Ημερομηνία : 19 Νοέμ 2017, 17:20


Πρόσφατα Θέματα

Tελευταία άρθρα του blog


Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 20 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3  Επόμενο
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Ο ανθελληνισμός των "συμμάχων" μας διαμέσου της ιστορίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 03 Ιούλ 2013, 20:38 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Την σημαντική αποκάλυψη ότι μετά την κατάληψη στις 13 Νοεμβρίου του 1918 της Κωνσταντινούπολης από τα συμμαχικά στρατεύματα της Αντάντ οι Βρετανοί σκόπευαν να επιστρέψουν την αγία Σοφία στους χριστιανούς της Πόλης αλλά την τελευταία στιγμή έκαναν πίσω, κάνει η τουρκική εφημερίδα Zaman στις 30/6. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι αν συνέβαινε κάτι τέτοιο και αν ο σταυρός θα δέσποζε ξανά μεγαλοπρεπής


στον τρούλο της αγίας Σοφίας, αυτό θα ήταν ένα γεγονός μεγάλης ιστορικής συμβολικής αλλά και ψυχολογικής σημασίας και θα επηρέαζε αποφασιστικά στην οριστική επαναφορά της Πόλης στα ελληνικά χέρια. Η εμφάνιση ξανά του σταυρού στον τρούλο της αγίας Σοφίας θα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά χτυπήματα για τους Τούρκους και θα έδινε το έναυσμα για την εκκένωση της Πόλης από το ισλαμικό στοιχείο, όπως υπολόγιζαν τότε και τα συμμαχικά στρατεύματα, σύμφωνα πάντα με την τουρκική εφημερίδα.

Και ενώ όλα ήταν έτοιμα και είχαν ήδη καταστρωθεί τα σχέδια για την εκ νέου μετατροπή της αγίας Σοφίας σε χριστιανική εκκλησία, σημειώθηκε αντίδραση από τα μουσουλμανικά στρατεύματα της βρετανικής αυτοκρατορίας και διατυπωθήκαν κάποιες απειλές ότι αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα ξεσηκώνονταν στις Ινδίες οι μουσουλμάνοι εναντίων των Βρετανών καθώς και σε άλλες περιοχές όπου η βρετανική αυτοκρατορία εξουσίαζε μουσουλμανικούς πληθυσμούς.

Όπως αποκαλύπτει η Zaman, οι πρώτες σκέψεις του τότε βρετανού πρωθυπουργού, Lloyd George, μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τα στρατεύματα της Αντάντ τον Νοέμβριο του 1918, ήταν η άμεση παράδοση της αγίας Σοφίας στους χριστιανούς. Με την κίνηση αυτή, όπως υπολόγιζε ο Βρετανός πρωθυπουργός, θα σημειώνονταν μια μεγάλη τάση φυγής των μουσουλμάνων προς την Μικρά Ασία καθώς θα φαίνονταν πως η Πόλη οριστικά περνούσε ξανά στα χέρια των χριστιανών και θα επανέρχονταν στο πρωταρχικό της όνομα, δηλαδή από İstanbul στην Κωνσταντινούπολη. Όσον αφορά το μουσουλμανικό χαλιφάτο που είχε μέχρι τότε την έδρα του στην Κωνσταντινούπολη, θα μεταφέρονταν στην Προύσα ή στο Ικόνιο και έτσι μεγάλο μέρος και του μουσουλμανικού ιερατείου θα έφευγε από την Πόλη. Εξ άλλου, όπως ανέφεραν τότε οι βρετανικές πηγές, στην Κωνσταντινούπολη ήδη υπήρχαν εκατοντάδες τζαμιά και έτσι η αλλαγή του καθεστώτος της αγίας Σοφίας και η εκ νέου μετατροπή της σε χριστιανικό ναό δεν θα επηρέαζε τα θρησκευτικά καθήκοντα των μουσουλμάνων που θα παρέμεναν στην Πόλη. Διαφωνία υπήρξε στο θέμα σε ποιους θα παραδίδονταν η αγία Σοφία. Φυσικά την πρώτη προτεραιότητα την είχαν οι Έλληνες της Πόλης, όπως ανέφεραν οι βρετανικές πηγές, καθώς η αγία Σοφία αποτέλεσε επί χίλια χρόνια το σύμβολο της ελληνικής ορθοδοξίας και τώρα την διεκδικούσε με σοβαρές αξιώσεις το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο. Υπήρξαν όμως και διεκδικήσεις από ρωσικής πλευράς ήδη από το 1915 από τον Ρώσο Trubetskoy και σχετικές αναφορές από τον γνωστό Ρώσο συγγραφέα, Dostoyevski.

Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν έγινε εξ’ αιτίας των δεύτερων σκέψεων του Λονδίνου, δηλαδή της κέντρου της τότε μεγάλης βρετανικής αυτοκρατορίας που την εποχή εκείνη διοικούσε το μεγαλύτερο μέρος του ισλαμικού κόσμου και μάλιστα είχε υπό την κατοχή της τις μεγάλες ιερές πόλεις των μουσουλμάνων, δηλαδή την Μέκκα και την Μεδίνα. Το θέμα έμεινε χωρίς καμία εξέλιξη για να φτάσουμε στην μικρασιατική καταστροφή και την κατάληψη της Πόλης από τα στρατεύματα του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, στις 6 Οκτωβρίου του 1924. Έτσι χάθηκε μια μοναδική ευκαιρία για τον χριστιανισμό αλλά και για τον ελληνισμό που θα επέστρεφε μετά από τεσσεράμισι αιώνες στον ιστορικό αυτό ναό. Παρ’ όλα αυτά η αγία Σοφία δεν έμεινε σαν τζαμί καθώς ο Κεμάλ, όπως αναφέρει η τουρκική εφημερίδα, αποδέχτηκε κάποια νέα βρετανικά σχέδια για την μετατροπή της σε μουσείο. Το σκεπτικό ήταν ο ιστορικός αυτός ναός να γίνει, όπως και έγινε, παγκόσμιο αξιοθέατο που κάθε χρόνο δίνει στην τουρκική οικονομία εκατομμύρια σε συνάλλαγμα από τους επισκέπτες που έρχονται από παντού για να θαυμάσουν αυτό το αριστούργημα της ελληνικής ορθοδοξίας.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΄΄ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ΄΄

ΠΗΓΗ
http://kotsarikos.com

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  

pros

 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΟΙ ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΑΠΕΤΡΕΨΑΝ ΤΟ 1918 ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΞΑΝΑ Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΝΑΟΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 05 Ιούλ 2013, 20:28 
Φιλουμενάτος
Φιλουμενάτος
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 22 Νοέμ 2009, 21:16
Δημοσ.: 1282
Thanks:
Thanked:
time στο post
Τα συμφέροντα των "φίλων και συμμάχων" πάντα απο πίσω.


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Ο ανθελληνισμός των "συμμάχων" μας διαμέσου της ιστορίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 22 Ιούλ 2014, 20:37 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 14:20
Δημοσ.: 12029
Τοποθεσια: Στο δικό μου παραμύθι....
Thanks:
Thanked:
time στο post
Οι Βρετανοί υπαγόρευσαν το πραξικόπημα και την τουρκικη εισβολη! (Έγγραφο)



Εικόνα


Από την Φανούλλα Αργυρού

Τον Απρίλιο του 1974, τρεις μήνες πριν από τον μαύρο Ιούλη με το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή, ο Βρετανός Συνταγματάρχης Στόκερ, ο οποίος υπηρετούσε στη Βρετανική Υπάτη Αρμοστεία στη Λευκωσία, ως Σύμβουλος επί Αμυντικών από το 1972, αποχώρησε με δική του απόφαση. Πριν αποχωρήσει, όμως, έστειλε μια πολυσέλιδη και λεπτομερέστατη έκθεση στους ανωτέρους του στο Λονδίνο, σχετικά με την κατάσταση στην Κύπρο. Στην έκθεση, ο Στόκερ περιλάμβανε και κάποιες πολύ σημαντικές επισημάνσεις και εισηγήσεις γι’ αλλαγή της πολιτικής κατάστασης στο νησί, που ουσιαστικά σκιαγραφούσε τι έπρεπε να γίνει σε σχέση με την Κύπρο.

Υποστήριξε ανοικτά την αποχώρηση από την Κύπρο όχι μόνο των Ελλήνων Αξιωματικών, αλλά και των Ελλαδιτών δασκάλων, τους οποίους θεωρούσε κακή επιρροή. Εύρισκε επικίνδυνη τη δημιουργία εφεδρικού στρατού από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και, το πιο σημαντικό, στην παράγραφο 39 σκιαγράφησε τόσο το πραξικόπημα με αντικατάσταση Μακαρίου, όσο και την εισβολή, όταν μίλησε για χειρουργική επέμβαση πολύ δύσκολου χαρακτήρα. Έγραψε με υπότιτλο «Προς τα πού τώρα η Κύπρος»:


Παράγραφος 39

«… Η δυσπιστία μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων είναι βαθιά ριζωμένη. Δεν πρόκειται να εξαλειφθεί ποτέ, όμως μπορεί να ελαττωθεί σε βαθμό που να κάνει δυνατή τη συμβίωση αμφοτέρων των πλευρών σε συγκριτική αρμονία. Όμως αυτό θα χρειαστεί τρομερή πολιτική ικανότητα και κάποια κύρια χειρουργική επέμβαση, φοβάμαι πολύ δύσκολου χαρακτήρα. Ο Πρόεδρος Μακάριος πρέπει να φύγει.

