Re: Ουσιαστικά βρισκόμαστε λίγο πριν από το Πόλεμο – ΗΠΑ και ΝΑΤΟ εναντίον Ρωσίας

10
Θα γίνει πόλεμος...

Θα γίνει σεισμός...

Θα γίνει τσουνάμι...

Θα βρέξει...

Θα χιονίσει...

Μα τι ΠΡΟΦΗΤΑΡΑΣ που είμαι !!! :cooll

Κληρονομικό χάρισμα είναι !

Όποιος θέλει τις δικές του προσωπικές προβλέψεις να παρει τωρα 090-000100, χρέωση 1,79Ε/λεπτό (συμπ.ΦΠΑ). :happy2
Η γνώμη είναι σαν την κ*λ*τρυπίδα...Όλοι έχουν από μία! Κι οι εξουσιαστές...αυτοί που διαμορφώνουν τις απόψεις της μάζας...έχουν προωθήσει την ιδέα ότι "κάθε άποψη είναι σεβαστή"...Κι έπεισαν τον κάθε ηλίθιο στον πλανήτη, να ταμπουρωθεί πεισματικά και με φανατισμό...πίσω από την υποβολιμιαία..."προσωπική" του άποψη ! 

Re: Ουσιαστικά βρισκόμαστε λίγο πριν από το Πόλεμο – ΗΠΑ και ΝΑΤΟ εναντίον Ρωσίας

12
Με αποχώρηση από τη συνθήκη START "απειλεί" η Ρωσία

“Η Μόσχα θα λάβει μέτρα σε αντίποινα, τα οποία θα μπορούσαμε να αποφύγουμε”, εάν οι ΗΠΑ συνεχίσουν την εγκατάσταση της αντιπυραυλικής ασπίδας στην Ανατολική Ευρώπη, χωρίς προηγούμενη συμφωνία με τη Ρωσία, διεμήνυσε ο Ρώσος πρόεδρος, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, προειδοποιώντας αφενός για αποχώρηση της Ρωσίας από τη συνθήκη START και αφετέρου για κίνδυνο να ξαναρχίσει ο ψυχρός πόλεμος, σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία.


Ο Μεντβέντεφ είπε ακόμα, ότι υπάρχει το ενδεχόμενο να αρχίσει ξανά μια κούρσα εξοπλισμών, εάν δεν επιτευχθεί μια διμερής συμφωνία για την αντιπυραυλική άμυνα.

Η Μόσχα θα αναγκαστεί να εξετάσει "την πιθανότητα να αναπτύξει το επιθετικό δυναμικό των πυρηνικών μας δυνατοτήτων. Αυτό θα ήταν ένα πολύ άσχημο σενάριο. Θα ήταν ένα σενάριο που θα μας έκανε να επιστρέψουμε στην εποχή του ψυχρού πολέμου", είπε.

Αναφερόμενος σε άλλα ζητήματα, ο Μεντβέντεφ είπε, πως η Ρωσία δε θα υποστηρίξει το σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ το οποίο καταδικάζει την καταστολή των διαδηλώσεων στη Συρία. Δεν κατέστησε σαφές, εάν η Μόσχα θα ασκήσει βέτο για να αποτρέψει το να εγκριθεί η απόφαση.

Ακόμα, ο Μεντβέντεφ είπε ότι ο ίδιος και ο πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν σκέπτονται με τον ίδιο τρόπο για τα σημαντικά ζητήματα παρότι δε συμφωνούν σε όλα.

“Γνωριζόμαστε και καταλαβαινόμαστε πολύ καλά. Σκεφτόμαστε πραγματικά με τον ίδιο τρόπο. Οι σχέσεις μας διαρκούν περίπου 20 χρόνια. Μοιραζόμαστε τις ίδιες ιδέες, οι προσεγγίσεις μας είναι κοντινές αλλά δε συμπίπτουν πάντοτε”, είπε ο Μεντβέντεφ.

“Είμαστε πολύ κοντά σε ό,τι αφορά τη στρατηγική, αλλιώς η πολιτική μας σύμπραξη θα είχε διαλυθεί”, πρόσθεσε, εν μέσω εικασιών ότι οι σχέσεις των δύο ηγετών έχουν επιδεινωθεί με αφορμή το ποιος εκ των δύο θα θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία.

Πάντως, ο Μεντβέντεφ σημείωσε πως η Ρωσία μπορεί να εκσυγχρονιστεί ταχύτερα από ό,τι νομίζει ο πρωθυπουργός Πούτιν.

cosmo.gr
Έλληνες Αμύνεσθαι Περί Πάτρης,Ελευθερία ή Θάνατος!Μετά από μια εθνοεπανάσταση χρειάζεται και μια εθνοκάθαρση...

Διέρρευσε σχέδιο κεραυνοβόλου πολέμου του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας - Τι προβλέπει

13
Διπλωματική ένταση έχει ξεσπάσει μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας από την διαρροή τηλεγραφήματος στο WikiLeaks του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο φέρει την υπογραφή της Αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών Χίλαρι Κίντον, σύμφωνα με το οποίο το ΝΑΤΟ πρέπει να είναι 'ετοιμο για μαζική επίθεση στην Ρωσία!

Το τηλεγράφημα διέρρευσε στην βρετανική εφημερίδα «The Guardian» και βέβαια δημιουργεί ανατριχίλα στον πλανήτη. "Το σχέδιο είναι άκρως απόρρητο", τόνιζε στο μήνυμά της η Κλίντον προς τους επιτήδειους Αμερικανούς διπλωμάτες στο ΝΑΤΟ και πρέπει να αρνηθούμε την ύπαρξή του ακόμα και αν διαρρεύσει"!

Σύμφωνα με το σχέδιο προβλέπεται η έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων από εννέα μεγάλες στρατιωτικές βάσεις από τις οποίες θα προέλθουν τα στρατεύματα από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γερμανία και την Πολωνία.

Σύμφωνα με την «Guardian», το σχέδιο επίθεσης περιλαμβάνει τα λιμάνια της Γερμανίας και της Πολωνίας που θα χρησιμοποιηθούν για να δεχθούν δυνάμεις του Ναυτικού από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία που θα αναλάβουν το κύριο βάρος της ναυτικής αντιπαράθεσης.

Οι δυτικές δυνάμεις θα εξορμήσουν προς το εσωτερικό της Ρωσίας σε ένα είδος κεραυνοβολου πολέμου με βασικούς άξονες από τις βαλτικές δημοκρατίας προς τα νότια και από την Πολωνία προς τα ανατολικά.

Στόχος είναι η συντριβή στο πεδίο της μάχης στην ευρωπαϊκή Ρωσία των μεγαλύτερων σχηματισμών του ρωσικού Στρατού, αλλά δεν λαμβάνουν π'όψι ότι έστω και αν κατάφερναν κάτι τέτοιο (κάπως δύσκολο...) θα ειχαν να αντιμετωπίσουν το πυρηνικό οπλοστάσιο της χώρας.

Μέλη της ρωσικής κυβέρνησης διαμαρτυρήθηκαν τότε για το σχέδιο, καθώς συμπίπτει απόλυτα με όσα είχαν ήδη αποκαλυφθεί από το WikiLeaks μέσω της δημοσίευσης τηλεγραφημάτων μεταξύ πρεσβειών των ΗΠΑ και της αμερικανικής κυβέρνησης.

"Θα περιμένουμε να λάβουμε εγγυήσεις ότι τα σχέδια αυτά θα ακυρωθούν και ότι το ΝΑΤΟ δεν θεωρεί τη Ρωσία εχθρική χώρα", δήλωσε ο Ρώσος απεσταλμένος στο ΝΑΤΟ κατά την συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε λίγο αργότερα στη Λισαβόνα.

Σε ένα από τα τηλεγραφήματα που φέρουν την υπογραφή της ίδιας της επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Χίλαρι Κλίντον, με ημερομηνία 26 Ιανουαρίου και στάλθηκαν σε Αμερικανούς διπλωμάτες στο ΝΑΤΟ, τονίζεται ότι, "Πρέπει να τηρηθεί αυστηρή και απόλυτη εχεμύθεια".

