Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0
ΧειρότεροΚαλύτερο 

Επειδη πολλά λέγονται για την εκκλησιαστική περιουσια,την φορολόγηση και την μισθοδοσία των κληρικών θα ήθελα να σας παρουσιάσω κάποια απο τα στοιχεία που βρήκα.

Πότε και με ποιες συγκεκριμένες ενέργειες ανάλαβε η Πολιτεία την μισθοδοσία των κληρικών; (όχι των μοναχών οι οποίοι παραμένουν άμισθοι μέχρι σήμερα). Ιστορικό που ξεκινά από το 1833 και φθάνει μέχρι σήμερα.


I. Όταν υποψιάσθηκαν οι Οθωμανοί την έκρηξη της επαναστάσεως «προσεκάλεσαν ευσχήμως εις Τρίπολιν και ως ενέχυρα καθείρξαν εις σκοτεινήν φυλακήν» τους οκτώ αρχιερείς. Και τούτων οι μεν πέντε του μακαρίου έτυχον τέλους εν τη ειρκτή τελευτήσαντες των δε λοιπών δύο μεν είδον πάλιν του ηλίου ημιθνήτες και σκελετώδεις».

II. Τη μεν 5ην Απριλίου 1822 υπεγράφη νόμος «περί συνάξεως των χρυσών και αργυρών σκευών των Μοναστηρίων και Εκκλησιών προς διατροφήν των αγωνιζομένων πενήτων, και τας ανάγκας του πολέμου. Συνήχθησαν δε περίπου λίτραι δισχίλιαι τετρακόσιαι (ή 800 οκάδες) αργύρου, και νόμισμα από τούτων ήθελεν κόπτεσθαι…»



III. Στις 8 Οκτωβρίου 1829 ο Κυβερνήτης της Ελλάδος Καποδίστριας έγραφε προς τους ιερωτάτους Μητροπολίτας, θεοφιλεστάτους Επισκόπους: «ότι η επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως Γραμματείαν, είναι δύο υπηρεσίες αχώριστες ως μίαν εχούσας αρχήν, τον Πατέρα των Φώτων, και προς ένα συντρεχούσας σκοπόν, την ηθικήν των πολιτών διαμόρφωσιν».

IV. Σε γράμμα του Όθωνα προς τον πατέρα του Λουδοβίκο της Βαυαρίας διαβάζουμε: «… η πνευματική αρχή του κλήρου της χώρας θα μπορούσε να γίνει επικίνδυνη για τον κοσμικό άρχοντα και θα έπρεπε να βρεθεί τρόπος καθυποτάξεώς του».

V. Γάλλος υπουργός σχολιάζει το γεγονός του χωρισμού της Εκκλησίας από το Πατριαρχείο ως εξής: «Έτσι συνέβηκε χωρίς δυσκολία και με την συναίνεση του ανώτερου κλήρου ο χωρισμός της Ελληνικής Εκκλησίας από την Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, πράγμα στο οποίο η Αντιβασιλεία είχε προσδώσει τη μεγαλύτερη σπουδαιότητα, ο πρωταρχικός σκοπός του οποίου είναι εμφανώς να μετακινήσει τούς μελλοντικούς ισχυρούς τρόπους επιρροής της Ρωσσίας».

VI. Ο αντιβασιλεύς Μάουερ θα ομολογήσει «Κι όσο για μένα, πείστηκα ότι αυτό το παγκόσμιας σημασίας ιστορικό κείμενο (του χωρισμού δηλ. της Εκκλησίας μας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο) θα σφραγίσει την αρχή μίας νέας εποχής και όχι μόνο για την ελληνική εκκλησία».

Τα τρία πρώτα περιστατικά συγκρούονται με τα υπόλοιπα τρία. Στα πρώτα απεικονίζεται η περιέχουσα το Γένος Εκκλησία και στα άλλα η μετάλλαξή της σε μία κρατική υπηρεσία, εξάρτημα μιας Γραμματείας.

Σ\\\' αυτή την εποχή ανάγεται και το συζητούμενο θέμα της Εκκλησιαστικής περιουσίας και του μισθολογίου των κληρικών μας.

Στην Δ\\\' Εθνική συνέλευση των Ελλήνων στο Aργος στις 11 Ιουλίου 1829 αποφασίσθηκε: «Η κυβέρνησις θέλει συστήσει Γαζοφυλάκιον (Ταμείον) υπό την ιδίαν της άμεσον διεύθυνσιν, εις το οποίον θέλει αποτίθεσθαι τα … συλλεγόμενα χρήματα, προσδιωρισμένα εξηρημένως εις βελτίωσιν του Ιερατείου, εις ... υποστήριξιν των αλληλοδιδακτικών σχολείων, ... δια ...τους αφιερωθησομένους εις την σπουδήν των τε επιστημών, των τεχνών...»

Στην απόφαση αυτή της συνελεύσεως στηρίζει την υλοποίηση του σχεδίου του ο Κυβερνήτης Καποδίστριας καλώντας σε συνεργασία τους Επισκόπους «… σκοπός του έθνους και της κυβερνήσεως, όστις είναι η βελτίωσις του κλήρου, .. ίνα σχολάζοντες των βιωτικών μεριμνών ενασχολώνται επιμελέστερον περί την υπηρεσίαν των θείων και την των ψυχών παιδαγωγίαν και προστασίαν».