Ένας κατάλληλος αντικαταστάτης δεν είναι εύκολο να βρεθεί, όμως εγώ θα έβαζα τα λεφτά μου στον μόνο τίμιο και σίγουρα έμπιστο υποψήφιο στον κ. Σεβέρη (Ζήνων), ο οποίος παραιτήθηκε από υπουργός Υγείας με το θέμα των τριών Μητροπολιτών. Η Ένωση πρέπει να εξουδετερωθεί.

Αυτό θα χρειαστεί μιαν αποφασιστική αντιμετώπιση από την Αθήνα και πρέπει να αποχωρήσουν τόσο οι Έλληνες διδάσκαλοι όσο και οι Έλληνες αξιωματικοί από την Εθνική Φρουρά…». (Για πρώτη φορά αναφέρθηκα στο έγγραφο αυτό σε ομιλία της γράφουσας στη Λεμεσό, τον Οκτώβριο του 2013).

Η περίεργη περίπτωση του Συνταγματάρχη Στόκερ

O Συνταγματάρχης Στόκερ ανέλαβε καθήκοντα στη Βρετανική Υπ. Αρμοστεία στη Λευκωσία το 1972, δύο χρόνια μετά το σχέδιο για επαναφορά του Κ. Καραμανλή στην Ελλάδα (1969), που ετοιμάστηκε από δύο ακαδημαϊκούς (έναν Άγγλο πανεπιστημιακό από την Αγγλία και έναν Ελλαδίτη από την Ελβετία). Μεταξύ των εισηγήσεων των συγγραφέων του σχεδίου η επαναφορά στη Δημοκρατία και του Καραμανλή ήταν και μέσω μιας εθνικής τραγωδίας.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τα βρετανικά έγγραφα, τον ίδιο χρόνο (1972) η βρετανική κυβέρνηση επαναβεβαίωσε τη θέση της (η προηγούμενη ήταν τον Δεκέμβριο του 1963 με το τουρκικό πραξικόπημα για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας) ότι σε περίπτωση τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, η ίδια δεν επρόκειτο να επέμβει και η απόφαση ήταν τελεσίδικη. (Βλέπε βιβλίο γράφουσας «Διζωνική Εκτέλεση Κ.Δ. 1955-2011» σελ. 77-78).

(ο βρετανικός χάρτης με τον βρετανικό κλοιό από το Βρετ. Βασιλικό Ναυτικό τις μέρες των εισβολών)

Το 1972, λοιπόν, αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Στόκερ ενημερώνει το ΓΕΕΦ (Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς) στη Λευκωσία, ότι η Τουρκία προτίθεται να εισβάλει στο νησί. Στις 27 Μαρτίου 1973 έδωσε λεπτομερέστατες πληροφορίες για το τουρκικό σχέδιο εισβολής, το οποίο μεταβιβάστηκε στον Αρχηγό Ενόπλων Δυνάμεων στην Αθήνα από τον Αρχηγό του ΓΕΕΦ στη Λευκωσία Στρατηγό Χαραλαμπόπουλο.

Στις 30 Ιουλίου 1973, ο Στόκερ επανήλθε στο ΓΕΕΦ και έδωσε φωτοτυπία Σχεδίου Εισβολής των Τούρκων, που εξασφάλισε από τον συνάδελφό του στην Άγκυρα. Στις 5 Αυγούστου 1973, ο Αρχηγός του ΓΕΕΦ στη Λευκωσία ενημέρωσε το Υπ. Εσωτερικών και Άμυνας της Κύπρου. Ο Στόκερ ζήτησε η επαφή του να κρατηθεί μυστική. Στα συμπεράσματά του, ο Στόκερ τόνισε ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν επρόκειτο να επέμβουν προς παρεμπόδιση ενός τοιούτου σχεδίου. Με την ενημέρωση Στόκερ είναι, πλέον, αντιληπτό ότι τόσο η χουντική κυβέρνηση των Αθηνών όσο και η κυβέρνηση Μακαρίου ήσαν ενήμερες των τουρκικών προθέσεων με τρομερή λεπτομέρεια.

Στις 28 Αυγούστου 1973, και ο Αμερικανός Στρατιωτικός Ακόλουθος της πρεσβείας στη Λευκωσία Συντ. Whitley συναντήθηκε με τον Διοικητή της ΕΛΔΥΚ για να πει ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν τους βοηθά, δεν αποκηρύττει τον Γρίβα και τους οπαδούς του όπως της ζητήθηκε, η Αμερική υποστηρίζει μιαν ανεξάρτητη Κύπρο και ότι οι ενωτικοί Κύπριοι πρέπει να άλλαζαν το «πιστεύω» τους, αλλιώς θα υπέφεραν. (Οι αναφορές για τις επαφές Στόκερ με το ΓΕΕΦ από το βιβλίο Χρ. Βενιαμίν, «Τα Δύσκολα Χρόνια, αναμνήσεις μιας ζωής»).

Φεύγοντας, λοιπόν, όπως μας αποκαλύπτουν τα βρετανικά έγγραφα, με την αποχαιρετιστήρια έκθεσή του (valedictory report) προς τους ανωτέρους του στο Λονδίνο, ο Συνταγματάρχης εισηγήθηκε την απομάκρυνση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, υπέδειξε και τον προτιμητέο για εκείνο αντικαταστάτη του και κατέγραψε και τους λόγους της προτίμησής του. Και ωμά, αλλά δίχως αμφιβολία, σκιαγράφησε τόσο το πραξικόπημα όσο και την τουρκική εισβολή (την οποία, όπως μας εξιστόρησε ο Χρ. Βενιαμίν, είχε υπόψη του σε λεπτομέρεια πολύ πριν αποχωρήσει και κάνει τις εισηγήσεις του).

Διευθετήσεις μεταξύ Φόρεϊν Όφις και Τούρκων σε σχέση με τη δεύτερη εισβολή

Στις 14 Αυγούστου 1974, σε υψηλού επιπέδου συνεδρία στην πρωθυπουργική κατοικία στο Λονδίνο, εν τη παρουσία του Βρετανού Πρωθυπουργού Ουίλσον, του υπουργού Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας Κάλαχαν, των υφυπουργών του Υπουργείου Άμυνας, των Αρχηγών Επιτελείων Στρατού και λοιπών αξιωματούχων, ο Κάλαχαν είπε ότι δεν έβλεπε προοπτική διπλωματικής λύσης. Πίστευε πως δεν υπήρχε πιθανότητα να σταματήσουν τους Τούρκους από το να κατορθώσουν τους στρατιωτικούς τους στόχους.

Οι Αμερικανοί πράγματι ανησυχούσαν, αλλά δεν επρόκειτο να πάρουν στρατιωτικά μέτρα ούτε να δώσουν στρατιωτική βοήθεια στη μία ή την άλλη πλευρά. Η Βρετανία δεν έπρεπε να επέμβει στρατιωτικά δίχως τις ΗΠΑ και ο ρόλος της ΟΥΝΦΙΚΥΠ ήταν όπως φύγει από τη μέση. Ήταν της άποψης ότι οι Τούρκοι δεν θα ενοχλούσαν τις βάσεις και δεν θα προκαλούσαν πρόβλημα στη Βρετανία.

Ο Πρωθυπουργός, συνοψίζοντας τα πράγματα, είπε ότι η Βρετανία έπρεπε να συγκεντρωθεί στη διπλωματική πρωτοβουλία στα Ηνωμένα Έθνη, στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και τους συνεταίρους τους στο ΝΑΤΟ. Δεν υπήρχε λόγος να σκέφτονται ότι τα βρετανικά στρατεύματα μπορούσαν ή έπρεπε να τα βάλουν με τους Τούρκους. Τα Ηνωμένα Έθνη δεν είχαν τη δυνατότητα να σταματήσουν στρατιωτικά τους Τούρκους. Αν ρωτούσαν τον υπουργό Εξωτερικών, κατά πόσο υπήρχε σκέψη για μεγάλο στρατιωτικό ρόλο εκ μέρους της Βρετανίας, θ’ απαντούσε ότι δεν υπήρχε…

Τα βρετανικά στρατεύματα είχαν τη δυνατότητα αλλά…

Κατ’ αρχήν η Βρετανία είχε νομική υποχρέωση να βοηθήσει την Κύπρο, γιατί όταν υπέγραψε ως εγγυήτρια της εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη Συνθήκη Εγγυήσεως που η ΙΔΙΑ συνέταξε, δεν το έκανε με την προϋπόθεση ότι θα είχε και τις ΗΠΑ δίπλα της, επομένως ήταν αίολη η δικαιολογία ότι η Βρετανία δεν έπρεπε να επέμβει δίχως τις ΗΠΑ.

Ο λόγος ήταν γιατί είχε ήδη συμφωνήσει από τις 17 Ιουλίου 1974 για την εισβολή με τον Ετζεβίτ και γιατί πρωτίστως η ρατσιστική Συνθήκη Εγγυήσεως είχε περιληφθεί το 1960 ειδικά για να μπορέσει η Τουρκία να εκτελέσει την εισβολή, όταν οι συνθήκες θα το επέτρεπαν… Και αυτές δημιουργήθηκαν το 1974…

Στα πορίσματά της η Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή του βρετ. Κοινοβουλίου, στην έρευνά της δύο χρόνια αργότερα, έγραψε: « Η Βρετανία είχε νομικό δικαίωμα, ηθική υποχρέωση, και είχε τη στρατιωτική δυνατότητα να επέμβει στην Κύπρο κατά τη διάρκεια του Ιουλίου και Αυγούστου 1974. Δεν επενέβη για λόγους που η Κυβέρνηση αρνείται να δώσει».

(Britain had a legal right, a moral obligation, and the military capacity to intervene in Cyprus during July and August 1974. She did not intervene for reasons which the Government refuses to give).

