Ημερομηνία : 25 Σεπ 2017, 09:03


Πρόσφατα Θέματα

Tελευταία άρθρα του blog


Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 56 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7  Επόμενο
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Πότε η Κρίση γίνεται Κατάκριση ή Καταλαλιά; Πότε επιτρέπεται ο Έλεγχος ;
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 04 Οκτ 2015, 23:45 
Συντονιστής
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 29 Ιαν 2013, 01:51
Δημοσ.: 3485
Thanks:
Thanked:
time στο post
Κατάκριση όχι, έλεγχος με διάκριση ναι

Συναντάμε καθημερινά στις διαπροσωπικές μας σχέσεις μία πολύ εύκολη αμαρτία, όπως την αποκαλεί ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, την κατάκριση. Αυτή όμως η εύκολη αμαρτία είναι παράλληλα και θανάσιμη, επιφέρει κόλαση.
Όταν κατακρίνουμε τους αδελφούς μας, είναι σαν να χύνουμε δηλητήριο σ' αυτούς, δείχνουμε ότι δεν τους αγαπάμε. Αυτή η αθλιότητα της γλώσσας συμβαίνει και στους ανθρώπους της Εκκλησίας που πιστεύουν στο Χριστό, τηρούν τις νηστείες, εκκλησιάζονται, μα τη γλώσσα δεν τη νηστεύουν από την κατάκριση, όπως ο Φαρισαίος.


Το να συζητούν οι άνθρωποι π.χ. οι γιατροί για την ιατρική, οι τεχνίτες για την τέχνη τους δεν είναι κακό, αλλά να κατηγορούν συναδέλφους για σφάλματα είναι κατάκριση, και μάλιστα όταν γίνεται πίσω από την πλάτη τους· αυτό δεν είναι χάδι, αλλά αγκάθι που τους πληγώνει. Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος παρομοιάζει την κατάκριση με παχιά βδέλλα που ρουφάει το αίμα της αγάπης. Όπως η βδέλλα κολλάει στο στόμα του ζώου που πίνει νερό και ρουφάει το αίμα του, έτσι και η κατάκριση, κρυμμένη και αφανής, ρουφάει τη Χάρη του Θεού και την αγάπη.
Ο Ιερός Χρυσόστομος λέει ότι είναι προτιμότερο να τρώμε κρέας Σαρακοστή, παρά τις σάρκες των αδελφών μας με την κατάκριση. Βεβαίως δεν εννοεί να αρταινόμαστε, αλλά υπογραμμίζει ότι η κατάκριση είναι βαρύτερο αμάρτημα.
Όταν εμείς κρίνουμε σε μια παρέα, παρασύρουμε και τους συνανθρώπους μας στην κατάκριση. Για παράδειγμα στην εθνική οδό που τα αυτοκίνητα τρέχουν με 180 χλμ., αν κάποιο σταματήσει απότομα από βλάβη, πέφτουν απότομα πάνω του όσα είναι από πίσω, γίνεται καραμπόλα, αλυσίδα ατυχημάτων. Παρόμοια με την κατάκριση όποιος κάνει αρχή παρασύρονται και οι άλλοι. Αρπάζουμε όμως το δικαίωμα που ανήκει μόνο στο Θεό.
Μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε(Ματθ.,ζ,1) Αυτός είναι ο ευκολότερος δρόμος για τη Βασιλεία του Θεού.
ΑΙΤΙΑ: το μίσος, ο φθόνος: π.χ. γιατί ο άλλος να έχει καλύτερα ρούχα; Και για να τον μειώσουμε ψάχνουμε ψεγάδια. Βλέπουμε το σκουπιδάκι στο μάτι του αδελφού μας και όχι το δοκάρι στο δικό μας. Αντί να ασχοληθούμε με το δικό μας καρκίνο, κοιτάμε το συνάχι των άλλων, έχουμε φιλαυτία.
ΠΩΣ ΘΑ ΑΠΑΛΛΑΓΟΥΜΕ;
1ον: Να κατηγορούμε το διάβολο που τον έσπρωξε στην αμαρτία και όχι τον άνθρωπο που την έκανε.
2ον: Όταν βλέπουμε τον αδελφό μας να αμαρτάνει, να προσευχόμαστε. Παραδείγματος χάριν, κάποιος έπεσε σε βαλτώδες έδαφος και βούλιαξε μέχρι τη μέση και ήρθαν κάποιοι να τον βοηθήσουν και τον έχωσαν μέχρι το λαιμό· έτσι γίνεται και με την κατάκριση, σπρώχνουμε τον άλλο ακόμα πιο βαθιά στη λάσπη.
3ον: Όταν ακούμε να κρίνουν να μη συμμετέχουμε, αλλά να λέμε: «εγώ είμαι χειρότερος, σήμερα αυτός αύριο εγώ, αν δεν προσέξω».
4ον: Να μην κρίνουμε, γιατί μπορεί να μην έχουμε ακριβείς πληροφορίες. Ο Χριστός έχει πει: «Αν συγχωρείτε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, θα συγχωρήσει ο Ουράνιος Πατέρας και τα δικά σας αμαρτήματα» (Ματθ.,στ΄,14). Και στους μακαρισμούς αναφέρει ο Κύριος: «Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται». Όποιος είναι ελεήμων δεν κρίνει με ασπλαχνία τον πλησίον. Να κάνουμε ότι κάνει ο καλός ραγολόγος στο αμπέλι που διαλέγει τις καλές ρόγες των σταφυλιών. Έτσι και εμείς να αναφέρουμε τα θετικά που έχει κάποιος και όχι τα ελαττώματά του.
Να συνηθίσουμε να λέμε την προσευχή του Αγίου Εφραίμ του Σύρο: «Ναί, Κύριε Βασιλεῦ, δώρησαί μοι τοῦ ὁρᾶν τὰ ἐμὰ πταίσματα καὶ μὴ κατακρίνειν τὸν ἀδελφόν μου. Ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».
Θα πει όμως κάποιος ότι η κρίση είναι δώρο του Θεού, για να ξεχωρίζεις το σωστό από το άδικο. Η κρίση και ο έλεγχος ακόμα της αδικίας, της διαφθοράς για όσα γίνονται δημόσια είναι απαραίτητη και τη συναντάμε παντού στην Αγία Γραφή. Ακούμε καμιά φορά συνανθρώπους μας να λένε: «Τον βλέπω να εκτρέπεται και δεν θα προσπαθήσω να τον διορθώσω;Διόρθωσέ τον», απαντά ο ιερός Χρυσόστομος, αλλά να το κάνεις όχι ως εχθρός που τον σύρει σε δίκη, αλλά ως γιατρός που παρασκευάζει το κατάλληλο φάρμακο για να θεραπεύσει τον ασθενή. Η Αγία Γραφή δεν λέει «μην παύσεις τον αμαρτάνοντα», αλλά «μην κατακρίνεις τον αμαρτάνοντα, δηλαδή μη γίνεσαι πικρός δικαστής του. Δεν απαγορεύει τη φιλάγαθη και διορθωτική κρίση, ούτε τον έλεγχο που γίνεται για την ωφέλεια του αδελφού. Απαγορεύει την κατάκριση που γίνεται με ασπλαχνία και ασυμπάθεια, για να εξουδενώσουμε τον αδελφό μας.
Δεν κατηγορούμε τον Πρόδρομο γιατί ήλεγχε τη σκανδαλώδη ζωή του Ηρώδη. Μπορεί να σταθεί μια οικογένεια αν ο πατέρας δεν ελέγχει τα παιδιά του; Ένα σχολείο, αν ο δάσκαλος δεν ελέγχει με βαθμούς και αποβολές τους μαθητές; Ο στρατός μπορεί να σταθεί αν οι αξιωματικοί δεν ελέγχουν τους στρατιώτες;
Ο Σωκράτης ήταν ο έλεγχος της αθηναϊκής κοινωνίας. Όταν έμαθε ότι κάποιος θα αναλάμβανε την κυβέρνηση του είπε πως άκουσε φωνές περνώντας από το σπίτι του και εκείνος του απάντησε: «η γυναίκα μου είναι απείθαρχη». Τότε του λέει ο Σωκράτης: «πώς λες ότι θα κυβερνήσεις ολόκληρη Αθήνα, αφού δεν μπορείς να βάλεις τάξη στο σπίτι σου;».
Ο Χριστός κατηγορούσε τους Φαρισαίους: «οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαίοι ὑποκριταί» και τους αποκαλούσε «μωρούς καὶ τυφλούς», ενώ από την άλλη λέει ότι όποιος αποκαλέσει περιφρονητικά τον αδελφό του «ῥακά», «ανόητε» είναι αξιοκατάκριτος. Στην 1η περίπτωση ο Χριστός κατηγορεί την υποκρισία, το κάνει από αγάπη, από ιερή αγανάκτηση, για να φέρει ψυχικό σεισμό μετανοίας, ενώ στη 2η περίπτωση εννοεί ότι δεν πρέπει να οργιζόμαστε εναντίον του αδελφού μας, αλλά να έχουμε αγάπη και να συμφιλιωνόμαστε μαζί του.
Και οι προφήτες ήλεγχαν τους βασιλιάδες, τους ιερείς, τους δικαστές. Ο Δαυίδ, διέπραξε το φοβερό αμάρτημα της μοιχείας. Τον επισκέφτηκε ο προφήτης Νάθαν, απεσταλμένος από το Θεό και του είπε μία παραβολή: «Εδώ στην περιοχή μας ήταν ένας πλούσιος που είχε πολλά πρόβατα και ένας άλλος φτωχός είχε μία μικρή προβατίνα. Ο πλούσιος σκοτώνει τον φτωχό και του παίρνει το πρόβατο». Εξοργίζεται ο Δαυίδ και ρωτάει ποιος είναι αυτός και που είναι. Ο Νάθαν του λέει: «Βασιλιά μου αυτός δεν είναι μακριά, εδώ είναι, εσύ είσαι».
Η στιγμή είναι συγκλονιστική. Ο Δαυίδ συναισθάνεται βαθύτατα το μέγεθος της αμαρτίας του, την μεγάλη πτώση του, μετανοεί όμως και ο Θεός τον συγχωρεί. Στην Παλαιά Διαθήκη πάλι ο Δανιήλ ελέγχει τους δικαστές που συκοφάντησαν την όμορφη Σωσάννα. Οι δικαστές αυτοί ορέγονταν την Σωσάννα που ήταν παντρεμένη με τον Ιωακίμ και επειδή αυτή δεν ενέδωσε στις ορέξεις τους, την κατηγόρησαν ότι απάτησε τον άνδρα της μ' ένα νεαρό στον κήπο του σπιτιού της και την καταδίκασαν σε θάνατο.
Ο Δανιήλ από θείο φωτισμό πληροφορήθηκε ότι αυτό ήταν ψέμα και αρνήθηκε να συμμετάσχει στην καταδίκη. Ζήτησε να εξετάσει έναν- έναν χωριστά τους δικαστές. Ρώτησε λοιπόν τον 1ον : «Κάτω από ποιο δέντρο είδες τη Σωσάννα να διαπράττει την αμαρτία;». «Κάτω από ένα σχίνο» απάντησε εκείνος. «Να που είπες ψέματα, γιατί ο άγγελος του Θεού έχει λάβει κιόλας εντολή από το Θεό να σε σχίσει στα δύο», του είπε ο Δανιήλ. Μετά απευθύνθηκε στον άλλο δικαστή χωριστά :
«Εσύ κάτω από ποιο δέντρο την έπιασες;». «Κάτω από ένα πουρνάρι», απάντησε εκείνος. «Νάτο, ψέμα είπες κι εσύ, ο άγγελος του Θεού σε περιμένει με το ξίφος του για να σε κόψει στα δύο», του είπε ο Δανιήλ. Και οι 2 δικαστές καταδικάστηκαν σε θάνατο από τη σύναξη σύμφωνα με το νόμο του Μωυσή.
Ελέγχει και ο Πέτρος το Σίμωνα που ήθελε να γίνει ιερέας με πληρωμή. Ο Σίμων ήταν μάγος πριν, αλλά όταν άκουσε το κήρυγμα του αποστόλου Φιλίππου βαπτίστηκε και έγινε χριστιανός. Βλέποντας ο Σίμων ότι οι απόστολοι με την επίθεση των χεριών τους στους βαπτισμένους χριστιανούς, έδιδαν το Άγιο Πνεύμα, πρόσφερε χρήματα στους αποστόλους και ζήτησε να του δώσουν την εξουσία να το κάνει και αυτός. Τότε ο Πέτρος του είπε: «Το χρήμα σου να χαθεί μαζί μ'εσένα, διότι νόμισες ότι είναι δυνατό να αποκτήσεις με χρήματα τη δωρεά του Θεού». Ο έλεγχος όμως αυτός του Πέτρου είχε ως αποτέλεσμα να μετανοήσει ο Σίμων.(Πράξεις των Αποστόλων, 8,14-25)
Ήλεγξε και ο Απόστολος Παύλος το μάγο Βαριησού, όταν πήγε να κηρύξει το λόγο του Θεού στην Κύπρο. Ο μάγος αυτός ήταν μαζί με το Σέργιο Παύλο τον ανθύπατο, άνθρωπο συνετό που κάλεσε το Παύλο να του μιλήσει για το Χριστό. Ο Βαριησούς όμως ήθελε να αποτρέψει τον ανθύπατο από την αληθινή πίστη του Χριστού, γι' αυτό ο Παύλος του είπε: «Συ που είσαι γεμάτος από κάθε δόλο και ραδιουργία...να τώρα το χέρι του Κυρίου θα σε χτυπήσει, θα είσαι τυφλός και δεν θα βλέπεις τον ήλιο για ένα διάστημα». Και αμέσως τυφλώθηκε. Τότε ο ανθύπατος πίστεψε στη διδασκαλία του Χριστού (Πρ.Αποστ.,13,4-12).
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, επειδή ήλεγχε την κάθε αδικία, ήλεγξε και την βασίλισσα Ευδοξία για τις παρανομίες και τις αδικίες που έκανε, κυρίως επειδή με τυραννικό τρόπο αφαίρεσε τον αγρό μιας χήρας, ονομαζόμενης Καλλιτρόπης.
Σε όλες αυτές λοιπόν τις περιπτώσεις ο έλεγχος γίνεται για τη διόρθωση του άλλου και την αποκατάσταση του δικαίου και όχι από ζήλεια ή μίσος. Ο έλεγχος είναι χρέος αγάπης. Μερικοί από δειλία, φιλαρέσκεια, νοσηρότητα, δεν παίρνουν θέση όταν ακούνε ότι γίνεται κάτι κακό και μ'αυτό τον τρόπο δεν συμβάλλουν στη διόρθωση της κατάστασης, αλλά αφήνουν το κακό να διαιωνίζεται.
Ερώτηση:Γιατί ο Μέγας Κωνσταντίνος είπε ότι αν έβλεπε κάποιον ιερέα να αμαρτάνει θα τον κάλυπτε; Το είπε σε περίπτωση που δεν είχε γίνει δημόσιο σκάνδαλο। Τότε πρέπει κατ' ιδίαν να συμβουλέψουμε με αγάπη, για να διορθωθεί ο αμαρτάνων. Να προσευχόμαστε να φωτίζει ο Θεός τους σκανδαλοποιούς και να τους συνετίζει.

