Ημερομηνία : 11 Δεκ 2019, 06:02


Πρόσφατα Θέματα

Tελευταία άρθρα του blog


Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 3 δημοσιεύσεις ] 
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Και όμως ο υπουργός Παιδείας δεν δέχεται την γενοκτονία των Μικρασιατών & των Ποντίων
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 24 Σεπ 2015, 20:22 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΝΕΘΕΣΕ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ "ΜΟΡΦΩΣΕΙ" ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ...ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΕ :


Ο Νίκος Φίλης και η γενοκτονία του μικρασιατικού Ελληνισμού
Σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ ἄρθρα του τὸ 2014 ὁ νῦν Ὑπουργὸς (πρώην Ἐθνικῆς) Παιδείας καὶ (ἔτι) Θρησκευμάτων Νίκος Φίλης δηλώνει τὴ διαφωνία του μὲ τὴν πρόταση κάποιων βουλευτῶν γιὰ ποινικοποίηση τῆς ἀντίθεσης στὴν ἄποψη ὅτι συνέβη Γενοκτονία τῶν χριστιανικῶν Μικρασιατῶν (Ἑλλήνων, Ἀρμενίων κ.ἄ.). Τὰ ἐπιχειρήματα ποὺ παραθέτει εἶναι τὰ ἑξῆς:
1. Ἡ ἀναγνώριση ἀπὸ τὴν κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ τῆς Γενοκτονίας ἦταν μὴ ἐπιστημονική, ὀφειλόταν σὲ ἐσωτερικὲς κομματικὲς πιέσεις (λόμπυ Ποντίων ἐντὸς τοῦ παπανδρεϊκοῦ ΠΑΣΟΚ) καὶ σὲ διάχυτες ἐθνικιστικὲς φαντασιώσεις περὶ περικύκλωσης τῆς Τουρκίας.