"Οι Ηνωμένες Πολιτείες πιστεύουν ακράδαντα ότι αυτό το σχέδιο δεν θα πρέπει να συζητηθεί δημόσια. Έχει χαρακτηριστεί ως "το πλέον απόρρητο σχέδιο του ΝΑΤΟ", αναφέρεται στο τηλεγράφημα. "Οποιαδήποτε δημόσια συζήτηση για σχέδια έκτακτης ανάγκης θα μπορούσε να υπονομεύσει την στρατιωτική αξία τους", προσθέτει η Κλίντον, "επιτρέποντάς τους να εκθέσουν τα σχέδια του ΝΑΤΟ. Αυτό αποδυναμώνει όλους τους συμμάχους μας".

Η Κλίντον επίσης συνιστά στους Αμερικανούς διπλωμάτες να κάνουν διαψεύσεις στον Τύπο, σε περίπτωση διαρροής αυτών των πληροφοριών. Πρότεινε μάλιστα, σε περίπτωση που διαρρύεσει κάτι από το σχέδιο να γίνονται υπεκφυγές, όπως: "Το ΝΑΤΟ δεν συζητά συγκεκριμένα σχέδιά του". Σε ότι αφορά τους ανθρώπους του ΝΑΤΟ που επηρεάζουν τα ΜΜΕ (...!) οι οποίοι χαρακτηρίζονται "πράκτορες" τους δίνονται οδηγίες να δηλώνουν ότι "Τα σχέδια του ΝΑΤΟ δεν στοχεύουν εναντίον καμιάς χώρας συγκεκριμένα".

Λογικό και επόμενο ήταν ο Ντμίτρι Ρογκόζιν, να αμφισβητήσει αμφισβήτησε ειδικά αυτό το τελευταίο μέρος του τηλεγραφήματος της Χίλαρι Κλίντον:

"Εναντίον ποιου άλλου θα μπορούσε να στοχεύει αυτό το σχέδιο; Εναντίον της Σουηδίας, της Φινλανδίας, της Γροιλανδίας, ή της Ισλανδίας; Εναντίον των πολικών αρκούδων ή μήπως εναντίον της ρωσικής αρκούδας";

Το ύφος της δήλωσης ήταν μεστό από ειρωνεία. Στέλεχος του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας, το οποίο ζήτησε από την Guardian να μην αποκαλύψει το όνομά του, μίλησε με περισσότερη αμεσότητα, λέγοντας:

"Αυτό το συγκεκριμένο έγγραφο, όπως και κάποια άλλα έγγραφα σόκαραν και προκάλεσαν πολλά ερωτηματικά".

Επιπλέον, στο δημοσίευμα της Guardian τονίζεται η έκπληξη του Ρώσου διπλωμάτη λόγω του γεγονότος ότι τα τηλεγραφήματα των Αμερικανών διπλωματών αντιμετωπίζουν το θέμα με απόλυτη ελαφρότητα, αφού, όπως δήλωσε ο Ρώσος "δεν γίνεται καμιά αναφορά και δεν εκφράζεται καμιά ανησυχία σχετικά με τις δυνητικά καταστροφικές συνέπειες μιας τέτοιας ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ των δύο μεγαλύτερων πυρηνικών δυνάμεων στον κόσμο".

Το πρόσχημα για το σχέδιο επίθεσης είναι η υπεράσπιση των νέων μελών του ΝΑΤΟ ανάμεσα στις χώρες της Βαλτικής (Λετονία, Λιθουανία και Εσθονία) που έχουν ενταχθεί στο ΝΑΤΟ.

Στα τηλεγραφήματα υποδεικνύεται ότι "το σχέδιο που ήδη υπάρχει για την άμυνα της Πολωνίας θα πρέπει να επεκταθεί". Και είναι χαρακτηριστικό ότι, αντίθετα με τις επιδιώξεις των ΗΠΑ, οι οποίες εκδηλώθηκαν μέσω του σχεδίου της αντιπυραυλικής ασπίδας επί προεδρίας Μπους, οι Ρώσοι δεν ανέπτυξαν κανένα σχέδιο για ενίσχυση της αντιπυραυλικής τους άμυνας από επιθέσεις που τυχόν θα γίνουν από πολωνικό έδαφος ή από αλλού.

Σε άλλο τηλεγράφημα με ημερομηνία Οκτωβρίου του 2009, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Άιβο Ντάαλντερ, αναφέρει ότι τόσο η Χίλαρι Κλίντον όσο και ο Πρόεδρος Ομπάμα εξέφρασαν την υποστήριξή τους στην ανάπτυξη του στρατιωτικού αυτού σχεδίου κατά της Ρωσίας.

Ο Ντάαλντερ στο σημείωμά του προτείνει "να μην διασαφηνιστεί σε κανένα σχέδιο εάν ή όχι η Ρωσία θα είναι πιθανός στόχος", αλλά αντ' αυτού να υιοθετηθεί ένα "γενικό σχέδιο" το οποίο θα προβλέπει τη μετακίνηση στρατευμάτων προς στις χώρες της Βαλτικής, ενώ δεν αναφέρει εναντίον ποιών θα πορευθούν αυτά τα στρατεύματα - σε περίπτωση που το περιεχόμενο του εγγράφου διαρρεύσει - ώστε να μην προκληθούν προβλήματα με τη Μόσχα.Να υποθέσουμε ότι δεν προορίζονται για τον ... Βόρειο Πόλο...

Το σχέδιο απλά επιβεβαιώνει τους φόβους της Μόσχας ότι το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ σπρώχνουν σε μία παγκόσμια σύρραξη για να επικρατήσουν και εν συνεχεία να επανακαθορίσουν τους κανόνες του παγκόσμιο γεωπολιτικού και οικονομικού παίγνιου, καθώς τώρα η θέση τους στο παγκοσμιο γίγνεσθαι έχει αμφισβητηθε αρκούντως...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείνΠλάτων

Re: Διέρρευσε σχέδιο κεραυνοβόλου πολέμου του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας - Τι προβλέπει

14
Οι ΗΠΑ και η Νέα Τάξη γενικότερα θέλουν να επιτεθούν όχι μόνο στη Ρωσία αλλά και στην Κίνα!

Οι παράφρονες των Ροκφέλερ και Ρότσιλντ θα επικαλεστούν για πολλοστή φορά τα όπλα μαζικής καταστροφής του τριγώνου Συρίας-Ιράν-Βόρειας Κορέας για να τινάξουν το σύμπαν στον αέρα με τα υπερόπλα τους. Είναι αδίστακτοι.

Κύρια επιδίωξή τους είναι να μεταφέρουν τον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο στο διάστημα με απρόβλεπτες συνέπειες για την ύπαρξη κάθε μορφής ζωής στο πλανητικό σύστημα, κάτι που απαγορεύεται ρητά από τις διεθνείς συνθήκες.
World War 3 will be intergalactic and it will happen very very soon!

Σαφείς οι ενδείξεις ότι ο Πούτιν ετοιμάζεται για πόλεμο

15
Ο Ρώσος Πρόεδρος προειδοποιεί για ξένη απειλή και συνιστά στους Ρώσους αξιωματούχους των Ε.Δ. και του υπ. Άμυνας εντατικοποίηση των μεταρρυθμίσεων στην αμυντική πολιτική

Russia Today
28 Φεβρουαρίου 2013
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Ο Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντιμίρ Πούτιν σε χθεσινή δήλωσή του τόνισε ότι οι εχθροί της Ρωσίας καταβάλλουν συστηματικές προσπάθειες προκειμένου να αλλάξει η στρατηγική ισορροπία δυνάμεων και κάλεσε τους αξιωματούχους των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων να συνεχίσουν τόσο τις μεταρρυθμίσεις όσο και τα ριζικά βήματα της χώρας προς την κατεύθυνση του επανεξοπλισμού.