https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q= ... 7490,d.d2s

_________________
1.Σοφία πάντων κάλλιστον, η δε αμάθεια πάντων κάκιστον\n2.ζητεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  

pros

 Θέμα δημοσίευσης: Re: Το πάθος της Κατάκρισης. Πότε επιτρέπεται ο Έλεγχος ;
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 18 Οκτ 2015, 08:13 
Φιλουμενάτος
Φιλουμενάτος
Κατάσταση:
Εγγραφη: 19 Ιαν 2014, 18:58
Δημοσ.: 3416
Thanks:
Thanked:
time στο post
Γέρων Παΐσιος: Θέλει παλληκαριά, για να κοπή η κατάκριση.

Εικόνα

Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου

-Γέροντα, τι θα με βοηθήση να μην κατακρίνω;
- Όλα είναι πάντοτε έτσι όπως τα σκέφτεσαι εσύ;
- Όχι, Γέροντα.
- Ε, τότε να λες: «Δεν σκέφτομαι πάντοτε σωστά πολλές φορές κάνω λάθος. Να, στην τάδε περίπτωση σκέφθηκα έτσι και βγήκε ότι είχα άδικο. Στην τάδε περίπτωση έκρινα και έπεσα έξω, οπότε τον αδίκησα τον άλλον. Επομένως δεν πρέπει να ακούω τον λογισμό μου». Ο καθένας μας λίγο- πολύ έχει περιπτώσεις που έπεσε έξω στην κρίση του.

