Ημερομηνία : 23 Σεπ 2017, 10:05


Πρόσφατα Θέματα

Tελευταία άρθρα του blog


Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 57 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3, 4, 5 ... 7  Επόμενο
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Η αρετή της απάθειας (Ελευθερία από τα Πάθη)
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 09 Σεπ 2015, 11:12 
Συντονιστής
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 29 Ιαν 2013, 01:51
Δημοσ.: 3485
Thanks:
Thanked:
time στο post

Ευθύνονται τα πάθη για τις δυστυχίες μας ;

Τι είναι τα πάθη και πως μπορούμε να ελευθερωθούμε πρακτικά από αυτά ;

Αν κάποιος δεν έχει πάθη , τότε έχει αποκτήσει την λεγόμενη "απάθεια";

Ποιος είναι ο ασφαλέστερος δρόμος για να αποκτήσει κανείς την αρετή της απάθεια ;

_________________
1.Σοφία πάντων κάλλιστον, η δε αμάθεια πάντων κάκιστον\n2.ζητεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  

pros

 Θέμα δημοσίευσης: Ελευθερία πρώτα
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 09 Σεπ 2015, 11:12 
Συντονιστής
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 29 Ιαν 2013, 01:51
Δημοσ.: 3485
Thanks:
Thanked:
time στο post
Ας δούμε τι έχουν πει οι άνθρωποι που έζησαν πριν από εμάς σχετικά με την ελευθερία από τα πάθη .

Ελεύθερον αδύνατον είναι τον πάθεσι δουλεύοντα και υπό παθών κρατούμενον. Πυθαγόρας, 580-490 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος μτφρ: είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος αυτός που είναι δούλος στα πάθη του και κυριαρχείται από αυτά

Εκλυτέον εαυτούς εκ του περί τα εγκύκλια και τα πολιτικά δεσμωτηρίου. Επίκουρος, 341-270 π.Χ., Αρχαίος φιλόσοφος μτφρ: θα πρέπει να απελευθερωθούμε από τις καθημερινές και δημόσιες ασχολίες που μας δεσμεύουν.

Ελεύθερος γαρ ου τις εστί πλην Διός. Αισχύλος, 525-456 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ποιητής ‐ Προμηθεύς Δεσμώτης

Κανείς δεν μπορεί να είναι ελεύθερος, αν δεν είναι κύριος του εαυτού του. Επίκτητος, 50 μ.Χ.-120 μ.Χ, Στωικός φιλόσοφος

Προσπάθησε να είσαι ελεύθερος: θα πεθάνεις της πείνας. Emile M. Cioran, 1911-1955, Γαλλορουμάνος φιλόσοφος

http://www.gnomikologikon.gr/catquotes.php?categ=1660


• ΠΛΑΤΩΝ: «Ο καθένας να είναι κυρίαρχος του εαυτού του... δηλαδή να είναι συνετός, εγκρατής και ικανός να κυριαρχεί τις επιθυμίες και ευχαριστή¬σεις το» (Γοργίας 491 D, Ε).
• ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: «Είναι αδύνατο να είναι ελεύθερος αυτός που υποδουλώνεται στα πάθη και κυριαρχείται από αυτά» (Ανθ. Στοβ. ΙΗ, 23).
• ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: «Κανένας δεν είναι ελεύθερος, αν δεν επιβάλλεται στον εαυτό του» (Ανθ. Στοβ. S, 5 1).

• ΣΟΦΟΚΛΗΣ: «Κι αν είναι σκλαβωμένο το κορμί, είναι ελεύθερος ο νους» (Ανθ. Στοβ. Ξβ, 33).

http://www.sakketosaggelos.gr/Article/5427/

_________________
1.Σοφία πάντων κάλλιστον, η δε αμάθεια πάντων κάκιστον\n2.ζητεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ελευθερία. Ήμαστε δούλοι !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 21 Σεπ 2015, 12:23 
Συντονιστής
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 29 Ιαν 2013, 01:51
Δημοσ.: 3485
Thanks:
Thanked:
time στο post
Ολόκληρη η συζήτηση σχετικά με το αν έχουν ελευθερία βούλησης οι άγγελοι μεταφέρθηκε εδώ : viewtopic.php?f=27&t=16806
Και η συζήτηση που αφορά το αν ήμαστε δούλοι ή όχι του Θεού εδώ viewtopic.php?f=27&t=16831

____________________
Πολύ ωραία.

Ας δούμε τώρα ακριβώς το ζητούμενο.

Δηλαδή πως ελευθερώνεται ο άνθρωπος

Κατά την πίστη μας η Βασιλεία ξεκινάει ως Φωτισμός και Δοξασμός της ψυχής εν ζωή και επιμένει μετά θάνατον. Όμως αυτό που λες ότι δεν έχουμε πάθη ώστε να αισθανόμαστε πως μας απαγορεύεται να κάνουμε παρακοή μάλλον πρέπει να μου το εξηγήσεις καλύτερα ή να το εκφράσεις διαφορετικά γιατί αυτό που κατανοώ έτσι που το διαβάζω είναι πως αγιάζοντας χάνουμε τα αισθητήρια μας ..

Όταν είσαι καλόγερος δεν αισθάνεσαι ότι απαγορεύεται να παρακούσεις ; Δηλαδή δεν αισθάνεσαι ότι είναι λάθος π.χ. να βρεθείς σε ένα Casino τζογάροντας και πίνοντας παρέα με με δύο πληρωμένες ξανθιές ; Μάλλον το αισθάνεσαι και πολύ περισσότερο.

Αυτό που προσπαθείς μάλλον να μου πεις είναι ότι όταν είσαι στην Οδό της Ζωής και τους Φωτός ελευθερώνεσαι από τα δεσμά του Θανάτου και του σκότους.... άρα γίνεσαι πραγματικά ελεύθερος.

ή λες μήπως κάτι άλλο;

_________________
1.Σοφία πάντων κάλλιστον, η δε αμάθεια πάντων κάκιστον\n2.ζητεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ελευθερία. Ήμαστε δούλοι !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 21 Σεπ 2015, 20:54 
Φιλουμενάτος
Φιλουμενάτος
Κατάσταση:
Εγγραφη: 19 Ιαν 2014, 18:58
Δημοσ.: 3416
Thanks:
Thanked:
time στο post
LAPTONAS έγραψε:

Πολύ ωραία.
Το αν είναι θεολογικά ορθά βέβαια θα το κρίνουμε στο τέλος. Αυτό που μας απασχολεί είναι η αλήθεια με θέμα την ελευθερία. Αφού λοιπόν αναπτύχθηκε η συζήτηση και περάσαμε από τον άγγελο στον άνθρωπο ας δούμε ακριβώς το ζητούμενο.

Δηλαδή πως ελευθερώνεται ο άνθρωπος.

Κατά την πίστη μας η Βασιλεία ξεκινάει ως Φωτισμός και Δοξασμός της ψυχής εν ζωή και επιμένει μετά θάνατον.

Η Βασιλεία ξεκινάει με τη μετανόηση, αναγνωρίζοντας την κατάντια μας λόγω της παρακοής και πτώσης του ανθρωπίνου γένους και την εξομολόγηση, την αναγνώριση πως η πτωτική μας κατάσταση έφερε τα πάθη και τις στρεβλές απολαύσεις και ο αγώνας ο πνευματικός κατά των παθών για να εξυγιάνουμε.

Παράθεση:
Όμως αυτό που λες ότι δεν έχουμε πάθη ώστε να αισθανόμαστε πως μας απαγορεύεται να κάνουμε παρακοή μάλλον πρέπει να μου το εξηγήσεις καλύτερα ή να το εκφράσεις διαφορετικά γιατί αυτό που κατανοώ έτσι που το διαβάζω είναι πως αγιάζοντας χάνουμε τα αισθητήρια μας ..

Τον πνευματικό μας αγώνα κατά των παθών βέβαια δεν αισθανόμαστε πως μάς τον επιβάλλει ο Θεός αλλά η άρρωστη κατάσταση που περιήλθαμε απο την πτώση και την οποία νοιώθουμε την ανάγκη να εξυγιάνουμε. Δεν καυτηριάζουμε τα αισθητήριά μας αλλά τα στρέφουμε σε ανώτερα πνευματικά πράγματα απο τα υλικά.

Παράθεση:
Όταν είσαι καλόγερος δεν αισθάνεσαι ότι απαγορεύεται να παρακούσεις ; Δηλαδή δεν αισθάνεσαι ότι είναι λάθος π.χ. να βρεθείς σε ένα Casino τζογάροντας και πίνοντας παρέα με με δύο πληρωμένες ξανθιές ; Μάλλον το αισθάνεσαι και πολύ περισσότερο.

Δεν μπορώ να μιλήσω για άλλους πως αισθάνονται, σίγουρα οι άνθρωποι κουβαλάμε και στο DNA μας πάθη, άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο, αλλά και αρετές. Άλλωστε το να είναι σήμερα κάποιος καλόγερος δεν λέει τίποτα απολύτως, δεν σημαίνει και πνευματική αρετή.

Για μένα να πώ πως έχω τέτοιους πειρασμούς που κρατάω υπό έλεγχο σε σημείο να μην φτάσω σε τέτοια κατάσταση.

Παράθεση:
Αυτό που προσπαθείς μάλλον να μου πεις είναι ότι όταν είσαι στην Οδό της Ζωής και τους Φωτός ελευθερώνεσαι από τα δεσμά του Θανάτου και του σκότους.... άρα γίνεσαι πραγματικά ελεύθερος.

Ναί, αλλά αυτό καταφέρεται με αγώνα.
Και δεν πρέπει να ξεχνάμε πως μετά την Δευτέρα Παρουσία και την Κρίση όσοι μπουν στη Βασιλεία δεν θα έχουν πλέον πειρασμούς αφόσον οι δαίμονες δεν θα μπορούν πλέον να πειράξουν.

Οι Πατέρες λένε πως αυτά τα πάθη μας θα είναι η κόλαση στην αιώνια Ζωή άν δεν καταφέρουμε να τα νικήσουμε εφόσον δεν θα ικανοποιούντε στην αιωνιότητα.