Σε κοινή σύσκεψη στην οποία συμμετείχε χθες, Τετάρτη, μαζί με τους αρχηγούς των Ε.Δ. και τους ανώτατους αξιωματούχους του επιτελείου του Υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας, του οποίου προεδρεύει ο πρόσφατα διορισμένος υπουργός Άμυνας, Σεργκέι Σόιγκου, ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε:


«Καταβάλλονται μεθοδικές προσπάθειες με στόχο την διατάραξη της παγκόσμιας στρατηγικής ισορροπίας με διάφορους τρόπους. Οι ΗΠΑ έχουν ουσιαστικά προχωρήσει στο δεύτερο στάδιο του σχεδίου τους για τη δημιουργία ενός παγκόσμιου συστήματος πυραυλικής άμυνας και υπάρχουν σοβαρές σκέψεις για επέκταση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά. Ο κίνδυνος στρατιωτικοποίησης της Αρκτικής είναι υπαρκτός και δεν αποτελεί προϊόν της φαντασίας μας ».



Απευθυνόμενος στο επιτελείο των αξιωματούχων και αρχηγών των Ε.Δ., ο Πρόεδρος Πούτιν τους συνέστησε να είναι πιο αποφασιστικοί όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις και να μην επηρεάζονται από τα λάθη των προκατόχων τους, θεωρώντας τα ως δικαιολογία για να κωλυσιεργούν.
«Δεν θα πρέπει να ακολουθείτε τις συνήθεις τακτικές, ούτε να παρατηρούνται συνεχώς αμφιταλαντεύσεις και ατελείωτες αναθεωρήσεις αποφάσεων που έχουν ήδη παρθεί», τόνισε ο Πούτιν στους στρατιωτικούς αξιωματούχους.

Αναφερόμενος στον επανεξοπλισμό των ενόπλων δυνάμεων της Ρωσίας ο Πούτιν κάλεσε την στρατιωτική ηγεσία να ερευνά διεξοδικά κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, όπου παραβιάζονται συμβάσεις που αφορούν τον αμυντικό εξοπλισμό ή αναβάλλεται η εφαρμογή τους.

Ο Ρώσος Πρόεδρος υπενθύμισε στους στρατιωτικούς ότι θα υπάρξουν και νέες παραδόσεις όπλων σύγχρονης τεχνολογίας, καθώς η Ρωσία σχεδιάζει να αντικαταστήσει το 30% όλου του αμυντικού της εξοπλισμού με τα τελευταία μοντέλα, το αργότερο μέχρι το 2015 και το 2020, ανάλογα με το σώμα στρατού, ναυτικού ή αεροπορίας. Επίσης, από 70 έως και 100 % όλων των όπλων θα πρέπει να ανανεωθούν.

«Για να ενισχυθεί αυτή τη διαδικασία, η Ρωσία θα δημιουργήσει ένα νέο σύστημα έρευνας και ανάπτυξης στρατιωτικής τεχνολογίας», σημείωσε ο Πούτιν.

Ο Πρόεδρος έθιξε επίσης τα άκρως επείγοντα, κατά την άποψή του, ζητήματα που αφορούν στην άμυνα της χώρας. Παράλληλα, διαβεβαίωσε τους αρχηγούς των Ε.Δ. και άλλους κορυφαίους αξιωματούχους ότι η διάρκεια της στράτευσης θα παραμείνει η ίδια (12 μήνες) και ότι η αντικατάσταση των κληρωτών στρατιωτών με άλλους που θα έχουν υπογράψει συμβόλαιο θα συνεχιστεί.




ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2013/03/pou ... z2MHP60IJ5
<<ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΔΕΝ ΣΚΕΠΑΖΕΙ ΟΥΔΕΝ ΑΠΟ ΣΟΥ ΚΑΙ Η ΝΥΞ ΛΑΜΠΕΙ ΩΣ Η ΗΜΕΡΑ ΕΙΣ ΣΕ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΩΣ ΤΟ ΦΩΣ>>

Αμερικανοί: Οι ΗΠΑ χάνουν την παγκόσμια επιρροή τους - Ήττα κατά κράτος από Ρωσία

17
ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ PEW RESEARCH CENTER
Αμερικανοί: Οι ΗΠΑ χάνουν την παγκόσμια επιρροή τους - Ήττα κατά κράτος από Ρωσία
Εικόνα
Ένας στους δύο Αμερικανούς πολίτες εκτιμούν πώς η επιρροή των ΗΠΑ σε παγκόσμιο επίπεδο φθίνει και παρουσιάζει λιγότερη πυγμή σε σχέση με το παρελθόν. Ένα ζήτημα που φαίνεται ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην άποψη αυτή των Αμερικάνων είναι η διπλωματική-πολιτική ήττα που υπέστη από τη Ρωσία στο θέμα της Συρίας, αλλά και γενικά η πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση που διενεργήθηκε από το Pew Research Center η πλειονότητα των ερωτηθέντων και συγκεκριμένα σε ποσοστό 53% θεωρεί πώς οι ΗΠΑ παίζουν πλέον λιγότερο σημαντικό και ισχυρό ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία.

Το ποσοστό αυτό είναι αυξημένο κατά 12 μονάδες σε σχέση με το 2009 και υπερδιπλάσιο σε σχέση με το 2004, στη διάρκεια της προεδρίας του Τζόρτζ Μπούς. Σχεδόν το 70% των ερωτηθέντων πιστεύει πώς οι ΗΠΑ εμπνέουν λιγότερο σεβασμό απ’ ότι στο παρελθόν.

Αποτέλεσμα του ότι για πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια οι Αμερικανοί εμφανίζονται να θεωρούν πώς οι άλλοτε πανίσχυρες ΗΠΑ έχουν υποστεί πλήγμα στην πολιτική τους επιρροή ανά τον κόσμο, είναι η διαχείριση της κατάστασης στη Μέση Ανατολή, το Ιράν, την Κίνα και το Αφγανιστάν.

Η τρέχουσα εξωτερική πολιτική του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα είναι αντικείμενο σφοδρής κριτικής με το 56% να την αποδοκιμάζει, έναντι του 34% που την υποστηρίζει.

Η σημαντικότερη εξέλιξη ωστόσο ήταν η κρίση στη Συρία σύμφωνα με το Pew Research Center, όπου διαφάνηκε ξεκάθαρα πώς οι ΗΠΑ υπέστησαν μία πολιτική ήττα έναντι της Ρωσίας η οποία έδειξε πυγμή, επέμεινε στις θέσεις της, δημιούργησε συμμαχίες και βγήκε απόλυτη κυρίαρχος, κερδίζοντας πολύτιμους πόντους.

Η ενίσχυση της θέσης της Ρωσίας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου είναι πλέον εμφανής. Και αυτό δεν φαίνεται μόνο από την υπόθεση της Συρίας, αλλά και από τις σχέσεις που αναπτύσσονται με την Αίγυπτο και τον Αραβικό κόσμο με πρωτοβουλίες του Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

Σε μία περίοδο λοιπόν που το 52% των ερωτηθέντων εκτιμά ότι οι ΗΠΑ θα έπρεπε «να ασχοληθούν με τα δικά τους θέματα και να αφήσουν τις άλλες χώρες να προσπαθήσουν να τα βγάλουν καλύτερα πέρα μόνες τους», έναντι ενός μόλις 38% που έχει αντίθετη γνώμη, η Ρωσία βγαίνει «μπροστά» και κερδίζει συνεχώς έδαφος.

Η δημοσκόπηση αυτή σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πώς οι ΗΠΑ θα πάψουν να είναι υπερδύναμη. Οι εξελίξεις όμως στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, αλλά και της Ανατολικής Μεσογείου δείχνουν πώς η Μόσχα ενισχύει σημαντικά τις δυνάμεις της και την επιρροή τους.

Κι αυτό πρέπει να το λάβουν σοβαρά υπόψη τους και στην Ελλάδα οι κυβερνόντες για την οικοδόμηση και την εμβάθυνση στρατηγικών σχέσεων με τη Μόσχα.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείνΠλάτων

Η ΔΥΣΗ ΚΗΡΥΞΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ (ανάλυση)

18
Εικόνα

(Διαβάζεται χαλαρά, αργά, με καφέ ή με τσάι και συμπάθεια. Οποιος τα καταφέρει... δεν κερδίζει τίποτα. Το πολύ πολύ να χάσει το χρόνο του. Αναγκαστικά, για να μη μας ξεφύγει κάτι σημαντικό και να υποστηριχθεί, πλήρως, η άποψη μας, το κείμενο είναι μεγάλο. Ο Βενιζέλος έχει προστεθεί για διακόσμηση).

