάθῃ καί βεβαιωθῇ ὅλα αὐτά, ὀποῦ εἴπαμεν ἕως τώρα.

Πρῶτον δηλαδή πώς εἶναι ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας, καί οἱ μιαρώτατοι παπισταί ὑβρίζουν καί βλασφημοῦν ἄδικα τόν ἅγιον τοῦ Ὑψίστου.

Δεύτερον, πώς δέν εἶναι ἁπλῶς ἅγιος, ἀλλά ἕνας ἀπό τούς μεγίστους ἱεράρχας καί φωστήρας τῆς οἰκουμένης.

Τρίτον, ὅτι καί ἐκ τῆς τούτου ἁγιότητος ἀναδείκνυται τῆς ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας ἡ ἀλήθεια καί ἐκ τοὐναντίον τό ψεῦδος τῆς δυτικῆς, ὅτι ἐκ τοῦ καρποῦ τό δένδρον γινώσκεται.

Τέταρτον, ὅτι δείχνοντας ἐκ τούτου τήν ἀλήθειαν καί ἁγιότητα τῶν δογμάτων τῆς ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας εὔκολα ἡμπορεῖς νά συμπεράνης ἐκ τούτων καί τήν εὐκληρίαν ὁποῦ ἔχει πρός γονιμότητα ἁγίων τέκνων ἐδικῶν της. Καί ὄχι μόνον λογικῶς νά συμπεράνης, ἀλλά καί πραγματικῶς, ἀπαριθμώντας, ἐάν δύνασαι τούς ὑπέρ ἀριθμόν πληθυνομένους ἁγίους, μετά τό σχίσμα. Καί οὕτω, Θεοῦ διδόντος, νά σαλπίσης τά νικητήρια, ἀποφράττοντας μέ τήν πραγματικήν ἀλήθειαν, τά μιαρά καί ἀπύλωτα στόματα»
.



Καί γιά τόν ἅγιο Μάρκο Εὐγενικό γράφει στόν «Ἀντίπαπα» :

«Τοῦτον λοιπόν ἐγώ, Χριστιανοί Ὀρθόδοξοι, ἀνάμεσα εἰς πολλούς ἄλλους, ἤ νά εἰπῶ καλλίτερα καί ὑπέρ πολλούς ἄλλους τοιούτους ἁγίους, εἰς ὅλα τά Ὀρθόδοξα τῶν πιστῶν συστήματα τόν ἁγιώτατον Μάρκον τῆς Ἐφέσου παρρησιάζω σήμερον. Μάρκον ἐκεῖνον λέγω, τόν ὁποῖον ἡ Ἀνατολή ἀνέτειλεν, ἀλλ' ἡ Δύσις ἔφριξε. Μάρκον ἐκεῖνον, τό καύχημα τῆς Ἀσίας καί μάστιγα τῆς Εὐρώπης. Μάρκον ἐκεῖνον, τόν φωστήρα τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας καί κεραυνόν τῆς Δυτικῆς ἀγερωχίας. Μάρκον ἐκεῖνον, τό στόμα τῶν θεολόγων, τήν δόξαν τῶν Ὀρθοδόξων, τόν ὑπερθαύμαστον ἀθλητήν, τόν μόνον ἀήττητον καί ἀδαμάντινον ἄνθρωπον»[3].


Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος εἶναι ἀντιδυτικός στόν χῶρο τῶν δογμάτων, τῆς διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου ἐδῶ ἔχει ἀντιπάλους, ὄχι τούς Διαφωτιστές, ἀλλά τόν Παπισμό καί τούς μισσιοναρίους του, οἱ ὁποῖοι, ἐκμεταλλευόμενοι τήν ἀμάθεια καί τήν φτώχεια τῶν ὑποδούλων Ὀρθοδόξων, ἐπεδίωκαν νά τούς ἀποσπάσουν ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί νά τούς προσδέσουν στόν Παπισμό.



Ὅπως ὁ Διαφωτισμός, ἔτσι καί ὁ Παπισμός, εἶναι οὐσιαστικά ἀνθρωποκεντρισμός· ἐξήρτησε τά πάντα ἀπό τόν «ἀλάθητο» ἄνθρωπο τῆς Ρώμης, τόν «Πάπα», καί ἐξοβέλισε τό συνοδικό σύστημα διοικήσεως τῆς Ἐκκλησίας, πού λειτουργεῖ συμμετοχικά, συμπεριλαμβάνοντας τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, κλῆρο καί λαό.


Εἰσήγαγε τόν σχολαστικισμό καί τήν φιλοσοφία στή Θεολογία, ἀγνοώντας καί καταργώντας τήν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅπως αὐτό φάνηκε στήν σύγκρουση τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ μέ τόν Βαρλαάμ τόν Καλαβρό, ἐκπρόσωπο τῆς Ἀναγεννήσεως καί πρόδρομο τῶν Διαφωτιστῶν, προσέδωσε ποινικό καί νομικό χαρακτήρα στήν πνευματική ζωή καί, μέ τίς δυνατότητες τῶν δογμάτων τοῦ πρωτείου καί τοῦ ἀλαθήτου, μετέβαλε καί ἄλλαξε τά πάντα στήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, εἰσάγοντας πάμπολλες καινοτομίες καί αἱρέσεις, ἀντίθετες πρός τήν Ἁγία Γραφή καί τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Τό ἴδιο ἀκριβῶς ἰσχύει καί ἐδῶ μέ τόν Διαφωτισμό. Ἔξω οἱ προφῆτες, ἔξω οἱ Ἀπόστολοι, ἔξω οἱ Πατέρες, ἔξω ὁ Χριστός, ἔξω ἡ Ἐκκλησία. Ὁ Διαφωτισμός ἄλλωστε εἶναι τέκνο τοῦ Παπισμοῦ, ὅπως καί ὁ Προτεσταντισμός.


Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος, ἀντιμετωπίζοντας τόν Παπισμό, προέβαλλε τούς ἀγῶνες τῶν μεγάλων ἁγίων καί τήν σχετική διδασκαλία τους. Τά ἔργα του «Ὁ Παλαμᾶς ἐκεῖνος», στό ὁποῖο μεταφράζει καί σχολιάζει τόν βίο τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ τοῦ ἁγίου Φιλοθέου Κοκκίνου, καί «Ἀντίπαπας», ὅπως ὀνομάζει τόν ἅγιο Μάρκο Ἐφέσου τόν Εὐγενικό, αὐτόν τόν σκοπό ἐξυπηρετοῦν.

Στό περίφημο δογματικό του σύγγραμμα, τήν «Ἐπιτομήν τῶν θείων τῆς πίστεως δογμάτων», ἐκθέτει μέ λόγο θετικῆς διδαχῆς τά δόγματα τῆς Ἐκκλησίας μέ βάση τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἀκολουθώντας ἀντίστοιχο ἔργο τοῦ Εὐγενίου Βουλγάρεως, τό «Θεολογικόν», δέν παραλείπει, ὅμως, νά τονίσει σέ κάθε συνάφεια τίς αἱρετικές ἀποκλίσεις τῶν Λατίνων καί τῶν Λουθηροκαλβίνων, ὅπως ὀνομάζει τούς Προτεστάντες.


Καί ἐπειδή οἱ διαφορές δέν εἶναι πάντοτε κατανοητές, καί πολλοί δέν ἀντιλαμβάνονται, γιατί οἱ αἱρετικοί εἶναι χωρισμένοι καί διηρημένοι ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, δέν παραλείπει στό ἔργο του «Οὐρανοῦ κρίσις» νά ἐπικαλεσθεῖ τήν ἐτυμηγορία τῶν οὐρανῶν, τήν γνώμη τοῦ Θεοῦ γιά τόν Παπισμό καί τήν Ὀρθοδοξία, διηγούμενος τό θαῦμα τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος στήν Κέρκυρα, ὅταν ὁ Βενετός ἡγεμών θέλησε, διά τῆς βίας, νά οἰκοδομήσει παπικό «ἀλτάρι», παπική «ἁγία τράπεζα», μέσα στόν Ὀρθόδοξο Ναό τοῦ Ἁγίου. Ἡ βεβήλωση αὐτή τοῦ Ὀρθοδόξου Ναοῦ ἀπό τό παπικό «ἀλτάρι» προκάλεσε τήν τιμωρητική θαυματουργό ἐπέμβαση τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, ἡ ὁποία θεωρήθηκε ὡς «Οὐρανοῦ κρίσις».


Κατηγοροῦσαν ἐπί τῆς ἐποχῆς του οἱ παπισταί, ὅπως τούς λέγει ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος, τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὡς αἱρετική καί σχισματική, ὅτι ἔπαυσε πλέον νά παράγει ἁγίους καί ὅτι μόνον αὐτοί ἀποτελοῦν τήν Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, στήν ὁποία ἔπρεπε νά ἐπιστρέψουν, γιά νά σωθοῦν. Εἶναι γνωστός ὁ προσηλυτισμός, πού ἀσκήθηκε ἐπί Τουρκοκρατίας εἰς βάρος τῶν Ὀρθοδόξων, ἰδιαίτερα μέσῳ τοῦ φοβεροῦ μηχανισμοῦ τῆς Οὐνίας, ὅταν διεπίστωσαν ὅτι ἀποτυγχάνουν ὁ βίαιος ἐκλατινισμός, πού ἐπιβλήθηκε μέ τίς σταυροφορίες σ' ὁλόκληρη τήν Ἀνατολή, καί ὁ προσωπικός προσηλυτισμός, ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖ πολύ κόπο καί ἔχει μικρή ἀπόδοση[4].


Οἱ κατηγορίες καί οἱ συκοφαντίες ἐναντίον Ἁγίων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἶχαν ὀργανωθεῖ ἄριστα ἀπό τούς Ἰησουίτες. Ἀπό τήν ἀρχή διαπιστώνει τίς ἀπίστευτες κατηγορίες καί συκοφαντίες ἐναντίον μεγάλων Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως τοῦ ἁγίου Φωτίου, τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, τοῦ ἁγίου Νείλου Καβάσιλα, τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ κ.ἄ. Δέν εἶναι εὔκολο στούς πολλούς, ὅταν μάλιστα στεροῦνται θεολογικῆς παιδείας, νά καταλάβουν τίς θεολογικές διαφορές μεταξύ Ὀρθοδοξίας καί Παπισμοῦ καί νά διαπιστώσουν ποῦ βρίσκεται ἡ ἀλήθεια, καί ἄν δικαιολογεῖται ὁ χωρισμός καί ἡ διαίρεση τῶν αἱρετικῶν ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.


Ἐπειδή, λοιπόν, εἶναι δύσκολη ἡ εὕρεση τῆς ἀληθείας καί μάλιστα σέ ἐποχές ἀπιστίας καί σκληρύνσεως, ἐπιτελεῖ ὁ Θεός θαύματα, ὅπως ἔγινε στήν Κέρκυρα μετά τήν ἀπελευθέρωσή της ἀπό τούς Τούρκους ἐκ μέρους τῶν Βενετῶν τό 1716. Αὐτό τό θαῦμα θεωρεῖ ο Ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος ὡς «Οὐρανοῦ κρίσιν».

Λέγει ὅτι ὁ ἡγεμών τῆς Κερκύρας, θέλοντας νά εὐχαριστήσει τόν ἅγιο Σπυρίδωνα γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς πόλεως καί μετά ἀπό συμβουλή παπικοῦ θεολόγου, ἀποφάσισε νά οἰκοδομήσει μέσα στόν Ὀρθόδοξο Ναό τοῦ Ἁγίου λατινική «ἁγία τράπεζα», «ἕνα ἀλτάρι μαρμάρινον πολύτιμον, διά νά λέγεται καθ' ἑκάστην ἐκεῖ μέσα καί μία λατινική λειτουργία, καί ἡ ἐξοχότης σου νά ἀκούης λειτουργίαν τῆς γλώσσης σου, ὅταν εἰς τούς διωρισμένους καιρούς παρουσιάζης ἐκεῖ», ὅπως ἀποδίδει τήν συμβουλή τοῦ θεολόγου ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος.