_________________
Όλα θα πάν καλά στο τέλος, κι άν όχι βρίσκουμε ένα άλλο τέλος... Εικόνα


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ελευθερία. Ήμαστε δούλοι !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 21 Σεπ 2015, 22:43 
Συντονιστής
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 29 Ιαν 2013, 01:51
Δημοσ.: 3485
Thanks:
Thanked:
time στο post
aetos64 έγραψε:
LAPTONAS έγραψε:

Πολύ ωραία.
Το αν είναι θεολογικά ορθά βέβαια θα το κρίνουμε στο τέλος. Αυτό που μας απασχολεί είναι η αλήθεια με θέμα την ελευθερία. Αφού λοιπόν αναπτύχθηκε η συζήτηση και περάσαμε από τον άγγελο στον άνθρωπο ας δούμε ακριβώς το ζητούμενο.

Δηλαδή πως ελευθερώνεται ο άνθρωπος.

Κατά την πίστη μας η Βασιλεία ξεκινάει ως Φωτισμός και Δοξασμός της ψυχής εν ζωή και επιμένει μετά θάνατον.

Η Βασιλεία ξεκινάει με τη μετανόηση, αναγνωρίζοντας την κατάντια μας λόγω της παρακοής και πτώσης του ανθρωπίνου γένους και την εξομολόγηση, την αναγνώριση πως η πτωτική μας κατάσταση έφερε τα πάθη και τις στρεβλές απολαύσεις και ο αγώνας ο πνευματικός κατά των παθών για να εξυγιάνουμε.


Δηλαδή λες ότι η απελευθέρωση ξεκινάει με την μετάνοια και έπειτα ακολουθεί αγώνας που οδηγεί στην "εξυγίανση από τα πάθη" ή "κάθαρση" όπως λένε οι νηπτικοί πατέρες.

aetos64 έγραψε:
Παράθεση:
Όμως αυτό που λες ότι δεν έχουμε πάθη ώστε να αισθανόμαστε πως μας απαγορεύεται να κάνουμε παρακοή μάλλον πρέπει να μου το εξηγήσεις καλύτερα ή να το εκφράσεις διαφορετικά γιατί αυτό που κατανοώ έτσι που το διαβάζω είναι πως αγιάζοντας χάνουμε τα αισθητήρια μας ..

Τον πνευματικό μας αγώνα κατά των παθών βέβαια δεν αισθανόμαστε πως μάς τον επιβάλλει ο Θεός αλλά η άρρωστη κατάσταση που περιήλθαμε απο την πτώση και την οποία νοιώθουμε την ανάγκη να εξυγιάνουμε. Δεν καυτηριάζουμε τα αισθητήριά μας αλλά τα στρέφουμε σε ανώτερα πνευματικά πράγματα απο τα υλικά


Το ότι όμως τα στρέφουμε στα πνευματικά δεν σημαίνει ότι χάνουμε την επίγνωση ή την αίσθηση του απαγορευμένου. Αντιθέτως είναι εντονότερες οι αισθήσεις μας στα απαγορευμένα απλά έχουμε γυμνάσει την εγκράτεια και άλλες αρετές που βοηθούν στον αγώνα οπότε τα απαγορευμένα μας αφήνουν αδιάφορους.

Ενώ λοιπόν έχουμε επίγνωση του περιορισμού στα απαγορευμένα παρόλα αυτά δεν μας απασχολούν γιατί ήμαστε ευτυχείς με όσα έχουμε, με αποτέλεσμα να νιώθουμε ελεύθεροι γιατί δεν τα χρειαζόμαστε. Αυτού το είδους η ελευθερία όμως είναι πραγματική ελευθερία ;

aetos64 έγραψε:
Παράθεση:
Όταν είσαι καλόγερος δεν αισθάνεσαι ότι απαγορεύεται να παρακούσεις ; Δηλαδή δεν αισθάνεσαι ότι είναι λάθος π.χ. να βρεθείς σε ένα Casino τζογάροντας και πίνοντας παρέα με με δύο πληρωμένες ξανθιές ; Μάλλον το αισθάνεσαι και πολύ περισσότερο.

Δεν μπορώ να μιλήσω για άλλους πως αισθάνονται, σίγουρα οι άνθρωποι κουβαλάμε και στο DNA μας πάθη, άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο, αλλά και αρετές. Άλλωστε το να είναι σήμερα κάποιος καλόγερος δεν λέει τίποτα απολύτως, δεν σημαίνει και πνευματική αρετή.

Για μένα να πώ πως έχω τέτοιους πειρασμούς που κρατάω υπό έλεγχο σε σημείο να μην φτάσω σε τέτοια κατάσταση.


Όλοι έχουμε.

aetos64 έγραψε:
Παράθεση:
Αυτό που προσπαθείς μάλλον να μου πεις είναι ότι όταν είσαι στην Οδό της Ζωής και τους Φωτός ελευθερώνεσαι από τα δεσμά του Θανάτου και του σκότους.... άρα γίνεσαι πραγματικά ελεύθερος.

Ναί, αλλά αυτό καταφέρεται με αγώνα.
Και δεν πρέπει να ξεχνάμε πως μετά την Δευτέρα Παρουσία και την Κρίση όσοι μπουν στη Βασιλεία δεν θα έχουν πλέον πειρασμούς αφόσον οι δαίμονες δεν θα μπορούν πλέον να πειράξουν.

Οι Πατέρες λένε πως αυτά τα πάθη μας θα είναι η κόλαση στην αιώνια Ζωή άν δεν καταφέρουμε να τα νικήσουμε εφόσον δεν θα ικανοποιούντε στην αιωνιότητα.


γιατί εστιάζουμε στην αιώνια ζωή και όχι στη παρούσα ζωή (;) αφού οι Πατέρες λένε ότι η Βασιλεία βιώνεται στην παρούσα ζωή και προεκτείνεται ως την μέλλουσα. Εστιάζοντας στο παρόν διασφαλίζεις το μέλλον.

_________________
1.Σοφία πάντων κάλλιστον, η δε αμάθεια πάντων κάκιστον\n2.ζητεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ελευθερία. Ήμαστε δούλοι !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 21 Σεπ 2015, 23:00 
Φιλουμενάτος
Φιλουμενάτος
Κατάσταση:
Εγγραφη: 19 Ιαν 2014, 18:58
Δημοσ.: 3416
Thanks:
Thanked:
time στο post
LAPTONAS έγραψε:
aetos64 έγραψε:
LAPTONAS έγραψε:

Πολύ ωραία.
Το αν είναι θεολογικά ορθά βέβαια θα το κρίνουμε στο τέλος. Αυτό που μας απασχολεί είναι η αλήθεια με θέμα την ελευθερία. Αφού λοιπόν αναπτύχθηκε η συζήτηση και περάσαμε από τον άγγελο στον άνθρωπο ας δούμε ακριβώς το ζητούμενο.

Δηλαδή πως ελευθερώνεται ο άνθρωπος.

Κατά την πίστη μας η Βασιλεία ξεκινάει ως Φωτισμός και Δοξασμός της ψυχής εν ζωή και επιμένει μετά θάνατον.

Η Βασιλεία ξεκινάει με τη μετανόηση, αναγνωρίζοντας την κατάντια μας λόγω της παρακοής και πτώσης του ανθρωπίνου γένους και την εξομολόγηση, την αναγνώριση πως η πτωτική μας κατάσταση έφερε τα πάθη και τις στρεβλές απολαύσεις και ο αγώνας ο πνευματικός κατά των παθών για να εξυγιάνουμε.


Δηλαδή λες ότι η απελευθέρωση ξεκινάει με την μετάνοια και έπειτα ακολουθεί αγώνας που οδηγεί στην "εξυγίανση από τα πάθη" ή "κάθαρση" όπως λένε οι νηπτικοί πατέρες.


Ακριβώς.

aetos64 έγραψε:
Παράθεση:
Όμως αυτό που λες ότι δεν έχουμε πάθη ώστε να αισθανόμαστε πως μας απαγορεύεται να κάνουμε παρακοή μάλλον πρέπει να μου το εξηγήσεις καλύτερα ή να το εκφράσεις διαφορετικά γιατί αυτό που κατανοώ έτσι που το διαβάζω είναι πως αγιάζοντας χάνουμε τα αισθητήρια μας ..

Τον πνευματικό μας αγώνα κατά των παθών βέβαια δεν αισθανόμαστε πως μάς τον επιβάλλει ο Θεός αλλά η άρρωστη κατάσταση που περιήλθαμε απο την πτώση και την οποία νοιώθουμε την ανάγκη να εξυγιάνουμε. Δεν καυτηριάζουμε τα αισθητήριά μας αλλά τα στρέφουμε σε ανώτερα πνευματικά πράγματα απο τα υλικά


LAPTONAS έγραψε:
Το ότι όμως τα στρέφουμε στα πνευματικά δεν σημαίνει ότι χάνουμε την επίγνωση ή την αίσθηση του απαγορευμένου. Αντιθέτως είναι εντονότερες οι αισθήσεις μας στα απαγορευμένα απλά έχουμε γυμνάσει την εγκράτεια και άλλες αρετές που βοηθούν στον αγώνα οπότε τα απαγορευμένα μας αφήνουν αδιάφορους.

Ενώ λοιπόν έχουμε επίγνωση του περιορισμού στα απαγορευμένα παρόλα αυτά δεν μας απασχολούν γιατί ήμαστε ευτυχείς με όσα έχουμε, με αποτέλεσμα να νιώθουμε ελεύθεροι γιατί δεν τα χρειαζόμαστε. Αυτού το είδους η ελευθερία όμως είναι πραγματική ελευθερία ;

δεν νιώθουμε απλώς αλλά είμαστε πράγματι ελεύθεροι εφόσον ξέρουμε πλέον να προφυλασσόμαστε απο τις αυταπάτες, γιατί τα ''απαγορευμένα'' είναι απατηλά και οδηγούν στην απώλεια. Όχι μόνο στην άλλη ζωή αλλά και σε αυτή εδώ.

aetos64 έγραψε:
Παράθεση:
Όταν είσαι καλόγερος δεν αισθάνεσαι ότι απαγορεύεται να παρακούσεις ; Δηλαδή δεν αισθάνεσαι ότι είναι λάθος π.χ. να βρεθείς σε ένα Casino τζογάροντας και πίνοντας παρέα με με δύο πληρωμένες ξανθιές ; Μάλλον το αισθάνεσαι και πολύ περισσότερο.