Αν φέρη στον νου του τις περιπτώσεις που έκρινε και έπεσε έξω, τότε θα αποφεύγη την κατάκριση. Αλλά και μια φορά να μην έπεσε έξω και να είχε δίκαιο, πού ξέρει τα ελατήρια του άλλου; Ξέρει πώς έγινε κάτι; Να μη βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα.

Κι εγώ, όταν ήμουν νέος, είχα την κατάκριση ψωμοτύρι. Επειδή ζούσα λίγο προσεκτικά και είχα μια ψευτοευλάβεια, ό,τι μου φαινόταν στραβό, το έκρινα. Γιατί, όταν στον κόσμο ζη κανείς λίγο πνευματικά, μπορεί να βλέπη πολλά κουσούρια στους άλλους και να μη βλέπη αρετές. Εκείνους που καλλιεργούν την αρετή μπορεί να μη τους βλέπει, γιατί ζουν στην αφάνεια, αλλά να βλέπη τους άλλους που κάνουν αταξίες και να τους κατακρίνη. «Αυτός, λέει, κάνει έτσι, εκείνος περπατεί έτσι, ο άλλος κοιτάζει έτσι …;». Ξέρετε τι είχα πάθει μια φορά; Είχαμε πάει με ένα γνωστό μου να λειτουργηθούμε σε ένα μοναστήρι στο Μονοδένδρι, εννιά ώρες περίπου μακριά από την Κόνιτσα. Όταν μπήκαμε στον ναό, ο γνωστός μου στάθηκε στο αναλόγιο, για να ψάλη, και εγώ πήγα στο στασίδι πίσω από τον ψάλτη παρακολουθούσα κι έψελνα σιγανά. Κάποια στιγμή ήρθε μια γυναίκα με μαύρα, σχετικά νέα, στάθηκε δίπλα μου και συνέχεια με κοιτούσε.

Με κοιτούσε, έκανε τον σταυρό της με κοιτούσε, έκανε τον σταυρό της …; Είχα αγανακτήσει. Βρέ, παιδάκι μου, έλεγα μέσα μου, τι σόι άνθρωπος είναι αυτή; Μέσα στον κόσμο, μέσα στην εκκλησία, τί με κοιτάζει έτσι;». Εγώ τις αδελφές μου, όταν περνούσαν στον δρόμο δίπλα μου, δεν τις έβλεπα. Πήγαιναν μετά και έκαναν παράπονα στην μάνα μας: «Με είδε ο Αρσένιος, έλεγαν, και δε μου μίλησε!» . «Καλά, μου έλεγε μετά η μητέρα μου, βλέπεις τις αδελφές σου στον δρόμο και δεν τις μιλάς;». «Εγώ θα κοιτάζω αν αυτή που περνάει δίπλα μου είναι η αδελφή μου; της έλεγα.

Ένα σωρό σόι έχουμε. Αυτό θα κάνω;». Θέλω να πω, είχα κάτι τέτοιες ακρότητες. Να περνά τώρα δίπλα σου η ίδια σου η αδελφή και να μην της μιλάς! Τέλος πάντων …! Μόλις λοιπόν τελείωσε η Θεία λειτουργία, πήγε αυτή η μαυροφόρα και παρακάλεσε τον ιερέα να μου πη να πάω στο σπίτι της, γιατί έμοιαζα πολύ με το παιδί της που είχε σκοτωθή στον πόλεμο!

Όταν πήγα στο σπίτι της, είδα την φωτογραφία του παιδιού της πραγματικά, μοιάζαμε σαν αδέλφια! Αυτή η καημένη με κοιτούσε μέσα στην εκκλησία και έκανε τον σταυρό της σαν να έβλεπε το παιδί της. Κι εγώ έλεγα: «Την αθεόφοβη, μέσα στην εκκλησία πώς κοιτάζει!». Ω, μετά ξέρετε πώς με είχε λειώσει αυτό το περιστατικό; «Για δες, είπα, εσύ να κάνης τέτοιους λογισμούς, ότι ποιος ξέρει τι γυναίκα είναι και μεσ’ στην εκκλησία να μην ντρέπεται καθόλου …; και αυτή η φουκαριάρα να έχη χάσει το παιδί της και να έχη τον καημό της!».

Μια άλλη φορά κατέκρινα τον αδελφό μου που ήταν φαντάρος. Μου έστειλε μήνυμα ο σιτιστής: «Έδωσα στον αδελφό σου δύο μπετόνια με λάδι τι έγιναν τα μπετόνια;». «Μα, αυτός εκεί πέρα, είπα, έφερνε στο σπίτι τους στρατιώτες και τους φιλοξενούσαμε, τώρα πώς τόκανε αυτό, να πάρη λάδι από τον στρατό;». Οπότε πιάνω και γράφω στον αδελφό μου αγανακτισμένος ένα γράμμα …; Κι εκείνος μου απαντάει: «Τα μπετόνια να τα ζητήσης από την νεωκόρο της κάτω εκκλησίας»!

Αυτός το λάδι το είχε στείλει στην εκκλησία της κάτω Κόνιτσας, γιατί ήταν φτωχή. «Χρόνια πολλά, είπα τότε στον εαυτό μου. Την άλλη φορά κατέκρινες εκείνη την φουκαριάρα τώρα τον αδελφό σου. Άλλη φορά τίποτε-τίποτε!». Θέλω να πω, όταν είδα ότι έπεφτα έξω στις κρίσεις μου, εξέταζα τον εαυτό μου: «Στην τάδε περίπτωση είχα πει για τον άλλον ότι ενήργησε έτσι, αλλά τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Άλλη φορά άλλο συμπέρασμα είχα βγάλει κι αλλιώς ήταν».

Έτσι έβαλα τον εαυτό μου στη θέση του. «Άλλη φορά, είπα, δεν θα κρίνης καθόλου. Τελεία- παύλα! Είσαι στραβός και όλα στραβά και ανάποδα τα βλέπεις. Κοίταξε να γίνης σωστός άνθρωπος». Και μετά, όταν μου φαινόταν κάτι στραβό, έλεγα: «Κάτι καλό θα είναι, αλλά εγώ δεν το καταλαβαίνω όσες φορές έβαλα αριστερό λογισμό, έπεσα έξω». Όταν πλέον σιχάθηκα τον εαυτό μου, με την καλή έννοια, όλους τους δικαιολογούσα για τους άλλους έβρισκα πάντα ελαφρυντικά και μόνον τον εαυτό μου κατέκρινα. Αλλά, εάν ο άνθρωπος δεν παρακολουθή τον εαυτό του, όλα τα περνάει απαρατήρητα και μετά στην Κρίση θα είναι αναπολόγητος.
Θέλει παλληκαριά, για να κοπή η κατάκριση.
Από το βιβλίο: «ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ» ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Ε΄

http://www.impantokratoros.gr/geron-pai ... sh.el.aspx

_________________
Όλα θα πάν καλά στο τέλος, κι άν όχι βρίσκουμε ένα άλλο τέλος... Εικόνα


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Το πάθος της Κατάκρισης. Πότε επιτρέπεται ο Έλεγχος ;
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 22 Οκτ 2015, 19:49 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
Ὁ άγιος Ιωάννης της Κλίμακος παρομοιάζει την καταλαλιά μέ «παχειά βδέλλα, πού απορροφά το αίμα της αγάπης» καθώς γεννάται από το μίσος και από την μνησικακία.

Μας διδάσκει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος:

«Άκουσα μερικούς να καταλαλούν και τους επέπληξα. Και για να δικαιολογηθούν οι εργάτες αυτοί του κακού μού απήντησαν ότι το έκαναν από αγάπη και ενδιαφέρον προς αυτόν που κατέκριναν. Εγώ τότε τους είπα να την αφήσουν αυτού του είδους την αγάπη, για να μη διαψευσθή εκείνος που είπε: “Τον καταλαλούντα λάθρα τον πλησίον αυτού, τούτον εξεδίωκον” (Ψαλμ. ρ΄ 5). Εάν ισχυρίζεσαι ότι αγαπάς τον άλλον, ας προσεύχεσαι μυστικά γι΄ αυτόν και άς μη τον κακολογής. Διότι αυτός ο τρόπος της αγάπης είναι ευπρόσδεκτος από τον Κύριον»


Οι ασκητές της ερήμου όχι μόνο θεωρούσαν μεγάλη αμαρτία την κατάκριση αλλά και σκέπαζαν τα αμαρτήματα του πλησίον για να μας υποδείξουν την αγάπη και τη συγχωρητικότητα και το ότι πρέπει να ασκήσουμε τον εαυτό μας στο να μην κακολογούμε και να μη λέμε ψέματα εναντίον του αδελφού μας.