Παρά τίς ἐπανειλημμένες ἐμφανίσεις τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος κατ' ὄναρ στόν Βενετό ἡγεμόνα, μέ τίς ὁποῖες τόν ἀπέτρεπε ἀπό τήν πραγματοποίηση τοῦ σχεδίου, ὡς καί τίς παρακλήσεις τῶν Ὀρθοδόξων ἱερέων καί τοῦ λαοῦ, ὁ ἡγεμών ἐπέμενε στήν κατασκευή τοῦ παπικοῦ ἀλταρίου. Ὅταν, λοιπόν, κατά τήν ὁρισμένη ἡμέρα ἐπρόκειτο νά ἀρχίσουν οἱ τεχνίτες νά ἐργάζονται, ὁ φύλακας τοῦ ἡγεμονικοῦ παλατίου εἶδε ἕνα μοναχό, μέσα σέ ἀστραπές καί βροντές, νά κατευθύνεται πρός τό παλάτι, κρατώντας ἀναμμένο δαυλό. Τόν ρώτησε ποιός εἶναι καί ἀπάντησε ὅτι ὀνομάζεται Σπυρίδων. Σέ λίγο τό παλάτι ἔγινε παρανάλωμα τοῦ πυρός, μέσα στό ὁποῖο βρῆκαν τραγικό θάνατο καί ὁ ἡγεμών καί ὁ σύμβουλος θεολόγος.


Παρουσιάζοντας τό θαῦμα αὐτό στό εἰδικό βιβλίο του «Οὐρανοῦ κρίσις» ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος λέγει ὅτι δέν εἶναι ἕνα ἁπλό θαῦμα, «ἀλλά κατά ἀλήθεια μία ἀδέκαστος τοῦ οὐρανοῦ κρίσις. Κρίσις μέ τήν ὁποίαν ὁ οὐρανός ἄνωθεν ἔδειξε σήμερον ποία ἀπό τάς δύω ἐκκλησίας βαστᾶ τήν θείαν ἀλήθειαν, ἤγουν, ποία ἀπό τάς δύω κρατᾶ ἀπαρασάλευτα τά θεοπαράδοτα καί ἀποστολικά δόγματα, καί τάς ἀποστολικάς καί πατρικάς παραδόσεις, καί ποία ἠθέλησε καί ἀνέτρεψεν αὐτά ὅλα καί μέ τάς κακάς της καινοτομίας ἔγινεν ἀφορμή ἡ μία ἐκκλησία νά σχισθῆ εἰς δύω ἐναντίας καί πολεμίας ἀναμεταξύ των... Οἱ φιλονεικίαις ὅλαις, λέγω, σήμερον ἔλαβον τέλος. Σήμερον ὁ οὐρανός ἄνωθεν, διά τῆς δεξιάς τοῦ ἄνωθεν καί ἐξ ἀρχῆς μεγάλου προστάτου τῆς Ὀρθοδοξίας θείου Σπυρίδωνος, ὁλοφάνερα καί καθαρώτατα ἀπεφάσισε, πώς ἡ Ἀνατολική Ἐκκλησία εἶναι Ὀρθόδοξος, εὐσεβεστάτη, ἀποστολική καί ἁγία. Ἡ δέ δυτική ἐκ τοῦ ἐναντίου εἶναι κακόδοξος, αἱρετική, δυσσεβεστάτη, παπιστική καί ἀκάθαρτος»[5].


Πῶς νά μή παραλληλίσει κανείς τήν καθαρή, πατερική, ὁμολογητική αὐτή στάση τοῦ Ὁσίου Ἀθανασίου τοῦ Παρίου, μέ τήν ἀπαράδεκτη καί προδοτική τῆς πίστεως στάση πολλῶν σημερινῶν Πατριαρχῶν, Ἀρχιεπισκόπων καί Ἀρχιερέων, οἱ ὁποῖοι, ὄχι μόνο δέν θά διανοοῦνταν ποτέ νά ἀποκαλέσουν τήν δυτική λεγομένη «ἐκκλησία» - κοινότητα κακόδοξη, αἱρετική, δυσεβεστάτη, παπιστική καί ἀκάθαρτη, ἀλλά ἀντίθετα διδάσκουν ὅτι ὁ Παπισμός δέν εἶναι αἵρεση, τό Filioque εἶναι θεολογούμενο, καί συνωθοῦνται συμπροσευχόμενοι καί κοινωνοῦντες μέ τούς αἱρετικούς μέσα σέ παπικούς ναούς, γύρω ἀπό παπικά ἀλτάρια;


Καί οἱ ὁποῖοι στήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης ἀνεγνώρισαν τίς αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ, τοῦ Προτεσταντισμοῦ καί τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ, ὡς ἐκκλησίες ἰσάξιες, ἰσότιμες καί ἰσόκυρες μέ τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία; Ἄν λησμόνησαν καί ἔθαψαν αὐτήν τήν κρίση τοῦ Οὐρανοῦ, πού τελέσθηκε «διά τῆς δεξιᾶς τοῦ ἄνωθεν καί ἐξ ἀρχῆς μεγάλου προστάτου τῆς Ὀρθοδοξίας θείου Σπυρίδωνος», δέν πρέπει νά ξεχνοῦν τό διαρκές θαῦμα, τήν διαρκή κρίση τοῦ οὐρανοῦ, πού κραυγάζει μέσα ἀπό τά ἐπί αἰῶνες ἄφθαρτα ἅγια σκηνώματα τῶν τριῶν Ἁγίων τῆς Ἑπτανήσου, τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος στήν Κέρκυρα, τοῦ ἁγίου Διονυσίου στήν Ζάκυνθο καί τοῦ ἁγίου Γερασίμου στήν Κεφαλλονιά.