Δεν μπορώ να μιλήσω για άλλους πως αισθάνονται, σίγουρα οι άνθρωποι κουβαλάμε και στο DNA μας πάθη, άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο, αλλά και αρετές. Άλλωστε το να είναι σήμερα κάποιος καλόγερος δεν λέει τίποτα απολύτως, δεν σημαίνει και πνευματική αρετή.

Για μένα να πώ πως έχω τέτοιους πειρασμούς που κρατάω υπό έλεγχο σε σημείο να μην φτάσω σε τέτοια κατάσταση.


LAPTONAS έγραψε:
Όλοι έχουμε.


aetos64 έγραψε:
Παράθεση:
Αυτό που προσπαθείς μάλλον να μου πεις είναι ότι όταν είσαι στην Οδό της Ζωής και τους Φωτός ελευθερώνεσαι από τα δεσμά του Θανάτου και του σκότους.... άρα γίνεσαι πραγματικά ελεύθερος.

Ναί, αλλά αυτό καταφέρεται με αγώνα.
Και δεν πρέπει να ξεχνάμε πως μετά την Δευτέρα Παρουσία και την Κρίση όσοι μπουν στη Βασιλεία δεν θα έχουν πλέον πειρασμούς αφόσον οι δαίμονες δεν θα μπορούν πλέον να πειράξουν.

Οι Πατέρες λένε πως αυτά τα πάθη μας θα είναι η κόλαση στην αιώνια Ζωή άν δεν καταφέρουμε να τα νικήσουμε εφόσον δεν θα ικανοποιούντε στην αιωνιότητα.


LAPTONAS έγραψε:
γιατί εστιάζουμε στην αιώνια ζωή και όχι στη παρούσα ζωή (;) αφού οι Πατέρες λένε ότι η Βασιλεία βιώνεται στην παρούσα ζωή και προεκτείνεται ως την μέλλουσα. Εστιάζοντας στο παρόν διασφαλίζεις το μέλλον.

Γιατί την μέλλουσα ζωή προσδοκούμε ως χριστιανοί, εκεί είναι ο προορισμός μας, το μόνο σίγουρο είναι ο θάνατος σε αυτή τη ζωή.

"..προσδοκώ ανάσταση νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος, αμήν.''

_________________
Όλα θα πάν καλά στο τέλος, κι άν όχι βρίσκουμε ένα άλλο τέλος... Εικόνα


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ελευθερία. Ήμαστε δούλοι !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 23 Σεπ 2015, 15:48 
Συντονιστής
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 29 Ιαν 2013, 01:51
Δημοσ.: 3485
Thanks:
Thanked:
time στο post
aetos64 έγραψε:
LAPTONAS έγραψε:
aetos64 έγραψε:
LAPTONAS έγραψε:

Πολύ ωραία.
Το αν είναι θεολογικά ορθά βέβαια θα το κρίνουμε στο τέλος. Αυτό που μας απασχολεί είναι η αλήθεια με θέμα την ελευθερία. Αφού λοιπόν αναπτύχθηκε η συζήτηση και περάσαμε από τον άγγελο στον άνθρωπο ας δούμε ακριβώς το ζητούμενο.

Δηλαδή πως ελευθερώνεται ο άνθρωπος.

Κατά την πίστη μας η Βασιλεία ξεκινάει ως Φωτισμός και Δοξασμός της ψυχής εν ζωή και επιμένει μετά θάνατον.

Η Βασιλεία ξεκινάει με τη μετανόηση, αναγνωρίζοντας την κατάντια μας λόγω της παρακοής και πτώσης του ανθρωπίνου γένους και την εξομολόγηση, την αναγνώριση πως η πτωτική μας κατάσταση έφερε τα πάθη και τις στρεβλές απολαύσεις και ο αγώνας ο πνευματικός κατά των παθών για να εξυγιάνουμε.


Δηλαδή λες ότι η απελευθέρωση ξεκινάει με την μετάνοια και έπειτα ακολουθεί αγώνας που οδηγεί στην "εξυγίανση από τα πάθη" ή "κάθαρση" όπως λένε οι νηπτικοί πατέρες.


Ακριβώς.

aetos64 έγραψε:
Παράθεση:
Όμως αυτό που λες ότι δεν έχουμε πάθη ώστε να αισθανόμαστε πως μας απαγορεύεται να κάνουμε παρακοή μάλλον πρέπει να μου το εξηγήσεις καλύτερα ή να το εκφράσεις διαφορετικά γιατί αυτό που κατανοώ έτσι που το διαβάζω είναι πως αγιάζοντας χάνουμε τα αισθητήρια μας ..

Τον πνευματικό μας αγώνα κατά των παθών βέβαια δεν αισθανόμαστε πως μάς τον επιβάλλει ο Θεός αλλά η άρρωστη κατάσταση που περιήλθαμε απο την πτώση και την οποία νοιώθουμε την ανάγκη να εξυγιάνουμε. Δεν καυτηριάζουμε τα αισθητήριά μας αλλά τα στρέφουμε σε ανώτερα πνευματικά πράγματα απο τα υλικά


LAPTONAS έγραψε:
Το ότι όμως τα στρέφουμε στα πνευματικά δεν σημαίνει ότι χάνουμε την επίγνωση ή την αίσθηση του απαγορευμένου. Αντιθέτως είναι εντονότερες οι αισθήσεις μας στα απαγορευμένα απλά έχουμε γυμνάσει την εγκράτεια και άλλες αρετές που βοηθούν στον αγώνα οπότε τα απαγορευμένα μας αφήνουν αδιάφορους.

Ενώ λοιπόν έχουμε επίγνωση του περιορισμού στα απαγορευμένα παρόλα αυτά δεν μας απασχολούν γιατί ήμαστε ευτυχείς με όσα έχουμε, με αποτέλεσμα να νιώθουμε ελεύθεροι γιατί δεν τα χρειαζόμαστε. Αυτού το είδους η ελευθερία όμως είναι πραγματική ελευθερία ;

δεν νιώθουμε απλώς αλλά είμαστε πράγματι ελεύθεροι εφόσον ξέρουμε πλέον να προφυλασσόμαστε απο τις αυταπάτες, γιατί τα ''απαγορευμένα'' είναι απατηλά και οδηγούν στην απώλεια. Όχι μόνο στην άλλη ζωή αλλά και σε αυτή εδώ.

aetos64 έγραψε:
Παράθεση:
Όταν είσαι καλόγερος δεν αισθάνεσαι ότι απαγορεύεται να παρακούσεις ; Δηλαδή δεν αισθάνεσαι ότι είναι λάθος π.χ. να βρεθείς σε ένα Casino τζογάροντας και πίνοντας παρέα με με δύο πληρωμένες ξανθιές ; Μάλλον το αισθάνεσαι και πολύ περισσότερο.

Δεν μπορώ να μιλήσω για άλλους πως αισθάνονται, σίγουρα οι άνθρωποι κουβαλάμε και στο DNA μας πάθη, άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο, αλλά και αρετές. Άλλωστε το να είναι σήμερα κάποιος καλόγερος δεν λέει τίποτα απολύτως, δεν σημαίνει και πνευματική αρετή.

Για μένα να πώ πως έχω τέτοιους πειρασμούς που κρατάω υπό έλεγχο σε σημείο να μην φτάσω σε τέτοια κατάσταση.


LAPTONAS έγραψε:
Όλοι έχουμε.


aetos64 έγραψε:
Παράθεση:
Αυτό που προσπαθείς μάλλον να μου πεις είναι ότι όταν είσαι στην Οδό της Ζωής και τους Φωτός ελευθερώνεσαι από τα δεσμά του Θανάτου και του σκότους.... άρα γίνεσαι πραγματικά ελεύθερος.

Ναί, αλλά αυτό καταφέρεται με αγώνα.
Και δεν πρέπει να ξεχνάμε πως μετά την Δευτέρα Παρουσία και την Κρίση όσοι μπουν στη Βασιλεία δεν θα έχουν πλέον πειρασμούς αφόσον οι δαίμονες δεν θα μπορούν πλέον να πειράξουν.

Οι Πατέρες λένε πως αυτά τα πάθη μας θα είναι η κόλαση στην αιώνια Ζωή άν δεν καταφέρουμε να τα νικήσουμε εφόσον δεν θα ικανοποιούντε στην αιωνιότητα.


LAPTONAS έγραψε:
γιατί εστιάζουμε στην αιώνια ζωή και όχι στη παρούσα ζωή (;) αφού οι Πατέρες λένε ότι η Βασιλεία βιώνεται στην παρούσα ζωή και προεκτείνεται ως την μέλλουσα. Εστιάζοντας στο παρόν διασφαλίζεις το μέλλον.

Γιατί την μέλλουσα ζωή προσδοκούμε ως χριστιανοί, εκεί είναι ο προορισμός μας, το μόνο σίγουρο είναι ο θάνατος σε αυτή τη ζωή.

"..προσδοκώ ανάσταση νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος, αμήν.''


Πράγματι. νομίζω ολοκληρώθηκε εδώ σε πρώτη φάση η συζήτηση που έχει να κάνει με το πως ελευθερώνεται κανείς κατά την Οδό που μας έχει υποδείξει ο ίδιος ο Κύριος.

Η απάντηση είναι ότι ελευθερώνεται όταν μπει στην Οδό της Σωτηρίας, δηλαδή όταν στοχεύσει προς την Βασιλεία ων Ουρανών viewtopic.php?f=76&t=16359/

Εμπρός λοιπόν ας κάνει ο καθένας μας ότι μπορεί για να κατανοήσει το νόημα της Βασιλείας και να μπορέσει να απελευθερώσει τον εαυτό του από τα δεσμά αυτού του κόσμου.

:0607

_________________
1.Σοφία πάντων κάλλιστον, η δε αμάθεια πάντων κάκιστον\n2.ζητεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Η έννοια της Ελευθερίας από τα πάθη
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 28 Σεπ 2015, 00:24 
Συντονιστής
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 29 Ιαν 2013, 01:51
Δημοσ.: 3485
Thanks:
Thanked:
time στο post
Προχωράμε για να δούμε τι άλλα λένε οι πατερες σχετικά με την ελευθερία από τα πάθη : http://www.pigizois.net/pneumatikoi_log ... erapia.htm

Ό άνθρωπος, τονίζουν οι Πατέρες, πρέπει να προχώρηση στην κατά Θεόν ελευθερία. Αυτό γίνεται με την μεταστροφή των παθών σε αγαπητική διάθεση για τον Θεό, ώστε έτσι να μπόρεση να οικειοποιηθεί την σωτηρία και να οδηγηθεί στην θέωση.