2. Τὸ ὅτι δὲν πίστευε τὸ ἑλληνικὸ κράτος ὅτι διαπράχτηκε Γενοκτονία τῶν μικρασιατῶν Ἑλλήνων ἀλλὰ τὴν ἀναγνώρισε γιὰ κομματικοὺς λόγους ἀποδεικνύεται κατὰ τὸν Ν. Φίλη ἐπίσης ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ κράτος δὲν πρόβαλλε ποτὲ στοὺς διεθνεῖς ὀργανισμοὺς τέτοιο θέμα σὲ ἀντίθεση πρὸς τοὺς Ἀρμένιους ποὺ ἐπίμονα ζητοῦσαν τὴν διεθνὴ ἀναγνώριση τῆς δικῆς τους γενοκτονίας ἀπὸ τὴν Τουρκία. Ἀντίθετα, οἱ μεταγενέστερες ἑλληνικὲς κυβερνήσεις ὑποβάθμισαν τὸ θέμα, μετὰ μάλιστα καὶ τὴν ἀντίδραση τῆς Τουρκίας.
3. Ὑπῆρξε ἐθνοκάθαρση, αἱματηρὴ ἐκδίωξη, ὠμότητες, ἀλλὰ ὄχι γενοκτονία.
4. Ὁ ὅρος γενοκτονία ἐμφανίστηκε μετὰ τὸ 1945 (ἄρα ἕπεται τοῦ διαστήματος 1914-1922).
5. Ὁ ἴδιος ὅρος παραπέμπει σὲ «βιομηχανικὰ σχεδιασμένη κρατικὴ ἐπιδίωξη ἐξαφάνισης ἑνὸς ὁλόκληρου ἔθνους», «ὅπου κι ἂν κατοικεῖ αὐτό». Ἄρα –ἐννοεῖ ὁ ἀρθρογράφος–, ἀφοῦ δὲν ἐξοντώθηκαν ὅλοι οἱ Μικρασιάτες, δὲν ὑφίσταται γενοκτονία.
6. Στὸν ἴδιο ὅρο -τὴ γενοκτονία- «δεν εμπλέκονται εδαφικές διεκδικήσεις». Ἄρα, συμπεραίνει ὁ ἀρθρογράφος, ἀφοῦ τὸ ἑλληνικὸ κράτος διεκδίκησε τὴν Ἰωνία, δὲν τίθεται θέμα γενοκτονίας.
7. Ἐπὶ μισὸ αἰώνα μετὰ τὸ Ὁλοκαύτωμα τῶν Ἑβραίων κανεὶς δὲν χαρακτήρισε γενοκτονία ἄλλες, μεταγενέστερες σφαγές. Μετά, ἄρχισε νὰ χρησιμοποιεῖται χρησιμοθηρικὰ ὁ ὅρος, ἡ σημασία τοῦ ὁποίου διευρύνθηκε, ἀλλὰ σὲ κάθε περίπτωση ὑπῆρχε κοινὴ καὶ διεθνὴς ἀποδοχὴ τῆς χρήσης του προκειμένου νὰ γίνεται λόγος γιὰ «γενοκτονία».
8. Ποτὲ μέχρι τώρα στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία δὲν διδασκόμασταν γιὰ Γενοκτονία ἀλλὰ γιὰ Καταστροφή. Ἡ ἀλλαγὴ αὐτὴ συνεπάγεται τὴν ἐπιδίωξη γιὰ μεροληπτικὴ ἱστορία καὶ «απόπειρα μετάλλαξης της ιστορικής εμπειρίας και των γεγονότων».
9. Ὅπως καὶ παλιά, ἔτσι καὶ ἡ πρόσφατη ἀναφορὰ στὴν μικρασιατικὴ γενοκτονία εἶναι πολιτικάντικη.
Ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα εἶναι συζητήσιμα, ἂν ὄχι σαθρά.
1. & 9. Ἀκόμη κι ἂν ὀφείλεται σὲ μικροπολιτικὲς σκοπιμότητες ἡ ἀναγνώριση τῆς γενοκτονίας, δὲν σημαίνει ὅτι ὀφείλεται μόνο σὲ αὐτές. Ὑπάρχει καὶ ἡ περίπτωση στὴν ὁποία μιὰ ὁμάδα τοῦ πληθυσμοῦ (Μικρασιάτες καὶ Πόντιοι), τῆς ὁποίας ἡ ἄποψη καὶ ἡ ἐμπειρία γιὰ τὰ γεγονότα τοῦ 1914-1922 δὲν εἶχε ὣς τότε ἐνσωματωθεῖ στὴν ἰδεολογία τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνοκράτους, ὄντως νὰ ἀκολούθησε ἐσωκομματικὲς τακτικὲς πίεσης ἀλλὰ μὲ σκοπὸ νὰ πετύχει ἕναν δίκαιο στόχο, νὰ τὴν εἰσακούσει ἐπιτέλους τὸ ἔθνος καὶ νὰ ἐνσωματώσει τὴν ἐμπειρία της στὴν κοινὴ νεοελληνικὴ ἀντίληψη. Αὐτό, τὰ μέσα, δὲν ἀποδεικνύει τὴν ἀνυπαρξία γενοκτονίας.
2. Τὸ ὅτι τὸ ἑλληνικὸ κράτος μετὰ τὴν ἀναγνώριση δὲν ἔκανε τίποτε γιὰ νὰ προωθήσει στὴ διεθνὴ κοινότητα τὴν ἄποψη πὼς συνέβη γενοκτονία δὲν ἀποδεικνύει οὔτε τὴν ἀνυπαρξία γενοκτονίας οὔτε ὅτι δὲν τὴν πίστευε τὸ ἴδιο. Μὲ δεδομένο τὴν ἀδυναμία κι ἐξάρτηση τῆς Ἑλλάδας, τὴν τυφλὴ προσκόλληση τῶν πολιτικῶν της στὶς συμμαχίες ἀκόμη καὶ στὶς περιπτώσεις ὅπου προτεραιότητα πρέπει νὰ ἔχει τὸ ἐθνικὸ συμφέρον κι ὄχι τὸ συμμαχικό, καί, τέλος, τὴν ἄρνηση νὰ διανοηθοῦν μιὰ πιὸ ἀνεξάρτητη ἐξωτερικὴ πολιτική, ἦταν ἀναπόφευκτο νὰ μὴν προωθήσουν τὴν ὑπόθεση τῆς διεθνοῦς ἀναγνώρισης τῆς Γενοκτονίας –ἀκόμη κι ἂν πίστευαν ὅτι συνέβη γενοκτονία– καὶ νὰ λουφάξουν μὲ τὶς πρῶτες