Να θυμίσουμε ότι τα γεγονότα και οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις ξεκίνησαν στην Ουκρανία, όταν ο Πρόεδρος Γιανούκοβιτς αρνήθηκε να ολοκληρώσει τη συμφωνία Ουκρανίας - Ε.Ε..
Την Παρασκευή 21/2/2014, μετά από μακελειό που στοίχισε τη ζωή σε δεκάδες ανθρώπους, υπογράφηκε συμφωνία προέδρου Γιανούκοβιτς - αντιπολίτευσης για πρόωρες εκλογές, επιστροφή στο Σύνταγμα του 2004, κυβέρνηση εθνικής ενότητας και αποφυγή βίας.
Η συμφωνία περιελάμβανε:
- Την υπερψήφιση νόμου που αποκαθιστά το Σύνταγμα του 2004 εντός 48 ωρών, μειώνοντας τις αρμοδιότητες του προέδρου, αλλά και περαιτέρω συνταγματικές αναθεωρήσεις που θα περιορίζουν τις εξουσίες της προεδρίας έναντι της Βουλής και θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί έως το Σεπτέμβριο - Ο εν λόγω όρος υλοποιήθηκε αμέσως, καθώς η ουκρανική Βουλή υπερψήφισε λίγο πριν τις 17:00 της 21ης Φεβρουαρίου σχετικό νόμο.
- Παράλληλα, η ουκρανική Βουλή υπερψήφισε και νόμο που παραχωρεί άνευ όρων αμνηστία στους διαδηλωτές που έχουν συλληφθεί για τα επεισόδια.

Η συμφωνία επετεύχθη αφότου το συμβούλιο των διαδηλωτών του Κιέβου, το ισχυρότερο όργανο των αντικυβερνητικών, έδωσε «πράσινο φως» στους ηγέτες της αντιπολίτευσης να προσυπογράψουν τον «οδικό χάρτη» που πρότειναν Πολωνία και Γερμανία.

Παρά τη συμφωνία, έως το βράδυ της Παρασκευής οι διαδηλωτές δεν είχαν εγκαταλείψει τα οδοφράγματα της Πλατείας Μεϊντάν, γεγονός που προμήνυε τον ερχομό άλλων εξελίξεων.
Παρά τη συμφωνία, η Ε.Ε.(Γερμανία, Γαλλία, Πολωνία) και οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι δεν ακυρώνουν την επιβολή κυρώσεων σε βάρος των υπαιτίων για τη βία.
Ήταν προφανές ότι η Δύση δεν ήταν ικανοποιημένη από μια συμφωνία εθνικής ενότητας, επιθυμώντας πλήρη ρήξη και δίνοντας το πράσινο φως για τις επόμενες κινήσεις.
Η πλατεία Μεϊντάν, έχοντας τον έλεγχο του Κιέβου, προχωρά σε καθαίρεση του Προέδρου και εγκατάσταση κυβέρνησης, αποτελούμενης από πρόσωπα αρεστά στη Δύση, αν όχι με υπόδειξη της Δύσης.
Με εντολή των Ολιγαρχών του Ρωσόφωνου Ντόνετσκ, που ελέγχουν πάνω από 80 βουλευτές του Γιανούκοβιτς, οι βουλευτές της ρωσόφιλης πλειοψηφίας αλλάζουν στρατόπεδο και εγκρίνουν τις κυβερνητικές αλλαγές, ψηφίζοντας και τους πρώτους νόμους, που είναι εμφανώς, πολιτικά και εθνικά διχαστικοί:
- Εκτός νόμου το Κομμουνιστικό κόμμα.
- Νομιμοποίηση της ναζιστικής προπαγάνδας.
- Απαγόρευση χρήσης των μειονοτικών γλωσσών.
- Δίωξη Γιανούκοβιτς για εθνική προδοσία.
Ο ρόλος των Ολιγαρχών, που αναδύθηκαν μέσα από την αναμπουμπούλα της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης, είναι καθοριστικός στα πολιτικά πράγματα και έχουν επιρροή σε όλα τα κόμματα. Από τους Ολιγάρχες περιμένουν οι Δυτικοί πολλά, για τη διαμόρφωση μιας κατάστασης σύμφωνης με τις επιδιώξεις τους (Ο Πούτιν πρόλαβε να τους ξεδοντιάσει, με τον γνωστό αυταρχικό του τρόπο).
Την απομάκρυνση Γιανούκοβιτς ακολούθησαν βιαιοπραγίες ναζιστών και δυτικόφιλων κατά εβραίων, κομμουνιστών, μειονοτήτων και αντιφρονούντων.
Ως αυτοματισμός και φυσιολογική αντίδραση, οι περιοχές, όπου πλειοψηφούν οι Ρώσοι, ζητούν αυτονομία από τις απειλητικές επιλογές της νέας κυβέρνησης και απευθύνουν πρόσκληση για βοήθεια και προστασία στη Ρωσία.
Η Ρωσία έπραξε τα αυτονόητα. Αποβίβασε λιγοστό στρατό, χωρίς διακριτικά, στην αυτόνομη περιοχή της Κριμαίας, την κατ' εξοχήν ρώσικη περιοχή και ζωτικής στρατηγικής σημασίας για την ίδια. Στο πλευρό της Ρωσίας συντάχθηκαν και μονάδες του Ουκρανικού στόλου, με τον αρχιναύαρχο τους. Παρά την υπεροπλία της, η Ρωσία επέλεξε την προσεκτική και χωρίς διακριτικά αναίμακτη απόκτηση ελέγχου στις ρωσικές περιοχές της Ουκρανίας(και όχι σε όλες).
Η Ρωσία και ο τ. πρόεδρος δεν έχουν θέσει θέμα και δεν έχουν εκδηλώσει πρόθεση διχοτόμησης. Στην πρώτη του συνέντευξη, μετά την απομάκρυνση του, ο Γιανούκοβιτς επιμένει στην πολιτική της Εθνικής Ενότητας και στην τήρηση των συμφωνηθέντων: "Η συμφωνία ήταν αμφιλεγόμενη, αλλά την υπέγραψα, όπως έκαναν και οι επικεφαλής της αντιπολίτευσης και τρεις υπουργοί Εξωτερικών ξένων χωρών".
Από αυτά τα λίγα, φαίνεται ποιοι είναι εκείνοι που επιδίωξαν τη σύγκρουση και οδήγησαν την κατάσταση στα άκρα. Φαίνεται ποιοι είναι αυτοί που κήρυξαν τον πόλεμο.

----------------
Παρένθεση για να θυμηθούμε τον Θουκυδίδη:
"Για δικαιοσύνη μπορεί να γίνει λόγος όταν και τα δύο μέρη έχουν ίδια ισχύ, ειδάλλως οι ισχυροί προχωρούν όσο τους επιτρέπει η δύναμη τους και οι αδύναμοι υποχωρούν όσο τους επιβάλλει η αδυναμία τους"(διάλογος Αθηναίων - Μηλίων).
Υπάρχουν, ακόμα, άνθρωποι και ειδικά Έλληνες, που δεν διδάσκονται από την ιστορία και τη μεγαλωσύνη της πολιτικής σκέψης που γέννησε η Ελλάδα και εξακολουθούν να προβάλλουν τις επιθυμίες τους στην πραγματικότητα, αγνοώντας την ίδια την πραγματικότητα. Κάποιες φορές είναι δισδιάκριτο αν αυτό είναι χειρότερο για τους ίδιους ή για την πραγματικότητα. Αν είναι αυτοί που αποφασίζουν είναι χειρότερο για μας (τους πολλούς).

-----------------
Έχουμε και μία δεύτερη παρένθεση:
Όλα αυτά τα γράψαμε και αυτό τον τίτλο βάλαμε, γιατί το σύνολο των "αντικειμενικών" ΜΜΕ και η νέα κυβέρνηση της Ουκρανίας λένε ότι "η Ρωσία κήρυξε τον πόλεμο στην Ουκρανία".
Απολαύστε "αντικειμενικότητα" της "Δημόσιας" Τηλεόρασης, αλλά και την εντυπωσιακή αντίδραση του δημοσιογράφου Δ. Λιάτσου.
Κι εμείς, όντας υποκειμενικοί, βάλαμε τον δικό μας τίτλο. Εσείς διαλέγετε.