Ορισμός και προέλευσης των παθών

Πάθος είναι ή επανάληψης και σταθεροποίησης μιας ηθικής ασθένειας, μιας αμαρτίας1 π.χ της πλεονεξίας, της μέθης, της ακολασίας.
Ενώ ένα αμάρτημα είναι μία μεμονωμένη ηθική πτώσης, μία συγκεκριμένη παράβασης του ηθικού νόμου, το πάθος είναι ριζωμένη κατάστασης κακίας, είναι ή κατάληψης της ανθρωπινής ψυχής από την ηθική ασθένεια. Ή αμαρτία έχει γίνει κυρίαρχος της ψυχής. Δεν την προσβάλλει πλέον από έξω. Την έχει υποδουλώσει σε πράγματα και καταστάσεις. Είναι ανίκανη να αντίδραση.
Είναι το πάθος διαστροφή των ψυχικών δυνάμεων. Παρά φύσι κατάστασις και κίνησις της ψυχής. Και όπως τονίζει ο αγ. Ιωάννης της Κλίμακος, "το πάθος εν τη φύσει ου πέφυκε' ου γαρ εστίν κτίστης παθών ο Θεός". Οντολογικά δηλαδή τα πάθη συνδέονται με την ανυπαρξία, αφού ή ανθρώπινη φύσις δημιουργήθηκε από τον Θεό χωρίς το κακό μέσα της. Και αφού ο Θεός είναι απαθής και ή ψυχή του άνθρωπου "φυσικώς απαθής έστ".
"Μετά τον θάνατον", θα μας πει ο ί. Χρυσόστομος," και ο των παθών έπεισήλθεν όχλος τη ψυχή". Δηλαδή τα πάθη δεν είναι φυσική κατάστασις της ψυχής. Εμφανίζονται στον άνθρωπο εκ των υστέρων, μετά την αμαρτία.
Ακόμη τα πάθη είναι ασθένεια της ψυχής, "Τα πάθη αρρώστια εστί της ψυχής. Κακία νόσος εστί της ψυχής".
Ή ψυχή είναι υγιής όταν δεν έχει πάθη. Υγεία της ψυχής είναι ή αρετή. Ή υγεία προϋπάρχει της ασθενείας. Επομένως ή νόσος ερχε-ται αργότερα. Δεύτερη στην ταξί. Είναι αδύνατον να ύπάρχη μία φύσις πού να είναι συγχρόνως ασθενής και υγιής, "αγαθή και πονηρά". Αναγκαστικά ή μία προηγείται της άλλης.
Ό Μ. Βασίλειος θα μας πει ότι "όταν ή ψυχή βρίσκεται στην φυσική της κατάστασι, ζει στον ουράνιο κόσμο' όταν όμως βρεθεί μακριά από την κατάστασι αυτή, τότε βρίσκεται κάτω". Στην πρώτη περίπτωση είναι απαθής· στην δεύτερη βρίσκεται μέσα στα πάθη.
Όλα αυτά είναι αντίθετα με την σημερινή άποψη πού επικρατεί στον κόσμο μας, Σήμερα φυσικός θεωρείται ο άνθρωπος πού ικανοποιεί τις όποιες επιθυμίες του. Και αφύσικος εκείνος πού αγωνίζεται να κόψη τα πάθη του. "Θάρθη καιρός, έλεγε ο αγ. Κοσμάς ο Αιτωλός, "πού το άσπρο θα το λένε μαύρο και το μαύρο άσπρο". Ή κακία και τα πάθη δηλαδή θα είναι στο αποκορύφωμα τους,
"Ας επανέλθουμε όμως στο θέμα μας,

Διαίρεσις των παθών

'Αφού είδαμε τι είναι και πότε εμφανίστηκαν τα πάθη, ας δούμε καί τον χωρισμό τους. Υπάρχουν αρετές σωματικές και ψυχικές. Κατ' αναλογία υπάρχουν και σωματικά και ψυχικά πάθη. Πάθη πού αναφέρονται στο σώμα καί πάθη πού αναφέρονται στην ψυχή.
Σωματικά πάθη είναι ή δίψα, ή πείνα, ό ύπνος, κλ.π. Αυτά είναι τα λεγόμενα αδιάβλητα πάθη. "Ονομάζονται όμως καί ψεκτά, διότι καί ή τροφή είναι φθαρτή καί ό ύπνος δουλεύει για το φθαρτό καί θνητό σώμα, καί ή θνητή γέννησις των παιδιών χαρίζει στον άνθρωπο μαζί με την ύπαρξη καί τη θνητή σάρκα.
Σωματικά είναι επίσης τα πάθη πού προέρχονται από τις σωματικές αισθήσεις, τα πάθη δηλαδή πού έχουν τις αφορμές τους στο σώμα, όπως ή γαστριμαργία. Ενώ ψυχικά πάθη είναι αυτά πού προέρχονται "εξ αιτίας ψυχικής", όπως ή υπερηφάνεια.
Υπάρχουν ακόμη τα μικτά ή σύνθετα πάθη. Αυτά προέρχονται από τη συνεργασία ψυχικών καί σωματικών δυνάμεων.
Ακόμη έχουμε ισχυρά καί ασθενή πάθη. Ισχυρά είναι όσα "ισχυρώς κατά της ψυχής επανίστανται". Καί ασθενή όσα κινούνται "κλεψιμαίω τρόπω".
Τέλος ανάλογα με τον τρόπο πού πολεμούν τον άνθρωπο υπάρχουν πάθη πού τον προσβάλλουν φανερά καί αλλά πού προξενούν μόνο στενοχώρια καί θλίψη' όπως ή ακηδία, ή λύπη καί ή αμέλεια.

Αποτελέσματα των παθών

Ή παρουσία των παθών έχει τραγικές συνέπειες στην ανθρώπινη ύπαρξη. α) Τα πάθη αιχμαλωτίζουν καί υποδουλώνουν τον άνθρωπο, ό όποιος χάνει την ελευθερία του καί γίνεται δούλος των παθών, β) Ή ψυχή του ασθενεί. Δεν αισθάνεται τα πνευματικά του χαρίσματα ούτε μπορεί να τα έπιθυμήση. Βέβαια "δεν είναι δυνατόν όλοι να φθάσουν στην απάθεια" μπορούν όμως όλοι να σωθούν, όλοι να συμφιλιωθούν με τον Θεό" (Κλΐμαξ. ΚΣΤ , παρ. νδ ). γ) Τα πάθη στέκονται σαν διάφραγμα καί μεσότοιχος μπροστά στις κρυμμένες αρετές της ψυχής. Καί αν δε γκρεμιστούν αυτά τα τείχη με τις αρετές, δεν μπορούν να φάνουν τα πνευματικά χαρίσματα πού βρίσκονται πίσω από αυτά,
Καί όπως δεν μπορεί κανείς να βλέπη τον ήλιο όταν υπάρχει ομίχλη, έτσι δεν μπορεί να δη καί το κάλλος της ψυχής όταν αυτό καλύπτεται από την ομίχλη των παθών.
Τα πάθη είναι σαν κάποια σκληρή ουσία πού εμποδίζει να λειτουργήσουν τα διάφορα πνευματικά χαρίσματα στον άνθρωπο. Έτσι ό άνθρωπος βρίσκεται συνέχεια μέσα στο σκοτάδι καί δεν μπορεί να βγει στη χώρα της ζωής και του φωτός. Ένας φιλάργυρος π.χ. δε γνωρίζει τη χαρά της ελεημοσύνης ούτε ό πόρνος την ηδονή της σωφροσύνης, ούτε ό φιλόκοσμος την χάρη των δακρύων καί του πένθους. Όλοι αυτοί βρίσκονται σαν σε μία νυκτομαχία καί ψηλαφούν το σκότος. Διότι το φως ανήκει στους αγαθούς καί σ' εκείνους πού έχουν καθαρίσει την ψυχή τους από τα πάθη.
δ) Έτσι λοιπόν τα πάθη μας διώχνουν από το φως και την ζωή. Καί επειδή το φως καί ή ζωή είναι ό Χριστός, τα πάθη μας διώχνουν από τον Θεό, πού είναι ή ζωή, καί μας οδηγούν στον θάνατο.