Ο Κ. Καραμανλής ονομάζει τους Άγγλους

Στις 29 Νοεμβρίου 1974, στη συνεδρία των Αθηνών μεταξύ ελληνικής κυβερνήσεως, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, Γλ. Κληρίδη, Τ. Παπαδόπουλου, Σπ. Κυπριανού, Χρ. Βενιαμίν και άλλων, σύμφωνα με τα πρακτικά της συνεδρίας στο βιβλίο «Η άλλη Κατάθεση» του Σάββα Παύλου, στην σελίδα 38, ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής είπε:

«… ΄Οσον αφορά τους Άγγλους, αυτοί είναι οι κυρίως υπεύθυνοι. Διότι αυτοί ενεθάρρυναν και το πραξικόπημα των συνταγματαρχών και τας διαθέσεις των Τούρκων. Ο Ουίλσων έκανε το σφάλμα, στο συγχαρητήριο προς εμέ τηλεγράφημά του, να προσθέση ότι συμφωνεί με τις προτάσεις Κληρίδη, οι οποίες αποτελούν καλήν βάσιν διά διαπραγμάτευσιν και να ζητήσει να ενθαρρύνωμεν τον Αρχιεπίσκοπον προς την κατεύθυνσιν αυτήν. Απήντησα, διά του εν Λονδίνω πρέσβεώς μας, ότι η Αγγλική Κυβέρνησις πρέπει να ασκή πίεσιν επί των Τούρκων και όχι εφ΄ ημών…».

http://www.dou.gr/article.php?a=9091129

_________________
Caer está permitido, levantarse es obligatorio....."Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς"Xαμένη μάχη,είναι αυτή που φοβήθηκες να δώσειςΠριν γράψεις σκέψου! Πριν κατακρίνεις περίμενε! Πριν προσευχηθείς συγχώρα! Πριν παραιτηθείς προσπάθησε!Καλό είναι το να υπάρχεις …μα το να ζεις εν Χριστώ είναι άλλο πράγμα !


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ανθελληνισμός των "συμμάχων" μας διαμέσου της ιστορίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 23 Αύγ 2014, 20:10 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
Το προσχεδιασμένο έγκλημα της καταστροφής της Σμύρνης



Ήδη από το κίνημα των Νεότουρκων, το 1908, οι ακραίοι κεμαλικοί εθνικιστές της οθωμανικής τότε Θεσσαλονίκης σχεδίαζαν μια νέα εγκληματική τάξη πραγμάτων για τους γηγενείς πληθυσμούς, την οποία οι Μεγάλες Δυνάμεις όχι μόνο δεν απέτρεψαν, αλλά, τουναντίον, ενθάρρυναν ενεργά…

Πάντα έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον μια άλλη γνώμη – παράλληλα με αυτήν που έχουμε διαμορφώσει εμείς ως Έλληνες – σχετικά με τη μεγάλη τραγωδία του νεώτερου ελληνισμού, στο τραγικό της αποκορύφωμα με την καταστροφή μιας λαμπρής πόλης, της Σμύρνης.

Η αρμενικής καταγωγής συγγραφέας του βιβλίου, που γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1922, δυόμισι μήνες μετά τη δολοφονία του παππού της από έναν Τούρκο στρατιώτη και την άμεση διαφυγή της οικογένειάς της στην Αμερική, μας διηγείται το δράμα της καταστροφής της Σμύρνης από μιαν άλλη οπτική, όχι διαφορετική στην ουσία της, αλλά όπως αυτή βιώθηκε από την ενεργή κοινότητα μιας άλλης εθνότητας, της αρμενικής, που υπέστη κι εκείνη την απόλυτη βαρβαρότητα μιας εκκαθάρισης σχεδιασμένης πολύ πριν από την αποτρόπαιη εκτέλεσή της.
Το βιβλίο αυτό έρχεται να επιβεβαιώσει (μέσα από μια σειρά μαρτυριών ανθρώπων που έζησαν και επέζησαν από τα γεγονότα και τα αναφέρουν σε διάφορα ντοκουμέντα, αναμνήσεις και προσωπικά ημερολόγια) τη φρίκη που σκόρπισαν οι άτακτοι Τσέτες και ο τακτικός κεμαλικός στρατός στη Σμύρνη, μια πόλη – στολίδι…

Ανάμεσα στις μαρτυρίες συγκαταλέγονται και αυτές Αμερικανών πολιτών που έζησαν εκ του ασφαλούς – όσο ασφαλής μπορεί να αισθάνεται κανείς σε παρόμοιες περιστάσεις – τα γεγονότα.

Ήδη από το κίνημα των Νεότουρκων, το 1908, οι ακραίοι κεμαλικοί εθνικιστές της οθωμανικής τότε Θεσσαλονίκης σχεδίαζαν μια νέα τάξη πραγμάτων που θα έθετε τέρμα στη διοικητική αντίληψη των θρησκευτικών αυτοκρατοριών μεταβαίνοντας στην αυστηρή διακυβέρνηση του κράτους – έθνους που απαιτούσε εθνική και θρησκευτική ομοιογένεια.

Εικόνα

Η καταστροφή της Σμύρνης, σε συνδυασμό με τις γενοκτονίες των ελληνικών και αρμενικών κυρίως πληθυσμών, υπήρξε μια σχεδιασμένη πολιτική διαδικασία που είχε ως αποτέλεσμα τον μετασχηματισμό της λεγόμενης Εγγύς Ανατολής.

Η καταστροφή της πόλης, παρ’ ότι είχε σχεδιαστεί αρκετά χρόνια πριν, ήρθε για τους κατοίκους της σαν κεραυνός εν αιθρία.

Κανείς δεν περίμενε ή έστω δεν μπορούσε να υποψιαστεί αυτό που θα ακολουθούσε, αυτό που έμελλε να γίνει


[img]http://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2014/08/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%87%CE%B5%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF-%CE%AD%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CE%BC%CF%8D%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%82-3-366x500.jpg
[/img]
Έλληνας αρμοστής Αριστείδης Στεργιάδης

Βασική ευθύνη φέρει η δικτατορική διακυβέρνηση του Έλληνα αρμοστή Αριστείδη Στεργιάδη, ο οποίος εμπόδισε με κάθε τρόπο την ενημέρωση του πληθυσμού στερώντας τον έτσι από το να λάβει στοιχειώδη μέτρα προστασίας του.

Κανείς από του κατοίκους της Σμύρνης αλλά και της υπόλοιπης Ιωνίας δεν ήταν ενημερωμένος στοιχειωδώς για τις προθέσεις των Τούρκων εθνικιστών…

Η καταστροφή της Σμύρνης υπήρξε το αποκορύφωμα ενός προσχεδιασμένου εγκλήματος που είχε απώτερο σκοπό την εκδίωξη από τη Μικρά Ασία των ελληνικών και αρμενικών πληθυσμών.

Συνεργοί σε αυτό το ιστορικών διαστάσεων έγκλημα υπήρξαν τόσο οι μοναρχικοί κυβερνήτες των Αθηνών όσο και οι Μεγάλες Δυνάμεις, οι οποίες επέτρεψαν τη γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και όχι μόνο στάθηκαν απαθείς απέναντι στο έγκλημα αυτό, αλλά εργάστηκαν για την εφαρμογή του.



Εικόνα
Otto Liman Von Sanders


Είναι ιστορικά καταγεγραμμένη η αυστριακή και γερμανική συνέργεια στο έγκλημα της γενοκτονίας των Αρμενίων και της σφαγής χιλιάδων Ελλήνων.
Έτσι κι αλλιώς, οι Γερμανοί είχαν ειδίκευση στον σχεδιασμό των γενοκτονιών – πολύ πριν τον εφαρμόσουν τόσο αποτελεσματικά σύμφωνα με τη γερμανική τάξη και αποτελεσματικότητα…

topontiki.gr
http://www.pentapostagma.gr/

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ανθελληνισμός των "συμμάχων" μας διαμέσου της ιστορίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2014, 19:35 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
ΛΟΥΙ ΦΩΒΕΛ:”ΛΕΗΛΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ..ΜΗΝ ΛΥΠΗΘΕΙΤΕ ΟΥΤΕ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΟΥΤΕ ΝΕΚΡΟΥΣ..”


Ο ΒΑΝΔΑΛΟΣ ΦΩΒΕΛ ΚΑΙ ΟΙ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΠΕΡΙ ΤΟ 1800

Ο Λουίς Φρανσουά Σεμπάστιαν Φωβέλ,πρόξενος της Γαλλίας στην Αθήνα,ήταν ένας από τους μεγαλύτερους βάνδαλους και αρπαγέας αρχαιοτήτων της εποχής του.
Αρχικά, με το πρόσχημα του καλλιτεχνικού σύμβουλου του προξενου της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη Σουαζέλ-Γκουφιέ(Choiseul Gouffier)και αργότερα σαν αρχαιοδίφης και συλλέκτης, κατόρθωσε με διάφορες ανασκαφές να “συλλέξει” έναν τεράστιο όγκο σημαντικών αρχαιοτήτων τα οποία είτε παρέδιδε στον εργοδότη του κόμη Γκουφιέ είτε τα πουλούσε αργότερα σε Βρετανούς που ερχόταν σαν ταξιδιώτες στην Ελλάδα.
Μόνο στον Γκουφιέ,περί το 1787 είχε καταφέρει να παραδώσει 16 κιβώτια με γλυπτά καθώς και 40 εκμαγεία των σημαντικότερων έργων τέχνης και αρχαιοτήτων της Αθήνας!
Ανάμεσα στις σημαντικότερες ανασκαφές μνημείων και τάφων που είχε κάνει,ήταν και ο τύμβος του Μαραθώνα,ενώ σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες φέρεται να έκλεψε και 2 περιστέρια από το Ιερό της Αφροδίτης στην Αφαιά,τα οποία σήμερα βρίσκονται στην Ολλανδία.
Ο αριθμός των αρχαιοτήτων που είχε καταφέρει να συλλέξει ήταν τόσο μεγάλος,που το σπίτι του είχε μετατραπεί σε κανονικό μουσείο!!
Στο σπίτι του επίσης φιλοξενήθηκαν ανά διαστήματα οι μεγαλύτεροι Ευρωπαίοι “περιηγητές” που είχαν περάσει από την Αθήνα για τις “έρευνες” τους…