τουρκικὲς ἀντιδράσεις. Μὲ ἄλλα λόγια, τὸ ὅτι οἱ Ἀρμένιοι πολιτικοὶ σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς Ἕλληνες, στάθηκαν στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων καὶ τῶν ἀπαιτήσεων τοῦ λαοῦ τους δὲν ὀφείλεται ὑποχρεωτικὰ στὸ ὅτι μόνο οἱ Ἀρμένιοι κι ὄχι κι οἱ Μικρασιάτες ὑπέστησαν Γενοκτονία. Μπορεῖ νὰ ὀφείλεται στὸ ὅτι δὲν εἶχαν νὰ χάσουν τίποτε, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς ἕλληνες πολιτικούς, οἱ ὁποῖοι μπορεῖ καὶ νὰ ἀντιμετωπίζονται μὲ ἐχθρικὸ τρόπο ἀπὸ τὶς ἐπικυρίαρχες δυνάμεις, νὰ πέφτουν σὲ δυσμένεια καὶ τελικὰ νὰ παύονται ἀπὸ αὐτές. Ἄλλωστε, θὰ ἦταν ἄκομψο (ἢ μεταμοντέρνο) νὰ ὑποστηρίζεται ὅτι δὲν ὑπῆρξε ἀρμενικὴ γενοκτονία προτοῦ τὴν ἀναγνωρίσει μέρος τῆς διεθνοῦς κοινότητας. Καὶ θὰ ἦταν ἀκόμη πιὸ ἀστεῖο νὰ γίνεται ἄρνηση τῆς γενοκτονίας ἐνῶ τοῦρκοι ἱστορικοὶ ἔχουν κάνει λόγο γιὰ γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων.
3. Ἡ ἀντιπαραβολὴ ἐθνοκάθαρσης καὶ γενοκτονίας εἶναι λανθασμένη. Τόσο γιατὶ στὴν προνεωτερικὴ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία δὲν ὑπῆρχαν… φοῦρνοι καὶ βιομηχανικὲς ὑποδομὲς οὔτε μποροῦσε νὰ γίνει τεχνικὸς-ὀρθολογικὸς σχεδιασμὸς ἐξόντωσης, ὅσο καὶ γιατὶ στὴ γενοκτονία μπορεῖ νὰ συμπεριληφθεῖ ἡ ἐθνοκάθαρση ἀλλὰ καὶ γιατὶ οἱ Ὀθωμανοὶ δὲν εἶχαν πρόβλημα μὲ τὸν συνδυασμὸ τῶν δυὸ ἐπιδιώξεων. Ἡ διαδικασία τῶν ἐκτοπισμῶν καὶ τῶν ἐσκεμμένων κακουχιῶν, τὸ ἤξεραν ἢ τὸ φαντάζονταν οἱ Ὀθωμανοί, καὶ τὸ σχεδίασαν (π.χ. παραμονὴ στὴν ὕπαιθρο ὑπὸ χαμηλὲς θερμοκρασίες ἔπειτα ἀπὸ ὑποχρεωτικὴ λήψη λουτροῦ, μὴ σταμάτημα τῆς πορείας γιὰ περίθαλψη τῶν γυναικῶν ποὺ γεννοῦσαν κ.ἄ.), θὰ ὁδηγοῦσε τόσο στὴν ἐξόντωση σημαντικοῦ τμήματος τῶν ἐκτοπιζόμενων (γυναικόπαιδα, ἄρρωστοι), ὅσο καὶ στὴν ὁριστικὴ ἀπομάκρυνση τῶν ὑπολοίπων, ποὺ θὰ ἐπιβίωναν, ἀπὸ τὴν πατρίδα τους. Εἶναι στὴν καλύτερη περίπτωση ἀτυχὲς νὰ ὑποστηρίζεται ὅτι οἱ Ὀθωμανοὶ δὲν σκέφτηκαν τὴν ὑπόθεση τῆς ἐξόντωσης τῶν Μικρασιατῶν διὰ τοῦ παρατεταμένου καὶ μὲ προσχεδιασμένες κακουχίες ἐκτοπισμοῦ. Ἐθνοκάθαρση καὶ γενοκτονία δὲν ἀλληλοαποκλείονται.
4., 5. & 6. Τὸ ὅτι ὁ ὅρος γενοκτονία πρωτοεμφανίστηκε μετὰ τὸ 1922 δὲν σημαίνει κάτι. Γενοκτονίες καὶ ἀπόπειρες ἐξόντωσης μὲ κάθε τρόπο τῶν ἐχθρικῶν πληθυσμῶν παρατηροῦνται σὲ κάθε ἐποχή, μόνο τὰ μέσα ἀλλάζουν. Ἡ ἄποψη τοῦ Ν. Φίλη ὅτι γενοκτονία ὑφίσταται μόνο ἂν ἐπιχειρηθεῖ ἡ ἐξόντωση ὅλου τοῦ πληθυσμοῦ δείχνει (στὴν καλύτερη περίπτωση) τὴν ἄγνοιά του καὶ τὸ ὅτι μιλᾶ γιὰ γενοκτονία χωρὶς νὰ ἔχει κἂν διαβάσει τὸν ὁρισμὸ τῆς γενοκτονίας ἀπὸ τὸν ΟΗΕ (http://www.hrweb.org/legal/genocide.html ἄρθρο 2ο). Στὸν ὁρισμὸ ρητὰ χαρακτηρίζεται γενοκτονία ὄχι ἁπλῶς κάθε πράξη μὲ σκοπὸ τὴν ἐξόντωση ὅλης τῆς (ἐθνοτικῆς κ.ἄ.) ὁμάδας ἀλλά, ἐπίσης, καὶ τμήματός της. Δὲν χρειάζεται νὰ ὑπάρχουν πράξεις μὲ σκοπὸ τὴν ἐξόντωση ὅλων τῶν Μικρασιατῶν, Ἀρμενίων κ.λπ.: Τὸ ὅτι δὲν ἐξοντώθηκαν ὅλοι οἱ Μικρασιάτες δὲν ἀποδεικνύει ὅτι δὲν εἶναι ἐπιστημονικὰ ἔγκυρη ἡ ἀναγνώριση τῆς γενοκτονίας τους. Οὔτε ἡ Σύμβαση γιὰ τὴν Πρόληψη καὶ Τιμωρία τοῦ Ἐγκλήματος τῆς Γενοκτονίας θέτει ὡς προϋπόθεση γιὰ ἀναγνώριση μιᾶς γενοκτονίας τὸ ἂν αὐτὴ ἔγινε στὰ πλαίσια ἐδαφικῶν διεκδικήσεων ἢ ὄχι.