Αίτια, αφορμές καί προέλευσης των παθών

Από που όμως προέρχονται τα πάθη;
Τα πάθη όπως μας διδάσκουν οι Πατέρες βλαστάνουν πάνω στο έδαφος των αισθήσεων καί της μνήμης. Οι αισθήσεις καί τα αισθητά πράγματα του κόσμου, ή κατά την ασκητική ορολογία "ό κόσμος", είναι ή κύρια αφορμή δημιουργίας των παθών.
Συχνά ένα πάθος δημιουργείται από την κακή συνήθεια, από "την εν τω κακω έξιν", πού παραμένει για μεγάλο διάστημα στην ψυχή του ανθρώπου. Μια αντιπάθεια προσωρινή, για παράδειγμα, μπορεί να εξελίχθη στο πάθος της μνησικακίας, αν δεν δοθή ή δέουσα προσοχή. Μία ευτραπελία, σε οργή, θυμό, κ.λ.π.
Ή συνήθεια, αν ζήτηση κάτι μία φορά, καί δεν ίκανοποιηθή, εξασθενεί καί υποχωρεί. Αν όμως ικανοποιηθεί, εμφανίζεται κατόπιν ισχυρότερη και με μεγαλύτερη απαίτηση.
Είπαμε ότι τα αισθητά πράγματα είναι κύρια αφορμή για την δημιουργία των παθών.
Όσο δεν απομακρύνεται ό άνθρωπος από τις αισθητές καταστάσεις είτε σωματικά, με την φυγή, είτε ψυχικά, με την αποστροφή της καρδιάς, δίνει αφορμές στον διάβολο να τον πολεμά από μέσα. Διότι όταν ή ψυχή κυριευθεί από τις φοβερές προσβολές των πραγμάτων του κόσμου, αυτές γίνονται προσκόμματα της ψυχής, πού την οδηγούν εύκολα στην ήττα καί την πτώση.
Ή άμετρη επιθυμία για τα αισθητά πράγματα του κόσμου, αντί για τον πόθο της αληθινής αγάπης για τον Θεό, οδηγεί στην παράλογη αγάπη των πραγμάτων του κόσμου" ή και στην υπερβολική αγάπη του εαυτού μας, δηλαδή στην φιλαυτία. Ό άνθρωπος συναρπάζεται από τα αισθητά πράγματα καί δε σκέφτεται ούτε ενδιαφέρεται για τίποτε άλλο.
Χρειάζεται σκληρός αγώνας για την απομάκρυνση καί την απαλλαγή από τα πάθη. Καί ό αγώνας αυτός πρέπει να είναι εκούσιος καί συνεχής. Διότι οποίος δεν απομακρύνει τον εαυτό του από τα αισθητά πράγματα, τα όποια αποτελούν τις αιτίες των παθών, έλκεται καί σύρεται από την αμαρτία χωρίς την θέληση του. "Ό μη μακρύνων εαυτόν εκουσίως από των αίτιων των παθών, ακουσίως υπό της αμαρτίας άνθέλκεται".
Τα αισθητά πράγματα, τα όποια είναι τα βασικά αίτια της αμαρτίας καί των περισσοτέρων παθών, είναι: Ό οίνος, οι γυναίκες, ό πλούτος καί ή ευεξία του σώματος.
Από τα τέσσαρα αυτά αίτία προέρχονται ή γαστριμαργία, ή πορνεία καί όλα τα σαρκικά πάθη, ή φιλαργυρία, ή πλεονεξία, καί τέλος ή φιλοσωματία καί ή φιληδονία. Αυτά με τη σειρά τους αποτελούν τις αίτιες ενός πλήθους άλλων παθών.
Γι' αυτό ό άνθρωπος πρέπει να αγωνίζεται καί να μην είναι προσκολλημένος σε αυτά. Τότε θα κατορθώσει "νίκη χωρίς αγώνα". "Αν όμως αδιαφορήσει καί δεχθεί μέσα του τις προσβολές των αισθητών πραγμάτων, τότε αναγκάζεται να πολεμήσει διακινδυνεύοντας την πνευματική του ελευθερία.
Όταν ή καρδιά είναι ζωντανή από την παρουσία του Θεού, τότε οι αισθήσεις ταπεινώνονται" όταν όμως οι αισθήσεις διεγείρονται, τότε ή καρδιά νεκρώνεται.
Ιδιαίτερα οι Πατέρες αναφέρουν ως αιτία των παθών την ανάπαυση του σώματος. Ό ί. Χρυσόστομος θεωρεί την σωματική ανάπαυση καί γενικά την άνεση καί την καλοπέραση ως την χειρότερη μορφή πολέμου. Διότι οί σωματικές απολαύσεις είναι αίτια πολλών παθών.
Όσο περισσότερο αγαπά ό άνθρωπος την σωματική ανάπαυση, τόσο περισσότερο παραχωρεί τόπο στα πάθη. "Αν οι αρετές γεννιώνται από την θλίψη καί τη στενοχώρια, τα πάθη γεννιώνται από την ανάπαυση, την καλοπέραση μας.
Οι σωματικές απολαύσεις καί ηδονές όχι μόνον ενισχύουν τα πάθη, αλλά ξεριζώνουν καί την μικρότερη αντίσταση της ψυχής στα πάθη. Ιδιαίτερα ή σωματική περιποίησης βοηθά τον άνθρωπο να απόκτηση τα πάθη της νεότητος, δηλαδή τα σαρκικά πάθη.
Ή χαρά πού δεν προέρχεται από την αρετή καί γι' αυτό δημιουργεί διάφορες παράλογες καταστάσεις, δημιουργεί διάφορα πάθη.
Ακόμη ή μνήμη καί ή φαντασία γίνονται με τον δικό τους τρόπο αφορμές παθών. Για να δημιουργηθεί το πάθος ό νους την πρώτη ύλη θα την πάρει από την μνήμη. Ή μνήμη πολλές φορές δίνει τις πρώτες παραστάσεις για την συγκρότηση των παθών.
Ό άνθρωπος δεν έρχεται σε επαφή με τα πράγματα του κόσμου μόνο με τις αισθήσεις, αλλά και με την μνήμη των πραγμάτων του κόσμου πού ακούει καί βλέπει. Με την μνήμη καί την φαντασία πολλές φορές o άνθρωπος στρέφεται στα πράγματα του κόσμου και αιχμαλωτίζεται από τα πάθη.
Την φαντασία χρησιμοποιεί ό διάβολος για να προσβάλλει όσους βρίσκονται μακριά από τις αφορμές καί τις αίτιες των παθών "γαργαλίζων αυτούς, κινήσεις κινών εν αϋτοίς, του διαλογίζεσθαι αυτούς εν τοις αίσχροίς λογισμοίς καί συγκατατίθεσθαι και γενέσθαι υπευθύνους".
Ό όσιος Νείλος θα μας πή ότι οι προσβολές αρχίζουν από των "ευτελών φαντασιών". Στην αρχή παρουσιάζονται σαν μυρμήγκια, Αργότερα επιτίθενται σαν λιοντάρια. Αυτός λοιπόν πού αγωνίζεται πρέπει να παλεύη με τα πάθη τότε που είναι σαν μυρμήγκια' διότι όταν γίνωνται σαν λιοντάρια δύσκολα καταβάλλονται.

Λογισμοί καί πάθη

Ό πυρήνας κάθε πάθους βρίσκεται κυρίως στον εμπαθή λογισμό. Ή ύπαρξης του λογισμού 8εν αποτελεί πάθος. Ούτε ό άνθρωπος ευθύνεται για την προσβολή ιών λογισμών, Ή ευθύνη του αρχίζει από την συγκατάθεση καί την αποδοχή των λογισμών. 'Όταν ό άνθρωπος συγκατατεθώ στον εμπαθή λογισμό, θεωρώντας τον ως ωφέλιμο και τον διατήρηση μέσα του για αρκετό χρονικό διάστημα, τότε οδηγείται καί στην απόκτηση του αντίστοιχου πάθους. Για παράδειγμα 'Υπερηφάνεια δεν είναι ένας απλός λογισμός ύπερηφανείας πού πέρασε καί έφυγε, άλλα ή κατάστασης εκείνη πού παραμένει στον άνθρωπο ό εμμένων λογισμός,
Μία από τις αίτιες των παθών είναι ό μετεωρισμός της διάνοιας. Κατά τον Μ. Βασίλειο προέρχεται από την λήθη της μνήμης της παρουσίας του θεού. 'Όπως λέγει ο αββάς Ισαάκ ό Σύρος, μετεωρισμός είναι ό διασκορπισμοί: του νου από την παρουσία των πολλών λογισμών. Καί όπως δεν υπάρχουν παιδιά χωρίς μητέρα, έτσι δεν υπάρχουν πάθη χωρίς τον μετεωρισμό της διανοίας. Από αυτόν προέρχεται η ακηδία και ή πνευματική ψυχρότητα.
Υπάρχει καί ο σωματικός μετεωρισμός. Είναι ή περιφορά από τόπο σε τόπο, οι άτοπες συναναστροφές πού οδηγούν σε πτώσεις" ό σκανδαλίσμός των οφθαλμών με αποτέλεσμα την πύρωση της σάρκας καί εύκολες πτώσεις του νου. Ακολουθεί ή ψυχρότητα για οποιαδήποτε πνευματική εργασία καί σιγά - σιγά ή χαλαρότητα σε όλη την πνευματική ζωή, Ακόμη στο τέλος μερικά πάθη πού είχαν νεκρωθή, αρχίζουν πάλι να διεγείρωνται καί να ερεθίζουν την ψυχή.

Οι δαίμονες δημιουργοί των παθών

Κύριοι δημιουργοί των παθών όμως είναι οι δαίμονες. Ό άνθρωπος βρίσκεται συνέχεια κάτω από την επιρροή των δαιμόνων πού προσπαθούν με κάθε μέσο να τον ρίξουν στην αμαρτία καί τα πάθη. Με τους λογισμούς επιτίθενται στον ανθρώπινο νου καί εισέρχονται στην ψυχή του με σκοπό να τον καταποντίσουν στην θάλασσα των παθών.
Δεν επιτίθενται σε όλους με τον ίδιο τρόπο καί τα ίδια μέσα. Ανάλογα με την πνευματική κατάσταση μεταχειρίζονται διάφορα όπλα και διαφορετικό τρόπο πολέμου. Έναν μοναχό ποτέ δε θα τον πολεμήσουν κατ' ευθείαν με το λογισμό της πορνείας. Πρώτα θα τον πολεμήσουν με την κενοδοξία. Κατόπιν με την κατάκρισι και υστέρα θα αρχίσουν οι σαρκικοί πειρασμοί καί πορνικοί πόλεμοι.
Παρά τον μανιώδη τρόπο όμως με τον οποίο ό διάβολος πολεμά τον άνθρωπο, ή τελική έκβασης του αγώνος εναπόκειται στην ελεύθερη θέληση του ανθρώπου.
Ό διάβολος πολεμάει με πονηρία καί επιμονή την ψυχή του ανθρώπου. Δεν έχει όμως τη δύναμη καί το δικαίωμα να άσκηση βία. Υποβάλλει, αλλά δεν επιβάλλει. Ή τελική έκβαση της μάχης εξαρτάται από τόν ίδιο τον άνθρωπο.

