Αξιολόγηση Χρήστη:  / 1
ΧειρότεροΚαλύτερο 

Της Βίκυς Χρυσού

 



Μπορεί πολλές από τις "συνωμοσιολογικές θεωρίες" να φτάνουν στα άκρα και να υπερβάλουν, ωστόσο η πραγματικότητα πολύ συχνά έρχεται να επιβεβαιώσει πολλές από αυτές.
Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε από την Globalresearch, στις 18 Απριλίου 2009, με τον τίτλο:

Ο Πύργος της Βασιλείας: μυστικό σχέδιο για την έκδοση του παγκόσμιου νομίσματος - Θέλουμε πράγματι να εκδίδει η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS) το παγκόσμιο νόμισμα?

της Ellen Brown
μετάφραση, απόδοση Βίκυ Χρυσού

Άρθρο του Ambrose Evans-Pritchard στο London Telegraph στις 7 Απριλίου 2009, με τίτλο "Η ομάδα G20 Μετακινεί τον κόσμο ένα βήμα πιο κοντά στο παγκόσμιο νόμισμα" αναφέρει:

"Μία και μόνη ρήτρα στο σημείο 19 του ανακοινωθέντος που εκδόθηκε από τους ηγέτες της G20 μοιάζει με επανάσταση στην παγκόσμια οικονομική οργάνωση.

Στο σχετικό έγγραφο αναφέρεται:
'Έχουμε συμφωνήσει για την υποστήριξη ενός γενικού SDR, που θα εισφέρει $ 250δις (£ 170δις) στην παγκόσμια οικονομία και την παγκόσμια αύξηση της ρευστότητας" .
Το SDR (Special Drawing Rights) αφορά ειδικά δικαιώματα και είναι ένα "συνθετικό" χαρτονόμισμα, που εκδίδεται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και είχε μείνει σε αδράνεια για μισό αιώνα.
"Στην πραγματικότητα, οι ηγέτες του G20 ενεργοποίησαν την ισχύ του ΔΝΤ για τη δημιουργία χρήματος, ώστε να αρχίσει η παγκόσμια «ποσοτική χαλάρωση». Με τον τρόπο αυτό, το παγκόσμιο νόμισμα μπαίνει de facto στο παιχνίδι. Αυτό βρίσκεται έξω από τον έλεγχο κάθε κυρίαρχου οργάνου. Οι θεωρητικοί της συνωμοσιολογίας θα το λατρέψουν."
Πράγματι θα το λατρέψουν. Το άρθρο φέρει τον υπότιτλο: "Ο κόσμος είναι ένα βήμα πιο κοντά σε ένα παγκόσμιο νόμισμα, που υποστηρίζεται από μία Παγκόσμια Κεντρική Τράπεζα, η οποία κινεί τη νομισματική πολιτική για το σύνολο της ανθρωπότητας." Φυσικά εγείρεται το ερώτημα, τι ή ποιος θα χρησιμεύσει ως "μια παγκόσμια κεντρική τράπεζα", που θα έχει την εξουσία να εκδίδει το νόμισμα και να αστυνομεύει την παγκόσμια νομισματική πολιτική για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Όταν οι κεντρικοί τραπεζίτες του κόσμου συναντήθηκαν τον περασμένο Σεπτέμβριο στην Ουάσιγκτον, συζήτησαν σχετικά με το ποιος φορέας θα μπορούσε να παίξει αυτό το δεινό και φοβερό ρόλο. Ο πρώην διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας δήλωσε τότε:
"[Η] απάντηση θα μπορούσε ήδη να είναι μπροστά στα μάτια μας, με τη μορφή της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS). . . . Το ΔΝΤ έχει την τάση να αγγίζει τις προειδοποιήσεις σχετικά με τα οικονομικά προβλήματα σε πολύ διπλωματική γλώσσα, αλλά η BIS είναι πιο ανεξάρτητη και βρίσκεται σε πολύ καλύτερη θέση για να ασχοληθεί με αυτά, εάν της δοθεί η δύναμη να το κάνει. "1
Μπορεί το όραμα ενός παγκόσμιου νομίσματος εκτός κυβερνητικού ελέγχου να μην εξιτάρει σαν θέμα τους συνωμοσιολόγους, όμως εάν η BIS (ΤΔΔ)αναλάβει αυτή τη θέση στο τέλος σίγουρα θα το κάνει.

Η BIS έχει κλυδωνιστεί από σκάνδαλα από τότε που έδειξε προ-ναζιστικές ροπές κατά τη δεκαετία του 1930. Η BIS ιδρύθηκε το 1930 στη Βασιλεία της Ελβετίας και χαρακτηρίζεται "το πιο αποκλειστικό, μυστικό και ισχυρό υπερεθνικό κλαμπ στον κόσμο." Ο Charles Higham στο βιβλίο του "συναλλαγές με τον εχθρό" (Trading with the Enemy) έγραψε πως από τα τέλη του 1930, η BIS είχε λάβει μία ανοικτή θέση υπέρ του ναζισμού και αποτέλεσε θέμα ταινίας μίας ώρας, με τίτλο Banking with Hitler σε εκπομπή του BBC Watch το 1998,2 .