Εικόνα

Όπως αποδυκνύεται ο Φωβέλ δεν ήταν μόνο ένας πλιατσικολόγος τυχοδιώκτης ,άλλα και ένας αδίστακτος άνθρωπος.
Σε μια επιστολή προς τους συνεργάτες του έγραψε:
“..Αρπάξτε ότι μπορείτε να μεταφέρετε και μην παραλείψετε να λεηλατήσετε την Αθήνα και τα περίχωρα της.Πάρτε ότι υπάρχει και μη λυπηθείτε ούτε ζωντανούς ούτε νεκρούς…”
Οι καταστροφές, οι αρπαγές και οι λεηλασίες αρχαιοτήτων στις οποίες επιδόθηκαν οι “πολιτισμένοι” Ευρωπαίοι περιηγητές εκείνη την σκοτεινή περίοδο,είναι ανυπολόγιστες.
Αναφέρετε ότι, μόνο κάποιος Βρετανός ονόματι Σαντφόρντ Γκρέιαμ, είχε καταφέρει να αποσπάσει από διάφορες λαθροανασκαφές στην Αθήνα,περίπου χίλια αρχαία αγγεία!!


To “πολιτιστικό” και “ανασκαφικό έργο” του Φωβέλ και των υπολοίπων “ερευνητών”, θα συνεχίσει μερικά χρόνια αργότερα ο Λόρδος Έλγιν..
Από τον Βισάλτη

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ανθελληνισμός των "συμμάχων" μας διαμέσου της ιστορίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 10 Σεπ 2014, 19:00 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ ΤΟΥ 1955


Εικόνα


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης -


Ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2000 είχε αποκαλυφτεί για πρώτη φορά χωρίς να κατονομάζεται η Εργκενεκόν, ότι τα Σεπτεμβριανά του 1955 είχαν οργανωθεί από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και το Βαθύ Κράτος με την στήριξη της CIA και της Gladyo, παρακλάδι του ΝΑΤΟ.


Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της τουρκικής επιθεώρησης Αϊντινλίκ, ένας φοιτητής τότε στην Νομική Σχολή τη Άγκυρας, ο Οκτάϊ Ενγκίν από την Δυτική Θράκη, μέλος της Εργκενεκόν, είχε πάρει εντολή να εκτελέσει την προβοκάτσια και να ρίξει την βόμβα στο σπίτι του Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη. Συνεργάτες του στην επιχείρηση, ο τότε Τούρκος πρόξενος Θεσσαλονίκης, Μεχμέτ Αλί Μπαλίν και ο κλητήρας του προξενείου, Χασάν Ουτσάρ. Το νέο έκανε αμέσως γνωστό στην Τουρκία, ο τότε βουλευτής του Δημοκρατικού κόμματος και στέλεχος της ΜΑΗ, (ΜΙΤ), Μιτχάτ Περίν, που φρόντισε να ερεθιστεί κατάλληλα ο τουρκικός όχλος.


Για τα ίδια γεγονότα ο τότε νέος Τούρκος αξιωματικός, Σαμπρί Γιρμίμπέσογλου και μετέπειτα γενικός γραμματέας του τουρκικού Εθνικού Συμβουλίου, αποκάλυψε στον δημοσιογράφο Φατίχ Γκιουλάπογλου πως, «Τα Σεπτεμβριανά ήταν μια οργανωμένη επιχείρηση των Ειδικών Δυνάμεων». Συγκεκριμένα ο μετέπειτα αντιστράτηγος Γιρμίμπεσογλου, είχε αποκαλύψει πως, «Ήταν μια επιτυχημένη οργανωμένη επιχείρηση ειδικού πολέμου». Υπεύθυνος για την διοργάνωση των Σεπτεμβριανών που ακολούθησαν την προβοκάτσια, ήταν ο συνταγματάρχης των «Δυνάμεων Εκτάκτου Ανάγκης», Τζεμάλ Ακμπαϊ, ο οποίος συνεργάστηκε με τον τότε αρχηγό της CIA, Άλεν Ντάλες, ο οποίος …τις ημέρες εκείνες βρίσκονταν στην Κωνσταντινούπολη.


Είναι χαρακτηριστικό πως στην μετέπειτα δίκη που έγινε, ο τότε ηγέτης του πραξικοπήματος του 1960, συνταγματάρχης Αρπασλάν Τουρκές και μετέπειτα αρχηγός των Γκρίζων Λύκων, επειδή γνώριζε τα γεγονότα και το παρασκήνιο είχε πιέσει στο να σταματήσουν να ασχολούνται με τα Σεπτεμβριανά, όπως αποκαλύπτει το Αϊντινλίκ. Ο Τουρκές, είχε τονίσει πως, «ότι έγινε, έγινε για το συμφέροντα της Τουρκίας και δεν θα πρέπει να μιλάμε πολύ για τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 1955». Όπως είναι γνωστό, για τα γεγονότα εκείνων των ημερών κατηγορήθηκε ο τότε πρωθυπουργός Αντνάν Μεντερές, που ανατράπηκε από το πραξικόπημα του 1960, στο οποίο ο Τουρκές ήταν ηγετική μορφή. Το φταίξιμο όμως αποδόθηκε από το επίσημο τουρκικό κράτος στους κομουνιστές και είχαν συλληφθεί τότε οι γνωστοί Τούρκοι αριστεροί, Αζίζ Νεσίν, Κεμάλ Ταχίρ, Χασάν Ιζετίν Ντιναμό και άλλα 44 στελέχη αριστερών οργανώσεων, αλλά οι ανακρίσεις σε βάρος τους δεν μπόρεσαν να στοιχειοθετήσουν κάποια κατηγορία.


Η οργάνωση που οργάνωσε το πογκρόμ, όπως αποκάλυψε το Αϊντινλίκ σε νέα έρευνα τον Σεπτέμβριο του 2001, ήταν η «superNATO» και ήταν παρακλάδι της γνωστής νατοϊκής οργάνωσης Gladio, που όπως αποδείχτηκε ήταν η μητρική οργάνωση της Εργκενεκόν. Η Gladio δημιουργήθηκε στην Τουρκία όπως και σε άλλες χώρες του ΝΑΤΟ, μετά την είσοδο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ στις 27 Σεπτεμβρίου 1952.
Τα περισσότερα στελέχη της μυστικής αυτής οργάνωσης, εκπαιδεύονταν στις ΗΠΑ και ειδικεύονταν στις επιχειρήσεις ανορθόδοξου πολέμου, τρομοκρατικές ενέργειες, επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης, καθώς και ειδικές προβοκάτσιες. Πολλά στελέχη των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών μετείχαν στην οργάνωση αυτή, όπως αποκαλύπτετε τώρα. Μετά το 1991, με την ίδρυση της Ειδικής Σχολής Πόλεμου της Τουρκίας, πήρε το όνομα «Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων», και ήταν η κύρια δύναμη που πολεμούσε με ανορθόδοξο τρόπο το κουρδικό ΡΚΚ, στις δεκαετίες ογδόντα και ενενήντα.


Ένα παρακλάδι αυτής της οργάνωσης ήταν και η «superNATO», (Ergenekon), η οποία τότε διευθύνονταν κατ” ευθεία από το αρχηγείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλες. Την περίοδο εκείνη οι ΗΠΑ επιθυμούσαν να εισχωρήσουν στον τουρκικό στρατό, όπου είχαν παρατηρηθεί επικίνδυνα φαινόμενα εμφάνισης αριστερών αξιωματικών. Για τον σκοπό αυτό εκπαίδευαν ομάδες Τούρκων αξιωματικών, στο να είναι πιστοί στα νατοϊκά ιδεώδη και στην νατοϊκή συμμαχία. Ανάμεσα στους πρώτους 16 Τούρκους αξιωματικούς που είχαν σταλεί στις ΗΠΑ για τις ανάγκες αυτής της οργάνωσης, ήταν και ο Αρπασλάν Τουρκές, όπως το περιγράφει στο βιβλίο του ο Τούρκος συγγραφέας, Χουσουσί Τουργκουτ, με τίτλο «Ενθύμιο Τουρκές».

Ο Τουρκές, αφού επέστρεψε στη Τουρκία έχει οργανώσει ένα «Κέντρο Εκπαίδευσης», στην πόλη Τσανκιρί, κοντά στην Άγκυρα. Αναφορά στην οργάνωση αυτή που ευθύνεται για τα Σεπτεμβριανά, έγινε για πρώτη φορά στην στρατιωτική επέμβαση του 1971, ενώ τα επόμενα χρόνια η οργάνωση είχε αναλάβει αρκετές προβοκατόρικες επιχειρήσεις, προετοιμάζοντας το έδαφος για το πραξικόπημα του 1980. Σύμφωνα με το τουρκικό περιοδικό, η ίδια αυτή οργάνωση ευθύνεται για τις δολοφονία του Αντλί Ιπεκτσί και την σφαγή του Καραμάν Μαράς το 1978, όπου βρήκαν φρικτό θάνατο εκατοντάδες Αλεβίτες από τους Γκρίζους Λύκους. Μετά το πραξικόπημα του 1980 η δράση της οργάνωσης ειδικεύτηκε σε συγκεκριμένους στόχους και σε αυτή αποδίδεται η δολοφονία των Τούρκων δημοσιογράφων Ουγούρ Μουμτζού και Αχμέτ Τανέρ Κισλαλί, που συγκλόνισαν την Τουρκία. Και οι δυο αυτές δολοφονίες κατά γενική ομολογία έγιναν από επαγγελματίες στρατιωτικούς, ενώ τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν, δηλαδή οι εκρηκτικές ύλες, βρίσκονταν μόνο σε νατοϊκά στρατόπεδα, κάτι που το παραδέχτηκε σύσσωμος ο τουρκικός τύπος και το γεγονός αυτό είχε δημιουργήσει πολλά αναπάντητα ερωτηματικά.
Για Σεπτεμβριανά έγραψε και η τουρκική επιθεώρηση «Ακσιόν» στις 8/9/2003.