Τα πάθη μεταξύ τους

Τα πάθη συνδέονται στενά μεταξύ τους. Είναι μία αλυσίδα. Το ένα. προέρχεται από τι άλλο. Ό αγ. Ιωάννης της Κλίμακας πολλές φορές χρησιμοποιεί τους όρους μητέρες των παθών καί θυγατέρες των παθών. Την υπερηφάνεια λ,χ, ακολουθεί πολλές φορές ή πορνεία και την οίηση ή πλάνη.
Ό μικρόψυχος καί δειλός άνθρωπος πάσχει από δύο πάθη: την φιλοσωματία καί την ολιγοψυχία, Ή φιλοσωματία είναι σημείο της απιστίας, καί ή ολιγοπιστία μητέρα της κολάσεως που γεννά την ακηδία.
Πολλές φορές το ένα πάθος δίνει τόπο στο άλλο, Στην Κλίμακα του ό αγ. Ιωάννης ο Σιναΐτης αναφέρει το έξης: Είδα κάποιον μοναχό πού μέσα στην εκκλησία πολεμήθηκε από τον δαίμονα της ακηδίας πού τον έριξε στον ύπνο. Ξαφνικά βλέπω τον δαίμονα της κενοδοξίας να διώχνει τον δαίμονα της ακηδίας καί να στέλνει τον μοναχό στο ψαλτήριο. Καί ενώ πρώτα νύσταζε, τώρα ήταν καλλίφωνος. Και απόρησα καί είπα" Ποιος δαίμονας είναι δυνατότερος;
Πολλές φορές ακόμη και ή συναναστροφή με εμπαθή άνθρωπο μπορεί να μας οδήγηση στην εμπάθεια. Γι* αυτό καί τονίζουν οι Πατέρες; "Κρεΐσσον λέοντι συνοικεΐν ή άνθρώπω υπερηφάνω". Ύπερηφάνω μη συνοίκησης δια να μην άφαιρεθη από πάνω σου ή ενέργεια του Αγίου Πνεύματος.
Ή αλληλεγγύη μεταξύ των παθών είναι μεγάλη. Άλλα και ό αριθμός των παθών αρκετά μεγάλος. Ό όσιος Πέτρος ό Δαμασκηνός αναφέρει στην Φιλοκαλλία 275 περίπου πάθη. Τα κυριώτερα όμως, αϊ ρίζες όλων των παθών είναι α) φιληδονία, β) ή φιλοδοξία καί γ) ή φιλαργυρία.

Φιλαυτία, γαστριμαργία, πορνεία.

Ή φιληδονία προέρχεται από την φιλαυτία, ή όποια αποτελεί απαρχή όλων των παθών. Φιλαυτία είναι ή υπερβολική αγάπη του εαυτού μας. Όταν ό άνθρωπος δε σκέπτεται το Θεό, αλλά μόνο τον εαυτό του, τότε γίνεται φίλαυτος.
Το πρώτο πάθος πού προέρχεται από την φιλαυτία είναι ή γαστριμαργία. Γαστριμαργία είναι ή άλογη χρήση τροφής. Ή ύπερπλησμονή της γαστρός με αποτέλεσμα ό νους να μένη αργός. Διότι "παχεϊα γαστήρ λεπτόν νόαν ου τίκτει". Γιατί; Διότι ή γαστριμαργία προκαλεί ζάλη στο κεφάλι καί βάρος στο σώμα μαζί με ατονία. Έτσι ό άνθρωπος εγκαταλείπει το πνευματικό του έργο, επειδή έρχεται σε αυτόν ή οκνηρία. Ακολουθεί ή πνευματική σκότωσις και πνευματική ψυχρότητα της διανοίας, ό μετεωρισμός των λογισμών καί ή ταραχή την ώρα της προσευχής. Τα μέλη του σώματος παραλύουν καί ό άνθρωπος βρίσκεται "πεπλησμένος χαυνώσεως". Ό νους γίνεται αδιάκριτος καί περιέρχεται "όλην την γην". Φαντασίες αισχρές καί άτοπες εικόνες μολύνουν ακόμη και το σώμα στον ύπνο. Οι πονηροί λογισμοί βρίσκονται στο αποκορύφωμα τους. Έτσι μπορεί κανείς να καταλάβη τον λόγο για τον όποιον ό άγ. Ιωάννης της Κλίμακος μετά τον λόγο για την γαστριμαργία τοποθετεί τον περί πορνείας λόγο. Διότι νομίζω, λέγει, ή πρώτη είναι μητέρα της δεύτερης.
Καθώς λοιπόν το σύννεφο σκεπάζει το φως της σελήνης, έτσι καί οι ατμοί της χορτασμένης κοιλίας, οι αναθυμιάσεις των φαγητών καί των ποτών διώχνουν από την ψυχή την σοφία του Θεού. Καί όπως ή ομίχλη σκοτίζει την ατμόσφαιρα, έτσι καί ή γαστριμαργία τον φιλόθεο νου. Και όταν κανείς δεν έχει καθαρό νου, δεν μπορεί να ασχοληθεί με πνευματικά πράγματα. Όπως ακριβώς είναι λάθος μία πόρνη να ομιλεί περί σωφροσύνης.
Καί όπως από τη νηστεία προέρχεται ή σωφροσύνη, έτσι από τη γαστριμαργία προέρχεται ή πορνεία καί οι διάφορες σαρκικές κινήσεις. Από αυτές μολύνονται οι λογισμοί καί από την εμπαθή πύρωση των μελών του σώματος χάνεται ή σωφροσύνη. Εμπαθείς είναι οι κινήσεις πού δημιουργούνται στον άνθρωπο, όταν αυτός συναρπάζεται από τα αισθητά πράγματα, από τα πολλά φαγητά και ποτά, τα άπρεπη θεάματα, τα όποια ανάβουν την φλόγα των σαρκικών επιθυμιών.

Άλλα πάθη

Με την πορνεία συνδέεται ή υπερηφάνεια. Συχνά μάλιστα ακολουθεί την υπερηφάνεια.
Καί όταν λέμε υπερηφάνεια εννοούμε μία μόνιμη κατάσταση υπεροψίας μέσα στον άνθρωπο. Τον μοναχό τον προσβάλλει υστέρα από πολύ καιρό μόχθου καί αγώνα αφαιρώντας του έτσι την πνευματική εργασία της ψυχής.
Ό Μ. Βασίλειος θα μας πει ότι είναι αμάρτημα το όποιο καί μόνο του είναι αρκετό "έχθραν ποιήσαι εις Θεόν". Τα δε αίτια τα όποια το προκαλούν είναι: τα χρήματα, οίκων μεγέθη, τα αξιώματα, ή σωματική δύναμης και εύμορφία, ή ανθρωπινή σοφία καί ή φρόνησης.
Τα δε αποτελέσματα είναι: Ή πορνεία, ή αγνοία καί ό σκοτασμός της ψυχής του ανθρώπου. Διώχνει από την ψυχή του ανθρώπου την ενέργεια του Αγ. Πνεύματος και την μετατρέπει σε κατοικητήριο κάθε πονηρού πάθους.
Καταστροφικό πάθος για τον άνθρωπο έκτός από την υπερηφάνεια είναι ή πολυλογία, ό φθόνος, ή μνησικακία, κ.λ.π.
Ή πολυλογία ψυχραίνει την πνευματική φωτιά πού ανάβει στην ψυχή μας το Αγ. Πνεύμα.
Ό θυμός ό όποιος είναι μέθη της ψυχής καί την κάνει "έκφρονα", δηλαδή, εκτός εαυτής, κάνει τον άνθρωπο "ιοβόλον θηρίον", χειρότερο από τον δαιμονισμένο καί εμποδίζει την καρδιά του ανθρώπου να γνωρίσει τα μυστήρια του Θεού.
Ό φθόνος είναι έργο του διαβόλου, "εχθρού έπισπορά, άρραβών κολάσεως, έμπόδιον ευσέβειας, στέρησις βασιλείας". Είναι ακόμη φθορά της ζωής, καί διδάσκαλος θεομαχίας, κατά τον Μέγα Βασίλειο. Όποιος έχει μέσα του τον φθόνο, έχει μέσα του τον διάβολο.
Ή μνησικακία, τέλος, προέρχεται από την ανθρώπινη δόξα. Τα δώρα του Θεού είναι αμετάκλητα. Ή μνησικακία όμως γίνεται αιτία να χάσουμε καί της δωρεές του Θεού. Παράδειγμα ο οφειλέτης των μυρίων ταλάντων. Καί όπως εκείνος πού σπέρνει στα αγκάθια τίποτε δεν μπορεί να κερδίσει, έτσι καί ό μνησίκακος δεν έχει κανένα όφελος από την πνευματική ζωή.

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ

Όπως είδαμε τα πάθη είναι ασθένεια της ψυχής. Αιχμαλωτίζουν τον άνθρωπο, διώχνουν την χάρη του Θεού από πάνω του, τον απομακρύνουν από τον Θεό και καθιστούν ανέφικτη τη σωτηρία του.
Για να σωθεί ό άνθρωπος, για να φθάσει στην θέωση, πρέπει να καθαρισθεί από τα πάθη. Ή κάθαρσης αυτή από τα πάθη συνιστά την υγεία της ψυχής.
Χωρίς την κάθαρση από τα πάθη ή ψυχή δεν θεραπεύεται από την αμαρτία, ούτε αποκτά την δόξα πού έχασε με την παράβαση καί την πτώση.
Ή κάθαρσης βέβαια είναι έργο της θείας χάριτος, χρειάζεται όμως καί την ανθρωπινή συνεργασία για να πραγματοποιηθεί. Ό άνθρωπος προσφέρει την θέληση του καί ό Θεός τη χάρη Του. Όλα μέσα στην Εκκλησία είναι αποτέλεσμα αυτής της χάριτος καί της ελευθερίας του ανθρώπου. Διότι όλα είναι θεία καί ανθρώπινα μαζί.
Τότε ό άνθρωπος ελευθερώνεται τελείως από τα πάθη, "όταν ό Θεός επινεύσει". Γι' αυτό και ό άνθρωπος πρέπει να παρακαλεί τον Θεό να αφαίρεση το σκέπασμα των παθών πού καλύπτει την ψυχή του. Ό Θεός σέβεται απόλυτα την ελευθερία του ανθρώπου καί βοηθά τον άνθρωπο ανάλογα με την προσευχή του.