-------------
Η Ρώσικη σημαία, εκτός από την Κριμαία, αυτή τη στιγμή, κυματίζει στο Χάρκοβο, Ντόνετσκ, Οδησσό, Μαριούπολη, Ντνεπροπετρόφσκ, Λουγκάνσκ, Μελιτόπολη. Προστατευτικά και όχι διχοτομικά, όπως προσπαθούν κάποιοι να το παρουσιάσουν. Οι τελευταίοι που θα ήθελαν διχοτόμηση και ένα καθαρόαιμο δυτικόφιλο κράτος στα 2/3 της Ουκρανίας, κάτω από τα σκέλια τους, είναι οι Ρώσοι. Τη διχοτόμηση επιδιώκουν η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ, ως όργανα της Διεθνούς Ολιγαρχίας.
Όποιος θέλει μια καλή εξήγηση για όλα αυτά, τη δίνουμε με μεγάλα γράμματα:
Η Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας είναι κρατική και μη ελεγχόμενη από τη διεθνή τραπεζική Μαφία. Η Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας δεν είναι μέλος της ΒΙS, της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών, δηλαδή της Τράπεζας όλων των Κεντρικών Τραπεζών.
Σε σύγκριση και αντίθεση με αυτό:
Η Τράπεζα της Αγγλίας κρατικοποιήθηκε, μετά το σκάνδαλο της διακίνησης και φύλαξης του κλεμμένου χρυσού της Τσεχίας, από τους Ναζί, την ώρα που οι Βρετανοί στρατιώτες σκοτώνονταν στα μέτωπα του Β' Παγκοσμίου πολέμου. Παρά το γεγονός αυτό, η Κεντρική Τράπεζα της Μ. Βρετανίας εξακολουθεί να είναι μέλος της BIS και οι πολιτικοί της εξακολουθούν να είναι πειθήνια όργανα της Διεθνούς Τραπεζικής Μαφίας.
Έχουμε γράψει ότι οι πόλεμοι, σήμερα, γίνονται με δύο τρόπους:
α) Από τις οθόνες των υπολογιστών, όταν η χώρα συμμετέχει στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και
β) Με τον κλασσικό τρόπο, όταν δεν μπορεί να πολεμηθεί με τη δημιουργία χρέους, μέσω μιας οθόνης(Ιράκ, Ιράν, Λιβύη, Συρία, Αφγανιστάν κ.ά.). Στην ανάγκη οργανώνουν ή παρεμβαίνουν σε κάποια εξέγερση.

Τέλος, να υπενθυμίσουμε ότι η Ουκρανία είναι χώρα την ανεξαρτησία της οποίας εγγυώνται οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία και η Ρωσία (Μνημόνιο Βουδαπέστης 1994). "Εγγυήτριες" χώρες εμφανίζονται σε κράτη που η εσωτερική συνοχή χαρακτηρίζεται και είναι εύθραυστη(θυμηθείτε την Κύπρο).

--------------------
Όποιος αγνοεί ή μηδενίζει την ιστορία, γιατί έτσι του αρέσει, βρίσκεται, διαρκώς, προ εκπλήξεων και μπροστά σε "ανερμήνευτα" και ανεξήγητα γεγονότα. Όποιος αγνοεί ή μηδενίζει τη διαμόρφωση συνειδήσεων, εξ αιτίας της διαχρονικής συνύπαρξης ανθρώπων σε ένα τόπο, γίνεται ο παθητικός θεατής των εξελίξεων. Η Παγκόσμια Τραπεζική Αυτοκρατορία, όμως, γνωρίζει και καθορίζει τις κινήσεις της με βάση και την ιστορία. Για να μπορεί να ελέγχει και να διαμορφώνει τις ζωές μας, με βάση τα συμφέροντα της. Οι "εθνικισμοί" και οι παραλλαγές τους, ναζισμός - φασισμός, είναι το καλύτερο ιδεολογικό και πολιτικό όπλο των τραπεζιτών. Διαθέτουν το ανίκητο χαρακτηριστικό της βλακείας.

Η σημερινή πολιτική και φυλετική σύνθεση της Ουκρανίας έχει τις ρίζες της στην ασήμαντη σήμερα Λιθουανία.
Η Λιθουανία σε συμμαχία με την Πολωνία, και με διάφορες αλλαγές συνόρων, από τον 14ο έως τον 17ο αιώνα, απλωνόταν από τη Βαλτική ως τη Μαύρη Θάλασσα.


Ανατολική Ευρώπη 1360:
Εικόνα
Η Λιθουανία 1420(στα πράσινα) και η σύμπραξη Πολωνίας - Λιθουανίας 1569 (στα καφέ σύνορα):
Εικόνα
Στον τελευταίο χάρτη μας, η Πολωνία, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο Μόσκοβος, το τουρκόφωνο Χανάτο της Κριμαίας, η Κιρκασία, πριν από τη συντριβή των Τούρκων και τη συμφωνία του Κιουρτσούκ Καϊναρτζή, το 1774. Ήταν, τότε, που ο Μόσκοβος έγινε Ρωσία:
Εικόνα
Πολωνία και Λιθουανία κληροδότησαν στους κατοίκους της σημερινής δυτικής Ουκρανίας το μίσος προς τους Ρώσους.
Αυτή είναι η "παλιά" ιστορία της Ουκρανίας, σε τίτλους και χάρτες.

--------------
Υπάρχει, όμως, και μια πιο πρόσφατη ιστορία.

(Θα αφήσουμε έξω από τη διήγηση μας τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, τότε που οι Λιθουανοί έδωσαν γη και ύδωρ στους Ναζιστές Γερμανούς για να πολιορκήσουν, αποτυχημένα, επί 900 μέρες(!) την Αγία Πετρούπολη και τότε που οι Ουκρανοί του Στεπάν πολέμησαν στο πλευρό των Γερμανών).