Το 1944, η αμερικανική κυβέρνηση υποστήριξε το ψήφισμα κατά τη διάσκεψη του Μπρέτον Γουντς (Bretton-Woods Conference) και ζήτησε την εκκαθάριση της BIS, ακολουθώντας κατηγορίες από την Τσεχική πλευρά, πως με παράνομες δραστηριότητες είχαν κλέψει οι Ναζί το χρυσό της κατεχόμενης Ευρώπης, αλλά οι κεντρικοί τραπεζίτες αθόρυβα κατάφεραν να ξεφύγουν από τις αμερικανικές αποφάσεις.3
Εικόνα 1: "Σεμνό" ξεκίνημα, Γραφείο BIS , Hotel Savoy-Univers, Basel (Βασιλεία)

Εικόνα 2:
Πρώτη Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση, 1931






Στο βιβλίο του "Τραγωδία και Ελπίδα: Η ιστορία του κόσμου στην εποχή μας" (Tragedy & Hope -A History of the World in Our Time -1966), ο Δρ Carroll Quigley αποκάλυψε τον σημαντικό ρόλο που έπαιξε παρασκηνιακά η BIS στην παγκόσμια οικονομία. Ο Δρ Quigley ήταν καθηγητής της Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Georgetown, όπου υπήρξε μέντορας του πρόεδρου Μπιλ Κλίντον. Ήταν, επομένως Insider, μυημένος στην ισχυρή κλίκα που ο ίδιος αποκάλεσε "οι διεθνείς τραπεζίτες." Η αξιοπιστία του ενισχύεται από το γεγονός ότι πράγματι ενστερνίζονταν τους στόχους τους. Ο ίδιος έγραψε:
"Γνωρίζω τις εργασίες του δικτύου αυτού, επειδή το έχω μελετήσει επί είκοσι χρόνια και είχα για δύο χρόνια το δικαίωμα, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, να εξετάσω τα έγγραφα και τα απόρρητα αρχεία του. Δεν έχω απέχθεια προς αυτό ή για τους περισσότερους από τους στόχους του και για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου ήμουν κοντά σε αυτό και σε πολλά από τα όργανα του. (...) n κύρια διαφοροποίηση μου στις απόψεις εστιάζεται στο ότι αυτό (το δίκτυο) θέλει να παραμένει άγνωστο, ενώ εγώ πιστεύω ότι ο ρόλος του στην ιστορία είναι αρκετά σημαντικός και πρέπει να είναι γνωστό."
Ο Quigley έγραψε επίσης για αυτό το διεθνές τραπεζικό δίκτυο πως:
"[Οι] δυνάμεις του χρηματοοικονομικού καπιταλισμού είχαν ένα άλλο μακροπρόθεσμο στόχο μεγάλης εμβέλειας: Τίποτε λιγότερο από το να δημιουργήσουν ένα παγκόσμιο σύστημα οικονομικού ελέγχου σε χέρια ιδιωτών, που να είναι σε θέση να κυριαρχήσουν στο πολιτικό σύστημα κάθε χώρας και στην οικονομία του κόσμου στο σύνολό του. Το σύστημα αυτό έπρεπε να ελέγχεται με μια φεουδαρχικού τύπου δομή από τις κεντρικές τράπεζες του κόσμου, που ενεργούν σε συνεννόηση, με βάση μυστικές συμφωνίες που προκύπτουν σε συχνές ιδιωτικές συναντήσεις και συνέδρια. Η κορυφή του συστήματος θα ήταν η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS) στη Βασιλεία της Ελβετίας, μια ιδιωτική τράπεζα που ανήκει και ελέγχεται από τις κεντρικές τράπεζες του κόσμου, οι οποίες ήταν οι ίδιες ιδιωτικές εταιρείες."
Το κλειδί για την επιτυχία τους, όπως αναφέρει ο Quigley, ήταν ότι οι διεθνείς τραπεζίτες θα έλεγχαν και θα χειρίζονταν το σύστημα της οικονομίας κάθε λαού, ενώ θα άφηναν να φαίνεται πως (η οικονομία) είναι ελεγχόμενη από την κυβέρνηση. Η δήλωση εξέφραζε μία άλλη δήλωση, που έκανε το 18ο αιώνα ο πατριάρχης της μετέπειτα πιο ισχυρής τραπεζικής δυναστείας του κόσμου: o Mayer Amschel Bauer Rothschild ως γνωστόν δήλωσε το 1791:
"Επιτρέψτε μου την έκδοση και τον έλεγχο του νομίσματος ενός έθνους και δεν με νοιάζει ποιος κάνει τη νομοθεσία του."
Οι πέντε γιοι του Mayer Rothschild εστάλησαν στις μεγάλες πρωτεύουσες της Ευρώπης - Λονδίνο, Παρίσι, Βιέννη, Βερολίνο και Νάπολη - με την αποστολή να καθιερώσουν ένα τραπεζικό σύστημα που θα ήταν εκτός κυβερνητικού ελέγχου. Τα οικονομικά και πολιτικά συστήματα των εθνών δεν θα ελέγχονταν πλέον από τους πολίτες, αλλά από τους τραπεζίτες, προς όφελος των τραπεζιτών. Τελικά, μία ιδιόκτητη "κεντρική τράπεζα" ιδρύθηκε σχεδόν σε κάθε χώρα, και αυτό το κεντρικό τραπεζικό σύστημα έχει πλέον αποκτήσει έλεγχο επί των οικονομιών του κόσμου.