Τρόποι καί μέσα θεραπείας

Βασική προϋπόθεσης για να ξεκινήσει ό άνθρωπος τον αγώνα για την κάθαρση των παθών είναι το να γνωρίσει καλά το πάθος του. "Αν δεν το γνωρίσει δεν μπορεί να το θεραπεύσει. Αυτός πού αξιώθηκε να δη τον εαυτό του καί να γνωρίσει τα πάθη του θεωρείται ανώτερος του "άξιωθέντος ίδείν αγγέλους".
Ή ησυχία προσφέρει μεγάλη βοήθεια στον άνθρωπο για να γνωρίσει τα πάθη του. Είναι "αρχή καθάρσεως των παθών".
Την επίγνωση των αμαρτιών καί των παθών ακολουθεί ή μετάνοια. Με την μετάνοια ό άνθρωπος έρχεται στο χώρο της ελευθερίας των τέκνων της δόξης του Θεού. Μετάνοια δεν είναι μία παροδική συντριβή από την συναίσθηση διαπράξεως κάποιας αμαρτίας, αλλά μία μόνιμη πνευματική κατάστασης, πού σημαίνει σταθερή κατεύθυνση του άνθρωπου προς τον Θεό. Είναι ή δυναμική μετάβασης του ανθρώπου από το παρά φύσιν εις το κατά φύσιν. Από την περιοχή της αμαρτίας στο χώρο της αρετής" αποστροφή για την αμαρτία, επιστροφή στο Θεό. Καί όπως τονίζει ό αγ. Γρηγόριος ό Παλαμάς "μετάνοια εστί το μισήσαι την άμαρτΐαν καί άγαπήσαι την άρετήν έκκλϊναι από του κάκου καί ποιήσαι το αγαθόν".

Χωρίς την μετάνοια δεν ωφελεί ούτε ή πίστης.

Ή μετάνοια γεννιέται στην καρδιά του άνθρωπου από την πίστη καί τον φόβο του Θεού. Ο αββάς Ισαάκ ό Σύρος παρομοιάζει την μετάνοια με πλοίο. Καί όπως δεν μπορεί κάποιος να πέραση την θάλασσα χωρίς πλοίο, έτσι δεν μπορεί καί κάποιος χωρίς την μετάνοια καί τον φόβο του Θεού να πέραση την ακάθαρτη θάλασσα των αμαρτιών καί των παθών καί να φθάση στην αγάπη του Θεού. Αυτήν την θάλασσα μπορεί να την πέραση ό άνθρωπος μόνο με το πλοίο της μετανοίας το όποιο έχει για κωπηλάτες τον φόβο του Θεού. "Αν οι κωπηλάτες δεν κυβερνούν καλά το πλοίο, ό άνθρωπος καταποντίζεται στην θάλασσα των παθών καί δεν φθάνει ποτέ στο θεϊκό λιμάνι της αγάπης του Θεού.
Ό θείος φόβος εξ άλλου είναι αυτός πού προφυλάσσει τον άνθρωπο από τον χειμώνα των παθών, για να μη χαθεί ό καρπός του αγώνα του, τον όποιον έχει αποκτήσει σε όλη του τη ζωή με κόπο καί μόχθο.
Ή μετάνοια βέβαια έχει καί ορισμένες εκδηλώσεις, απτές αποδείξεις θα λέγαμε, πού στην πατερική ορολογία ονομάζονται "καρποί μετανοίας". Όλα αυτά φυσικά προκαλούν την κάθαρση της ανθρώπινης ψυχής από τα πάθη.
Πρώτος καρπός της μετανοίας είναι ή εξομολόγησης. Σ' αυτήν ολοκληρώνεται ή μετάνοια. Προϋπόθεσης της εξομολογήσεως και της μετανοίας είναι ή επίγνωσης των αμαρτημάτων καί το ταπεινό φρόνημα. "Αν ό άνθρωπος δε γνωρίσει τα πάθη καί τις αμαρτίες του καί δεν ταπεινωθεί, ή εξομολόγηση του είναι ανώφελη. Ή εξομολόγησης είναι έκφρασης ταπεινής καρδιάς. Όταν ή καρδιά σκληρυνθεί τότε ό άνθρωπος δεν ομολογεί ότι είναι αιτία των παθών καί των αμαρτιών του ό ίδιος, αλλά προφασίζεται καί αιτιάται τους ανθρώπους ή τους δαίμονες ή καί ακόμη αυτόν τον ίδιο το Θεό. Ή σωστή εξομολόγησης φέρνει στην καρδιά του ανθρώπου κατάνυξη, ή οποία είναι απόρροια της αισχύνης αλλά και της παρηγοριάς που ακολουθεί την επίγνωση καί την ομολογία των αμαρτιών καί την αποδοχή της ευθύνης γι' αυτά.
Οι ιερείς συγχωρούν τις αμαρτίες των εξομολογούμενων καί οι έμπειροι πνευματικοί θεραπεύουν τα ανθρώπινα πάθη. Γι' αυτό καί πρέπει οι πνευματικοί πατέρες να είναι υγιείς, "κεκαθαρμένοι" από τα πάθη για να μπορέσουν να θεραπεύσουν σωστά, αλλά καί για να αποφευχθεί κάθε ενδεχόμενο να πέσουν οι ίδιοι σε "μιαρά καί βδελυκτά πάθη".
Στο μυστήριο βλέπει ό άνθρωπος την μοναδική, την απόλυτη, την όντως καθαρότητα, τον Θεό, καί ταυτόχρονα συνειδητοποιεί την δική του μολυσμένη καί ακάθαρτη ύπαρξη καί αμέσως σπεύδει να την καθαρίσει με την έξομολόγησί πού μοιάζει με το καθάρισμα του αγρού. Όπως το άροτρο καθαρίζει την γη από τα αγκάθια καί τα τριβόλια, έτσι καί ή εξομολόγησης ανασκάβει καί αποβάλλει από την ανθρώπινη καρδιά όλα τα πάθη πού κρύβονται μέσα της, την ετοιμάζει να υποδεχθεί τον ιερό σκοπό της χάριτος καί την βοηθεί να γίνει κατάλληλη για την καλλιέργεια καί την ευφορία των αρετών.
Με την μετάνοια καί την εξομολόγηση συνδέονται τρεις ακόμη πνευματικές αρετές: Το πένθος, τα δάκρυα καί ή αυτογνωσία. Καί οι τρεις αρετές αυτές βοηθούν σημαντικά στην κάθαρση από τα πάθη. Με το πένθος καί τα δάκρυα φθάνει κανείς στην πεδιάδα "της καθαρότητος της ψυχής". Το πένθος καί τα δάκρυα είναι αυτά πού θανατώνουν εύκολα τα πάθη" ή ψυχή δέχεται την ειρήνη των λογισμών καί ανυψώνεται στην καθαρότητα του νου.
Ιδιαίτερα το πένθος καί ή λύπη καταπολεμούν το πάθος της βλασφημίας, ενώ ή αυτομεμψία τους λογισμούς της υπερηφάνειας. Γι' αυτό καί ό αββάς Ισαάκ ό Σύρος συμβουλεύει: "Όταν έλθει σοι λογισμός της υπερηφάνειας -ότι έφθασες σε κάποια πνευματικά μέτρα - ειπέ' γέρων βλέπε την πορνείαν σου". Γι' αυτό τονίζει, πρέπει να παρακαλάμε τον Θεό να μας δώσει αυτό το χάρισμα. "Αν μας το δώσει "ου μη άρθή άφ' ημών ή καθαρότης έως της εξόδου ημών εκ του βίου τούτου".
Ό αγ. Γρηγόριος ό Παλαμάς ακολουθώντας την γνήσια εκκλησιαστική παράδοση, κρίνει αναγκαία την υπακοή σε πνευματικό πατέρα, στον όποιο καί πρέπει ό χριστιανός "να έξαγγέλλη τα πονηρά πάθη της ψυχής" καί να δέχεται την "πνευματικήν ιατρείαν".
Ή σύνδεσης με πνευματικό πατέρα είναι απαραίτητη για την πνευματική μας τελείωση. Χωρίς την υπακοή στο πνευματικό μας πατέρα δεν είναι δυνατή καί ή υπακοή μας στον Κύριο. Καί χωρίς υπακοή δεν μπορεί να ύπαρξη πνευματική πρόοδος καί διαφύλαξης από τον εγωισμό καί την πλάνη. Μάλιστα στα μοναστήρια υπάρχει το σύνθημα" "Υπακοή = ζωή, παρακοή = θάνατος".
Ό αγώνας για την κάθαρση από τα πάθη χρειάζεται φροντίδα και προσοχή. Πρέπει να γίνεται με σύνεση καί απαραίτητη γνώση καί "ουχί εν παιγνίω, αλλά τεχνικώς". Με επίγνωση των κανόνων, αλλά καί των δυσκολιών. Δεν θεραπεύονται με το ίδιο φάρμακο όλες οι σωματικές ασθένειες. Το ί'διο καί οι πνευματικές. "Πάν άρρώστημα τοις οικείοι φαρμάκοις θεραπεύεται".
Είναι σημαντικό να πολεμά κανείς το πάθος καί να το ξεριζώσει όσο ακόμη είναι μικρό καί τρυφερό. "Αν "πλατυνθη καί περκάση", είναι πολύ δύσκολο να ξεριζωθεί. Όταν είναι μικρά τα πάθη μοιάζουν με σκύλους πού είναι σε κρεοπωλεία καί απομακρύνονται μόνον με την φωνή' όταν όμως μεγαλώσουν γίνονται λιοντάρια ασυγκράτητα καί επικίνδυνα.
Ό αγώνας αυτός ακόμη χρειάζεται επιμονή καί σταθερότητα. Θεωρείται αναγκαία ή καθημερινή προσπάθεια για το ξερρίζωμα των παθών. Ενώ ή αμέλεια καί ή ραθυμία έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση των παθών στην καρδιά του ανθρώπου. Καί ή πιο μικρή πνευματική έργασία που γίνεται σταθερά και καθημερινά, έχει μεγάλη δύναμη καί μπορεί να απαλύνει την σκληρότητα των παθών. Γι' αυτό χρειάζεται πρόγραμμα. Όπως δεν μπορεί να λειτουργήσει κάποια υπηρεσία χωρίς πρόγραμμα, έτσι καί ό πνευματικός αγώνας δεν γίνεται ή δε λειτουργεί σωστά χωρίς πρόγραμμα. Χρειάζεται επιμονή καί σταθερότητα μέχρι θανάτου.
Πρέπει ακόμη ό άνθρωπος να αποφεύγει τις αίτιες των παθών Ή απομάκρυνσης αυτή δεν έχει μόνο προληπτικό, αλλά καί θεραπευτικό χαρακτήρα. Βοήθα τον άνθρωπο στον αγώνα κατά της καθάρσεως των παθών. Όταν ή επιθυμία βρίσκεται δίπλα στον άνθρωπο, τότε δύσκολα νικάται το πάθος. Ό αγώνας του είναι διπλός" εσωτερικός καί εξωτερικός. Για παράδειγμα, για να πολεμηθεί το πάθος της πορνείας ισχυρό όπλο είναι "το άπέχεσθαι εκ της θέας του προσώπου". Έτσι κλείνεται το εξωτερικό μέτωπο καί μένει μόνον το εσωτερικό.
Για να μπόρεση ό άνθρωπος να απομακρυνθεί καί να θεραπευθεί από τα πάθη του, πολύ βοηθητικά είναι ακόμη δύο πράγματα: Ή ησυχία καί ή έρημος. Λέγοντας έρημο οι πατέρες, δεν εννοούν μόνο την σωματική απομάκρυνση από τον κόσμο, όσο κυρίως την εσωτερική απομάκρυνση από τα πράγματα του κόσμου. Είναι απαραίτητο να αγωνίζεται κανείς "οπού δ' αν ή" για να ξερριζώση τα πάθη από την ψυχή του.