Η δική μας "ιστορία" και για να ακριβολογούμε η δική μας εκδοχή της ιστορίας, που εσείς καλείστε να αξιολογήσετε, έχει μόνο ένα όνομα:
Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι.
Συμπτωματικά, ο Μπρεζίνσκι είναι αμερικανός πολωνικής καταγωγής. Είναι και καθολικός στο θρήσκευμα. Κάποιοι υποτιμούν την επίδραση της προσωπικής θρησκευτικής πίστης στην πολιτική σκέψη. Ο Μπρεζίνσκι , όπως και ο άλλος μεγάλος διανοητής της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων, ο Καρλ Σμιτ, αντλεί εμπνεύσεις από τη απόλυτη ισχύ του Πάπα στα εκκλησιαστικά πράγματα της Καθολικής Εκκλησίας.
Έχουμε δηλώσει και άλλη φορά ότι παρακολουθούμε με πολύ προσοχή και σεβασμό κάθε τι που λέει ο Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι. Και για αυτή τη στάση μας, θα επικαλεστούμε, για τώρα, μόνο δύο λόγους:
- Είναι ο εμπνευστής της Τριλατεράλ Κομμίσιον(1972). Το σκοτεινό και μακρύ πολιτικό χέρι της Τραπεζικής Αυτοκρατορίας. Την πρότεινε στον Ροκφέλερ, ο οποίος υιοθέτησε και υλοποίησε την ιδέα (Εμείς γνωρίσαμε την πρωθυπουργία Παπαδήμου, μέλους της).
- Είναι ο εμπνευστής και εισηγητής του τηλεοπτικού -και όχι μόνο- αυνανισμού των λαών, ως εργαλείο "διακυβερνησιμότητας"(1995). Η πρόταση έγινε σε συνάντηση της ελίτ του κόσμου, όταν αυτοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το 80% του πληθυσμού της γης δεν θα είναι χρήσιμο στην οικονομία του 21ου αιώνα. Η απάντηση - πρόταση του Μπρεζίνσκι στο πρόβλημα ήταν μόνο μία λέξη: "tittytainment" και ο αείμνηστος Άγγελος Ελεφάντης την μετέφρασε στα ελληνικά "βυζοδιασκέδαση" (Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΜΑΘΕΙΑΣ, Ζαν Κλωντ Μισεά, έκδοση Βιβλιόραμα).
Έκτοτε οι τηλεοράσεις του κόσμου πλημμύρισαν από σιλικονούχα βυζιά, βαμμένες ξανθιές και σκουπιδοεκπομπές αποβλάκωσης και ηλιθιοποίησης.
Πρόκειται για τον άνθρωπο με τη μέγιστη επιρροή στη διαμόρφωση αυτού που αποκλήθηκε "παγκοσμιοποίηση" και υλοποιείται από τη δεκαετία του 70. Με τρόπο εντυπωσιακά κοντινό σε όσα έχει, κατά καιρούς, γράψει και πει.
Ο Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι έγραψε το 1997 το βιβλίο "Η Μεγάλη Σκακιέρα". Σε αυτό το βιβλίο προτείνει πολλά από όσα έχουμε ζήσει και, ιδιαίτερα, αυτό που ζούμε σήμερα στην Ουκρανία.
(Δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται να πούμε ποιοι είναι τα πιόνια στη σκακιέρα).
Ήταν προτάσεις προς τη μόνη μεγάλη υπερδύναμη του πλανήτη, τις ΗΠΑ, προς τον πιο ισχυρό βραχίονα της παγκόσμιας τραπεζικής τάξης πραγμάτων(ο άλλος μεγάλος βραχίονας είναι η Ε.Ε.). Οι προτάσεις έγιναν με σκοπό τη διατήρηση αυτής της ηγεμονίας στον αιώνα τον άπαντα.
Ο Μπρεζίνσκι εντοπίζει τα σημεία του πλανήτη , στα οποία προτείνει επεμβάσεις, γιατί από εκεί μπορεί στο μέλλον να προκύψει η αμφισβήτηση της κυριαρχίας των ΗΠΑ. Κάνει ονομαστικές αναφορές σε σημεία, όπου υπάρχουν στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ (και του υπερεθνικού πλέγματος εταιρειών, με πυρήνα τις τράπεζες, λέμε εμείς).
Θέτει, ως πρώτη προτεραιότητα την τριχοτόμηση και το ξεδόντιασμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, με σταδιακή απόσπαση κρατών.
Θεωρείται από το 1998 ο εμπνευστής της ιδέας της "κατά προτεραιότητα προσδέσεως της Ουκρανίας με τη Δύση".
Δίνει ιδιαίτερη προσοχή στα πετρέλαια του Καυκάσου και της Κασπίας και στους πετελαιοαγωγούς. Προτείνει την ενσωμάτωση του Ιράν και τονίζει το ρόλο της Ινδίας στην παγκόσμια σκακιέρα. Εκφράζει ανησυχία για τη μελλοντική ενδυνάμωση της Κίνας.
Αναφέρεται σε τρεις αξονικές περιοχές του κόσμου: Δ. Ευρώπη, Β. Αμερική, ΝΑ Ασία (Δεν υπολογίζει την Ελλάδα ως μέρος του άξονα της Δ.Ευρώπης).
Σε όλους τους σχεδιασμούς και τις προτάσεις του, η Ρωσία είναι ο βασικός εχθρός.
Το 2004, δημοσιεύεται άρθρο του Π.Σβαρτς στο Center for Research on Globalisation (www, globalresearch.ca). Το άρθρο είναι σα να γράφτηκε σήμερα:
Ο αγώνας για την εξουσία στην Ουκρανία και η στρατηγική των Η.Π.Α
Το άρθρο αναλύει τις στρατηγικές Μπρεζίνσκι του 1997 και χρησιμοποιεί πιο πρόσφατα κείμενα του Stratfor , μιας εταιρείας στρατηγικών αναλύσεων που διατηρεί στενότατους δεσμούς με τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ.
Σταχυολογούμε:
= Α­νε­ξάρ­τη­τα α­πό τα σκα­μπα­νε­βά­σμα­τα των δι­με­ρών σχέ­σε­ων –που δια­μορ­φώ­νουν άλ­λο­τε στε­νές και άλ­λο­τε ψυ­χρές σχέ­σεις α­νά­με­σα στις δυο χώ­ρες– οι Η.Π.Α. ερ­γά­στη­καν συ­στη­μα­τι­κά για να πε­ρι­λά­βουν στη σφαί­ρα ε­πιρ­ρο­ής τους τις χώ­ρες που προ­έ­κυ­ψαν α­πό τη διά­λυ­ση της Σο­βιε­τι­κής Έ­νω­σης.
= Ή­δη, ο πρώ­τος πό­λε­μος του Ι­ράκ, το 1991, υ­πο­νό­μευ­σε σε με­γά­λο βαθ­μό την ε­πιρ­ρο­ή της Μό­σχας στη Μέ­ση Α­να­το­λή. Η ί­δια δια­δι­κα­σί­α συ­νε­χί­στη­κε στα Βαλ­κά­νια, με τον πό­λε­μο του ΝΑ­ΤΟ έ­να­ντι της Σερ­βί­ας. Το 2001, μέ­σα στα πλαί­σια της ει­σβο­λής στο Αφ­γα­νι­στάν, οι Η.Π.Α. για πρώ­τη φο­ρά ε­γκα­τέ­στη­σαν μια σει­ρά στρα­τιω­τι­κών βά­σε­ων σε πρώ­ην σο­βιε­τι­κές δη­μο­κρα­τί­ες θε­με­λιώ­νο­ντας έ­τσι τη μό­νι­μη πα­ρου­σί­α τους στην Κε­ντρι­κή Α­σί­α. Στο ε­ξής, το Ουζ­μπε­κι­στάν, το Τα­τζι­κι­στάν, το Κιρ­γι­ζι­στάν και σε κά­ποιο βαθ­μό και το Α­ζερ­μπα­ϊ­τζάν θα συμ­μα­χή­σουν με τις Η­ΠΑ. Έ­να χρό­νο πριν βο­ή­θη­σαν την ε­γκα­τά­στα­ση ε­νός α­προ­κά­λυ­πτα φι­λο­δυ­τι­κού κα­θε­στώ­τος στη Γε­ωρ­γί­α. Στην Ευ­ρώ­πη, τα πε­ρισ­σό­τε­ρα πρώ­ην μέ­λη του Συμ­φώ­νου της Βαρ­σο­βί­ας, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των πρώ­ην Βαλ­τι­κών Σο­βιε­τι­κών δη­μο­κρα­τιών, ε­ντά­χθη­καν στο ΝΑ­ΤΟ και την Ε.Ε.