Οι κεντρικές τράπεζες έχουν τη δυνατότητα να εκτυπώνουν τα χρήματα στις χώρες τους και από αυτές τις τράπεζες πρέπει να δανειστούν χρήματα οι κυβερνήσεις για να πληρώσουν τα χρέη τους και να χρηματοδοτήσουν τις διάφορες δραστηριότητες τους. Το αποτέλεσμα είναι μία παγκόσμια οικονομία, στην οποία όχι μόνο οι βιομηχανίες, αλλά και οι ίδιες οι κυβερνήσεις λειτουργούν με βάση την «πίστη» (ή το χρέος) που δημιούργησε ένα τραπεζικό μονοπώλιο -επικεφαλής του δικτύου των ιδιωτικών κεντρικών τραπεζών-, και στην κορυφή αυτού του δικτύου είναι η BIS, "η κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών στη Βασιλεία".


Πίσω από τις κουρτίνες

Για πολλά χρόνια η BIS διατηρούσε πολύ χαμηλό προφίλ και λειτουργούσε παρασκηνιακά μέσα από ένα εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο. Από εδώ παίρνονταν οι αποφάσεις
  • να υποτιμηθούν ή να διατηρηθούν οι αξίες των νομισμάτων,
  • να αυξηθούν ή να μειωθούν τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια,
  • που καθόριζαν την τιμή του χρυσού και
  • γινόταν οι ρυθμίσεις για τις υπεράκτιες τράπεζες .
Το 1977, ωστόσο, η ΤΔΔ (BIS) άφησε την ανωνυμία για μια πιο αποτελεσματική έδρα. Το νέο κτίριο έχει χαρακτηριστεί ως "ο 18όροφος κυλινδρικός ουρανοξύστης που υψώνεται πάνω από την μεσαιωνική πόλη σαν ορισμένους άστοχα τοποθετημένους πυρηνικούς αντιδραστήρες." Γρήγορα έγινε γνωστός ως "ο Πύργος της Βασιλείας." Σήμερα η BIS έχει κυβερνητική ασυλία, δεν πληρώνει φόρους και διαθέτει τη δική της ιδιωτική αστυνομική δύναμη.4 Είναι όπως ακριβώς το οραματίστηκε ο Mayer Rothschild: υπεράνω του νόμου.
UP Tower Building, Basel

Η BIS αποτελείτε πλέον από 55 κράτη-μέλη, αλλά η λέσχη που συνέρχεται τακτικά στη Βασιλεία, αποτελείται από μια πολύ μικρότερη ομάδα και μάλιστα μέσα σε αυτή υπάρχει μια συγκεκριμένη ιεραρχία. Σε άρθρο του περιοδικού Harper το 1983 με τίτλο "Κυριαρχώντας στον Κόσμο του Χρήματος", ο Edward Jay Epstein έγραψε ότι οι πραγματικές επιχειρηματικές μπίζνες γίνονται σε "ένα είδος εσωτερικού-κλαμπ που αποτελείται από τη μισή δωδεκάδα περίπου ισχυρούς κεντρικούς τραπεζίτες, που βρίσκονται περισσότερο ή λιγότερο στο ίδιο μονεταριστικό καράβι "- αυτών που προέρχονται από τη Γερμανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ελβετία, την Ιταλία, την Ιαπωνία και την Αγγλία. Ο Epstein δήλωσε επίσης:
"Η κύρια αξία, η οποία φαίνεται να διαχωρίζει το εσωτερικό του συλλόγου από τα υπόλοιπα μέλη της BIS, είναι η εταιρική πίστη πως οι κεντρικές τράπεζες θα πρέπει να ενεργούν ανεξάρτητα από τις κυβερνήσεις τους. . . . Μία δεύτερη -και στενά συνδεδεμένη με τον εσωτερικό κύκλο της λέσχης- πίστη είναι, ότι οι πολιτικοί δεν θα πρέπει να τυγχάνουν εμπιστοσύνης σε αποφάσεις που αφορούν την τύχη του διεθνούς νομισματικού συστήματος ."
Το 1974, η επιτροπή της Βασιλείας για την τραπεζική εποπτεία ( Basel Committee on Banking Supervision) είχε δημιουργηθεί από τους διοικητές των κεντρικών τραπεζών της Ομάδας των Δέκα εθνών (τώρα έχει επεκταθεί στα είκοσι). Η BIS (ΤΔΔ) παρέχει τη 12μελή γραμματεία της επιτροπής. Η Επιτροπή με τη σειρά της, θέτει τους κανόνες για τις τραπεζικές συναλλαγές παγκοσμίως, περιλαμβανομένων των απαιτήσεων κεφαλαίων και των ελέγχων διαθεσιμότητας τους.
Σε άρθρο του 2003 με τίτλο «Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών ζητά παγκόσμιο νόμισμα", ο Joan Veon έγραφε:

"Η BIS είναι ο τόπος όπου συγκεντρώνεται το σύνολο των ανά τον κόσμο κεντρικών τραπεζών
  • για να αναλύσουν την παγκόσμια οικονομία και
  • να καθορίσουν ποια πορεία δράσης θα αναλάβουν, ώστε να βάλουν ακόμη περισσότερα χρήματα στις τσέπες τους -δεδομένου ότι ελέγχει όλη την ποσότητα του χρήματος που βρίσκεται σε κυκλοφορία- και
  • πόσους τόκους πρόκειται να χρεώσουν στις κυβερνήσεις και τις τράπεζες για το δανεισμό από αυτές. . . .
Όταν καταλάβουμε ότι η BIS τεντώνει τις χορδές του παγκόσμιου νομισματικού συστήματος, τότε θα καταλάβουμε ότι έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει μία οικονομική άνθιση ή ύφεση σε μια χώρα. Εάν αυτή η χώρα δεν έχει κάνει αυτό που θέλουν οι δανειστές των χρημάτων, τότε το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να πουλήσουν το νόμισμα της χώρας. "5
Οι αμφιλεγόμενες συμφωνίες της Βασιλείας
Η δύναμη της BIS να αναπτύσσει ή να διαλύει τις οικονομίες αποδείχθηκε το 1988, όταν δημοσίευσε μία Συμφωνία (Basel Accord ) με την οποία απαιτούσε την αύξηση των τραπεζικών κεφαλαιακών απαιτήσεων από 6% σε 8%. Μέχρι τότε, η Ιαπωνία εμφανιζόταν ως ο μεγαλύτερος πιστωτής παγκοσμίως, όμως οι τράπεζες της Ιαπωνίας ήταν λιγότερο καλά κεφαλαιοποιημένες σε σχέση με άλλες μεγάλες διεθνείς τράπεζες. Η αύξηση της κεφαλαιακής απαίτησης τους υποχρέωσε να μειώσουν το δανεισμό, προκαλώντας μια ύφεση στην Ιαπωνία, όπως ακριβώς την υφίστανται και οι ΗΠΑ σήμερα. Οι τιμές των ακινήτων μειώθηκαν και τα δάνεια ελαττώθηκαν καθώς συρρικνώθηκε η ασφάλεια τους. Ακολούθησε μια καθοδική σπείρα, που λήγει με το σύνολο της πτώχευσης των τραπεζών. Οι τράπεζες έπρεπε να είναι κρατικοποιημένες, παρόλο που η λέξη αυτή δεν χρησιμοποιείται για να αποφευχθεί η κριτική.6

Μεταξύ άλλων ζημιών -παράπλευρων απωλειών...σημ. μτφ- που προκαλούνται με τις συμφωνίες της Βασιλείας, ήταν μια έξαρση των αυτοκτονιών μεταξύ των Ινδών αγροτών που αδυνατούσαν να λάβουν δάνεια. Οι προδιαγραφές της BIS απαιτούν επάρκεια ιδίων κεφαλαίων, για δάνεια προς ιδιώτες δανειολήπτες, δηλαδή να είναι "σταθμισμένα με το βαθμό του κινδύνου", ο οποίος βαθμός καθορίζεται από ιδιωτικούς οργανισμούς. Οι γεωργοί και οι ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων δεν μπορούσαν να προσφέρουν τις αμοιβές για τέτοιες υπηρεσίες. Ως εκ τούτου αποδόθηκε στις τράπεζες το 100 τοις εκατό του κινδύνου για τέτοια δάνεια και στη συνέχεια οι τράπεζες αντιστάθηκαν στην παροχή δανείων προς αυτούς τους "υψηλού κινδύνου" δανειολήπτες, διότι απαιτούνται περισσότερα αποθέματα κεφαλαίων για την κάλυψη των δανείων.