Εἶναι ἐκεῖ καί οἱ τρεῖς βιγλάτορες τῆς Ὀρθοδοξίας, φυλάγουν τά θαλάσσια σύνορα Ὀρθοδοξίας καί πλάνης, Ὀρθόδοξης Ἀνατολῆς καί αἱρετικῆς Δύσης, ὅπως φυλάγουν τά βορεινά σύνορα στή στεριά οἱ δεινοπαθήσαντες καί δεινοπαθοῦντες ἀπό τήν παπική διπλωματία Ὀρθόδοξοι Σέρβοι. Ἀνθρώπινα φαίνεται εὔκολο νά δρασκελίσεις αὐτά τά σύνορα καί νά βρεθεῖς ἀπό τήν Ἀθήνα ἤ ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη στήν Ρώμη. Πνευματικά, ὅμως, ποιός μπορεῖ νά τά βάλει μέ τούς νόμους τῆς θείας κυβερνητικῆς, ποιός θά ἀθετήσει τήν «Οὐρανοῦ κρίσιν», ποιός θά μετακινήσει τά σύνορα τῆς Ὀρθοδοξίας, «τά ὅρια, ἅ ἔθεντο οἱ Πατέρες», καί θά ἀγνοήσει τούς ἁγίους, πού τά φρουροῦν[6];


[1] ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ, «Ἡ ἐπικαιρότης τῆς διδασκαλίας τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Παρίου», ἐν Κολυβαδικά, Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης, Ἅγιος Ἀθανάσιος Πάριος, Θεσ/κη 2004, σσ. 39-64.
[2] Γιά τήν ἐναντίον τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ πολεμική τῆς παλαιᾶς, ἀλλά καί τῆς σύγχρονης δυτικῆς ἔρευνας βλ. τοῦ ἰδίου, Θεολόγοι τῆς Θεσσαλονίκης, Θεσ/κη 1972, σσ. 105 ἐ., 114 ἐ.
[3] ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΡΙΟΣ, Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς καί ὁ Ἀντίπαπας (ὁ Ἄγιος Μᾶρκος Ἐφέσου), Θεσ/κη 1981, ἐκδ. Ὀρθόδοξος Κυψέλη, σσ. 27, 260.
[4] Σχ. βλ. ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ, Οὐνία. Ἡ καταδίκη καί ἡ ἀθώωση, Θεσ/κη 2002, σσ. 55-66.
[5] Οὐρανοῦ Κρίσις, ἤτοι θαῦμα φρικτόν καί ἐξαίσιον τοῦ θαυματουργικωτάτου θείου Σπυρίδωνος, δι' οὗ τάς βουλάς τῶν παρανόμων Παπιστῶν, ἐματαίωσε, μή συγχωρήσας αὐτοῖς, νά ἐγείρουν Ἀλτάριον, ἤτοι θυσιαστήριον, μέσα εἰς τόν ἐν τῇ Κερκύρᾳ ἅγιόν του Ναόν, συντεθέν, μετά καί Ἱερᾶς καί ἐπινικείου ἀκολουθίας, εἰς αὐτό, παρά ζηλωτοῦ τινος ἐδελφοῦ... Ἐν Λειψίᾳ τῆς Σαξωνίας, Ἐν τῇ τυπογραφίᾳ τοῦ Νάϋμπερτ, 1805, σ. 25.
[6] ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ, «Ἡ Θεολογική προσφορά τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Παρίου», ἐν Κολυβαδικά, Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης, Ἅγιος Ἀθανάσιος Πάριος, Θεσ/κη 2004, σσ. 95-121.


http://aktines.blogspot.gr/2017/06/blog-post_813.html

_________________
Caer está permitido, levantarse es obligatorio....."Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς"Xαμένη μάχη,είναι αυτή που φοβήθηκες να δώσειςΠριν γράψεις σκέψου! Πριν κατακρίνεις περίμενε! Πριν προσευχηθείς συγχώρα! Πριν παραιτηθείς προσπάθησε!Καλό είναι το να υπάρχεις …μα το να ζεις εν Χριστώ είναι άλλο πράγμα !


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Γέροντες και άγιοι για τον παπισμό.
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 03 Ιούλ 2017, 20:29 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 14:20
Δημοσ.: 12035
Τοποθεσια: Στο δικό μου παραμύθι....
Thanks:
Thanked:
time στο post
συνεχίσω με τον άγιο Αθανάσιο τον Πάριο.


Ο λόγος αυτός, που περιέχεται στις σσ.550-563, υμνεί δεόντως τον Γρηγόριο Παλαμά, κατακεραυνώνει τους παπικούς ελεεινολογεί δε και θρηνεί τους ορθοδόξους ενωτικούς (=τους σημερινούς οικουμενιστές).

Θα παραθέσουμε μόνο την σ. 560 όπου μιλάει για τους ενωτικούς.


«Αχ αδελφοί Χριστιανοί, και εις τούτο εκαταντήσαμεν, ώστε να μην είναι πλέον διάκρισις του σίτου από τα ζιζάνια; Των προβάτων από τους λύκους; του φωτός από το σκότος; του Χριστού από τον Βελίαρ· τις κοινωνία φωτί πρός σκότος; τις συμφώνησις ευσεβών μετά αιρετικών; τις σχέσις; τι καλή υπόληψις είναι τούτη, οπού έχομεν εις τους εχθρούς της αληθείας και των Αγίων μας;