7. Ὅτι μετὰ τὸ 1945 καὶ γιὰ πολὺ καιρὸ δὲν χρησιμοποιήθηκε γιὰ ἄλλες περιπτώσεις ὁ ὅρος γενοκτονία δὲν ἀποδεικνύει ὅτι στὴν Μικρὰ Ἀσία δὲν πραγματοποιήθηκε γενοκτονία ἐκ μέρους τῶν Τούρκων ἀλλὰ ἁπλῶς ὅτι μετὰ τὸν Β’ Π.Π. ἀκολούθησε μιὰ μακρὰ σχετικὰ εἰρηνικὴ περίοδος οἱ φρικαλεότητες τῆς ὁποίας ἦταν λιγότερες σὲ σύγκριση μὲ τὶς φρικαλεότητες τοῦ Β’ Παγκοσμίου. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν λέει ἂν ἦταν ἢ ὄχι γενοκτονία ὅσα συνέβησαν κατὰ τὴ δεκαετία τοῦ 1910 καὶ πρὶν τὴν σχετικὰ μεγάλη μεταπολεμικὴ εἰρηνικὴ περίοδο. Οὔτε ἡ πιθανὴ χρησιμοθηρικὴ ἢ διευρυμένη χρήση του στὴν α, β, γ περίπτωση ἀποδεικνύει ὅτι ἡ δ περίπτωση, στὴ Μικρὰ Ἀσία, εἶναι παρόμοια καὶ ὅτι καὶ σὲ αὐτὴν δὲν εἶναι κατάλληλος ὁ ὅρος γενοκτονία. Ἄλλωστε, ἐὰν ἡ διεύρυνση τοῦ ὅρου ἔχει γίνει ἀποδεκτή, τότε ἀκόμη καὶ μὲ βάση τὰ νομικίστικα καὶ σχολαστικὰ κριτήρια τῶν ἀρνητῶν τῆς γενοκτονίας τῶν Μικρασιατῶν οἱ ἀρνητὲς πρέπει πλέον νὰ μὴν τὴν ἀρνοῦνται.
8. Τὸ ὅτι ποτὲ δὲν διδασκόμασταν ὣς τὰ 1990 τὴν Γενοκτονία ἀλλὰ μόνο τὴν Καταστροφὴ δὲν ἀποδεικνύει τὴν ἐγκυρότητα τῆς παλιᾶς ἢ τῆς νέας ἑρμηνείας. Τὴν ἀλλαγὴ αὐτὴ στὴν ἑρμηνεία μποροῦμε νὰ τὴν δοῦμε κι ἔτσι: Ὣς τὰ 1990 τὸ δόγμα τῆς ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας ἐπέβαλε τὸν ἐξαναγκασμὸ σὲ σιωπὴ τῆς ἱστορικῆς ἐμπειρίας τοῦ ἑνὸς τρίτου τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Τὸ δόγμα αὐτὸ ἀσπάζονταν τόσο ἡ νατοϊκὴ-φιλότουρκη Δεξιὰ ὅσο καὶ ἡ κάθε ἀπόχρωσης Ἀριστερὰ ἡ ὁποία ἀντιμετώπιζε τοὺς σφαγεῖς ὡς ἀντιιμπεριαλιστές. Μεσοπολεμικά, ὑπῆρχε ἡ ἀνάμνηση τῆς Ἥττας ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖτο τρομοκρατικὰ πρὸς ὅσους δὲν ἀποδέχονταν τὴ σιωπή (μαζὶ μὲ τὰ ἄμεσα προβλήματα ἐπιβίωσης), ἐνῶ μεταπολεμικὰ ὑπῆρχε ἐξάρτηση τῆς χώρας ἀπὸ τὴ Δύση. Κάποια στιγμή, στὴ δεκαετία τοῦ 1990, καὶ λόγω τῶν γεγονότων τοῦ 1989-1991 παρουσιάστηκε πρόβλημα μὲ τὴ δυνατότητα τῆς Ἀριστερᾶς νὰ ἐπιβάλλει στὴν ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη τὶς μειοψηφικὲς μεσοπολεμικὲς καὶ σοβιετόδουλες ἀφήγησεις της γιὰ τὰ γεγονότα τοῦ 1922 ἐνῶ παράλληλα ἡ Δεξιὰ ἔβλεπε τὴν ἐχθρότητα τῶν ἐπεμβάσεων τῶν δυτικῶν Συμμάχων της στὰ Βαλκάνια. Ἔτσι, δημιουργήθηκε μιὰ ρωγμή στὴν ἑρμηνεία τοῦ 1922, τὴν ὁποία ἔκτοτε ἀνέλαβαν νὰ κλείσουν πολλοί.
Ὅσον ἀφορᾶ, τώρα, τὸ θέμα τῆς ἀπαγόρευσης τῆς ἄρνησης τῆς γενοκτονίας, πρέπει κανεὶς νὰ ἐφαρμόζει ἴδια ἀντιμετώπιση σὲ κάθε περίπτωση καὶ νὰ μὴν παριστάνει στὴν μία περίπτωση τὸν δημοκράτη ἐνῶ στὴν ἄλλη τὸν φιλελεύθερο πλουραλιστή. Εἴτε πρέπει νὰ γίνει δεκτὸ ὅτι ὁρισμένα πράγματα εἶναι ἀδιαπραγμάτευτα γιὰ μιὰ κοινωνία καὶ γιὰ ὅσους ἔχουν θέση σὲ αὐτήν, εἴτε πρέπει κανεὶς νὰ εἶναι μέχρι τελικῆς πτώσεως φιλελεύθερος καὶ μεταμοντέρνος. Καὶ τὰ δυὸ εἶναι συζητήσιμα, φυσικά, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ εἶναι ἀπαράδεκτο εἶναι ἡ ἐπιλεκτικὴ ἀποδοχὴ τῶν δυὸ αὐτῶν ἀντιλήψεων. Ἂν γιὰ ἄλλες γενοκτονίες πρέπει νὰ ὑφίσταται δίωξη σὲ περίπτωση ἄρνησής τους, τότε τὸ ἴδιο πρέπει νὰ γίνεται καὶ γιὰ τὴν μικρασιατική. Ἂν δὲν πρέπει νὰ διώκεται ἡ ἄρνηση γιὰ μία γενοκτονία, δὲν πρέπει νὰ διώκεται γιὰ καμμία ἄλλη. Μισόλογα προκειμένου νὰ ροκανίζεται ἡ ἑλληνικὴ ἐθνικὴ ταυτότητα καὶ νὰ συνεχίζεται ἡ γενοκτονία Ἀρμενίων, Ἑβραίων ἢ Ἑλλήνων στὸ ἐπίπεδο τῆς συλλογικῆς μνήμης τους δὲν ἔχουν νόημα.