Συγκεκριμένα σε ένα εκτενές δημοσίευμα της αποκάλυψε πως ενώ η «Ισταμπούλ Εξπρές», (η εφημερίδα που έκανε γνωστή στην Τουρκία την προβοκάτσια της βόμβας στο σπίτι του Κεμάλ στην Θεσσαλονίκης) είχε καθημερινό τιράζ 30.000 φύλα, την ημέρα της εκδήλωσης της τουρκικής προβοκάτσιας οι διευθυντές της είχαν επιστρατεύσει προσωπικό και μηχανήματα για να βγάλουν…. 300.000 φύλα, λίγες μόλις ώρες μετά την εκδήλωση της βομβιστικής επίθεσης κατά του πατρικού του Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη . Η «Ακσιόν» φιλοξένησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Οκτάϊ Ενγκίν, ο οποίος αφού απέρριψε την κατηγορία ότι ήταν αυτός ο ένοχος της βομβιστικής επίθεσης, υποστήριξε με ιδιαίτερα αφελή τρόπο ότι την βόμβα τοποθέτησαν… Έλληνες πρόσφυγες από την Μικρά Ασία που έμεναν στην ίδια γειτονία με το προξενείο.


Συγκεκριμένα ο Ενγκίν ισχυρίζεται πως γύρω από το προξενείο μένουν πολλοί Έλληνες πού είχαν έρθει πρόσφυγες από την Μικρά Ασία και έτρεφαν μεγάλο μίσος για την Τουρκία. Αυτοί, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Ενγκίν, έριξαν μια βόμβα κατά του προξενείου που σημειώτεον, πάλι σύμφωνα με τα λόγια του Ενγκίν, δεν εξερράγη στην αυλή αλλά στο δρομάκι αδιέξοδο που βρίσκεται πίσω από το προξενείο. Σημειωτέων ότι ο Ενγκίν αφού αφέθηκε ελεύθερος από τις ελληνικές αρχές, μόλις εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη προσελήφθη στην τουρκική Ασφάλεια. Εκεί πολύ γρήγορα ανέβηκε όλες τις βαθμίδες της ιεραρχίας και τοποθετήθηκε στην θέση του Διευθυντή. Το 1991 διορίστηκε νομάρχης του Νεβ Σεχήρ από όπου και συνταξιοδοτήθηκε και στη συνέχεια ζούσε πλουσιοπάροχα στην Άγκυρα. Έτσι πληρώθηκε για τις υπηρεσίες του που οδήγησαν στον αφανισμό της ελληνική ομογένειας της Κωνσταντινούπολης



ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ανθελληνισμός των "συμμάχων" μας διαμέσου της ιστορίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 09 Οκτ 2014, 20:12 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
Η Δύση ήθελε τη "Μακεδονία" από το 1940


ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣΕ ΤΗ "ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ"



Και όμως οι πρώτοι που είχαν φτιάξει στα χαρτιά το "μακεδονικό" μόρφωμα είναι οι υποτιθέμενοι σύμμαχοί μας οι Δυτικοί, και αυτό γιατί έτσι θεωρούσαν ότι θα εμποδίσουν την κάθοδο των Ρώσων στα "θερμά" νερά.

Τελικά θα πρέπει να προσέχουμε με ποιούς κάνουμε "παρέα"

“Βαλκανική Ομοσπονδία” στην οποία θα έπρεπε να ενταχθούν η Βουλγαρία, η Γιουγκοσλαβία, η Τουρκία, η Ελλάδα, η Αλβανία και η «Μακεδονία» όπως την ανέφεραν σχεδίαζαν οι Δυτικοί από το 1940 ακόμη .

Εμπνευστής της ιδέας που στόχο είχε να κρατήσει τη Σοβιετική Ένωση μακρυά από τα Βαλκάνια, ήταν ο Ουίνστον Τσώρτσιλ που “οραματιζόταν” μια Ομοσπονδία που θα ήταν ανεξάρτητη κρατική οντότητα, υπό την εποπτεία της Μεγάλης Βρετανίας!
Οι αποκαλύψεις αυτές περιλαμβάνονται σ΄ ένα μακροσκελές άρθρο Ρώσου που έχει δημοσιευθεί στο nvo.ng.ru. Τα όσα αναφέρει είναι συγκλονιστικά και δείχνουν ότι οι Δυτικοί Σύμμαχοι δεν είχαν κανένα πρόβλημα να ονομάζουν τα Σκόπια “Μακεδονία” και επίσης δεν νοιάζονταν και πολύ για την εθνική οντότητα της Ελλάδας την οποία πολύ εύκολα “συμπεριελάμβαναν” σε μια “Ομοσπονδία” σχεδιασμένη μόνο για να εξυπηρετήσει τα δικά τους συμφέροντα.

Η Ελλάδα δεν κινδύνευσε μόνο από τον "κομμουνιστικό κίνδυνο" τελικά.

Όλο το εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο όπως έχει μεταφραστεί από την ιστοσελίδα Η Ρωσία Τώρα:


Σχέδια για τη δημιουργία Συνομοσπονδίας Κρατών της Βαλκανικής, όπου θα μετείχε και η Ελλάδα, καθώς και της Παραδουνάβιας λεκάνης, εκπονούσε ήδη το 1943 η Βρετανία και άλλες Δυτικές δυνάμεις, προκειμένου να σταματήσουν την κάθοδο της Σοβιετικής Ενωσης στο Νότο.

Το 2013, η Ρωσία γιορτάζει την 70η επέτειο από τις νίκες του Σοβιετικού Στρατού στο Κουρσκ, στο Ορέλ και στο Σμολένσκ. Σε ανάμνηση της πορείας του Κόκκινου Στρατού προς τη Μεγάλη Νίκη, σαν από παράδοση, θυμόμαστε και το ρόλο που διαδραμάτισαν στην έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (Β’ ΠΠ) οι Σύμμαχοι της ΕΣΣΔ στον αντιχιτλερικό συνασπισμό.

Στα υπουργικά γραφεία όμως, εκεί που επεξεργάζονταν τα σχέδια και συντόνιζαν τον πολιτικο-στρατιωτικό σχεδιασμό του πολέμου, οι παρασκηνιακές κινήσεις των Συμμάχων προκαλούσαν έντονες ενοχλήσεις.

Ο Winston Churchill (Ουίνστον Τσώρτσιλ), εξάλλου, είχε πει πολλές φορές: «Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στα Σοβιέτ να περάσουν στην κοιλάδα του Δούναβη και στα Βαλκάνια».

«Κάθε φορά που εύρισκε την κατάλληλη ευκαιρία, ο Βρετανός πρωθυπουργός επέμενε στην ανάγκη εισβολής των Δυτικών Συμμάχων της ΕΣΣΔ εναντίον του Γερμανικού Γ’ Ράϊχ, μέσω των Βαλκανίων», είχε πει ο αμερικανός πρόεδρος Franklin Roosevelt (Φρανκλίνος Ρούζβελτ) στο γιο του Elliot (Έλιοτ). «Σε όλους, όσοι ήταν παρόντες σε αυτές τις συζητήσεις, ήταν απολύτως σαφές τι θέλει να πετύχει. Θέλει να χτυπήσει σαν σφήνα στην Κεντρική Ευρώπη για να κρατήσει τον Κόκκινο Στρατό μακριά από την Αυστρία και τη Ρουμανία και, αν είναι δυνατόν, μακριά και από την Ουγγαρία.


Η Ελλάδα στην Ομοσπονδία

Το 1940, ο Τσώρτσιλ με την υποστήριξη των ΗΠΑ, διατύπωσε την ιδέα της δημιουργίας της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας. Ενός «μπλοκ» κρατών της Βαλκανικής και των παραδουνάβιων χωρών που θα στρέφεται ενάντια στη Σοβιετική Ένωση. Στην Ομοσπονδία, θα έπρεπε να ενταχθούν η Βουλγαρία, η Γιουγκοσλαβία, η Τουρκία, η Ελλάδα, η Αλβανία και η «Μακεδονία». Η Ομοσπονδία θα ήταν μια ανεξάρτητη κρατική οντότητα, υπό την εποπτεία της Μεγάλης Βρετανίας.