Πού είναι εκείνο το πυρ, οπού ήλθε να βάλη ο Χριστός εις την γήν; Εσβέσθη, εψυχράνθη από μιας· πού είναι εκείνη η μάχαιρα του Χριστού, οπού χωρίζει και το ίδιον αίμα, και συγγενής τον συγγενή αποστρέφεται, και αδελφός από αδελφόν χωρίζεται δια την ευσέβειαν· έλειψεν, απώλετο τελείως από λόγου μας· δια τούτο λοιπόν και εις την Ρώμην οι Ανατολικοί· δια τούτο και συνοικέσια με τους παπιστάς· δια τούτο και οι Φράγκοι των Ρωμαίων γίνονται ανάδοχοι· δια τούτο ιερείς Ανατολικοί και στεφανώνουσι και θάπτουσιν, όχι μονάχα Λατίνους, αλλά και τους λουθηροκαλβινιστάς· δια τούτο τόσα και τόσα άλλα κατεγνωσμένα και αξιοκατάκριτα, δια τούτο λέγω, διατί δεν έχομεν ζήλον δια την ευσέβειαν· και καταρώνται εκείνοι, και ημείς ευλογούμεν· εκείνοι ακαταπαύστως τρέχοντες επάνω και κάτω, πλανούσι, διαστρέφουσι, σύρνουσι τους αδελφούς μας εις την απώλειαν· και εις ημάς δεν είναι άδεια να δώσωμεν καν είδησιν εις τα λογικά πρόβατα, να φυλάγωνται από τους ψυχοφθόρους τούτους λύκους, αλλά κατηγορούμεθα ως ταραχοποιοί· εκείνοι, δια να μη λέγω τα πολλά, μας ονομάζουσι ψυχάς απωλεσμένας, άνιμαι πέρσαι (animaepersae), και με όλον οπού ημείς, με την χάριν του Θεού, απαρασάλευτοι στεκόμεθα εις το θεμέλιον, της Αποστολικής και θεοπαραδότου ομολογίας· και ημείς ως αναίσθητοι, τους έχομεν ως αδελφούς· αμφιβάλλει τάχα τινάς, πως έτζι μας φρονούσι, και έτζι μας ονομάζουσιν; άς διηγηθή, όποιος ηξεύρει, δια τον αδελφόν μας χριστιανόν οπού εσπούδαζεν ιατρικήν εις μίαν πόλιν της Ιταλίας Βονωνίαν ονομαζομένην· τον οποίον, διατί δεν ηθέλησεν εις τον θάνατόν του να εξομολογηθή και να κοινωνήση φράγκικα, τον έρριψαν έξω από τα τοιχόκαστρα, εις τον τόπον, οπού ρίπτουσι τα ψοφιμαία ζώα, και τον έφαγαν οι σκύλοι».

_________________
Caer está permitido, levantarse es obligatorio....."Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς"Xαμένη μάχη,είναι αυτή που φοβήθηκες να δώσειςΠριν γράψεις σκέψου! Πριν κατακρίνεις περίμενε! Πριν προσευχηθείς συγχώρα! Πριν παραιτηθείς προσπάθησε!Καλό είναι το να υπάρχεις …μα το να ζεις εν Χριστώ είναι άλλο πράγμα !


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Γέροντες και άγιοι για τον παπισμό.
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 04 Ιούλ 2017, 08:55 
Σκεπτόμενος
Σκεπτόμενος
Κατάσταση:
Εγγραφη: 02 Νοέμ 2010, 18:36
Δημοσ.: 41
Thanks:
Thanked:
time στο post
Ζ Η Τ Ε Ι Τ Α Ι ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Θ Λ Ι Ψ Η...

Τὰ παρακάτω γράφτηκαν τὸν Μάρτιο τοῦ 2007!Κι ἀπὸ τότε …ζητεῖται Ἐπίσκοπος! Καὶ κάποιοι «εὑρέθησαν», ἀλλὰ …πισωγύρισαν ἢ τελικὰ γαυγίζουν, ἀλλὰ εἶναι σφιχταγκαλιασμένοι μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὲς καὶ κολυμποῦν μέσα στὴν αἵρεση!

Κύριε Διευθυντά,

Δεν πρόλαβαν να περάσουν 2 μήνες από την βδελυρή επίσκεψι του Πάπα στην Κωνσταντινούπολι και έχου με νέες προκλήσεις του Πατριάρχου Βαρθολομαίου.
Κατά την επίσκεψί του στην Γαλλία, μετείχε εσπερι νής ακολουθίας, στην Παναγία των Παρισίων, μετά του Καρδιναλίου των Παρισίων, φορώντας το ωμοφό ριό του.
Τα ίδια έγιναν και στον ιστορικό ναό του Στρασβούργου, ενώ απηύθυνε συμπροσευ χές με τους εκπροσώπους των ρωμαιοκαθολικών, προτεσταντικών, ευαγγελικών και αγγλικανικών «εκκλησιών» και με τους εκπροσώπους των εκκλησιών της Ρωσίας, της Ρουμανίας και της Ελλάδος.
Όλη η πανσπερμία των αιρετικών συνόδευσε τον Πατριάρχη εν πομπή μέχρι την έξοδο του Ναού, ενώ τον συνόδευαν τα μεγάλα αρμόνια του καθεδρικού Ναού με τις χορωδιακές ψαλμωδίες του.
Έχει μπει στο εκκλησιαστικό πρωτόκολλο, πλέον, σε κάθε επίσκεψι του Πάπα της Ανατολής, να καταπατούνται οι Ιεροί Κανόνες που απαγορεύουν την συμπροσευχή μετά των αιρετικών.
Και ενώ η κατρακύλα του Λατινόφρονος Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως δεν έχει τέλος ούτε σταματημό, στο περιβάλλον της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, «φύλλο δεν κουνιέται».
Μία α ν ε ξ ή γ η τ η ΑΔΡΑΝΕΙΑ βασιλεύει και μία ΦΟΒΕΡΗ ά π ν ο ι α επικρατεί.
Ο υ δ έ ν κινείται.
Τα πάντα είναι ν ε κ ρ ά, ή ν α ρ κ ω μ έ ν α...