Αναφέρει το Γεροντικό ότι κάποιος από τους Πατέρες είδε έναν αδελφό να αμαρτάνει. Έκλαψε τότε πικρά και είπε: «Αυτός σήμερα, εγώ αύριο!», θέλοντας να δείξει πόσο ευμετάβολη είναι η ανθρώπινη φύση και πόσο όλοι είμαστε επιρρεπείς προς την αμαρτία.

Ένδειξη ταπεινώσεως είναι να δούμε τα δικά μας πάθη και ελαττώματα. «Δώρησαί μοι Κύριε τοῦ ὁρᾶν τά ἐμά πταίσματα καί μή κατακρίνειν τόν ἀδελφόν μου», προσεύχεται ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος. Η συναίσθηση της αμαρτωλότητας μ' ένα τρόπο απόλυτο είναι ίσως το συγκλονιστικότερο χαρακτηριστικό της ζωής τού αυθεντικού αγίου ανθρώπου και οπωσδήποτε όταν καθρεπτιζόμαστε στο συγκλονισμό που προκαλεί η συναίσθηση μιάς μοναδικής και απόλυτης αμαρτωλότητας, δεχόμαστε ισχυρό νυγμό στο βάθος της αυτογνωσίας μαςxxviii. Για αυτό το λόγο, αυτό το οποίο τονίζει η πνευματική μας παράδοση είναι να εργαζόμαστε για την καλυτέρευση του εαυτού μας και να μην περιεργαζόμαστε τα σφάλματα των άλλων.

Μας διδάσκει ο άγιος Παΐσιος ότι θα πρέπει να αμφιβάλλουμε για την κρίση μας διότι αυτή δεν είναι πάντα ασφαλής. Αναφέρει τα εξής:

«Δεν σκέφτομαι πάντοτε σωστά, πολλές φορές κάνω λάθος. Να, στην τάδε περίπτωση σκέφθηκα έτσι και βγήκε ότι είχα άδικο. Στην τάδε περίπτωση έκρινα και έπεσα έξω, οπότε τον αδίκησα τον άλλον. Επομένως δεν πρέπει να ακούω τον λογισμό μου. Ο καθένας μας λίγο-πολύ έχει περιπτώσεις που έπεσε έξω στην κρίση του. Αν φέρει στον νου του τις περιπτώσεις που έκρινε και έπεσε έξω, τότε θα αποφεύγει την κατάκριση. Αλλά και μια φορά να μην έπεσε έξω και να είχε δίκαιο, πού ξέρει τα ελατήρια του άλλου; Ξέρει πώς έγινε κάτι; Να μη βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα»xxix.

Τα αισθητήριά μας λοιπόν συχνά κάνουν λάθος. Δεν γνωρίζουμε την πρόθεση του άλλου γι' αυτό ερμηνεύουμε λανθασμένα τη συμπεριφορά του. Άλλωστε δεν έχουμε τη δυνατότητα να κρίνουμε τον άλλο, γιατί δεν μπορούμε να μπούμε στην ψυχή του. Η κρίση είναι έργο μόνο του Θεούxxx. «Μη κατακρίνης και όταν ακόμη βλέπης κάτι με τους ίδιους τους οφθαλμούς σου, διότι και αυτοί πολλές φορές εξαπατώνται», μας διδάσκει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Το πάθος της Κατάκρισης. Πότε επιτρέπεται ο Έλεγχος ;
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 22 Οκτ 2015, 20:17 
Φιλουμενάτος
Φιλουμενάτος
Κατάσταση:
Εγγραφη: 27 Δεκ 2014, 22:20
Δημοσ.: 785
Thanks:
Thanked:
time στο post
Μερικοι αδελφοι μπερδευουν τον ελεγχο προς τα εργα του σκοτους με τη κατακριση. Μπερδευουν την απροσωπη αρνητικη κριση προς συγκεκριμενα γεγονοτα με τη καταλαλια. Μπερδευουν τη κριση που εχει σκοπο να προστατευσει αλλους αδελφους απο πλανεμενους και νοσηρους χριστιανους. Πιστευουν οτι αυτοι εχουν μεγαλη αγαπη για τους αλλους ενω οι κρινοντες οτι μιλουν απο το παθος της κατακρισης και υπερυφανειας.Συνηθως τετοιοι χριστιανοι ειναι λατρεις της αγαπολογιας η προστατες της ανομιας.Συνεπως ειναι μερος του προβληματος . Ειναι μερος της νοσηροτητας.Πως θα τους αναγνωρισουμε αυτους αλλα και τους πραττοντες τα εργα του σκοτους, μας το λεγει ο Κυριος

Παράθεση:
Ματθ. 7,16 ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς. μήτι συλλέγουσιν ἀπὸ ἀκανθῶν σταφυλὴν ἢ ἀπὸ τριβόλων σῦκα;
Ματθ. 7,16 Από τους καρπούς των, δηλαδή από τα έργα των, θα τους γνωρίσετε καλά. Μηπως τρυγούν ποτέ από τα αγκάθια σταφύλια η από τα τριβόλια σύκα;
Ματθ. 7,17 οὕτω πᾶν δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖ, τὸ δὲ σαπρὸν δένδρον καρποὺς πονηροὺς ποιεῖ.
Ματθ. 7,17 Ετσι και κάθε δένδρον αγαθόν και ήμερον κάμνει καλούς καρπούς, ενώ το σάπιο και βλαμμένο δένδρο κάνει καρπούς επιβλαβείς.
Ματθ. 7,18 οὐ δύναται δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς πονηροὺς ποιεῖν, οὐδὲ δένδρον σαπρὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖν.
Ματθ. 7,18 Δεν είναι δε δυνατόν ποτέ δένδρον ήμερον να βγάλη επιβλαβείς καρπούς ούτε σάπιο δένδρο να βγάλη καλούς. (Ο αγαθός δηλαδή άνθρωπος εναρέτους πάντοτε πράξεις θα παρουσιάζη, ο δε πονηρός και υποκριτής, εφ' όσον μένει εις την πονηρίαν του, θα κάμνη έργα κακά).
Ματθ. 7,19 πᾶν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται.
Ματθ. 7,19 Καθε όμως δένδρον, που δεν κάμνει καλόν καρπόν, κόπτεται και ρίπτεται εις την φωτιάν.
Ματθ. 7,20 ἄραγε ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς.

Ματθ. 7,20 Λοιπόν, δεν είναι δύσκολον να διακρίνετε τους ψευδοπροφήτας και υποκριτάς, διότι θα τους γνωρίσετε πολύ καλά από τα έργα των.
Ματθ. 7,21 Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι Κύριε Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ᾿ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
Ματθ. 7,21 Πρέπει δε να ξέρετε, ότι εις την βασιλείαν των ουρανών δεν θα εισέλθη καθένας, που απλώς με επικαλείται και με προσφωνεί, Κυριε, Κυριε, αλλά εκείνος που εφαρμόζει το θέλημα του ουρανίου Πατρός μου.


Πανω απο ολα ειναι ο θεοπνευστος λογος του αποστολου Παυλου

Παράθεση:
Εφ. 5,11 καὶ μὴ συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους, μᾶλλον δὲ καὶ ἐλέγχετε·
Εφ. 5,11 και να μη συμμετέχετε εις τα έργα του σκότους, που είναι άκαρπα και επιβλαβή. Ούτε καν και να τα ανέχεσθε, αλλά μάλλον να τα ελέγχετε και να τα παρουσιάζετε εις τα μάτια όλων επιβλαβή και ολέθρια.

Εφ. 5,12 τὰ γὰρ κρυφῆ γινόμενα ὑπ᾿ αὐτῶν αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν·
Εφ. 5,12 Διότι όσα από τους ασεβείς και αμαρτωλούς γίνονται κρυφά και στο σκότος είναι αισχρόν και να τα αναφέρη κανένας. (Δι' αυτό ακριβώς και δεν είναι νοητόν, όχι μόνον να συμμετέχετε, αλλ' ούτε και να συζητήτε μεταξύ σας δι' αυτά. Μονον δε να τα ελέγχετε εις διόρθωσιν των αμαρτωλών και περιφρούρησιν των άλλων).