Ένα από τα πρώτα βήματα στην οργάνωση του αντισοβιετικού μπλοκ, ήταν η δημιουργία της προσωρινής «Ομοσπονδίας Πολωνίας – Τσεχοσλοβακίας», το Νοέμβριο του 1940 από τις εξόριστες κυβερνήσεις των χωρών αυτών στο Λονδίνο. Μετά τον πόλεμο, η Αγγλία προγραμμάτιζε να συμπεριλάβει στην Ομοσπονδία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, ίσως, ακόμα και την Αυστρία. Το δεύτερο βήμα για το σχηματισμό του αντισοβιετικού μπλοκ, ήταν το Σύμφωνο πολιτικής συμμαχίας, που υπεγράφη τον Ιανουάριο του 1942, μεταξύ των κυβερνήσεων της Ελλάδας και της Γιουγκοσλαβίας στο εξωτερικό. Την ίδια στιγμή στο Λονδίνο, υπεγράφη η πολωνο –τσεχοσλοβακική συνθήκη για τη δημιουργία μιας άλλης Ομοσπονδίας, της Κεντρο-Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στην Ομοσπονδία, θα έπρεπε να ενταχθούν η Βουλγαρία, η Γιουγκοσλαβία, η Τουρκία, η Ελλάδα, η Αλβανία και η «Μακεδονία». Η Ομοσπονδία θα ήταν μια ανεξάρτητη κρατική οντότητα, υπό την εποπτεία της Μεγάλης Βρετανίας.

Βήματα για την παγκόσμια κυριαρχία

Αμέσως μετά την έναρξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου (22 Ιουνίου 1941 – «Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα»), η σοβιετική κυβέρνηση στράφηκε προς τον Τσώρτσιλ με την πρόταση για διεξαγωγή επιθετικών επιχειρήσεων κατά της Γερμανίας στη Δυτική Ευρώπη. Το επονομαζόμενο «Δεύτερο» Μέτωπο. Ο καλύτερος τρόπος για την αποχώρηση μέρους των μεραρχιών της Βέρμαχτ από το Ανατολικό Μέτωπο θα ήταν μια απόβαση στη Γαλλία. Οι Βρετανοί θα μπορούσαν να βοηθήσουν και με τη ρήψη αλεξιπτωτιστών στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Νορβηγία. Με δεδομένη τη βρετανική κυριαρχία στη θάλασσα και τη γεωγραφική θέση της Νορβηγίας, το Λονδίνο είχε μεγάλες πιθανότητες για την επιτυχή επίτευξη του στόχου.

Οι Εγγλέζοι το 1942 άρχισαν να επεξεργάζονται την «Επιχείρηση Δίας» (Operation Jupiter), την εισβολή στη Νορβηγία. Ο Τσώρτσι, υπολόγιζε να παραπλανήσει τόσο τον Χίτλερ, όσο και τον Στάλιν. Ωστόσο, ο Στάλιν εύστοχα, αρνήθηκε επιδεικτικά να συζητήσει το σχέδιο. Ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν, σε αντίθεση με τον Χίτλερ, γνώριζε για μια άλλη επιχείρηση που προετοιμαζόταν. Την εκστρατεία των αγγλο-αμερικανικών δυνάμεων στη βορειοδυτική Αφρική (Αλγερία - Μαρόκο), την «Επιχείρηση Πυρσός» (Operation Torch).

Στη Νορβηγία τελικά, εστάλησαν σχεδόν όλα τα μεγάλα πλοία επιφανείας του γερμανικού Πολεμικού Ναυτικού (Kriegsmarine) και εκατοντάδες βαρέα παράκτια πυροβόλα, αλλά οι συμμαχικές δυνάμεις εισέβαλαν στις βόρειες ακτές της Αφρικής. Η συγκεκριμένη κίνηση, δεν ήταν στρατηγικό λάθος. Αντίθετα, ήταν το πρώτο βήμα μιας Επιχείρησης πολλών σταδίων: Της Επιχείρησης για την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας.

Μετά την κατάληψη της Βόρειας Αφρικής, θα έπρεπε να ακολουθήσει η απόβαση στη Σικελία και στη συνέχεια, η συνθηκολόγηση της Ιταλίας. Αυτό θα δημιουργούσε την τέλεια βάση για την εισβολή στα Βαλκάνια. Σε αυτό, θα συνέβαλαν επίσης τα παλατιανά πραξικοπήματα στην Ιταλία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.


Στο «κόλπο» Βατικανό και Τουρκία

Τεράστιο ρόλο στα σχέδια για τη δημιουργία της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, έπαιξε το Βατικανό. Ο Πάπας Πίος ΧΙΙ, ήταν ένθερμος αντικομμουνιστής και ρωσοφοβικός. Ο ίδιος υποστήριξε ανοιχτά τη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση. Την ιδέα του Τσώρτσιλ για τη δημιουργία Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, ο Πίος ΧΙΙ την έκανε δεκτή με ενθουσιασμό. Σύμφωνα με τον Ποντίφηκα, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία θα έπρεπε να κυριαρχεί στη διοίκηση αυτής της Συνομοσπονδίας.

Επίσης, ο ηγεμόνας της Ουγγαρίας, Miklos Horthy (Μικλός Χόρτι), αντιβασιλέας με ουσιαστικά απεριόριστη εξουσία στη χώρα, ήδη από τα τέλη του 1942, είχε αρχίσει διαπραγματεύσεις με τη Μ.Βρετανία και τις ΗΠΑ για την έξοδο της χώρας του από τον πόλεμο. Στις 30 - 31 Ιανουαρίου 1943 στην πόλη Άδανα στην Τουρκία, ο Ουίστον Τσώρτσιλ συναντήθηκε με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ινονού, ο οποίος, σύμφωνα με τον πρέσβη της Ουγγαρίας στην Άγκυρα Ινός Βέρνλε, επανέλαβε την ιδέα του Τσώρτσιλ για τη δημιουργία μιας «Βαλκανικής Ομοσπονδίας».

Στις 30 - 31 Ιανουαρίου 1943 στην πόλη Άδανα στην Τουρκία, ο Ουίστον Τσώρτσιλ συναντήθηκε με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ινονού, ο οποίος, σύμφωνα με τον πρέσβη της Ουγγαρίας στην Άγκυρα Ινός Βέρνλε, επανέλαβε την ιδέα του Τσώρτσιλ για τη δημιουργία μιας «Βαλκανικής Ομοσπονδίας».


Μοίρασμα της μεταπολεμικής Ευρώπης


Ο Τσώρτσιλ, σε γενικές γραμμές μιλούσε για τον πιθανό σχηματισμό τριών ομάδων κρατών μετά το τέλος του πολέμου: Της Βαλτικής, της Κεντρικής Ευρώπης και της Νότιας Ευρώπης (Σχέδιο Μπένες). Τις αστυνομικές λειτουργίες σε αυτές τις περιοχές, θα τις αναλάμβανε ένας γιγάντιος αγγλο–αμερικανικός αεροπορικός στόλος. Η τελευταία σκέψη, άρεσε επίσης στους Τούρκους, επειδή ο Τσώρτσιλ μίλησε για την επιχειρησιακή – αμυντική λειτουργία της Συμμαχικής Αεροπορίας σε περίπτωση ρωσικής προέλασης στα Βαλκάνια.

Μέχρι το Σεπτέμβριο του 1943, το σχέδιο βρίσκονταν πολύ κοντά στην πραγματοποίηση του. Η κατάληψη του μεγαλύτερου μέρους της Ιταλίας, θα μπορούσε να προκαλέσει τη μεταστροφή προς την πλευρά των Δυτικών συμμάχων, των κυβερνήσεων της Ουγγαρίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Αλβανίας και, ενδεχομένως, της Γιουγκοσλαβίας.

Είναι σαφές, ότι η δημιουργία του νέου «φράγματος», μιας ιδιόμορφης «ουδέτερης ζώνης» (buffer zone) στην Κεντρική Ευρώπη, θα εμπόδιζε την προέλαση του Κόκκινου Στρατού προς τη Δυτική Ευρώπη. Δεν είχε αποκλειστεί βέβαια το ενδεχόμενο μιας δυναμικής αντίδρασης – «σπασίματος» του φράγματος με στρατιωτικά μέσα, που με τη σειρά του θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύγκρουση μεταξύ των χωρών του αντιχιτλερικού συνασπισμού.


Γιατί τελικά δεν αποδείχθηκε λειτουργικό το σχέδιο αυτό των πολλών σταδίων των Τσώρτσιλ και Πίου ΧΙΙ; Διότι στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, ανακοινώθηκε η άνευ όρων συνθηκολόγηση της Ιταλίας. Ο βασιλιάς παρέδωσε τη χώρα στους Συμμάχους. Ταυτόχρονα, ένα τάγμα γερμανών αλεξιπτωτιστών κατέλαβε το Επιτελείο της Ιταλικής Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης.

Τρεις ημέρες αργότερα, απελευθερώθηκε ο δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι, ο οποίος μέχρι τότε κρατείτο φυλακισμένος. Τα γερμανικά στρατεύματα, μέσα σε λίγες ημέρες, κατέλαβαν χωρίς μάχη, σχεδόν όλη την Ιταλία.
Αν και έμειναν χωρίς καμία βάση στη χερσόνησο των Απεννίνων, οι Τσώρτσιλ και Πίος ΧΙΙ, δεν εγκατέλειψαν την ιδέα της δημιουργίας της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας. Στο σημείο όμως αυτό, παρενέβη ο πανίσχυρος και νικηφόρα προελαύνων στην Ανατολική Ευρώπη Κόκκινος Στρατός.


Στις 31 Αυγούστου 1944, τα ρωσικά τανκ εισήλθαν στο Βουκουρέστι, στις 16 Σεπτεμβρίου, στη Σόφια, στις 20 Οκτωβρίου, στο Βελιγράδι, και στις 13 Φεβρουαρίου 1945, στη Βουδαπέστη. Στο τέλος Αυγούστου του 1944, ο σοβιετικός στολίσκος του Δούναβη, «ανέβαινε» μαχόμενος τον ποταμό, απελευθερώνοντας στη σειρά το Βελιγράδι, τη Βουδαπέστη, τη Μπρατισλάβα και τη Βιέννη. Φυσικά, στην οριστική διαγραφή του σχεδίου της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, βοήθησαν όχι μόνο οι σοβιετικοί τανκιστές και ναυτικοί, αλλά και οι διπλωμάτες και οι κατάσκοποι.