Οι, εις «τύπον και τόπον Χριστού» ευρισκόμενοι,
επίσκοποι έχουν ως πρότυπό τους τον επίσκοπο των Σάρδεων (Αποκ. 3,1), ο οποίος όνομα είχε ότι ζου¬σε, ενώ πνευματικά ήταν νεκρός.
Φορούν τα εγκόλπια και τους σταυρούς τους, κρατούν τις αρχιερατικές ράβδους τους και ως «χρυσοστόλιστοι και μιτροφορούντες Μήδοι σατράπες της εποχής του Δαρείου, ποιούντες διάφορες άκοσμες και επιτηδευμένες κινήσεις» ανέρχονται εις τον επισκοπικόν θρόνον.
Δύο λέοντες βρίσκονται στη βάσι του δεσποτικού θρόνου, για να θυμίζουν στους ανερχομένους επισκόπους, ότι πρέπει να είναι ΛΕΟΝΤΕΣ, όχι προς τους κατώτερούς τους κληρικούς και ...νεωκόρους, αλλά προς τους ΑΣΕΒΕΙΣ και α ι ρ ε τ ι κ ο ύ ς και α θ έ ο υ ς και ισχυρούς του κόσμου τούτου.

Πρέπει να είναι λέοντες προς τους αιρετικά φρονούντες συνεπισκόπους τους, αρχιεπι σκόπους και Πατριάρχες.
Κι όμως, φωνή δεν ακούγεται. Όχι βρυχηθμός λέοντος, αλλά ούτε λάκτισμα κυναρίου.Όλοι τους είναι «ως κύνες ενεοί» κατά τον Ησαΐα 56:10 «οι ου δυνήσονται υλακτείν», ποιμενικοί κύνες άφωνοι, που δεν γαυγίζουν, για να προστατεύσουν το ποίμνιο από τους λύκους και τους ληστές...
Λοιπόν, «ήλθον εις την Ιεράν Σύνοδον και ουκ ην επίσκοπος» θα έλεγε σήμερα ο Ησαΐας, εάν επισκεπτόταν τη Μονή Πετράκη, όπως επισκέφθηκε παλαιά τα Ιεροσόλυμα και ανεφώνησε «ήλθον και ουκ ην άνθρωπος».
Δεν υπάρχει επίσκοπος. Φοβερόν!

Ούτε ένας δεν διαμαρτύρεται για τα τεκταινόμενα εις βάρος της Ορθοδοξίας.

Φωνάζουν για το νομοσχέδιο περί εκκλησιαστικής δικαιοσύνης, φωνάζουν, φωνάζουν υπέρ η κατά για το ποιός έχει το πάνω χέρι στις «Νέες Χώρες», φωνάζουν για «ψύλλου ζητήματα», και για τα θέματα της Ορθοδοξίας βασιλεύει «άκρα του τάφου σιωπή».
Ως ιχθύες και ως βάτραχοι και ως λαγωοί. «Άγιοι»… σιώπιοι!!!

Λοιπόν, Ζ Η Τ Ε Ι Τ Α Ι ε π ί σ κ ο π ο ς !
Επίσκοπος με ανδρικό και προφητικό φρόνημα.
Επίσκοπος με ορθόδοξη πίστη.
Επίσκοπος ευαίσθητος στις δογματικές παρεκκλίσεις.
Επίσκοπος που να τηρεί τους όρκους που έδωσε κατά την ώρα της χειροτονίας του.
Επίσκοπος που να ελέγξη και να επιτιμήση τους κακοδοξούντας αρχιερείς, αρχιεπισκόπους και πατριάρχες.
Επίσκοπος, ο οποίος, εφαρμόζοντας τους ιερούς κανόνες θα σταματήση το μνημόσυνο των Λατινοφρόνων Βαρθολομαίου και Χριστοδούλου.
Επίσκοπος με φόβο Θεού και πατερική συνείδησι.
Ας μη φορά μίτρα, εγκόλπια, σταυρούς και όλα τα συναφή της κοσμικής αυτοκρατορικής αμφιέσεως.
Ας μη είναι χρυσοστόλιστος και αδαμαντοπλουμιστός.
Ένα απλό ωμοφόριο αρκεί.
Μόνο να έχη αποστολικό ήθος, ορθόδοξο πιστεύω και βίωμα.
Θα βρεθή άραγε;
Ας το ελπίσουμε και ας προσευχηθούμε εκτενώς να μας τον χαρίση».
Μετά τιμής
Ευαγγελία Νικολαΐδου

(Περιοδικό «Ιερά Παρακαταθήκη», τ. 16/ Μάρτιος 2007). Ορθόδοξος Τύπος


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Γέροντες και άγιοι για τον παπισμό.
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 12 Αύγ 2017, 19:50 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 14:20
Δημοσ.: 12035
Τοποθεσια: Στο δικό μου παραμύθι....
Thanks:
Thanked:
time στο post
† Ἀρχιμ. Γεωργίου Καψάνη


Εἰς τήν Ἐγκύκλιον Ἀπάντησιν τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει συνόδου τοῦ 1895 πρός τόν πάπα Λέοντα ΙΓ΄ ἀναφέρονται μεταξύ ἄλλων τά ἑξῆς: «Βαθέως θλίβεται καί ὀδύνῃ συνέχεται μεγάλῃ πᾶσα εὐσεβής καί ὀρθόδοξος ψυχή εἰλικρινῶς ζηλοῦσα τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ, βλέπουσα ὅτι ὁ μισόκαλος καί ἀπ᾿ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνος φθόνῳ τῆς ἀνθρωπίνης σωτηρίας ὠθούμενος οὐ διαλείπει ἑκάστοτε ποικίλα ἐνσπείρων ζιζάνια εἰς τόν ἀγρόν τοῦ Κυρίου, τοῦ συνιᾶσαι τόν σῖτον. ῎Ενθεν τοι καί ἀνέκαθεν ἀνεφύησαν αἱρετικά ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ ζιζάνια, ἅπερ πολλαχῶς ἐλυμήναντο καί λυμαίνονται τήν ἐν Χριστῷ σωτηρίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, καί ἅπερ ὡς σπέρματα πονηρά καί μέλη σεσηπότα δικαίως ἀποκόπτονται ἀπό τοῦ ὑγιοῦς σώματος τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας».