Εφ. 5,13 τὰ δὲ πάντα ἐλεγχόμενα ὑπὸ τοῦ φωτὸς φανεροῦται· πᾶν γὰρ τὸ φανερούμενον φῶς ἐστι.
Εφ. 5,13 Ολα δε αυτά τα πονηρά έργα κάτω από το φως του ελέγχου, γίνονται φανερά πόσον ολέθρια είναι (ώστε οι μεν καλοπροαίρετοι αμαρτωλοί να μετανοήσουν, οι δε άλλοι να προφυλαχθούν). Διότι κάθε τι που φανερώνεται, είτε καλόν είτε κακόν, είναι σαν το φως, ώστε ο καθένας να κανονίση απέναντι αυτού την στάσιν του.


Παράθεση:
Α Τιμ. 5,20 τοὺς ἁμαρτάνοντας ἐνώπιον πάντων ἔλεγχε, ἵνα καὶ οἱ λοιποὶ φόβον ἔχωσι.
Α Τιμ. 5,20 Αυτούς που συνεχώς αμαρτάνουν, χωρίς να έχουν προθυμίαν διορθώσεως, να τους ελέγχης ενώπιον όλων, δια να έχουν και οι άλλοι φόβον.


Παράθεση:
Α Κορ. 5,9 Ἔγραψα ὑμῖν ἐν τῇ ἐπιστολῇ μὴ συναναμίγνυσθαι πόρνοις,
Α Κορ. 5,9 Σας έχω γράψει προηγουμένως, ότι δεν πρέπει να έχετε επικοινωνίαν και σχέσεις με πόρνους.
Α Κορ. 5,10 καὶ οὐ πάντως τοῖς πόρνοις τοῦ κόσμου τούτου ἢ τοῖς πλεονέκταις ἢ ἅρπαξιν ἢ εἰδωλαλάτραις· ἐπεὶ ὀφείλετε ἄρα ἐκ τοῦ κόσμου ἐξελθεῖν·
Α Κορ. 5,10 Και δεν εννοώ βέβαια γενικώς τους πόρνους του αμαρτωλού τούτου κόσμου, τους πλεονέκτας η τους άρπαγας η τους ειδωλολάτρας· διότι τότε θα είσθε κατά λογικήν συνέπειαν υποχρεωμένοι να φύγετε και να βγήτε έξω από την κοινωνίαν των ανθρώπων, μεταξύ των οποίων ζήτε.
Α Κορ. 5,11 νῦν δὲ ἔγραψα ὑμῖν μὴ συναμίγνυσθαι ἐάν τις ἀδελφὸς ὀνομαζόμενος ᾖ πόρνος ἢ πλεονέκτης ἢ εἰδωλολάτρης ἢ λοίδορος ἢ μέθυσος ἢ ἅρπαξ, τῷ τοιούτῳ μηδὲ συνεσθίειν.
Α Κορ. 5,11 Τωρα δε σας έγραψα να μη συναναστρέφεσθε και να μη έχετε επικοινωνίαν μαζή του, εάν κάποιος που, αν και έχη το όνομα του αδελφού, είνα εν τούτοις πόρνος η πλεονέκτης η ειδωλολάτρης η υβριστής η μέθυσος η άρπαξ. Με τέτοιον αδελφόν δεν πρέπει ούτε να συντρώγετε.
Α Κορ. 5,12 τί γάρ μοι καὶ τοὺς ἔξω κρίνειν; οὐχὶ τοὺς ἔσω ὑμεῖς κρίνετε;
Α Κορ. 5,12 Δεν σας έγραψα, λοιπόν, δια τους μη Χριστιανούς, διότι τι δουλειά έχω εγώ να κρίνω τους απίστους, οι οποίοι είναι έξω από την χριστιανικήν Εκκλησίαν; Εγώ περιορίζομαι να κρίνω τους Χριστιανούς. Και σεις δεν κρίνετε αυτούς που είναι μέσα εις την Εκκλησίαν του Χριστού;
Α Κορ. 5,13 τοὺς δὲ ἔξω ὁ Θεὸς κρίνει. καὶ ἐξαρεῖτε τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
Α Κορ. 5,13 Τους δε απίστους ο Θεός τους κρίνει. Και σεις, λοιπόν, έχετε καθήκον να καταδικάσετε εις την συνείδησίν σας τον πονηρόν και φαύλον αυτόν αδελφόν σας και “να τον απομακρύνετε έξω από την κοινωνίαν σας, από το περιβάλλον σας”.


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Το πάθος της Κατάκρισης. Πότε επιτρέπεται ο Έλεγχος ;
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 22 Οκτ 2015, 20:42 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
Φίλε δεν ξέρω σε ποιους αναφέρεσαι,αλλά αν πάρουμε όλες τις κατηγορίες των αδελφών ,σίγουρα θα γράφουμε για χρόνια.

Σύμφωνα με τον άγιο Ιωάννη της Κλίμακος,υπάρχουν αυτοί που καταλαλούν ή κατακρίνουν χωρίς να το καταλαβαίνουν νομίζοντας οτι το κάνουν απο αγάπη.
Υπάρχουν επίσης αυτοί που κατακρίνουν,βασιζόμενοι στην κρίση τους ή σε αυτά που είδαν με τους οφθαλμούς του και εξαπατώνται.
Υπάρχουν και αυτοί που αντιλαμβάνονται τον έλεγχο ως κατάκριση.

Αλλά υπάρχουν και αυτοί που ελέγχουν αδιακρίτως.

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Ἐκεῖνοι ποὺ ἐλέγχουν μὲ ἀδιακρισία, ἔχουν πνευματικὴ σκότωση καὶ κακία»

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἐπιστολές»,

(Ἁγίου) Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου,

ἔκδοση Ἱ. Ἡσυχαστηρίου «Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου» Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης

Ὅταν κανεὶς προσπαθῆ νὰ τοποθετήση τὰ Ἐκκλησιαστικὰ θέματα μὲ Ὀρθόδοξο τρόπο, καὶ ὁ σκοπὸς του εἶναι τὸ νὰ τοποθετήση καλύτερα τὸν ἑαυτό του, πῶς θὰ εὐλογηθῆ ἀπὸ τὸν Θεό;

Οὔτε πάλι θὰ πρέπη νὰ συγκινῆται κανεὶς καὶ ἀπὸ ἐκείνους ποὺ τοποθετοῦν τὰ Ἐκκλησιαστικὰ θέματα πολὺ καλά, Ὀρθόδοξα, ἐὰν οἱ ἴδιοι δὲν εἶναι καλὰ τοποθετημένοι στὴν Ἐκκλησία, καὶ τὴν ταράσουν μὲ ἀκρότητες ἢ ἐλαφρότητες.

Τὰ δύο ἄκρα πάντα ταλαιπωροῦν τὴν Μητέρα Ἐκκλησία, καὶ οἱ ἴδιοι ποὺ τὰ κρατοῦν ταλαιπωροῦνται, διότι τὰ δύο ἄκρα συνήθως καρφώνουν… Εἶναι δηλαδὴ σὰν νὰ κρατάη τὸ ἕνα ἄκρο δαιμονισμένος, ὅταν ἔχη ἀναίδεια πνευματικὴ (περιφρόνηση γιὰ ὅλα), τὸ δὲ ἄλλο ἄκρο σὰν νὰ τὸ κρατάη τρελός, ὅταν ἔχη μωρὸ ζῆλο μὲ στενοκεφαλιά, καὶ τότε -Θεὸς φυλάξοι!- μπορεῖ νὰ χτυπιένται συνέχεια τὰ δύο ἄκρα, καὶ «ἄκρη νὰ μὴν βρίσκη» κανείς.

Ἐκεῖνοι ποὺ θὰ μπορέσουν νὰ λυγίσουν τὰ δύο αὐτὰ ἄκρα, νὰ ἑνωθοῦν, θὰ στεφανωθοῦν ἀπὸ τὸν Χριστὸ μὲ δύο ἁμαράντινα στεφάνια.

Δὲν πρέπει νὰ δημιουργοῦμε θέματα στὴν Ἐκκλησία οὔτε νὰ μεγαλοποιοῦμε τὶς μικρὲς ἀνθρώπινες ἀταξίες ποὺ γίνονται, γιὰ νὰ μὴ δημιουργοῦμε μεγαλύτερο κακό, καὶ χαίρεται ὁ πονηρός.

Ὅποιος γιὰ μικρὴ ἀταξία ταράσσεται πολὺ καὶ ὁρμάει ἀπότομα, νὰ τὴν...