Σύγκρουση Εκκλησιών

Σημαντικός ήταν και ο ρόλος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΡΟΕ) στο ζήτημα της δημιουργίας μιας Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας στα ανατολικά της ΕΣΣΔ. Με την έναρξη του πολέμου, η σοβιετική κυβέρνηση σταμάτησε την κριτική του σοβιετικού Τύπου προς την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η Μόσχα έκανε μια σειρά από βήματα στην κατεύθυνση της προσέγγισης με το Βατικανό. Ωστόσο, οι προσπάθειες της Αγίας Έδρας για χωριστή ειρήνη και τη δημιουργία της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας το μόνο που κατάφεραν, ήταν να αλλάξουν τη θέση του Κρεμλίνου.


Την πρώτη «βολή» στο Βατικανό, την έριξε η ηγεσία της ΡΟΕ. Στην αρχή του 1944, στην «Εφημερίδα του Πατριαρχείου της Μόσχας» δημοσιεύτηκε ένα αντικαθολικό κείμενο με την υπογραφή του Πατριάρχη Σέργιου. Το άρθρο, με τίτλο: «Υπάρχει τοποτηρητής του Χριστού στην Εκκλησία;» διαβάστηκε με τη δέουσα προσοχή στη Δύση και προκάλεσε σάλο στους θρησκευτικούς και πολιτικούς κύκλους. Στο άρθρο του, ο Πατριάρχης Σέργιος, υποστήριξε ότι η ιδέα περί αρχηγών (πρωτεία) στην Εκκλησία είναι αδιανόητη και εν μέρει βλάσφημη.


Στις 6 Φεβρουαρίου 1945, το Συμβούλιο Επισκόπων της ΡΟΕ επέκρινε έντονα την πρόταση του Πίου ΧΙΙ για μια «ήπια» ειρήνη με τη Γερμανία. Κατά τα έτη 1944 και 1945, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία διεξήγαγε πολύ σημαντικές συνομιλίες με την ηγεσία των Ορθοδόξων Εκκλησιών των χωρών της υποτιθέμενης Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, ιδίως με τη Σερβική, τη Ρουμανική και τη Βουλγαρική Ορθόδοξες Εκκλησίες. Στα τέλη του 1944, η ηγεσία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας ενός «συστήματος Ορθόδοξης ενότητας», που εξέφραζε τη στενή συνεργασία μεταξύ των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Αμέσως μετά τη Διάσκεψη της Γιάλτας (4-11 Φεβρουαρίου 1945), όπου θάφτηκε οριστικά η ιδέα της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, το Πατριαρχείο της Μόσχας κυκλοφόρησε δήλωση του Πατριάρχη Αλέξιου, στην οποία ο επικεφαλής της ΡΟΕ εξέφραζε «τη μέγιστη ικανοποίηση και χαρά» για την έκβαση της διάσκεψης.

«Τέθηκε –σημείωσε- ένα γερό θεμέλιο για το μέλλον της ειρήνης σε όλο τον κόσμο. Αυτό ακριβώς για το οποίο η Εκκλησία προσεύχεται αδιαλείπτως, δηλαδή «για την ειρήνη σε όλο τον κόσμο», φαίνεται να γίνεται πραγματικότητα στο εγγύς μέλλον. Θα σπάσει ολοκληρωτικά και θα συντριφτεί «… αυτή η σφύρα, που εκτυπούσεν ανελέητα όλην την γην…» (Ιερ. 50,23), ο βίαιος και επιθετικός γερμανικός φασισμός.

Και όχι μόνο από τη δύναμη των γενναίων στρατιωτών των συμμαχικών κρατών, αλλά και με τη σοφία του Μεγάλου Στάλιν και των Αρχηγών των κυβερνήσεων των Συμμάχων μας. Όλα αυτά με βεβαιότητα, σταθερότητα και σαφήνεια εξάγονται από τις αποφάσεις της Διάσκεψης, η οποία έθεσε σαν στόχο να «εξασφαλίσει μια τέτοια κατάσταση των πραγμάτων, στην οποία οι άνθρωποι σε όλες τις χώρες του κόσμου να μπορούν να ζήσουν όλη τους τη ζωή, χωρίς να γνωρίσουν κανέναν φόβο, καμία ανάγκη».

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ανθελληνισμός των "συμμάχων" μας διαμέσου της ιστορίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 11 Ιαν 2015, 15:35 
Αντινεοταξίτης
Αντινεοταξίτης
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 04 Νοέμ 2014, 10:52
Δημοσ.: 597
Thanks:
Thanked:
time στο post
δυστηχώς η εξουσίες του σήμερα τα ξεχνάνε όλα τα παραπανω.


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ανθελληνισμός των "συμμάχων" μας διαμέσου της ιστορίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 11 Φεβ 2015, 19:34 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
Το γεγονός περιέχεται στο βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών, βιβλίο «Οι σφαγές του Καλαβρύτων», του Κώστα Καλαντζή .(Αθήνα 1962, σελ. 26).

Το δεύτερο από το βιβλίο του Χρ. Αγγελομάτη «Το χρονικόν της Μεγάλης Τραγωδίας».


«Οι παλαιότεροι θα ενθυμούνται την δημοσιευθείσαν είδησιν εις τας αθηναϊκάς εφημερίδας, μίαν ημέραν του Φεβρουαρίου του 1924. Το προσεγγίσαν εις την Θεσσαλονίκην αγγλικόν πλοίον ‘Ζάν’, μετέφερε 400 τόννους οστών Ελλήνων της Μικράς Ασίας, από τα Μουδανιά εις την Μασσαλίαν, προς βιομηχανοποίησιν. Οι εργάται του λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες το γεγονός, εμπόδισαν το πλοίον να αποπλεύση, επενέβη όμως ο Άγγλος πρόξενος και επετράπη ο απόπλους». Τα πήγαιναν τα κόκκαλα τα ιερά των σφαγιασθέντων Ελλήνων για «σαπούνι Μασσαλίας». Οι Τούρκοι τα πούλησαν, οι Γάλλοι τα αγόρασαν, οι Άγγλοι διευκόλυναν και οι Γερμανοί αργότερα μιμήθηκαν. Όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή.

http://katanixis.blogspot.gr/2015/02/blog-post_68.html


ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Εικόνα

Εμπόριο οστών

Οταν οι κεμαλιστές θησαύριζαν από λείψανα θυμάτων
ΤΟΥ ΒΛΑΣΗ ΑΓΤΖΙΔΗ*

Μπορούν τα υπολείμματα των θυμάτων να αποτελέσουν πηγή πλουτισμού για τους θύτες; Από την περίοδο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρχε η φήμη ότι το λίπος των θυμάτων μετατρεπόταν σε σαπούνι. Η φήμη αυτή έγινε πίστη μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν διαδόθηκε ότι οι ναζί έπρατταν έτσι με τους δολοφονημένους Εβραίους στα κρεματόρια.



‘Ομως ένας Εβραίος σκηνοθέτης, ο Eyal Ballas, ήρθε φέτος με την ταινία του «Soaps» να αποδείξει ότι όντως αυτή ήταν απλώς μια φήμη. Ο Raul Hilberg σε κείμενό του για τη ναζιστική βιομηχανία της εξόντωσης αναφέρει ότι οι ναζί χρησιμοποιούσαν το ανθρώπινο λίπος απλώς για να επιταχύνουν τη διαδικασία της καύσης των θυμάτων…

Ετσι, οι κεμαλιστές διατηρούν το μοναδικό προνόμιο να είναι οι μόνοι που κατάφεραν να αξιοποιήσουν οικονομικά τα υπολείμματα των θυμάτων τους πουλώντας τα οστά τους για «βιομηχανική χρήση» στους δυτικούς τους φίλους.

Η πλέον γνωστή τέτοια πράξη έγινε τον Δεκέμβριο του 1924, όταν φορτώθηκαν από τα Μουδανιά, σε βρετανικό πλοίο-φορτηγό που έφερε το όνομα «Ζαν Μ.», τετρακόσιοι τόνοι ανθρώπινα λείψανα, που αντιστοιχούσαν σε 50.000 ανθρώπους, για να μεταφερθούν σε γαλλικές βιομηχανίες της Μασσαλίας. Οι ιθύνουσες γαλλικές ελίτ, πολιτικές και οικονομικές, που στήριξαν με κάθε τρόπο το κεμαλικό εγχείρημα δημιουργίας έθνους-κράτους καθαρού από τα «καρκινώματα» -όπως αποκαλούσαν οι Νεότουρκοι σύντροφοί του τους Ελληνες και τους Αρμένιους- δεν είχαν κανένα απολύτως ηθικό πρόβλημα να αγοράσουν τα οστά των θυμάτων για «βιομηχανική χρήση».

«Ανθρώπινο» φορτίο

Το θέμα φαίνεται ότι έγινε γνωστό και προκάλεσε έκπληξη σε κάποιους κύκλους. Η εφημερίδα «New York Times» τον Δεκέμβριο του 1924 και με τίτλο «Μια απίθανη ιστορία από ένα φορτίο με ανθρώπινα οστά» παρουσιάζει την είδηση: «Η Μασσαλία είναι σε αναταραχή από μια ασύλληπτη ιστορία (που οφείλεται) στην άφιξη στο λιμάνι ενός πλοίου που φέρει βρετανική σημαία και ονομάζεται «Ζαν» και μεταφέρει ένα μυστήριο φορτίο 400 τόνων ανθρώπινων οστών για να χρησιμοποιηθούν στις εκεί βιοτεχνίες. Λέγεται ότι τα οστά φορτώθηκαν στα Μουδανιά, στη θάλασσα του Μαρμαρά και είναι τα απομεινάρια θυμάτων από τις σφαγές στη Μικρά Ασία. Εν όψει της φήμης που κυκλοφορεί αναμένεται να διαταχθεί έρευνα».