Όταν οι συνειδήσεις του έθνους εξεγέρθηκαν από τις μαζικές αυτοκτονίες των Ινδών, η κυβέρνηση "οδυρόταν" για την "παραμέληση" των αγροτών από τις εμπορικές τράπεζες και εδραίωσε μια πολιτική για να λήξει ο «οικονομικός αποκλεισμός» των αδύναμων, αλλά το βήμα αυτό είχε μικρή πραγματική επίδραση στις πρακτικές δανειοδότησης, εξαιτίας των διαρθρώσεων που επιβάλλονται από την BIS, από μακρυά...7

Παρόμοιες καταγγελίες έχουν έρθει από την Κορέα. Σε άρθρο της Korea Times στις 12 Δεκεμβρίου 2008 με τίτλο "η BIS προκαλεί φαύλο κύκλο ενεργοποίησης", περιγράφεται πώς Κορεάτες επιχειρηματίες με καλές εγγυήσεις, δεν μπορούσαν να λάβουν λειτουργικά δάνεια από κορεατικές τράπεζες, σε μια στιγμή που η οικονομική ύφεση απαιτεί την αύξηση των επενδύσεων και την ευκολότερη λήψη πιστωτικών δανείων:
"Η Τράπεζα της Κορέας διέθεσε πάνω από 35 τρισεκατομμύρια στις τράπεζες, από τον Σεπτέμβριο, όταν η παγκόσμια οικονομική κρίση άρχισε να εξελίσσεται αστραπιαία," δήλωσε αναλυτής της Σεούλ, ο οποίος αρνήθηκε τη δημοσιοποίηση του ονόματος του. «Όμως η επίδραση αυτή δεν παρατηρείται καθόλου, καθώς όλες οι τράπεζες κρατούν τα χρήματα -ως ρευστότητα- στα χρηματοκιβώτια τους. Απλώς δεν δανείζουν. Και ένας από τους σημαντικότερους λόγους είναι για να διατηρηθεί η αναλογία BIS αρκετά ψηλά, ώστε να επιβιώσουν", είπε. . . .
Ο Chang Ha-joon, καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, συμφωνεί με τον αναλυτή. «Αυτό που κάνουν οι τράπεζες για το δικό τους συμφέρον ή για να βελτιώσουν τις αναλογίες BIS, είναι εις βάρος των συμφερόντων του συνόλου της κοινωνίας. Αυτή είναι μια κακή ιδέα", δήλωσε ο Τσανγκ σε πρόσφατη τηλεφωνική συνέντευξη με την Κορέα Times.

Σε άρθρο της Asia Times το Μάιο του 2002 με τίτλο «Παγκόσμια Οικονομία: Η BIS εναντίων Εθνικών Τραπεζών" (Global Economy: The BIS vs. National Banks) , o οικονομολόγος Henry Liu CK παρατήρησε ότι οι συμφωνίες της Βασιλείας βίασαν το εθνικό τραπεζικό σύστημα "για να βαδίσει με τον ίδιο τόνο, που έχει σχεδιαστεί για να εξυπηρετεί τις ανάγκες εξαιρετικά προηγμένων παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών αγορών, ανεξάρτητα από τις αναπτυξιακές ανάγκες των εθνικών οικονομιών." Παρακάτω αναφέρει:

"ΕΘΝΙΚΑ τραπεζικά συστήματα ρίχτηκαν ξαφνικά στα άκαμπτα χέρια των συμφωνιών Κεφαλαίου της Βασιλείας (BCA- Basel Capital Accord), που χρηματοδοτείται από την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS), για να αντιμετωπίσουν την ποινή των τοκογλυφικών ασφαλίστρων κινδύνου για τη διασφάλιση των διεθνών διατραπεζικών δανείων. . . . Οι εθνικές πολιτικές έγιναν ξαφνικά αντικείμενο των μηχανισμών ιδιωτικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που στοχεύουν σε κέρδη. Όλα τους (τα ιδιωτικά χρημ/κα ιδρύματα) μέλη του ιεραρχικού συστήματος που ελέγχεται και κατευθύνεται από τα χρήματα των τραπεζών στο κέντρο της Νέας Υόρκης. Αποτέλεσμα είναι η πίεση που ασκείται για ιδιωτικοποίηση του εθνικού τραπεζικού συστήματος . . . .
"Οι κανονισμοί της BIS εξυπηρετούν μόνο τον ενιαίο σκοπό ενίσχυσης του διεθνούς ιδιωτικού τραπεζικού συστήματος, ακόμη και με κίνδυνο για τις εθνικές οικονομίες. . . . Το ΔΝΤ και οι διεθνείς τράπεζες που ρυθμίζονται από την BIS είναι μια ομάδα:
  • Οι διεθνείς τράπεζες δανείζουν απερίσκεπτα σε δανειολήπτες στις αναδυόμενες οικονομίες ώστε να δημιουργηθεί κρίση χρέους σε ένα ξένο νόμισμα.
  • Το ΔΝΤ, ως φορέας του νομισματικού ιού, καταφτάνει στο όνομα της "υγιούς νομισματικής πολιτικής".
  • Στη συνέχεια, οι διεθνείς τράπεζες ως επενδυτές-όρνια έρχονται στο όνομα της "δημοσιονομικής εξυγίανσης" για να αποκτήσουν εγχώριες τράπεζες, που κρίνονται προηγουμένως από τη BIS, ως αφερέγγυες και με ανεπαρκή κεφάλαια."
Ο Liu σημειώνει με ειρωνεία, πως οι αναπτυσσόμενες χώρες, με τους δικούς τους φυσικούς πόρους, δεν έχουν στην πραγματικότητα ανάγκη τις ξένες επενδύσεις, που τους παγιδεύουν με χρέη προς τρίτους:

"Με την εφαρμογή της θεωρίας του χρήματος (State Theory of Money)[πράγμα που προϋποθέτει ότι ένα κυρίαρχο έθνος έχει την εξουσία να εκδίδει τα δικά του χρήματα], οποιαδήποτε κυβέρνηση μπορεί να χρηματοδοτήσει με το δικό της νόμισμα, όλες τις εσωτερικές αναπτυξιακές ανάγκες για τη διατήρηση της πλήρους απασχόλησης, χωρίς πληθωρισμό."

Όταν οι κυβερνήσεις πέφτουν στην παγίδα όμως της αποδοχής των δανείων σε ξένο νόμισμα, γίνονται "έθνη Οφειλέτες" που υπόκεινται στις ρυθμίσεις του ΤΔΔ (BIS) και του ΔΝΤ. Είναι αναγκασμένοι να εκτρέψουν την παραγωγή τους στις εξαγωγές, μόνο και μόνο για να κερδίσουν το αναγκαίο συνάλλαγμα για την πληρωμή των τόκων των δανείων τους. Εθνικές τράπεζες που θεωρούνται "ανεπαρκή κεφάλαια", έχουν να αντιμετωπίσουν κανονισμούς συγκρίσιμους με τους "όρους" που επιβάλλει το ΔΝΤ στα Έθνη-Οφειλέτες: "κλιμάκωση των κεφαλαιακών απαιτήσεων, διαγραφές δανείων, ρευστοποίηση καθώς και αναδιάρθρωση μέσω πωλήσεων, απολύσεων, μείωση του κόστους και πάγωμα επί των κεφαλαιουχικών δαπανών." Ο Liu γράφει παρακάτω:
"Αντιστρέφοντας τη λογική, ότι ένα υγιές τραπεζικό σύστημα θα πρέπει να οδηγεί στην πλήρη απασχόληση και την ανάπτυξη, οι κανονιστικές διατάξεις της BIS απαιτούν υψηλή ανεργία και υποβάθμιση της ανάπτυξης των εθνικών οικονομιών, ως δίκαιο αντίτιμο για ένα υγιές παγκόσμιο ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα"
Τελευταίο Domino προς πτώση

Ενώ οι τράπεζες στα αναπτυσσόμενα έθνη είχαν τιμωρηθεί επειδή υπολείπονται των κεφαλαιακών απαιτήσεων της BIS, οι μεγάλες διεθνείς τράπεζες κατάφεραν να ξεφύγουν από τους κανόνες, ενώ στην πραγματικότητα μεταφέρουν τεράστιο κίνδυνο λόγω της έκθεσης τους στα "παράγωγα" (derivative exposure). Οι μεγα-τράπεζες κατόρθωσαν να αποφύγουν τους κανόνες της Βασιλείας, κάνοντας προεπιλογή διαχωρισμού των "κίνδυνων" από τα δάνεια, τους οποίους πωλούν ανοικτά σε επενδυτές, με τη χρήση μίας μορφής παραγώγων γνωστή ως "credit default swaps".

Ωστόσο, δεν ήταν στα σχέδια του παιχνιδιού να διαφύγουν οι τράπεζες των ΗΠΑ από το δίκτυο του ΤΔΔ (BIS). Όταν κατάφεραν να παραβλέπουν την πρώτη Συμφωνία της Βασιλείας, επιβλήθηκε ένα δεύτερο πακέτο κανόνων που είναι γνωστό ως «Βασιλεία II»(Basel II). Οι νέοι κανόνες θεσπίστηκαν το 2004, αλλά δεν ήταν εφαρμόστηκαν στις τράπεζες των ΗΠΑ μέχρι τον Νοέμβριο του 2007, το μήνα αμέσως μετά το ρεκόρ του Dow, που ξεπέρασε τις 14.000 σημειώνοντας τον υψηλότερο δείκτη όλων των εποχών. Από εκεί ξεκίνησε η "κάτω βόλτα". Η "Βασιλεία ΙΙ" είχε το ίδιο αποτέλεσμα στις τράπεζες των ΗΠΑ με αυτό που είχε η "Βασιλεία Ι" για ιαπωνικές τράπεζες, οι οποίες από τότε αγωνίζονται να επιβιώσουν.8
Botta Building 1, Basel
Η Βασιλεία ΙΙ υποχρεώνει τις τράπεζες να προσαρμόσουν την αξία των εμπορεύσιμων χρεογράφων στην "τιμή αγοράς" της ασφάλειας, ένα σύστημα που ονομάζεται "σήμα στην αγορά (mark to market)."9