διορθώση δῆθεν, (μὲ ὁρμὴ καὶ ὀργή), μοιάζει μὲ ἐλαφρόμυαλο Νεωκόρο ποὺ βλέπει νὰ στάζη ἕνα κερὶ καὶ ὁρμάει ἀπότομα, μὲ φόρα, γιὰ νὰ τὸ διορθώση δῆθεν, ἀλλὰ παίρνει σβάρνα ἀνθρώπους καὶ μανουάλια καὶ δημιουργεῖ τὴν μεγαλύτερη ἀταξία τὴν ὥρα τῆς Λατρείας.



Δυστυχῶς, στὴν ἐποχὴ μας ἔχουμε πολλοὺς ποὺ ταράσσουν τὴν Μητέρα Ἐκκλησία. Ὅσοι ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι μορφωμένοι, ἒπιασαν τὸ Δόγμα μὲ τὸ μυαλὸ καὶ ὄχι μὲ τὸ Πνεῦμα τῶν Ἁγίων Πατέρων. Οἱ δὲ ἄλλοι ποὺ εἶναι ἀγράμματοι, τὸ ἒπιασαν καὶ αὐτοὶ μὲ τὰ δόντια τὸ Δόγμα, γι΄ αὐτὸ καὶ τρίζουν τὰ δόντια, ὅταν συζητοῦν Ἐκκλησιαστικὰ θέματα, κι ἔτσι δημιουργεῖται ἡ μεγαλύτερη ζημία στὴν Ἐκκλησία ἀπὸ αὐτοὺς παρὰ ἀπὸ τοὺς πολέμιους τῆς Ὀρθοδοξίας μας.

Ὅσοι δικαιoλογοῦν τὴν κακία τους μὲ τὸν δῆθεν ἔλεγχο στοὺς ἄλλους καὶ ὄχι στὸν ἑαυτό τους, ἢ μὲ τὸ νὰ δημοσιεύουν στὸν κόσμο Ἐκκλησιαστικὲς καταστάσεις –ἀκόμη καὶ πράγματα ποὺ δὲν λέγονται- προφασιζόμενοι τὸ «εἰπέ τῇ Ἐκκλησίᾳ», ἂς κάνουν πρῶτα ἀρχὴ ἀπὸ τὴν μικρή τους Ἐκκλησία, τὴν οἰκογένειά τους ἢ τὴν Ἀδελφότητά τους καί, ἐὰν τοὺς φανῆ καλό, τότε ἂς ρεζιλέψουν καὶ τὴν Μητέρα Ἐκκλησία. Τὰ καλὰ παιδιά, νομίζω, ποτὲ δὲν κατηγοροῦν τὴν μάνα τους. Δυστυχῶς ὅμως, πολλοὶ ἀπερίσκεπτοι δίνουν ἄφθονο πολεμικὸ ὑλικὸ στοὺς αἱρετικούς, καὶ καταλαμβάνουν Ὀρθόδοξες πόλεις καὶ χωριὰ οἱ Ἰεχωβάδες κ.λ.π. καὶ αὐξάνουν τὸ ἱεραποστολικό τους ἔργο.



…Οἱ ἐλευθερωμένοι ὅμως ἄνθρωποι ἀπὸ τὰ πάθη τους, ἐπειδὴ δὲν ἔχουν κακία, τὸ κακὸ τὸ διορθώνουν μὲ καλοσύνη. Ἐὰν ἰδοῦν καμιὰ φορᾶ κάπου λίγη ἀκαθαρσία ποὺ δὲν καθαρίζεται, τὴν σκεπάζουν μὲ πλάκα, γιὰ νὰ μὴν ἀηδιάση καὶ ὁ ἄλλος ποὺ θὰ τὴν ἔβλεπε. Ἐνῶ ἐκεῖνοι ποὺ ξεσκαλίζουν σκουπίδια, μοιάζουν μὲ τὶς κότες…

Δὲν εἶναι εἰλικρινὴς καὶ εὐθὺς ἐκεῖνος ποὺ λέει κατὰ πρόσωπο τὴν ἀλήθεια οὔτε ἐκεῖνος ποὺ τὴν δημοσιεύει, ἀλλὰ ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ἀγάπη καὶ ἀληθινὴ ζωὴ καὶ μιλάει μὲ διάκριση, ὅταν πρέπη, καὶ λέει ἐκεῖνα ποὺ πρέπει στὴν πρέπουσα ὥρα.

Ἐκεῖνοι ποὺ ἐλέγχουν μὲ ἀδιακρισία, ἔχουν πνευματικὴ σκότωση καὶ κακία καὶ τοὺς ἀνθρώπους, δυστυχῶς, τοὺς βλέπουν σὰν κούτσουρα. Καί, ἐνῶ τοὺς πελεκάνε ἀλύπητα, καὶ ὑποφέρουν οἱ ἄνθρωποι, αὐτοὶ χαίρονται γιὰ τὸ τετραγώνισμα ποὺ τοὺς κάνουν (τὸν κυβισμό)!

Ὅσοι βιάζονται νὰ κάνουν τὸν Πνευματικὸ Πατέρα, ἐνῶ ἔχουν πολλὲς τοξίνες πνευματικὲς ἀκόμη, μοιάζουν μὲ τὰ ἄγουρα στυφὰ κυδώνια, ποὺ ὅση ζάχαρη καὶ ἐὰν ρίξουμε, πάλι γλυκὸ τῆς προκοπῆς δὲν γίνεται, ἀλλὰ καὶ νὰ γίνη, γρήγορα ξινίζει. Τὰ γλυκὰ λόγια καὶ οἱ μεγάλες ἀλήθειες ἔχουν ἀξία, ὅταν βγαίνουν ἀπὸ ἀληθινὰ στόματα, καὶ πιάνουν τόπο μόνο στὶς καλοπροαίρετες ψυχὲς καὶ στοὺς μεγάλους ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν καθαρὸ νοῦ.


…Μεγαλύτερη ἀξία ἔχει ἕνας εὐλογημένος ἄνθρωπος ποὺ ἄλλαξε ἐσωτερικὰ καὶ ἁγίασε καὶ ἐξωτερικά, παρὰ ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀλλάζουν συνέχεια μόνον τὰ ἐξωτερικὰ (τὰ ροῦχα τους) καὶ διατηροῦν ἐσωτερικὰ τὸν παλαιό τους ἄνθρωπο μὲ ἀρχαιολογικὲς ἁμαρτίες.

Μεγαλύτερη ἀξία ἔχει ἕνας λόγος ταπεινοῦ ἀνθρώπου μὲ βιώματα, ποὺ βγαίνει μὲ πόνο ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς του, παρὰ ἕνας σωρὸς φιλολογίες ἐξωτερικοῦ ἀνθρώπου, ποὺ βγαίνουν μὲ ταχύτητα ἀπὸ τὴν ἐκπαιδευμένη του γλώσσα, ἡ ὁποία δὲν πληροφορεῖ τὶς ψυχές, γιατί εἶναι σάρκα καὶ ὄχι πύρινη γλώσσα τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς.



http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/201 ... st_32.html

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Το πάθος της Κατάκρισης. Πότε επιτρέπεται ο Έλεγχος ;
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 22 Οκτ 2015, 21:35 
Φιλουμενάτος
Φιλουμενάτος
Κατάσταση:
Εγγραφη: 27 Δεκ 2014, 22:20
Δημοσ.: 785
Thanks:
Thanked:
time στο post
Φιλε ειναι προφανες σε ποιους αναφερομαι το εχω γραψει παραπανω.

Ο αγιος Παισιος τα λεει πολυ καλα και θα σταθω σε καποια σημεια που εχεις υπογραμμισει
Παράθεση:
Ὅσοι δικαιoλογοῦν τὴν κακία τους μὲ τὸν δῆθεν ἔλεγχο στοὺς ἄλλους καὶ ὄχι στὸν ἑαυτό τους, ἢ μὲ τὸ νὰ δημοσιεύουν στὸν κόσμο Ἐκκλησιαστικὲς καταστάσεις –ἀκόμη καὶ πράγματα ποὺ δὲν λέγονται- προφασιζόμενοι τὸ «εἰπέ τῇ Ἐκκλησίᾳ», ἂς κάνουν πρῶτα ἀρχὴ ἀπὸ τὴν μικρή τους Ἐκκλησία, τὴν οἰκογένειά τους ἢ τὴν Ἀδελφότητά τους καί, ἐὰν τοὺς φανῆ καλό, τότε ἂς ρεζιλέψουν καὶ τὴν Μητέρα Ἐκκλησία. Τὰ καλὰ παιδιά, νομίζω, ποτὲ δὲν κατηγοροῦν τὴν μάνα τους. Δυστυχῶς ὅμως, πολλοὶ ἀπερίσκεπτοι δίνουν ἄφθονο πολεμικὸ ὑλικὸ στοὺς αἱρετικούς, καὶ καταλαμβάνουν Ὀρθόδοξες πόλεις καὶ χωριὰ οἱ Ἰεχωβάδες κ.λ.π. καὶ αὐξάνουν τὸ ἱεραποστολικό τους ἔργο.