Γιάννης Ταχόπουλος.
Αναδημοσίευση από το Άρδην-Ρήξη.

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  

pros

 Θέμα δημοσίευσης: Re: Και όμως ο υπουργός Παιδείας δεν δέχεται την γενοκτονία των Μικρασιατών & των Ποντίων
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 08 Νοέμ 2015, 17:43 
Aρθρογράφος
Aρθρογράφος
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 25 Ιουν 2010, 14:10
Δημοσ.: 1458
Thanks:
Thanked:
time στο post
Ο Νίκος Φίλης και η άρρωστη σχέση των “φοιτητοπατέρων” με Επιστήμη και Δημοκρατία

November 7, 2015

Του Νίκου Σταματάκη

Δεν θα άξιζε να επανέλθουμε στο Νίκο Φίλη και τον συρφετό της «πολιτικής ορθότητας» που τον περιστοιχίζει, εάν οι πρόσφατες δηλώσεις και κινήσεις του δεν υποψίαζαν βάσιμα για γενικότερες βιαστικές κινήσεις εθνικών συμβιβασμών. Ηδη οι δηλώσεις Μέρκελ και Γιουνκέρ του στυλ «έ, δεν θα κάτσουμε τώρα να τσακωθούμε για 10 μίλια θάλασσας στο Αιγαίο» καθώς και η εσπευσμένη για τις 17 Νοεμβρίου επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία προϊδεάζει για το τι επίκειται… Αλλά για αυτά θα μας δοθεί η ευκαιρία σχολίων προσεχώς.

Στο παρόν ας ρίξουμε μια προσεχτικότερη ματιά στις εμμονές του Νίκου Φίλη περί «επιστημονικών» αναλύσεων σχετικά με την Ποντιακή Γενοκτονία στις οποίες δήθεν μετέχει και στις εγκλήσεις του περί «δημοκρατικότητας» και ειδικά στο γεγονός ότι κάθε φορά που ανοίγει το στόμα του και μιλά για «δημοκρατία» ο ακροατής έχει την εντύπωση ότι ο Φίλης είναι ο μοναδικός ιδιοκτήτης και τιμητής της έννοιας «Δημοκρατία». Μια τέτοια στάση μόνο ως έκφραση «φασιστικών» τάσεων μπορεί να ερμηνευθεί – καθόλου απρόσμενων στα πλαίσια της «σταλινογενούς αριστεράς». Ομολογώ ότι είχα έντονες εμετικές διαθέσεις ακούγοντας την προχθεσινή ομιλία του Φίλη στη Βουλή όπου ξεδιάντροπα προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τους τραμπουκισμούς των ανεγκέφαλων της Χρυσής Αυγής και τη μονοπώληση της δήθεν «δημοκρατικότητας» για να ξεφύγει από την δύσκολη θέση που έβαλε τον εαυτό του ο ίδιος στο θέμα της Ποντιακής Γενοκτονίας. Η στάση του είναι ενδεικτική μιας ολόκληρης γενιάς «φοιτητοπατέρων» της αριστεράς τους οποίους πρέπει επιτέλους να εγκαλέσουμε ως τους βασικούς «ηθικούς αυτουργούς» αλλά και – κάποιους μεταξύ των – ως δράστες της καταστροφής που βιώνει τώρα η Ελλάδα.

Ο ιδρυτικός μύθος της «Γενιάς των Δήθεν»

Οι απόψεις όσο και το στυλ του Φίλη είναι λοιπόν αντιπροσωπευτικά της ευρύτερης γενιάς του, που την ονόμασα «γενιά των δήθεν» σε πρόσφατο άρθρο μου και αποτελεί βασικά τη γενιά που ανδρώθηκε πολιτικά από το 1974 και έπειτα κυρίως μέσα και γύρω από τη συμμετοχή της στον φοιτητικό συνδικαλισμό. Ο όρος «γενιά των δήθεν» αποκτά την ακριβή του ουσία εάν υπολογίσει κανείς ότι η γέννησή της στηρίχθηκε σε ένα τεράστιο μύθο, τον μύθο της δήθεν «μαζικής αντίστασης» του ελληνικού λαού στην απριλιανή δικτατορία. Η διαπίστωση αυτή δεν ανήκει στον γράφοντα αλλά σε εγνωσμένα «φασιστόμουτρα» όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο αείμνηστος αρθρογράφος του «Βήματος» Παύλος Παλαιολόγος και η επίσης μακαρίτισσα Ελένη Βλάχου της Καθημερινής… Τα οποία «φασιστόμουτρα» σύσσωμα διαπίστωσαν αυτό που και ο γράφων ως νεαρός θυμάται ότι δηλαδή με την εξαίρεση του Αλέκου Παναγούλη και την αμφιλεγόμενη εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν υπήρξε μαζική λαϊκή εξέγερση κατά της χούντας. Τα περί Πολυτεχνείου επίσης δεν ανήκουν στον γράφοντα αλλά σε ένα από τους σπουδαιότερους πρωταγωνιστές του Πολυτεχνείου, τον Χρύσανθο Λαζαρίδη, ο οποίος σε μια ιστορικής σημασίας αποτίμηση-άρθρο του 2012, αποκαθήλωσε τους εκμεταλλευτές της γενιάς του, επιβεβαιώνοντας τα περί «αντιστασιακού μύθου». Και έθεσε την αντίσταση του Πολυτεχνείου στα σωστά της πλαίσια.