= Στο βι­βλί­ο του πριν α­πό ε­πτά χρό­νια, ο Μπρε­ζίν­σκι εί­χε ή­δη α­να­φερ­θεί στη ση­μα­σί­α της Ου­κρα­νί­ας. Η α­πώ­λεια της Ου­κρα­νί­ας για τη Ρω­σί­α θα σή­μαι­νε τη δρα­στι­κή γε­ω­πο­λι­τι­κή υ­πο­βάθ­μι­ση της τε­λευ­ταί­ας. «Α­κό­μα και χω­ρίς την Πο­λω­νί­α και τις Βαλ­τι­κές Δη­μο­κρα­τί­ες, μια Ρω­σί­α που δια­τη­ρεί τον έ­λεγ­χο της Ου­κρα­νί­ας θα συ­νε­χί­ζει να α­να­ζη­τά τρό­πους για να ε­ξε­λι­χθεί σε μια Ευ­ρα­σια­τι­κή Αυ­το­κρα­το­ρί­α… αλ­λά χω­ρίς τον έ­λεγ­χο της Ου­κρα­νί­ας και την υ­πο­στή­ρι­ξη των 52 ε­κα­τομ­μυ­ρί­ων Σλά­βων της χώ­ρας αυ­τής, ο­ποια­δή­πο­τε προ­σπά­θεια της Ρω­σί­ας να α­να­συ­στή­σει την Ευ­ρα­σια­τι­κή αυ­το­κρα­το­ρί­α εί­ναι κα­τα­δι­κα­σμέ­νη να α­πο­τύ­χει, ε­ξαι­τί­ας των πα­ρα­τε­τα­μέ­νων συ­γκρού­σε­ων που θα προ­κλη­θούν α­πό τη θρη­σκευ­τι­κή και την ε­θνι­κή α­φύ­πνι­ση των μη-σλά­βων που την πε­ρι­τρι­γυ­ρί­ζουν. Ως προς αυ­τό, ο πό­λε­μος στην Τσε­τσε­νί­α α­πο­τε­λεί έ­να πρώ­το πα­ρά­δειγ­μα.»
= Σε μια α­νά­λυ­ση για τις πο­λι­τι­κές ε­ξε­λί­ξεις στην Ου­κρα­νί­α, η Στράτ­φορ συ­μπε­ραί­νει ό­τι η α­πώ­λεια της Ου­κρα­νί­ας ό­χι μό­νο α­δυ­να­τί­ζει την ε­ξω­τε­ρι­κή θέ­ση της Ρω­σί­ας αλ­λά α­κό­μη: «χω­ρίς την Ου­κρα­νί­α, η οι­κο­νο­μι­κή, πο­λι­τι­κή και στρα­τιω­τι­κή βιω­σι­μό­τη­τα της Ρω­σί­ας τί­θε­ται υ­πό αμ­φι­σβή­τη­ση». Η έ­ρευ­να της Στράτ­φορ συ­νε­χί­ζει: «Το να πει κα­νείς ό­τι η Ρω­σί­α βρί­σκε­ται σε μια κρί­σι­μη κα­μπή εί­ναι μια πο­λύ συ­γκρα­τη­μέ­νη δή­λω­ση. Χω­ρίς την Ου­κρα­νί­α, η Ρω­σί­α εί­ναι κα­τα­δι­κα­σμέ­νη σε μια ο­δυ­νη­ρή διο­λί­σθη­ση της γε­ω­πο­λι­τι­κής της ι­σχύ­ος και, τε­λι­κά, ί­σως α­κό­μη και στην α­νυ­παρ­ξί­α».
= Στράτ­φορ, «Δεν χρειά­ζε­ται έ­νας πό­λε­μος για να πλη­γούν τα συμ­φέ­ρο­ντα της Ρω­σί­ας, α­πλά πρέ­πει να με­τα­βλη­θούν οι γε­ω­πο­λι­τι­κοί προ­σα­να­το­λι­σμοί της Ου­κρα­νί­ας. Μια ε­ξευ­ρω­πα­ϊ­σμέ­νη Ου­κρα­νί­α δεν θα λει­τουρ­γού­σε τό­σο σαν έ­να μα­χαί­ρι στην καρ­διά της Ρω­σί­ας, αλ­λά πο­λύ πε­ρισ­σό­τε­ρο σαν έ­να κο­μπρε­σέρ το ο­ποί­ο βρί­σκε­ται σε συ­νε­χή λει­τουρ­γί­α». Μια πι­θα­νή συ­νέ­πεια, σύμ­φω­να με την ε­ται­ρεί­α στρα­τη­γι­κών α­να­λύ­σε­ων, εί­ναι μια ε­πι­θε­τι­κό­τε­ρη ε­ξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή εκ μέ­ρους της Ρω­σί­ας κα­θώς ε­πί­σης και η εμ­φά­νι­ση ι­σχυ­ρών ε­σω­τε­ρι­κών κλο­νι­σμών οι ο­ποί­οι θα προ­κα­λέ­σουν “τον θά­να­το ε­κα­τομ­μυ­ρί­ων αν­θρώ­πων”.
= ο Α­με­ρι­κα­νός πρέ­σβης στο Κί­ε­βο, Κάρ­λος Πα­σκουάλ(2003): "η Ου­κρα­νί­α μπο­ρεί να εν­σω­μα­τω­θεί στην ευ­ρω-α­τλα­ντι­κή κοι­νό­τη­τα".
= Τζον Χερμπστ, που α­ντι­κα­τέ­στη­σε τον Πα­σκουάλ τον Σε­πτέμ­βριο του 2004: "Η εν­σω­μά­τω­ση της Ου­κρα­νί­ας στην ευ­ρω-α­τλα­ντι­κή κοι­νό­τη­τα εί­ναι έ­νας ση­μα­ντι­κός στό­χος της α­με­ρι­κα­νι­κής ε­ξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής"...Ό­ταν πραγ­μα­το­ποιού­νταν οι α­κρο­ά­σεις, ο Χερ­μπστ α­ντι­προ­σώ­πευε τις Η­ΠΑ ως πρε­σβευ­τής στο Ουζ­μπε­κι­στάν, του ο­ποί­ου ο αυ­ταρ­χι­κός πρό­ε­δρος Ι­σλάμ Κα­ρί­μωφ, πρώ­ην γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας του Κομ­μου­νι­στι­κού Κόμ­μα­τος, δια­τη­ρεί φι­λι­κές σχέ­σεις με την Ουά­σιν­γκτον. Πα­ρό­λο που οι ε­κλο­γές στο Ουζ­μπε­κι­στάν δεν α­ντα­πο­κρί­νο­νται ού­τε κατ’ ε­λά­χι­στο στις προ­δια­γρα­φές του Ο­Α­ΣΑ και τα κόμ­μα­τα της α­ντι­πο­λί­τευ­σης πα­ρα­μέ­νουν υ­πό α­πα­γό­ρευ­ση για πά­νω α­πό δέ­κα χρό­νια, ο Κα­ρί­μωφ ε­πι­χο­ρη­γεί­ται με αρ­κε­τές ε­κα­το­ντά­δες ε­κα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια τον χρό­νο α­πό την Α­με­ρι­κή. Ως α­ντάλ­λαγ­μα έ­θε­σε μια στρα­τιω­τι­κή βά­ση στη διά­θε­ση των Η­ΠΑ για τον πό­λε­μο ε­να­ντί­ον του γει­το­νι­κού Αφ­γα­νι­στάν.
= Μό­νο κα­τά τα τε­λευ­ταί­α 2 χρό­νια, η α­με­ρι­κα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση ξό­δε­ψε 64 ε­κα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια για να ε­νι­σχύ­σει την ου­κρα­νι­κή α­ντι­πο­λί­τευ­ση. Αυ­τό το γε­γο­νός ε­πι­βε­βαιώ­θη­κε τις τε­λευ­ταί­ες μέ­ρες α­πό Α­με­ρι­κά­νους κυ­βερ­νη­τι­κούς εκ­προ­σώ­πους. Ε­πι­πρό­σθε­τα, ε­κα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια διο­χε­τεύ­τη­καν α­πό ι­διω­τι­κά ι­δρύ­μα­τα, ό­πως αυ­τό του Σό­ρος, αλ­λά και α­πό ευ­ρω­πα­ϊ­κές κυ­βερ­νή­σεις.
(Σημείωση δική μας: Αναφέρεται σε γεγονότα πριν από το 2004. Το τι έχουν κάνει έκτοτε ΗΠΑ και Ε.Ε. στην Ουκρανία και τι είδους στηρίξεις έχουν προσφέρει για τον επηρεασμό της πολιτικής σκηνής μπορεί ο καθένας να τα φανταστεί).
Τι δεν καταλάβατε;
Η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ επιδιώκουν και σχεδιάζουν τα σημερινά γεγονότα, τουλάχιστον, από το 1997, για να μην πούμε από τότε που έπεσε το τείχος του Βερολίνου.
Ο Πούτιν, ασχέτως όλων των αμφισβητήσεων, είναι ό,τι χειρότερο για τα στρατηγικά σχέδια των Κυρίαρχων. Είναι αυτό που φοβόντουσαν και έβλεπαν στους χειρότερους εφιάλτες τους. Ίσως, να μην είναι τυχαίο το γεγονός ότι όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία ξεκίνησαν λίγο μετά το βέτο που έθεσε ο Πούτιν στη Συρία.
Ο Πούτιν εμφανίζεται καλά διαβασμένος και γνωρίζει τα σχέδια του εχθρού, γι' αυτό προσέχει τις κινήσεις του.
Ίδρυσε, ως απάντηση στην "Ευρασία" του Μπρεζίνσκι την "Ευρασιατική Ένωση", με ισχνά ως τώρα αποτελέσματα.
Ποιος , λοιπόν, σχεδίασε, οργάνωσε και "κήρυξε" τον πόλεμο στη Ρωσία;
Τα συμπεράσματα δικά σας. Εμείς είπαμε τη γνώμη μας.