Υπαρχουν και αλλοι που το κανουν χωρις κακια και πραγματοποιουν πραγματικο ελεγχο και οι οποιοι δεν δημοσιευουν τιποτε κρυφο. Δεν ασχολουνται με τα κρυφα αλλα με τα φανερα. Ασχολουνται σπανια και κατα περιπτωση οταν τα πραγματα εχουν ξεφυγει απο καθε ελεγχο και γινεται σκανδαλισμος ψυχων. ακολουθουν τη ρηση του αγιου Ιωαννου του Χρυσοστομου, τα δημοσιως λεγομενα και πρατομενα και κατασκανδαλιζοντα το λαο αυτα και δημοσιως ελεγχομενα.Αυτοι δεν εφαρμοζουν το ειπε τη εκκλησια, για να τους καταδικασει η εκκλησια αλλα προειδοποιουν αλλα μεγαλη της εκκλησιας ωστε να μην γινουν θυματα των εργων του σκοτους.Οσοι κανουν πραγματικο ελεγχο δεν κατηγορουν τη μανα τους την εκκλησια διοτι δεν μπερδευουν την εκκλησια με αυτους που πρατουν τα εργα του σκοτους μεσα στην εκκλησια. Καποιοι βεβαια θα ηθελαν να αλωνιζουν ελευθεροι. Ομως ο αποστολος Παυλος ειναι σαφης

Παράθεση:
Κορ. 5,12 τί γάρ μοι καὶ τοὺς ἔξω κρίνειν; οὐχὶ τοὺς ἔσω ὑμεῖς κρίνετε;
Α Κορ. 5,12 Δεν σας έγραψα, λοιπόν, δια τους μη Χριστιανούς, διότι τι δουλειά έχω εγώ να κρίνω τους απίστους, οι οποίοι είναι έξω από την χριστιανικήν Εκκλησίαν; Εγώ περιορίζομαι να κρίνω τους Χριστιανούς. Και σεις δεν κρίνετε αυτούς που είναι μέσα εις την Εκκλησίαν του Χριστού;
Α Κορ. 5,13 τοὺς δὲ ἔξω ὁ Θεὸς κρίνει. καὶ ἐξαρεῖτε τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
Α Κορ. 5,13 Τους δε απίστους ο Θεός τους κρίνει. Και σεις, λοιπόν, έχετε καθήκον να καταδικάσετε εις την συνείδησίν σας τον πονηρόν και φαύλον αυτόν αδελφόν σας και “να τον απομακρύνετε έξω από την κοινωνίαν σας, από το περιβάλλον σας”.


Και ασφαλως αφθονο πολεμικο υλικο στους εχθρους της εκκλησιας δινουν οχι οσοι κανουν πραγματικο ελεγχο μη ασχολουμενοι με τα κρυφα αλλα με τα δημοσια, αλλα αυτοι που πρατουν τα εργα της ανομιας αλλα και αυτοι που τα προστατευουν. Αυτοι ειναι που εχουν λογους να μην θελουν τον ελεγχο ωστε να μην γινονται τα εργα τους φανερα. Θελουν να μη χαλασει η εικονα που εχουν για τον ευατο τους.Αυτοι λοιπον πουκανουν τα ανωτερω θα σηκωσουν και το βαρος του σκανδαλισμου απο τα ανομα εργα τους.

Παράθεση:
…Οἱ ἐλευθερωμένοι ὅμως ἄνθρωποι ἀπὸ τὰ πάθη τους, ἐπειδὴ δὲν ἔχουν κακία, τὸ κακὸ τὸ διορθώνουν μὲ καλοσύνη. Ἐὰν ἰδοῦν καμιὰ φορᾶ κάπου λίγη ἀκαθαρσία ποὺ δὲν καθαρίζεται, τὴν σκεπάζουν μὲ πλάκα, γιὰ νὰ μὴν ἀηδιάση καὶ ὁ ἄλλος ποὺ θὰ τὴν ἔβλεπε. Ἐνῶ ἐκεῖνοι ποὺ ξεσκαλίζουν σκουπίδια, μοιάζουν μὲ τὶς κότες…


Δυστυχως υπαρχουν και αυτοι που δεν ειναι ελευθερωμενοι απο τα παθη τους και το κακο το επιβραβευουν . Οχι απλα δεν το διορθωνουν αλλα το προστατευουν. Μαλιστα καποιοι ενω βλεπουν την ακαθαρσια οχι μονο δεν τη σκεπαζουν για να μην αηδιασει ο αλλος αλλα την προβαλλουν.
Υπαρχουν και αλλοι που οταν δουν οτι η ακαθαρσια πλεον δημιουργει αρρωστιες και μολυνση ενημερωνουν τους αδελφους τους να προσεχουν να μην κολλησουν απο αυτες.

Παράθεση:
Ἐκεῖνοι ποὺ ἐλέγχουν μὲ ἀδιακρισία, ἔχουν πνευματικὴ σκότωση καὶ κακία καὶ τοὺς ἀνθρώπους, δυστυχῶς, τοὺς βλέπουν σὰν κούτσουρα. Καί, ἐνῶ τοὺς πελεκάνε ἀλύπητα, καὶ ὑποφέρουν οἱ ἄνθρωποι, αὐτοὶ χαίρονται γιὰ τὸ τετραγώνισμα ποὺ τοὺς κάνουν


Υπαρχουν και αυτοι που δεν ελεγχουν με αδιακρισια αλλα με διακριση βλεποντας τους αδελφους τους ως θυματα πλανης και πλεον δεν ασχολουνται με αυτους αλλα με αυτους που μπορει να σκανδαλισθουν απο τα εργα τους.

Παράθεση:
Ὅσοι βιάζονται νὰ κάνουν τὸν Πνευματικὸ Πατέρα, ἐνῶ ἔχουν πολλὲς τοξίνες πνευματικὲς ἀκόμη, μοιάζουν μὲ τὰ ἄγουρα στυφὰ κυδώνια, ποὺ ὅση ζάχαρη καὶ ἐὰν ρίξουμε, πάλι γλυκὸ τῆς προκοπῆς δὲν γίνεται, ἀλλὰ καὶ νὰ γίνη, γρήγορα ξινίζει. Τὰ γλυκὰ λόγια καὶ οἱ μεγάλες ἀλήθειες ἔχουν ἀξία, ὅταν βγαίνουν ἀπὸ ἀληθινὰ στόματα, καὶ πιάνουν τόπο μόνο στὶς καλοπροαίρετες ψυχὲς καὶ στοὺς μεγάλους ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν καθαρὸ νοῦ.


Πραγματι υπαρχουν πολλοι που θελουν το ρολο αυτο ενω εχουν πολλες πνευματικες τοξινες. Και πραττουν εργα και ομαδες νομιζοντας οτι υπηρετουν σωστα την εκκλησια και για το λογο αυτο συμβαινουν τα ανωτερω. Μαλιστα πρατουν τα εργα της ανομιας και τα προστατευουν και ψαχνουν λογους και τροπους για να δικαιωσουν τον ευατο τους.Ο λογος του αγιου Γρηγοριου ειναι σαφης για αυτους

Παράθεση:
“Καθαρθῆναι δεῖ πρῶτον, εἶτα καθᾶραι∙ σοφισθῆναι καί οὕτω σοφίσαι∙ γενέσθαι φῶς καί φωτίσαι∙ ἐγγίσαι Θεῷ καί προσαγαγεῖν ἄλλους∙ ἁγιασθῆναι καὶ ἁγιάσαι, χειραγωγῆσαι μετὰ χειρῶν, συμβουλεῦσαι μετὰ συνέσεως”.


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Το πάθος της Κατάκρισης. Πότε επιτρέπεται ο Έλεγχος ;
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 24 Οκτ 2015, 17:54 
Συντονιστής
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 29 Ιαν 2013, 01:51
Δημοσ.: 3485
Thanks:
Thanked:
time στο post
Η γενική οδηγία είναι να μην κατακρίνουμε. Αν κάποιος θέλει να "ασκεί έλεγχο" τότε αυτό είναι αποδεκτό και αξιέπαινο μάλιστα εφόσον είναι ορθός ο έλεγχος. Να ασκεί έλεγχο όμως πρώτα στον εαυτό του και έπειτα στους άλλους. Γιατί αν ο ίδιος είναι λάθος τότε προς τι ελέγχει ; Οι άλλοι ίσως θα σωθούν από τον έλεγχο του ενώ ο ίδιος θα χαθεί.