Ή τήρησης των εντολών καί οι αρετές.

Ή κάθαρσης των παθών είναι τήρησης των εντολών του Θεού. Σκοπός των εντολών είναι ή καθαρότητα της καρδιάς. Ό,τι σκοπό έχουν τα φάρμακα για το ασθενικό σώμα, τον ίδιο σκοπό έχουν καί οι εντολές του Θεού για την άρρωστη από τα πάθη ψυχή. Ή αμαρτία μπήκε μέσα μας με την παράβαση των εντολών. Γι' αυτό δεν πρέπει κανείς να ελπίζει στην κάθαρση της ψυχής χωρίς την τήρηση των εντολών.
Ή εργασία των εντολών είναι αυτή πού θεραπεύει καί δυναμώνει την ασθενή ψυχή, την ανακαινίζει καί την έξαγιάζει.
Ή σημαντικότερη όμως ωφέλεια πού προκύπτει από την τήρηση των εντολών είναι ότι με αυτήν βοηθείται ό άνθρωπος στην απόκτηση των αρετών. Κάθε πάθος καταβάλλεται καί καταπολεμείται με την αντίστοιχη αρετή.
Ή απόκτησης των αρετών γίνεται σταδιακά, διότι ή μία αρετή εξαρτάται από την άλλη. Υπάρχουν σωματικές αρετές, όπως ή ελεημοσύνη, ή νηστεία, ή αγρυπνία καί ψυχικές αρετές, όπως ή αγάπη προς τον πλησίον, ή ταπεινοφροσύνη, ή αυτομεμψία, καί όσες εκτελούνται από την ψυχή. Ή σωματική αρετή καθαρίζει το σώμα από την ύλη των παθών, ενώ ή ψυχική αρετή φέρνει ταπείνωση στην ψυχή καί την καθαρίζει από τους μάταιους λογισμούς.
Την σημαντικότερη λοιπόν βοήθεια στον αγώνα εναντίον των παθών την προσφέρουν οι αρετές. Καί ή ενθύμηση μόνον ενός αγίου ανθρώπου βοηθάει πολύ στον αγώνα.
Δύο από τις σημαντικότερες αρετές είναι ή πίστης καί ή ταπείνωσης.
Ή πίστης αποτελεί το φως της διανοίας, το όποιο διώχνει το σκοτάδι των παθών. Χωρίς την πίστη ό νους του άνθρωπου είναι διασκορπι σμένος στα πράγματα του κόσμου. Με την πίστη συγκεντρώνεται καί βρίσκει την ειρήνη καί την γαλήνη των λογισμών.
Σημαντική είπαμε ότι είναι ή προσφορά της ταπεινώσεως στον αγώνα κατά των παθών. Αυτός πού απέκτησε την ταπείνωση στην καρδιά του έγινε νεκρός για τον κόσμο. Καί αυτός πού νεκρώθηκε για τον κόσμο νίκησε καί τα πάθη. Όποιος έχει ταπείνωση εξουσιάζει τα πάθη χωρίς κόπο. Γι' αυτό καί τονίζει ό αγ. Ιωάννης της Κλίμακος: "Ουκ ήγρύπνησα, ουκ ένήστευσα, άλλ' έταπεινώθην καί έσωσε με Κύριος". Στην πορεία της αυθεντικής πνευματικής ζωής προηγείται ή ταπείνωσης καί ακολουθούν τα έργα.

Ή Άσκησης

Την κορύφωση του αγώνα για την κάθαρση από τα πάθη αποτελεί ή άσκησης. Ή χριστιανική ζωή είναι μία ζωή ασκήσεως. "Αν θέλεις να γίνει ή καρδιά σου τόπος των μυστηρίων του καινού αιώνος, πρώτα θησαύρισε σωματικά έργα, νηστεία, αγρυπνία, προσευχή, μελέτη των Γραφών καί με αυτά άγωνίζου εναντίον των παθών.
Πρέπει κάποιος να άρχίση από την νηστεία πού είναι φίλος της σωφροσύνης, ενώ ή γαστριμαργία είναι ή αρχή των κακών. Ή νηστεία είναι ή αρχή της όδοΰ του χριστιανισμού. Ακόμη είναι ή μητέρα της προσευχής.
Προσευχή καί νηστεία αποτελούν δύο Ισχυρά όπλα στον αγώνα μας εναντίον των παθών. Ή προσευχή, και μάλιστα ή μονό λογιστή ευχή, το "Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησον με" είναι ό πιο βέβαιος φύλακας του νου, πού διασκορπίζει τα νέφη των παθών από την ψυχή του άνθρωπου.
Αν το πρώτο πάθος είναι ή φιλαυτία, τότε ή πρώτη αρετή είναι ή περιφρόνησης της αναπαύσεως. Ή σωματική ανάπαυσης καί ή αργία καταστρέφουν την ψυχή του ανθρώπου, ενώ ό κόπος καί οι δυσκολίες την καθαρίζουν από τα πάθη. Μαζί με την σωματική άσκηση απαραίτητη είναι καί ή αυτοσυγκέντρωσης για να γνωρίσει κανείς τα κρυμμένα πάθη του. Όταν ό άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με τα όσα προκαλούν την άνεση καί την ανάπαυση, αναγκαστικά βρίσκεται αντιμέτωπος με τις ανάλογες επιθυμίες πού γεννιούνται από αυτά. Πρέπει λοιπόν να απομακρυνθεί από τις αιτίες της αναπαύσεως για να μπόρεση να καθαρισθεί από τα πάθη.


* * *
Με την θεραπεία του νου από τους εμπαθείς λογισμούς καί της καρδίας από τα εσωτερικά πάθη, ολοκληρώνεται το έργο της καθάρσεως. Ό άνθρωπος θεραπεύεται από τα πάθη, ελευθερώνεται από την δουλεία των παθών καί αποκτά την καθαρότητα.
Απαλλαγμένος από τα πάθη του ό άνθρωπος αποκτά την ειρήνη των λογισμών. Καί σημείο ότι ή ψυχή του άνθρωπου άρχισε να αποκτά την καθαρότητα είναι τα πολλά δάκρυα τα όποια ρέουν αβίαστα.
Νικώντας ό άνθρωπος τα πάθη απομακρύνεται από την ψυχοφθόρο φιλαυτία καί δέχεται στην ψυχή του την χάρη καί ειρήνη του Θεού. Αισθάνεται ζωντανή τη νίκη κατά της αμαρτίας και του κόσμου. Άλλ' ακόμη καί τη νίκη κατά του θανάτου. Έτσι φθάνει στο λιμάνι της αγάπης του Θεού.


" Όπως όταν ύπάρχη ομίχλη, δεν μπορεί κάποιος να δη τον ήλιο, έτσι δεν μπορεί να δη καί το κάλλος της ψυχής, όταν αυτό καλύπτεται από την ομίχλη των παθών"


Έκδοση
Συνοδεία Σπυρίδωνος Ιερομόναχου Νέα Σκήτη Αγ. Όρους

_________________
1.Σοφία πάντων κάλλιστον, η δε αμάθεια πάντων κάκιστον\n2.ζητεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Θεωρείται ελεύθερος αυτός που είναι δούλος στα πάθη του ; Ήμαστε Δούλοι !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 28 Σεπ 2015, 22:21 
Συντονιστής
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 29 Ιαν 2013, 01:51
Δημοσ.: 3485
Thanks:
Thanked:
time στο post
Λέει πρώτα ότι τα : Σωματικά πάθη είναι ή δίψα, ή πείνα, ό ύπνος,
Στην συνέχεια λέει ότι : Τα αισθητά πράγματα, τα όποια είναι τα βασικά αίτια της αμαρτίας καί των περισσοτέρων παθών, είναι: Ό οίνος, οι γυναίκες, ό πλούτος καί ή ευεξία του σώματος. Από τα τέσσαρα αυτά αίτία προέρχονται ή γαστριμαργία, ή πορνεία καί όλα τα σαρκικά πάθη, ή φιλαργυρία, ή πλεονεξία, καί τέλος ή φιλοσωματία καί ή φιληδονία.

Τελικά η πείνα είναι το πάθος η η γαστριμαργία (άμετρη επιθυμία πείνα) ;

_________________
1.Σοφία πάντων κάλλιστον, η δε αμάθεια πάντων κάκιστον\n2.ζητεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση κατά  
Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 57 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3, 4, 5 ... 7  Επόμενο

Παραπλήσια θέματα
Η αρετή της Αγάπης!
Δ. Συζήτηση: Διδασκαλιες αγιων και αποστάγματα πατερικης σοφιας
Συγγραφέας: dominique
Απαντησεις: 30
Ελευθερία και Μνήμη
Δ. Συζήτηση: Γενικά περί Ελλάδας
Συγγραφέας: KostasL
Απαντησεις: 0
Ίδρυση Ορθόδοξου Κινήματος "Ελευθερία" με Χειλαδάκη & Νατσιό.
Δ. Συζήτηση: Η Δική μας Αντίσταση
Συγγραφέας: dominique
Απαντησεις: 1
Ελευθερία μουσικής
Δ. Συζήτηση: Βιομηχανία υποταγής συνειδήσεων
Συγγραφέας: drex
Απαντησεις: 12


Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
Powered by phpBB © 2010-2011 phpBB Group.
Violaceous by: Matt
Ευχαριστούμε την ομάδα του phpbbgr.com
All rights reserved. Copyright © 2009-2017 filoumenos.com.

Μετάφραση Jorfan και phpBB2.gr