Για το ίδιο θέμα η γαλλική εφημερίδα «Midi» έχει τίτλο τη φράση «Πένθιμο φορτίο» και γράφει: «Συζητιέται πολύ στη Μασσαλία η προσεχής άφιξη του πλοίου μεταφοράς εμπορευμάτων «Ζαν», που μεταφέρει για τις βιομηχανίες της Μασσαλίας 400 τόνους ανθρώπινα λείψανα. Αυτά προέρχονται από τα στρατόπεδα της αρμενικής σφαγής στην Τουρκία και τη Μικρά Ασία κυρίως».

Αποσιώπηση...

Το θέμα αυτό πρέπει να έγινε γνωστό και στην Ελλάδα. Η εφημερίδα «Μακεδονία» ενημερώνει τους αναγνώστες της ότι το πλοίο «Ζαν Μ.» έφτασε στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης στις 13 Δεκεμβρίου του 1924. Ομως δεν αναφέρεται το «πένθιμο φορτίο».

Πιθανότατα, για λόγους τακτικής οι αντιπρόσωποι του πλοίου να αποσιώπησαν το γεγονός, εφ’ όσον εκείνη την περίοδο η Θεσσαλονίκη ήταν γεμάτη από τους επιζώντες της Γενοκτονίας και είναι πολύ πιθανόν αρκετοί να είχαν χάσει προσφιλή πρόσωπα. Είναι πολύ πιθανόν, επίσης, οι ελληνικές αρχές να το γνώριζαν και να επέλεξαν να σιωπήσουν για να μη δυσαρεστήσουν τους Βρετανούς ιδιοκτήτες του πλοίου και τους Γάλλους αγοραστές.

Παρ’ όλ’ αυτά όμως οι εργάτες στο λιμάνι πληροφορήθηκαν το γεγονός. Ο Χρ. Αγγελομάτης στο βιβλίο του «Χρονικόν Μεγάλης Τραγωδίας» αναφέρει ότι οι εργάτες στο λιμάνι αντέδρασαν, αλλά οι αρχές τούς εμπόδισαν ύστερα από βρετανική παρέμβαση. Γράφει ότι σε αθηναϊκές εφημερίδες η είδηση δημοσιεύθηκε ως εξής: «Το προσεγγίσαν εις την Θεσσαλονίκην αγγλικόν πλοίον «Ζαν» μετέφερε τετρακοσίους τόνους οστών Ελλήνων από τα Μουδανιά. Οι εργάται του λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες το γεγονός, ημπόδισαν το πλοίον να αποπλεύση. Επενέβη όμως ο Αγγλος πρόξενος και επετράπη ο απόπλους».

Ο Αγγελομάτης συμπληρώνει: «Ησαν τα οστά Ελλήνων ηρώων… Ησαν τα οστά των Ελλήνων στρατιωτών που μετά τας ομαδικάς σφαγάς και εξοντώσεις αργοπέθαιναν εις τα στρατόπεδα αιχμαλώτων, από τα οποία το φοβερώτερον ήτο το στρατόπεδο του Ουσάκ».

* Διδάκτωρ Σύγχρονης Ιστορίας, μαθηματικός http://kars1918.wordpress.com/


Εικόνα

Εικόνα

Οι αναφορές για το φορτίο των 400 τόνων ανθρώπινων λειψάνων από τις εφημερίδες «New York Times», «Midi» και «Μακεδονία»

Η αφήγηση ενός αιχμαλώτου των Τούρκων

ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΒΕΝΕΖΗ*
«Ενα πρωί μάς παίρνουν καμιά εξηνταριά σκλάβους για μικρή αγγαρειά. Είναι λίγο όξω απ’ τη Μαγνησά. Δίπλα στις ράγες του σιδηρόδρομου τελειώνει μια μεγάλη χαράδρα, ανάμεσα στο Σίπυλο. Τη λέν «Κηρτίκ-ντερέ». Μες σ’ αυτήν τη χαράδρα λογαριάζαν πως θα σκοτωθήκαν ίσαμε σαράντα χιλιάδες χριστιανοί απ’ τη Σμύρνη και τη Μαγνησά, αρσενικοί και θηλυκοί.

Τις πρώτες μέρες της καταστροφής. Τα κορμιά λιώσανε το χειμώνα, και το νερό της χαράδρας που κατέβαινε από ψηλά έσπρωξε τα κουφάρια προς τα κάτω… Λοιπόν η δουλειά όλη τη μέρα ήταν να σπρώξουμε τα κουφάρια, που ατάχτησαν, προς τη μέσα. Να μη φαίνουνται.

Στην αρχή μάς έκανε κακό να τα πιάνουμε με τα χέρια μας, αγκαλιές αγκαλιές, και να τα κουβαλούμε. Μα σε λίγες ώρες οι πρώτες εντυπώσεις είχαν περάσει. Οι σκλάβοι κάναν και αστεία… Σε κάμποσα καλάμια χεριών, βρίσκαμε διατηρημένο ένα ψιλό σύρμα. Ο χριστιανός θα ‘ταν δέμενος με κάποιον άλλο – μα, με το κατρακύλισμα στη χαράδρα, αυτός ο σύντροφος σκελετός είχε ξεκόψει. Ενας από μας στάθηκε τυχερός. Βρήκε τέσσερα κόκαλα χεριών δεμένα μαζί μαζί. Ετσι μαζί μαζί τα σήκωσε και τα κουβάλησε παραμέσα.

Μεσημέρι. Βαρεμένοι απ’ αυτό το πάνε-έλα. Περπατούμε αργά, ναρκωμένοι από τον φρέσκο ήλιο. Κ’ οι κουβέντες, τ’ άγαρμπα αστεία έχουν σταματήσει. Κανένας δε βγάζει μιλιά. Μοναχά όταν ένας βρήκε ένα μικρό κρανίο το έδειξε στους αλλουνούς.

- Για δέστε, είπε. Ηταν παιδάκι.

- Αλλάχ!… Αλλάχ!... μουρμουρίζει ταραγμένος ο μαφαζάς.

Καθίσαμε να φάμε ψωμί. Κανείς δεν έχει όρεξη. Ενας λέει:

- Πόσω χρονώ να ‘ταν;

- Για το παιδάκι λες;

- Ναι.

- Τι θα ‘ταν; Κάνα-δυο χρονώ….

Σαν πέσαμε στο δρόμο να γυρίσουμε στο στρατόπεδο ο νους μας δεν μπορούσε να φύγη απ’ τον τόπο που αφήσαμε. Η χαράδρα με τους σκελετούς βάραινε κυριαρχικά -κάτι κουνιόταν, μας παρακολουθούσε βήμα με βήμα.

Σε μια πηγή σταθήκαμε. Πλύναμε τα χέρια μας, τα πρόσωπά μας. Σα ν’ αλαφρώσαμε.

- Τι θα γίνουν τόσα κόκαλα; Αναρωτιέται μια στιγμή ένας.

Ο Μίλτος τον κοιτάζει ήρεμα.

- Δεν ξέρεις τι γίνεται με τα κόκαλα;

- Οχι.

- Κοπριά, σύντροφε.

- Τι έκανε, λέει;

- Κοπριά, σύντροφε. Θα δεις μια μέρα που θα μοσκοπουληθούν. Θα δης…

Ηταν ταξιδεμένος ο Μίλτος. Ηξερε».

* Από το βιβλίο του «Το νούμερο 31328. Το βιβλίο της σκλαβιάς», εκδ. Εστία, Αθήνα, 1931, σελ. 217-218.



https://kars1918.wordpress.com/2013/09/ ... merchants/

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση κατά  
Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 20 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3  Επόμενο

Παραπλήσια θέματα
Ἡ «Νέα Ἐποχή» θέτει νάρκας εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν καὶ εἰς τὴν ἑλληνικήν κοινωνίαν"
Δ. Συζήτηση: Eλληνισμός-Χριστιανισμός
Συγγραφέας: Φιλούμενος
Απαντησεις: 6
Γκρουέφσκι: "Δεν περιμένω λύση στη συνάντηση της Παρασκευής.
Δ. Συζήτηση: Ελληνοσκοπιανά
Συγγραφέας: emman
Απαντησεις: 0
"Ξένη γλώσσα" τα Ποντιακά για το opengov!
Δ. Συζήτηση: Η εναντίον της Ελλάδος επιβουλή
Συγγραφέας: dominique
Απαντησεις: 4
Σεραφείμ των Ελλήνων: Ο Μπουτάρης θα είναι το πρώτο θύμα του Ισλάμ λόγω των απόψεων "ελευθεριότητος" που εκφράζει
Δ. Συζήτηση: Ειδησεις απο την Ελλάδα
Συγγραφέας: ΤΗΛΕ-ΜΑΧΟΣ
Απαντησεις: 2
"Aπαγορευμένη διαφήμιση στις ΗΠΑ"
Δ. Συζήτηση: Διαφορες συζητήσεις και θέματα.
Συγγραφέας: emman
Απαντησεις: 0


Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
Powered by phpBB © 2010-2011 phpBB Group.
Violaceous by: Matt
Ευχαριστούμε την ομάδα του phpbbgr.com
All rights reserved. Copyright © 2009-2017 filoumenos.com.

Μετάφραση Jorfan και phpBB2.gr