Ο κανόνας έχει θεωρητική αξία, αλλά το πρόβλημα είναι η χρονική στιγμή εφαρμογής: η επιβολή του εκ των υστέρων, αφού οι τράπεζες είχαν ήδη τα κεφάλαια αγοράς στα λογιστικά βιβλία τους. Οι δανειστές που είχαν αρκετά ικανοποιητική κεφαλαιοποίηση ξαφνικά βρέθηκαν αφερέγγυοι για νέα δάνεια. Τουλάχιστον, θα ωθούνταν σε πτώχευση εάν είχαν προσπαθήσει να πουλήσουν τα κεφάλαια τους, -υπόθεση που απαιτείται από το νέο κανόνα. Ο οικονομικός αναλυτής John Berlau διαμαρτυρήθηκε:
"Η κρίση συχνά αποκαλείται "η αποτυχία της αγοράς", και ο όρος "mark to market" φαίνεται να την ενισχύει. Αλλά οι κανόνες του "mark to market" είναι ιδιαίτερα ενάντιοι στην αγορά και αποτελούν εμπόδια για την ελεύθερη λειτουργία των τιμών της αγοράς. . . . Στην περίπτωση αυτή, οι λογιστικοί κανόνες αποτυγχάνουν στο να επιτρέψουν στους παίκτες της αγοράς να κατέχουν κάποιο κεφάλαιο αν δεν τους αρέσει αυτό που είναι σήμερα θελκτικό στην αγορά, μία σημαντική δραστηριότητα της αγοράς που επηρεάζει την εξεύρεση κέρδους σε τομείς από τη γεωργία μέχρι τις αντίκες."10
Η επιβολή του κανόνα σήματος στην αγορά ("mark to market") στις τράπεζες των ΗΠΑ προκάλεσε άμεσα το πάγωμα των πιστώσεων, που δεν επηρέασε μόνο την οικονομία των ΗΠΑ, αλλά όλων των χωρών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Στις αρχές Απριλίου 2009, ο κανόνας "σήμα στην αγορά" πήρε τελικά ηπιότερη μορφή στις ΗΠΑ με παρέμβαση του Συμβουλίου Οικονομικών Προτύπων (U.S. Financial Accounting Standards Board -FASB), αλλά οι επικριτές σημειώνουν πως η εν λόγω τροποποίηση δεν προχώρησε αρκετά και αυτό γιατί έγινε σε απάντηση της πίεσης που άσκησαν πολιτικοί και τραπεζίτες και δεν αποτελεί ουσιαστική αλλαγή που να προέρχεται από την καρδιά της πολιτικής της ίδιας της BIS.
Και εδώ είναι το σημείο που μπαίνουν οι θεωρητικοί της συνωμοσίας.
  • Γιατί η BIS δεν ανακάλεσε ή δεν τροποποίησε τουλάχιστον την "Βασιλεία ΙΙ", αφού είδε τις καταστροφές που είχε προκαλέσει;
  • Γιατί κάθεται και παραμείνει στο περιθώριο παρακολουθώντας την παγκόσμια οικονομία να συντρίβεται;
  • Ήταν ο στόχος της να δημιουργηθεί τόσο μεγάλη οικονομική καταστροφή, ώστε ο κόσμος να βιαστεί και με "ανακούφιση" να πέσει στα απλωμένα χέρια της BIS, που κρατά το ιδιωτικά σχεδιασμένο παγκόσμιο νόμισμα;
Η πλοκή περιπλέκεται...

********************************************
Η Ellen Brown ανέπτυξε τις δεξιότητες της στην η έρευνα ως δικηγόρος στο Λος Άντζελες. Στο πιο πρόσφατο βιβλίο της, Web of Debt, μετατρέπει αυτές τις δεξιότητες της σε ανάλυση της Federal Reserve και "του χρηματοοικονομικού τραστ." Εκεί εξηγεί, πώς αυτό το ιδιωτικό καρτέλ σφετερίστηκε την εξουσία να δημιουργεί χρήματα -από τους πολίτες- και πώς εμείς οι πολίτες μπορούμε να τα πάρουμε πίσω. Σε παλαιότερα βιβλία της επικεντρώθηκε στα φαρμακευτικά καρτέλ που παίρνουν την εξουσία από το "χρηματοοικονομικό τραστ."
Στα έντεκα βιβλία της περιλαμβάνονται τα: Forbidden Medicine ("Απαγορευμένη Ιατρική"), Nature’s Pharmacy ("Φαρμακευτική της Φύσης" -συν-συγγραφέας με τον Δρ Lynne Walker) και το The Key to Ultimate Health (συν-συγγραφέας με τον Δρ Richard Hansen).

Οι δικτυακοί της τόποι είναι www.webofdebt.com και www.ellenbrown.com.