Όταν λοιπόν έχεις βασίσει την πολιτική σου καριέρα πάνω σε ένα μεγάλο μύθο – λέξη που απλώς στην περίπτωσή μας είναι ένας κοσμιότερος τρόπος ώστε να αποφύγουμε τη χρήση της λέξης «ΨΕΜΑ» – τότε είσαι εξ ορισμού μια κοινωνικά ψυχοπαθολογική φυσιογνωμία/φαινόμενο και ως τέτοια θα πρέπει να σε αντιμετωπίζει ο αναλυτής σε κάθε σου πράξη.

«Επιστήμη» και «Δημοκρατία» πάντοτε σε εισαγωγικά όταν εκφέρονται από αριστερά χείλη

Δεν είναι της στιγμής να αναζητήσουμε τις ρίζες της εν γένει κάκιστης σχέσης της αριστεράς με την έννοια «επιστήμη» στα γραφτά του (εκ των θεωρητικών ιδρυτών του μαρξισμού) Φρίντριχ Ενγκελς περί «επιστημονικού σοσιαλισμού», όπου είναι φανερό ότι ο όρος «επιστημονικός» μασκαρεύει την συγκεκριμένη ιδεολογική – και καθόλου επιστημονική – προσέγγιση. Αλλά είναι χρήσιμο να το έχουμε υπόψη καθώς θα διαπιστώνουμε την «άνδρωση» της μεταπολιτευτικής αριστερής ηγεσίας, της γενιάς των δήθεν, κυρίως με την συμμετοχή της στον φοιτητικό συνδικαλισμό.

Στα χρόνια πριν και μετά την κατατρόπωση της κυβέρνησης Καραμανλή με την απόσυρση του ν.815 για την Ανώτατη Παιδεία το 1980, οι «φοιτητοπατέρες» είχαν μια σχέση «αλλεργίας» με ότι σχετικό με την αληθινή μάθηση και επιστήμη, και στην ξύλινη γλώσσα τους είχε καταλήξει να ισοδυναμεί με «καταπίεση». Οι πρωτεργάτες του τότε φοιτητικού κινήματος δεν έχαναν ευκαιρία να «αγωνίζονται» για περισσότερες έως άπειρες εξεταστικές περιόδους, λιγότερη «καταπίεση» με ώρες διδασκαλίας, και προπαντός μεγαλύτερη «δημοκρατία» στη βαθμολόγηση… Που μέσα σε λίγα χρόνια από το 1974, στα πλαίσια της τότε «αποχουντοποίησης» των Πανεπιστημίων, μεταφράστηκε σε μια γενικευμένη «διευκόλυνση» των πάντων στη βαθμολογία και κατέληξε περίπου σε ένα εκ των πραγμάτων δικαίωμα στο λεγόμενο «φοιτητικό 5», δηλαδή στην σχεδόν χαριστική απονομή του ελάχιστου βαθμού επιτυχίας σε όλους.

Αλλά γρήγορα περάσαμε από την διευκόλυνση στην τρομοκρατία των καθηγητών. Ο γράφων θυμάται συνθήματα εκφοβισμού όπως «φοιτητής κομμένος, καθηγητής σφαγμένος» και ανάλογα. Μάλιστα είχαμε φτάσει στο τραγικό σημείο προς το τέλος της δεκαετίας του 1970 οι έντρομοι καθηγητές να περνάνε τους πάντες και ειδικά τους φοιτητοπατέρες σχεδόν χωρίς εξετάσεις, φοβούμενοι μήπως κατηγορηθούν ως «χουντικοί», δεχθούν επιθέσεις, καταστραφεί το γραφείο τους κλπ. Σε μια ακραία περίπτωση (μαρτυρία στενού συγγενικού προσώπου του γράφοντος), έντρομος καθηγητής σε προφορικές εξετάσεις πτυχίου, μπροστά στη μονολεκτική απάντηση «φοιτητοπατέρα» (γνωστού και μη εξαιρετέου Πασόκου που ακόμα και σήμερα απολαμβάνει τα προνόμια του «αντιστασιακού μύθου» του) απάντησε: «Περάσατε, 5»… Ο Νίκος Φίλης τουλάχιστον, και τούτο είναι προς τιμήν του, προτίμησε να μην πάρει το πτυχίο του με τέτοιο βρωμερό τρόπο. Οι υπόλοιποι όμως της γενιάς του το πήραν και περιμένω με χαρά να με σχολιάσουν για να απαντήσω με «ονόματα και διευθύνσεις»…