-----------------------
Ας δούμε τι λέει ο Μπρεζίνσκι σήμερα, με άρθρο του στους Financial Times, σε δική μας , όχι αυθαίρετη, επιλογή:
= την πρωτοβουλία στην Ευρώπη πρέπει να αναλάβουν Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο ως παράδεισος Ρώσων και Ουκρανών ολιγαρχών αποκτά ιδιαίτερη επιρροή στην κρίση.
= αργά ή γρήγορα η Ουκρανία θα είναι μέρος μιας πραγματικά δημοκρατικής Ευρώπης. Κι αργά ή γρήγορα, η Ρωσία θα ακολουθήσει, εκτός αν απομονωθεί και γίνει ένα ημι-στάσιμο ιμπεριαλιστικό απομεινάρι.
= Η ελπίδα μου είναι ότι ο Πούτιν θα αναγνωρίσει πως οι εναλλακτικές του είναι περιορισμένες. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με την Ουγγαρία του 1956 ή την Τσεχοσλοβακία του 1968, όταν το Κρεμλίνο συνέτριψε τις λαϊκές εξεγέρσεις με βιαιότητα.

Φυσικά, στο μεγάλο κείμενο μας δεν μπαίνουμε στον κόπο να αναφέρουμε τα αποσπάσματα στα οποία ο Μπρεζίνσκι μιλά, συνεχώς, για "δημοκρατία". Δεν είμαστε και τόσο ηλίθιοι, για να μη ξέρουμε στην Ελλάδα τι θέλει να πει αυτό.
Χα Χα Χα: "Ιμπεριαλιστικό απομεινάρι" η Ρωσία. Ενώ οι άλλοι... "Δημοκρατίες" παράδεισοι Ρώσων και Ουκρανών Ολιγαρχών. Με τη βοήθεια τόσο εκλεκτών και δημοκρατικών ανθρώπων, η Ουκρανία προορίζεται για παράδεισος ή θα πάει στον Παράδεισο. Σε κάτι σαν την Κόλαση.

--------------------
Και τώρα οι ναυαρχίδες της παγκόσμιας "ενημέρωσης".
Financial Times: «Παραμένει ασαφές κατά πόσον ο Πούτιν είναι έτοιμος να αποδεχθεί την πραγματικότητα ή αν σχεδιάζει να συνεχίσει τον αγώνα του. Ο κ. Πούτιν πρέπει να γνωρίζει ότι το στοίχημα να μετατρέψει την Ουκρανία σε ρωσικό δορυφόρο είναι ανέφικτο. Η μόνιμη αποσταθεροποίηση της χώρας είναι τακτική, όχι πολιτική»,
Αλλά ο Guardian διαφωνεί, καρφώνοντας την Ε.Ε.:
επικρίνει ως «μη σοφή» την τοποθέτηση του Ολι Ρεν, επιτρόπου Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων, ότι πρέπει να δοθεί σαφής ευρωπαϊκή προοπτική στην Ουκρανία. «Η φράση σχετίζεται συνήθως με την επικείμενη ένταξη στην Ε.Ε., ενώ δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαίων ότι αυτός ο στόχος είναι επιθυμητός. Δεν έχουμε ενδείξεις ότι οι Ουκρανοί το θέλουν και έχουμε σαφή σημάδια ότι η Μόσχα θα το θεωρήσει εχθρική πράξη», επισημαίνει στο κύριο άρθρο της. «Αυτό που θέλουν οι Ουκρανοί είναι μια ισχυρή σχέση με την Ευρώπη και μια εξίσου δυνατή αλλά και ασφαλή σχέση με τη Ρωσία. Δεν υπάρχει λόγος, παρά μόνο η βλακεία και η κακοήθεια των εξωτερικών παραγόντων, να μην εξασφαλίσει και τα δύο το Κίεβο. Με τη χώρα να βρίσκεται πολύ κοντά στη χρεοκοπία, είναι σαφές ότι υπάρχει ανάγκη για πολύ σημαντική οικονομική βοήθεια», υπογραμμίζει ο Guardian.
«Οι δυτικές χώρες μοιάζουν να θέλουν να πείσουν τη Ρωσία ότι η Ουκρανία θα έπρεπε να αποτελεί κοινό τους σχέδιο. Είναι ο σωστός στόχος. Οι επόμενες μέρες θα δείξουν αν αυτό που είναι επιθυμητό είναι και εφικτό», καταλήγει το κύριο άρθρο.

Το θέμα μας αφορά. Η Ελλάδα, όμως και δυστυχώς, έχει για "κυβέρνηση" τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση των Σαμαρά και Βενιζέλου. (Οι ρωσομαθείς συνεργάτες μας, ακόμα ψάχνουν να βρουν αναφορές στα ρωσικά και ουκρανικά ΜΜΕ για την επίσκεψη Βενιζέλου. Οι εφημερίδες Ιζβέστια, Πράβδα και το πρακτορεί Ιντερφαξ δεν αναφέρουν τίποτα. Όταν και αν βρούμε κάτι, θα σας ενημερώσουμε, για λόγους ψυχαγωγικούς και τραγικούς. Αλλά μην ελπίζετε. Αρκεσθείτε στη φωτογραφία).
Μια πατριωτική κυβέρνηση, ενθυμούμενη τα λόγια του Θουκυδίδη και γνωρίζοντας ποιος οδήγησε τη χώρα στη σημερινή κατάσταση, θα ήξερε τι πρέπει να κάνει .
Για την ώρα, εμείς ως κατεστραμμένοι πολίτες, με ακμαίο το φρόνημα, δίνοντας τη μάχη για ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (από το ψεύτικο χρέος και την πολλαπλή εξάρτηση) και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ , προτείνουμε:
1. Τη συσπείρωση όλων των πολιτικών δυνάμεων, των πολιτών και των οργανώσεων, που τους καλύπτει ο σκοπός της Απελευθέρωσης από το ψεύτικο χρέος και ο στόχος της εγκαθίδρυσης Δημοκρατίας (ενός πολιτεύματος στο οποίο ο λαός θα αποφασίζει για τους νόμους και όσα τον αφορούν).
2. Συμμετοχή και προώθηση της συλλογής υπογραφών:
"Η Ελλάδα δεν συμμετέχει σε οποιαδήποτε πολεμική κίνηση του ΝΑΤΟ. Δεν επιθυμούμε τη συμμετοχή της Ελλάδας σε οποιαδήποτε πολεμική κίνηση στη διένεξη Ουκρανίας/ Ρωσίας".


Συνεργάτης σε θέματα Ρωσίας: Δημήτρης Τσαγγαριώλος, πολιτικός επιστήμονας, ιστορικός, μεταφραστής.
Σε συνεργασία με το ιστολόγιο parley.gr
Και με την ομάδα:Hellas "NO WAR" supporter

Συνημμένα:
Πιόνι στη μεγάλη σκακιέρα από το 1997 η Ουκρανία.
Κριμαία και επιπτώσεις στην Ελλάδα άμεσα και έμμεσα.
Η Μεγάλη Σκακιέρα
Το άγχος της υπερδύναμης, άρθρο στο ΒΗΜΑ, 7/6/1998














http://autochthonesellhnes.blogspot.gr/ ... .html#more
ΙΔΙΑ ΦΥΛΛΑΤΤΕ-ΕΧΘΡΟΥΣ ΑΜΥΝΟΥ-ΘΝΗΣΚΕ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ\n\n-Δάσκαλε γιατί με διδάσκεις πολεμικές τέχνες και παράλληλα μου μιλάς για ειρήνη; \n-Γιατί καλύτερα να είσαι μαχητής σε κήπο παρά κηπουρός σε μάχη…
Απάντηση

Επιστροφή στο “Παγκοσμιοποίηση και γεωπολιτική”