Πράγματι, αἱ αἱρέσεις ἀποτελοῦν ζιζάνια πού ἐνσπείρει ὁ πονηρός εἰς τόν ἀγρόν τῆς Ἐκκλησίας διά νά ματαιώσῃ τήν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων. Εἰς τόν ἀγῶνα τῆς Ἐκκλησίας κατά τῶν αἱρέσεων σημαντική ὑπῆρξεν ἡ συμβολή τοῦ μοναχισμοῦ.
Οἱ μοναχοί ἐξέρχονται τοῦ κόσμου διά τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, διά νά ζήσουν μίαν κατά τό δυνατόν τελείαν χριστιανικήν ζωήν, διά νά ἐφαρμόσουν τό Εὐαγγέλιον χωρίς συμβιβασμούς. Πῶς λοιπόν εἶναι δυνατόν νά ἀνεχθοῦν τάς αἱρέσεις, αἱ ὁποῖαι προσβάλλουν τό πανάγιον πρόσωπον τοῦ Κυρίου, τήν διδασκαλίαν Του καί τήν Ἐκκλησίαν Του; Καί πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀδιαφορήσουν, ὅταν ἡ πίστις εἶναι τό....
κινδυνευόμενον;


Ἐνθυμοῦμαι τούς γέροντας ῾Αγιορείτας μοναχούς, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἔλεγαν: «Ἐάν δέν διαμαρτυρόμεθα διά τάς γενομένας παραβάσεις εἰς θέματα τῆς πίστεως, διατί φυλᾶμε αὐτά τά βράχια; Ἐνθυμοῦμαι ἐπίσης ὅτι καί οἱ ὀλιγογράμματοι ἀκόμη μοναχοί ἐθεμελίωναν τάς πρακτικάς των συμβουλάς εἰς τά δόγματα. ῞Οταν κάποτε ἠρώτησα τόν γέροντα Παΐσιον, ποία πρέπει νά εἶναι ἡ στάσις μας εἰς τό ζήτημα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μοῦ ἀπήντησε γραπτῶς: «Τά δόγματα δέν μπαίνουν στήν Ε.Ο.Κ.».


Αὐτήν τήν δογματικήν εὐαισθησίαν τῶν μοναχῶν ὄχι μόνον ἠνείχετο ἡ Ἐκκλησία, ἀλλά καί ἐχρησιμοποίει καί ἐζήτει τήν συμπαράστασίν των εἰς τούς ἀγῶνας της κατά τῶν αἱρέσεων.

Αὐτήν τήν εὐαισθησίαν ἐπέδειξαν καί οἱ Ἁγιορεῖται μοναχοί ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων μέχρι τῶν ἡμερῶν μας. ῾Αγιορεῖται Πατέρες ἤλεγξαν τούς Λατινόφρονας μέ τήν θυσίαν τῆς ζωῆς τους. ῾Ο ῾Αγιορείτης ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ἔσωσε τήν Ὀρθοδοξίαν ἀπό τήν λαίλαπα τοῦ Δυτικοῦ Βαρλαάμ. ῾Ο ῾Αγιορείτης ἅγιος Νικόδημος ὑπερμάχησε τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως κατά τήν περίοδον τῆς τουρκοκρατίας. ῾Ο ῾Αγιορείτης Ἰσαπόστολος ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ἔσωσε τούς ὀρθοδόξους λαούς ἀπό τόν ἐκμουσουλμανισμόν καί ἐκήρυττε ὅτι ὅλες οἱ πίστεις ἐκτός τῆς ὀρθοδόξου εἶναι κάλπικες.


Αὐτήν τήν παράδοσιν καί στάσιν συνεχίζουν μέχρι σήμερον οἱ ῾Αγιορεῖται μοναχοί, ὁσάκις ἡ πίστις εἶναι τό κινδυνευόμενον.
Λέγουν τινές ὅτι οἱ μοναχοί πρέπει νά ἀσχολοῦνται μόνο μέ τήν προσευχήν καί τήν νῆψιν. ῾Η ἄποψις αὐτή δέν θεμελιοῦται εἰς τούς λόγους τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε ἀπό ὅλους τούς μαθητάς Του νά ὁμολογοῦν μέ παρρησίαν τό ὄνομά Του. Δέν θεμελιοῦται ἐπίσης εἰς τήν Ἱστορίαν τῆς Ἐκκλησίας.


Βέβαια οἱ μοναχοί δέν διδάσκουν τήν πίστιν. ῾Η ἀποστολή αὐτή ἀνήκει εἰς τούς ἐπισκόπους καί πρεσβυτέρους, ὅπως φαίνεται καί ἀπό τάς εὐχάς τῆς χειροτονίας. Οἱ μοναχοί ὁμολογοῦν τήν πίστιν τους καί ἔτσι διδάσκουν τούς ἀνθρώπους νά πιστεύουν καί νά ὁμολογοῦν ὀρθοδόξως. ῞Οταν ὅλα καλῶς βαίνουν εἰς τήν Ἐκκλησίαν, οἱ μοναχοί ὀφείλουν νά ἡσυχάζουν καί νά ἀγωνίζονται τούς ἀσκητικούς τους ἀγῶνας. Ἐν καιρῷ ὅμως παρεκκλίσεων ἀπό τήν ὀρθήν πίστιν οἱ μοναχοί ὀφείλουν νά ἀγωνίζονται μέ διάκρισιν, ταπείνωσιν καί ἐκκλησιαστικόν ἦθος καί φρόνημα, διά νά μείνῃ ἀπαραχάρακτος ἡ «ἅπαξ παραδοθεῖσα τοῖς ἁγίοις πίστις» (Ἰούδα, 3). Ἐξ ἄλλου «καιρός τοῦ σιγᾶν καί καιρός τοῦ λαλεῖν» (Ἐκκλ. γ΄, 7).
Eἴναι ἀλήθεια ὅτι ὅποιος ἀγωνίζεται γιά τήν ἀκρίβεια τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς εἶναι εὐαίσθητος καί στά δόγματα τῆς εὐσεβείας.
Ἔχοντες οἱ μοναχοί τήν ἐμπειρία τῆς Ὑποστατικῆς Ἀλήθειας, τοῦ Χριστοῦ, δέν ἠμποροῦν νά παραιτηθοῦν ἀπό τήν Ἀλήθειαν αὐτήν στήν δογματική της διατύπωσι.