Τα αποτελέσματα των καταλήψεων 1979-80 και οι συνοδοιπόροι του Φίλη

Ο Νίκος Φίλης λοιπόν και οι συνοδοιπόροι του από όλο το φάσμα της Αριστεράς αναδείχτηκαν νικητές απέναντι στην κυβέρνηση Καραμανλή στις αρχές του 1980. Στα χρόνια που ακολούθησαν η «αποχουντοποίση» της περιόδου 1974-80 μετατράπηκε στον «εκδημοκρατισμό» για τον οποίο ο Φίλης περηφανεύεται… Για να δούμε λοιπόν τι σήμαινε ο κατά Φίλη «εκδημοκρατισμός της ανώτατης παιδείας»:

Σήμαινε πρώτα ότι οι φοιτητές διέθεταν εκπροσώπους στην Σύγκλητο της κάθε σχολής, συνήθως ένα από κάθε τμήμα. Στην πράξη, οι «δημοκρατικοί» εκπρόσωποι των φοιτητών, έδωσαν στον εαυτό τους το δικαίωμα να διαλύουν με τη βία κάθε συνεδρίαση της Συγκλήτου που δεν ταίριαζε στα γούστα τους… Σε ακραίες περιπτώσεις μάλιστα σημειώνονταν επεισόδια ακραίας βίας με μαδέρια να σπάνε πόρτες, γραφεία να καταστρέφονται και άλλα τραγικά… Και μετά να κρύβονται πίσω από την προστασία του πανεπιστημιακού «ασύλου» για να μην πάνε φυλακή – όπου θα έπρεπε κανονικά να είναι με πολύχρονες αν όχι ισόβιες καταδίκες όλοι τους… Αντί να το παίζουν υπουργοί και «διοικητές οργανισμών» κλπ…
Εκδημοκρατισμός στην πράξη σήμαινε ότι οι «φοιτητοπατέρες» μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να διώξουν από την αίθουσα τον καθηγητή και τους φοιτητές διακόπτοντας το μάθημα στην μέση για οποιοδήποτε λόγο και ειδικά με την πρόφαση της «συνέλευσης»… Ο γράφων θυμάται άπειρα επεισόδια του είδους. Τις λίγες φορές που τόλμησα να αρθρώσω μισή κουβέντα (πχ. «πάτε στην άδεια αίθουσα δίπλα») λίγο έλειψε να καταλήξω στο νοσοκομείο… Δεν νομίζω ότι στα 4 χρόνια της θητείας μου στη Νομική παρακολούθησα περισσότερες από 300 (!!) συνολικά ώρες διδασκαλίας μαθημάτων και τις περισσότερες φορές αιτία ήταν ο «εκδημοκρατισμός»…. Αν δεν υπήρχε η φιλοτιμία ορισμένων καθηγητών, η πολύ στενή σχέση και συζήτηση με συγγενή μου δικηγόρο και η προσωπική μελέτη θα είχα αποφοιτήσει φτωχότερος πνευματικά απ’ ότι εισήλθα στο Πανεπιστήμιο, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι….

Η απογοήτευση από την αριστερή «δημοκρατικότητα»

Όταν λοιπόν ακούω το Νίκο Φίλη και οποιονδήποτε της αριστεράς να μιλά για τραμπουκισμούς της Χρυσής Αυγής και να μονοπωλεί τη «δημοκρατικότητα», έρχονται στο μυαλό οι εμπειρίες των φοιτητικών μου χρόνων. Το απαύγασμα των εμπειριών ήταν το Πανσπουδαστικό Συνέδριο του 1980 στην Πανεπιστημιούπολη του Ζωγράφου, όπου συμμετείχα, εκλεγείς αντιπρόσωπος των πρωτοετών του Νομικού Τμήματος με την παράταξη του ΠΑΣΟΚ. Εκεί και αν δεν είδαν τα μάτια μου «αγλάισμα Δημοκρατίας»… Επί περισσότερο από ένα μήνα σε καθημερινή βάση ξημεροβραδιαζόμαστε στο μεγάλο αμφιθέατρο του χώρου.

Πάνω στη σκηνή 6-7 τραπέζια με 5-6 ηγέτες το καθένα από την κάθε παράταξη (μεταξύ των οποίων αν θυμάμαι καλά και ο Χρ. Λαζαρίδης στη Β’ Πανελλαδική αλλά και ο Φίλης στο Ρήγα και πολλοί γνωστοί της Πανσπουδαστικής (ΚΚΕ) και άλλοι μετέπειτα βουλευτές και κρατικοί «διοικητές» της ΠΑΣΠ. Στο ακροατήριο ως πρόβατα εμείς χωρισμένοι σε διαφορετικές θέσεις η κάθε παράταξη… Προς το τέλος της τέταρτης εβδομάδας απηυδυσμένος που κανείς από το ακροατήριο δεν είχε το δικαίωμα να πει λέξη – παρά μόνο οι «ηγέτες» επί σκηνής – ζήτησα το λόγο σε ενδοπαραταξιακή «σύναξη»… Και έλαβα την «δημοκρατική απάντηση» ότι «έτσι είναι και αν σου αρέσει» από το «στέλεχος» που αργότερα εξελέγη βουλευτής και ακόμα και τώρα απολαμβάνει την ασφάλεια της κρατικής θέσης με παχυλό μισθό…