_________________
1.Σοφία πάντων κάλλιστον, η δε αμάθεια πάντων κάκιστον\n2.ζητεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Το πάθος της Κατάκρισης. Πότε επιτρέπεται ο Έλεγχος ;
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 24 Οκτ 2015, 18:58 
Φιλουμενάτος
Φιλουμενάτος
Κατάσταση:
Εγγραφη: 27 Δεκ 2014, 22:20
Δημοσ.: 785
Thanks:
Thanked:
time στο post
LAPTONAS έγραψε:
Η γενική οδηγία είναι να μην κατακρίνουμε. Αν κάποιος θέλει να "ασκεί έλεγχο" τότε αυτό είναι αποδεκτό και αξιέπαινο μάλιστα εφόσον είναι ορθός ο έλεγχος. Να ασκεί έλεγχο όμως πρώτα στον εαυτό του και έπειτα στους άλλους. Γιατί αν ο ίδιος είναι λάθος τότε προς τι ελέγχει ; Οι άλλοι ίσως θα σωθούν από τον έλεγχο του ενώ ο ίδιος θα χαθεί.

Πολυ σωστα ολα τα ανωτερω.

Θα προσθεσω οτι ο ελεγχος δεν θα πρεπει να ειναι κατι το καθημερινο στη ζωη του χριστιανου. Θα πρεπει να ειναι κατι το παρα πολυ σπανιο, και μονο οταν υπαρχουν πληθος γεγονοτων και προυποθεσεων που το δικαιολογουν. Αν ειναι κατι που γινεται τακτικα και εκει οπου δεν πρεπει αυτο μπορει να σημαινει και αλλα πραγματα σε οσους το πρατουν.Συνεπως ο ελεγχος ειναι το κατ εξαιρεση για το χριστιανο οταν πλεον εχει σταθμισει πληθος παραγοντων και κατανοει οτι ειναι αναγκαιος.

Επισης ο ασφαλης ελεγχος δεν θα πρεπει να στοχευει τα προσωπα και να τα χαρακτηριζει. Πρεπει να στοχευει μονο στις πραξεις και τα γεγονοτα. Με αυτο το τροπο δεν κινδυνευει ο ασκων ελεγχο διοτι μιλα για γεγονοτα τα οποια δεν ειναι υποκειμενικα. Οταν λοιπον τα νοσηρα και αισχρα γεγονοτα παρουν μορφη χιονοστοιβαδας και τα πραγματα ξεφυγουν τοτε ειναι αναγκαιος ο ελεγχος στηριζομενος στα γεγονοτα.


Αλιμονο σε αυτους που κατ εξακολουθηση ασκουν εμπαθη , αισχρη , προσωποποιημενη και αδικη κατακριση σε αλλους. Μαλιστα τρις αλιμονο οταν το κανουν αμετανοητοι επι μηνες .

Οταν συμβαινει αυτο δεν κινδυνευει οποιος ασκει υγιη ελεγχο στα ανωτερω φαινομενα, αλλα αντιθετα , κινδυνευει οποιος δεν ασκει ελεγχο η δεν παιρνει θεση. Τοτε ειναι και συνυπευθηνος η ενδεχομενως μερος του προβληματος


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Το πάθος της Κατάκρισης. Πότε επιτρέπεται ο Έλεγχος ;
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Οκτ 2015, 20:27 
Γενικοί συντονιστές
Γενικοί συντονιστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 11 Απρ 2009, 14:20
Δημοσ.: 12021
Τοποθεσια: Στο δικό μου παραμύθι....
Thanks:
Thanked:
time στο post
Αν μου επιτρέπεις, και να με συγχωρείς συνεχώς μιλάς για το τι κάνουν οι άλλοι.
Δεν βλέπω κάπου που ο γέροντας να διαχωρίζει κρυφά απο φανερά.

Λέει ο γέροντας
Παράθεση:
Οἱ ἐλευθερωμένοι ὅμως ἄνθρωποι ἀπὸ τὰ πάθη τους, ἐπειδὴ δὲν ἔχουν κακία, τὸ κακὸ τὸ διορθώνουν μὲ καλοσύνη. Ἐὰν ἰδοῦν καμιὰ φορᾶ κάπου λίγη ἀκαθαρσία ποὺ δὲν καθαρίζεται, τὴν σκεπάζουν μὲ πλάκα, γιὰ νὰ μὴν ἀηδιάση καὶ ὁ ἄλλος ποὺ θὰ τὴν ἔβλεπε. Ἐνῶ ἐκεῖνοι ποὺ ξεσκαλίζουν σκουπίδια, μοιάζουν μὲ τὶς κότες…
Δὲν εἶναι εἰλικρινὴς καὶ εὐθὺς ἐκεῖνος ποὺ λέει κατὰ πρόσωπο τὴν ἀλήθεια οὔτε ἐκεῖνος ποὺ τὴν δημοσιεύει, ἀλλὰ ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ἀγάπη καὶ ἀληθινὴ ζωὴ καὶ μιλάει μὲ διάκριση, ὅταν πρέπη, καὶ λέει ἐκεῖνα ποὺ πρέπει στὴν πρέπουσα ὥρα.


Οπότε ο καθένας απο εμας πρεπει να αναρωτηθεί για τον ευατο τού,οχι για το τι κάνουν οι άλλοι ,εγώ διορθώνω το κακό με καλοσύνη,σκεπάζω το κακό του αδερφού μου,που μπορεί να αηδιάζε κάποιον ή το ξεσκαλίζω συνέχεια;
Τα δημοσιεύω;
Μιλάω με διάκριση,όταν πρέπη;
Λέω αυτα΄που πρέπει στην πρέπουσα ώρα;
Εξετάζω τον εαυτό μου ή εξετάζω μονο τι κάνουν οι άλλοι;


ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΟΛΩΝ,ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΡΕΤΗ,ΕΧΩ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΜΟΥ;

Εχω καταφέρει να αποκτήσω μια τόσο μεγάλη αρετή,που είμαι βέβαιος οτι την εξασκώ με σύνεση;


Δεν καταλαβαίνω πως διαβάζουμε ενα κέιμενο ενός αγιου και να νομίζουμε οτι τα λέει όλα για τους άλλους και οχι για μας.
Πόσα και πόσα περνάνε απο τον νού μας με τους λογισμούς;
Μέσα σε αυτα που λέει είναι και ο ευατός μας,με τον ένα ή τον άλλον τρόπο.

_________________
Caer está permitido, levantarse es obligatorio....."Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς"Xαμένη μάχη,είναι αυτή που φοβήθηκες να δώσειςΠριν γράψεις σκέψου! Πριν κατακρίνεις περίμενε! Πριν προσευχηθείς συγχώρα! Πριν παραιτηθείς προσπάθησε!Καλό είναι το να υπάρχεις …μα το να ζεις εν Χριστώ είναι άλλο πράγμα !


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση κατά  
Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 56 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7  Επόμενο

Παραπλήσια θέματα
Έλεγχος των μαζών
Δ. Συζήτηση: Βιομηχανία υποταγής συνειδήσεων
Συγγραφέας: Φιλούμενος
Απαντησεις: 1
Έλεγχος του νου και τεχνικές πλύσεως του εγκεφάλου
Δ. Συζήτηση: Βιομηχανία υποταγής συνειδήσεων
Συγγραφέας: dominique
Απαντησεις: 4
Έλεγχος μεταναστών με ...... μικροτσιπ
Δ. Συζήτηση: MicroChip- rfid Το Χάραγμα της Νέας Εποχής?
Συγγραφέας: Φιλούμενος
Απαντησεις: 4
Το πάθος της οργής και του θυμού
Δ. Συζήτηση: Διδασκαλιες αγιων και αποστάγματα πατερικης σοφιας
Συγγραφέας: evaggelia
Απαντησεις: 2
Πότε γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός;
Δ. Συζήτηση: Γενικά θέματα
Συγγραφέας: emman
Απαντησεις: 2


Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
Powered by phpBB © 2010-2011 phpBB Group.
Violaceous by: Matt
Ευχαριστούμε την ομάδα του phpbbgr.com
All rights reserved. Copyright © 2009-2017 filoumenos.com.

Μετάφραση Jorfan και phpBB2.gr