Ἡ Ἐκκλησία ὑπελόγιζε πάντοτε τήν εὐαισθησία αὐτήν τῶν μοναχῶν. Σοφοί καί ἅγιοι μοναχοί διετέλεσαν στῦλοι καί κανόνες τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, ὅπως ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, καί κατηύθηναν τό ἔργο Οἰκουμενικῶν Συνόδων.
Ἐκτός ἀπό τόν ἁγιορείτη ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ καί πολλοί ἄλλοι Ἁγιορεῖται ἐκαλοῦντο σέ μεγάλες Συνόδους τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου νά δώσουν μαρτυρία ὀρθοδόξου πίστεως.


Ἰδού τί λέγει ὁ φωστήρ τῆς Ἐκκλησίας ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης:


«Εἰ οὖν μοναχοί εἰσί τινές ἐν τοῖς νῦν καιροῖς, δειξάτωσαν ἀπό τῶν ἔργων. Ἔργον δέ μοναχοῦ, μηδέ τό τυχόν ἀνέχεσθαι καινοτομεῖσθαι τό Εὐαγγέλιον, ἵνα μή ὑπόδειγμα τοῖς λαϊκοῖς προτιθέμενοι αἱρέσεως καί αἱρετικῆς συγκοινωνίας, τῆς ὑπέρ αὐτῶν ἀπωλείας λόγον ὑφέξωσιν…».


Καί ἀλλοῦ γράφει: «… καί ἵνα τά ἄλλα παρήσω, ἐπί τῆς παρούσης γενεᾶς καί ἐπί τῆς ἤδη ἐπανισταμένης αἱρέσεως ὁ λόγος∙ τινές μέχρις αἵματος ἀντικατέστησαν πρός τήν ἁμαρτίαν ἀνταγωνιζόμενοι∙ οὐχί οἱ μακάριοι Πατέρες καί ἀδελφοί ἡμῶν οἵ τε τῆς καθ’ ἡμᾶς μονῆς καί οἵ τῶν ἄλλων;
Μοναχῶν οὖν ἀληθῶς τά τοιαῦτα κατορθώματα καί ἀθλήματα, καί μοναχοί τά νεῦρα καί ἑδραιώματα τῆς Ἐκκλησίας∙ καί τοιοῦτον καί τηλικοῦτον τό ἀξίωμα, ὅπερ κεχάρισται ἡμῖν ὑπό τῆς ἀγαθότητος τοῦ Θεοῦ».


Βέβαια ὁ ἀγών τῶν Ἁγιορειτῶν δέν εἴναι ἁπλῶς ἀντιαιρετικός. Εἶναι ἀγών νά πραγματωθῆ στούς ἑαυτούς τους καί νά φανερωθῆ τό πλήρωμα τῆς Ἀληθείας καί τῆς Ζωῆς πού ἔχει ἡ Ἐκκλησία.

Ὁ πόνος, ἡ ἀνησυχία οἱ διαμαρτυρίες τοῦ Ἁγίου Ὄρους τελικά εἶναι στοιχεῖα τοῦ ἀγῶνος γιά τό πλήρωμα, τήν καθολικότητα. Νά μή κενωθῆ ὁ Λόγος τοῦ Σταυροῦ. Νά μή νοθευθῆ τό Εὐαγγέλιο. Νά μή θεολογοῦμε, κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο, ἀριστοτελικά (σχολαστικά), ἀλλά ἁλιευτικά (ἀποστολικά). Νά μή χάσουμε τή δυνατότητα τῆς θεώσεως καί τοῦ Ἀκτίστου Φωτός δεχόμενοι κτιστή τήν Χάρι. Νά μή ἐκπέση ἡ Ἐκκλησία ἀπό Σῶμα Χριστοῦ σέ ἀνθρωποκεντρική ὀργάνωσι.
Νά μή ἀντικαταστήση ὁ «ἀλάθητος» πάπας, τήν ὄντως ἀλάθητο καί πάντοτε παροῦσα στήν Ἐκκλησία φωτιστική ἄκτιστο Χάρι τοῦ Παρακλήτου.

Γι’ αὐτούς τούς λόγους, χάριτι Θεοῦ, δέν θά συμφωνήσουμε ποτέ, ὅπως καί οἱ ἐν τῷ κόσμῳ ἅγιοι Ἱεράρχαι, ἱερωμένοι καί ὁ πιστός λαός, νά γίνη οὔτε ἡ παραμικρά παραχώρησις στά δόγματα τῆς εὐσεβείας.


Αὐτό γίνεται ἀπό ἀγάπη πρός τόν Θεό τῆς Ἀληθείας καί πρός τούς ἑτεροδόξους, πού δέν βοηθοῦνται, ὅταν δέν ἔρχωνται ἀντιμέτωποι μέ τήν Ἀλήθεια πού σώζει. «Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς».


enromiosini

_________________
Caer está permitido, levantarse es obligatorio....."Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς"Xαμένη μάχη,είναι αυτή που φοβήθηκες να δώσειςΠριν γράψεις σκέψου! Πριν κατακρίνεις περίμενε! Πριν προσευχηθείς συγχώρα! Πριν παραιτηθείς προσπάθησε!Καλό είναι το να υπάρχεις …μα το να ζεις εν Χριστώ είναι άλλο πράγμα !


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση κατά  
Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 25 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3

Παραπλήσια θέματα
Γεροντισμός: Ψευδεπίγραφοι "Γέροντες"
Δ. Συζήτηση: Γενικά θέματα
Συγγραφέας: emman
Απαντησεις: 0
Ελεύθεροι και Ωραίοι (& άγιοι) τύποι!
Δ. Συζήτηση: Βίοι Αγίων
Συγγραφέας: dominique
Απαντησεις: 0


Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 4 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
Powered by phpBB © 2010-2011 phpBB Group.
Violaceous by: Matt
Ευχαριστούμε την ομάδα του phpbbgr.com
All rights reserved. Copyright © 2009-2017 filoumenos.com.

Μετάφραση Jorfan και phpBB2.gr