Του χρωστώ ευγνωμοσύνη που χάρη στην «δημοκρατικότητά» αποχώρησα και από το κόμμα (που σε ενάμισυ χρόνο ανέβηκε στην εξουσία) και από την κάθε ανάμιξη στην ενεργό πολιτική… Δεν ήμουν άλλωστε ο μόνος που απογοητευμένος από την αποτυχία κάθε σοσιαλιστικού – ή έστω και απλά του δημοκρατικού οράματος στην πράξη – διάλεγε τον δρόμο των σπουδών. Αρκετοί πάλι (και αυτοί συνήθως ήταν οι φανατικότεροι πιστοί των αριστερών οραμάτων) κατέληξαν μοναχοί στο Αγιο Ορος – και τούτο είναι ένα φαινόμενο που θάπρεπε τουλάχιστον να μελετηθεί για την κοινωνιολογική του σημασία…

Επίλογος: Γιατί ο Τσίπρας δεν αποπέμπει τον Φίλη

Εχοντας λοιπόν αυτή την ιστορική αναδρομή στο νου είναι εύκολο να κατανοήσουμε την ανάδειξη του Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Σαφώς οι προσωπικές του ηγετικές ικανότητες έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Αλλά μεγαλύτερο ακόμη ρόλο είχε η από μέρους του εκμετάλλευση της «δημοκρατικής μεθόδου διεκδίκησης», δηλαδή των καταλήψεων. Ο Τσίπρας αναδείχτηκε σε αστέρα των καταλήψεων ακολουθώντας το παράδειγμα του Φίλη και της «γενιάς των δήθεν» με 15 χρόνια καθυστέρηση. Για τον Τσίπρα ο Φίλης είναι κάτι παραπάνω από μέντορας, είναι ο πρωτοπόρος που του έδειξε το δρόμο προς τα πάνω με την εκμετάλλευση – δηλαδή την καπήλευση και την απαράδεκτη στρέβλωση – κάθε έννοιας «δημοκρατίας».

Ο ιδεολογικός «πατέρας» του Τσίπρα δεν είναι άλλος από τον Νίκο Φίλη και πολύ αμφιβάλλουμε ότι θα βρεί ποτέ την δύναμη να τον αναγκάσει να αποχωρήσει και να διευκολύνει την κυβέρνηση με την παραίτησή του… Οσο και αν ο Τσίπρας τώρα δείχνει να αγωνίζεται να ανανήψει των νεανικών του παραπατημάτων… Αλλά τουλάχιστον ας του ζητήσει, για το καλό της χώρας και για την διατήρηση ψυχικής ισορροπίας των Ελλήνων να σταματήσει να μονοπωλεί και να καπηλεύεται αυτές τις δύο λέξεις, Επιστήμη και Δημοκρατία. Δεν έχει κανένα δικαίωμα.

Νέα Υόρκη, 6 Νοεμβρίου 2015















http://mignatiou.com/2015/11/o-nikos-filis-ke-i-arrosti-schesi-ton-fititopateron-me-epistimi-ke-dimokratia/

_________________
ΙΔΙΑ ΦΥΛΛΑΤΤΕ-ΕΧΘΡΟΥΣ ΑΜΥΝΟΥ-ΘΝΗΣΚΕ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ\n\n-Δάσκαλε γιατί με διδάσκεις πολεμικές τέχνες και παράλληλα μου μιλάς για ειρήνη; \n-Γιατί καλύτερα να είσαι μαχητής σε κήπο παρά κηπουρός σε μάχη…


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Και όμως ο υπουργός Παιδείας δεν δέχεται την γενοκτονία των Μικρασιατών & των Ποντίων
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 08 Νοέμ 2015, 18:43 
Φιλουμενάτος
Φιλουμενάτος
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 04 Νοέμ 2014, 10:52
Δημοσ.: 758
Thanks:
Thanked:
time στο post
Να παραιτηθή η να τον διώξουν με της κλωτσίες τον φίλη.. :puppet :puppet :puppet :puppet


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση κατά  
Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 3 δημοσιεύσεις ] 

Παραπλήσια θέματα
Οχι στη γενοκτονία των Αρμενίων ζητά ο Ομπάμα
Δ. Συζήτηση: Ειδησεις απο τον υπόλοιπο κόσμο
Συγγραφέας: emman
Απαντησεις: 9
8η Οικουμενική σύνοδος.Και όμως έχει ήδη γίνει!
Δ. Συζήτηση: Γενικά θέματα
Συγγραφέας: dominique
Απαντησεις: 5
Ενας υπουργός με... στολή-Κάμερες
Δ. Συζήτηση: Ειδησεις απο την Ελλάδα
Συγγραφέας: Λέων
Απαντησεις: 1
Το υπουργείο Παιδείας φτιάχνει εγχειρίδιο της σαρία για την Δ.Θράκη!
Δ. Συζήτηση: Ειδησεις απο την Ελλάδα
Συγγραφέας: ΤΗΛΕ-ΜΑΧΟΣ
Απαντησεις: 0
Δείτε πως ο Μπεγλίτης (υπουργός Άμυνας), μετατρέπει την ΥΕΕ (ΣΔΟΕ) σε προσωπικό του …τσόκαρο!!!
Δ. Συζήτηση: Το παρακράτος και η διαβρωμένη πολιτική
Συγγραφέας: KostasL
Απαντησεις: 1


Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
cron
Powered by phpBB © 2010-2011 phpBB Group.
Violaceous by: Matt
Ευχαριστούμε την ομάδα του phpbbgr.com
All rights reserved. Copyright © 2009-2017 filoumenos.com.

Μετάφραση Jorfan και phpBB2.gr