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Andrew Marshall, "Η οικονομική νέα παγκόσμια τάξη: προς ένα παγκόσμιο νόμισμα και μία παγκόσμια κυβέρνηση," Global Research ("The Financial New World Order: Towards a Global Currency and World Government") -6 Απριλίου 2009

2. Alfred Mendez, "The Network," Η Παγκόσμια Κεντρική Τράπεζα: Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών" (Other Western Élites-The Bank for International Settlements- The Tower of Basel - Centralbahnplatz 2, 4051, Basel, Switzerland)
  • Την ταινία "Banking with Hitler" μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ
3 & 4. "BIS - η Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών: Η Μητέρα όλων των Κεντρικών Τραπεζών," hubpages.com (2009).

5. Joan Veon, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών ζητά παγκόσμιο νόμισμα, (“The Bank for International Settlements Calls for Global Currency”)- News with Views, 26 Αυγούστου 2003

6. Peter Myers, "Η συμφωνία της Βασιλείας το 1988 - καταστροφέας του οικονομικού συστήματος της Ιαπωνίας", (“The 1988 Basle Accord – Destroyer of Japan’s Finance System,”) - mailstar.net (ενημέρωση, 9 Σεπτεμβρίου 2008).

7. Nirmal Chandra, "Είναι εφικτή μία "Inclusive Ανάπτυξη" στην νεοφιλελεύθερη Ινδία;" (“Is Inclusive Growth Feasible in Neoliberal India?”) -Www.networkideas.org, Σεπτέμβριος 2008

8. Bruce Wiseman, "Η οικονομική κρίση: Μια ματιά πίσω από τον οδηγό του σοσιαλισμού,« Ελεύθερος Τύπος Καναδά (“The Financial Crisis: A look Behind the Wizard’s Curtain,” Canada Free Press ) -19 Μαρτίου 2009

9. Βλέπε Ellen Brown, “Credit Where Credit Is Due,” (11 Ιανουαρίου 2009).

10. John Berlau, "“The International Mark-to-market Contagion"- OpenMarket.org (10 Οκτωβρίου 2008).

 

    Kατεβάστε το άρθρο σε pdf:
     
  •   
  •   

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

  • http--2.bp.blogspot.com--RGIVm38THGE-UjMUfRlbjMI-AAAAAAAAAuE-L7zkELE7X7s-s160-268873_196916777129146_615553206_n.jpg
    Ότι είσαι, αυτό βλέπεις, ότι ζητάς, αυτό βρίσκεις. Αν έλθεις στο Άγιον Όρος και ζητάς να βρεις αρετή, θα ψάξεις και θα την ανακαλύψεις. Αν ζητάς σκάνδαλα, θα τα βρεις. Όμως το πραγματικό, το άλλο Άγιον Όρος θ' αγρυπνεί μυστικά και θα υφαίνει την ιστορία του υπόγεια και σιγαλά. Μοναχός
  • http--1.bp.blogspot.com--fKEiMeTzSjQ-UnMDBVCqdLI-AAAAAAAABVI-fC7eWkgRk3g-s1600-cebacf8ccebdcf84cebfceb3cebbcebfcf85.jpg
    «Ὅσοι ἀπομείναμε πιστοὶ στὴν παράδοση, ὅσοι δὲν ἀρνηθήκαμε τὸ γάλα ποὺ βυζάξαμε, ἀγωνιζόμαστε, ἄλλος ἐδῶ, ἄλλος ἐκεῖ, καταπάνω στὴν ψευτιά. Καταπάνω σ᾿ αὐτοὺς ποὺ θέλουνε την Ἑλλάδα ἕνα κουφάρι χωρὶς ψυχή, ἕνα λουλούδι χωρὶς μυρουδιά.» Φώτης Κόντογλου
  • http--4.bp.blogspot.com---lml6NfyDuM-UWQDiNd9_pI-AAAAAAAAEk8-hsKqvigKsjw-s379-486718_471505646203662_776525439_n.jpg
  • 646babf42a80cf357c6572d7a5ddee95_230_200.png
  • ac1a91138665d2da02581a4b7bf57f51_230_200.jpg
  • f8f677aa46c05f036960f6330b48767b_230_200.jpg
«
»

Bίος Αγίου Φιλουμένου

Ο ιερομάρτυρας Φιλούμενος μαρτύρησε στο ιστορικό Φρέαρ του Ιακώβ στις 29 Νοεμβρίου του 1979, καθώς τελούσε την ακολουθία του Εσπερινού.

Περισσότερα

Κυπρος η πραγματική αλήθεια για το '74

 Μέρος Α κ'   Μέρος Β'


 

Η μασωνία στην Ελλάδα

Η ΕΒΡΑΙΟΜΑΣΩΝΙΑ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΤΑΙ!

Περισσότερα

Δωρεάν τρόφιμα

Δωρεάν τρόφιμα ,ρούχα και φάρμακα.

Μάθετε που μπορείτε να τα βρείτε.

Κάντε κλικ στην εικόνα