Η αντιβασιλεία του Όθωνος που έφθασε στην Ελλάδα στις 18 Ιανουαρίου 1833 θέλησε να δώσει συνέχεια χωρίς όμως να έχει γεύση της Ελληνικής πραγματικότητος.


Η αντιβασιλεία του Όθωνα (αλλοεθνής και προτεσταντική) πιστεύοντας ότι η περιουσία της Εκκλησίας αποτελεί θησαυρό που κληροδοτήθηκε από τους προγόνους στο ελληνικό έθνος και λησμονώντας την ανεκτίμητη προσφορά των ορθοδόξων μοναστηριών στους παλαιότερους και στους ακόμα νωπούς τότε αγώνες της εθνικής παλιγγενεσίας, με τα βασιλικά διατάγματα του 1833 και 1834 απεφάσισε τη διάλυση 416 μοναστηριών και τη διάθεση της κινητής και ακίνητης περιουσίας τους με το πρόσχημα να συσταθεί το \\\"Εκκλησιαστικό Ταμείο\\\". Ήταν όμως τόσο κακή η σύσταση και οργάνωση του ταμείου αυτού, ώστε το μόνο που συνέβη ήταν η διαρπαγή της εκκλησιαστικής περιουσίας και η πώληση - εκ μέρους επιτηδείων - ιερών σκευών και κειμηλίων στα παζάρια. Το 1836 η απαλλοτριωτική διάθεση της Αντιβασιλείας επεκτάθηκε και στην περιουσία των Μοναστηριών που διατηρήθηκαν σε λειτουργία \\\"χάριν θεάρεστων έργων και προς οικοδομήν ιερών και αγαθοεργών καταστημάτων\\\". Έτσι απαλλοτριώθηκαν υποχρεωτικά και άλλες μοναστηριακές εκτάσεις, ενώ σε όσες απέμειναν επιβλήθηκε βαρύτατη έμμεση φορολογία.



Καταργήθηκαν τετρακόσια περίπου Μοναστήρια η περιουσία αυτών περιήλθε στο δημόσιο και τα διατηρούμενα επλήρωναν φόρον, Ομοίως η περιουσία των ενοριακών ναών περιήλθε στους Δήμους. Διαβάζουμε στα πρακτικά της Επιτροπής: «Εκρίθ? επάναγκες, οι μεν επίσκοποι να μισθοδοτώνται αυτάρκως και αναλόγως του χαρακτήρος των κατ’ ευθε?αν παρά της Κυβερνήσεως.., οι δε πρεσβύτεροι διάκονοι και λοιποί υπηρέται των Εκκλησιών, κυρίως μεν παρά των Κοινοτήτων. όταν δε οι πόροι της Κοινότητος δεν εξαρκο?ν, η Κυβέρνησις να αναπληροί το ελλείπον από των προειρημένων πόρων». (Πρακτικά 26 Απριλίου 1833)

«Ελήφθη υπ’ όψιν το περί μισθοδοσίας του κλήρου και απεφασίσθη, ότι πρέπει να συσταθή εις εκάστην κοινότητα Εκκλησιαστικόν Ταμείον … εις το οποίον θέλουν σύγκεισθαι τα εκ των ανηκόντων εις τας Εκκλησίας κτημάτων εισοδήματα. Από το ταμείον τούτο .., θέλουν μισθοδοτείσθαι οι εν αυτώ υπηρετούντες. και ... ει ελλείπουσι, θέλουσι αναπληρούσθαι παρά της Κυβερνήσεως (δηλ. από τους προγραμματισμένους πόρους των μοναστηριακών κτημάτων)» (Πρακτικά 27 Απριλίου 1833).

Το Ταμείο αυτό γρήγορα κατέρρευσε διότι η περιελθούσα στους Δήμους ενοριακή περιουσία κατασπαταλήθηκε ή αφομοιώθηκε με την δημοτική.

Δημιουργήθηκε όμως Ειδικόν Ταμείον εκ της περιουσίας των Μοναστηριών. Διαβάζουμε: «Ελήφθησαν εις σκέψιν …και εθεωρήθη επάναγκες το να συστηθή ιδιαίτερον ταμείον υπό την άμεσον διαχείρισιν της Κυβερνήσεως και την επιστασίαν επιτροπής επί τούτω διοριζομένης… τούτο θέλει επαρκεί προς μισθοδοσίαν των Επισκόπων, ... προς εκπαίδευσιν του Κλήρου, προς οικοδομήν Εκκλησιών,» (Πρακτικά 28 Απριλίου 1833).

«Εν τη σημερινή συνεδριάσει …ενεκρίθη το Ταμείον τούτο να σύγκειται κυρίως από τα εισοδήματα των υπαρχόντων μοναστηρίων και των εις τας επισκοπικάς ανηκόντων κτημάτων … Η Διοίκησις των κτημάτων τούτων ανατίθεται εις την Κυβέρνησιν δια την προσδιορισθείσαν χρήσιν». (Πρακτικά 29 Απριλίου 1833)

Στο εισηγητικό κείμενο της Επιτροπής προς την Κυβέρνηση διαβάζουμε: «Η Ελλάς έχει πόρον πλουσιώτατον εις διατροφήν του κλήρου, τα κτήματα των μοναστηρίων... Ταύτα, καλώς διοικούμενα και οικονομούμενα, θέλουσι παρέχει άφθονα …εισοδήματα. Αλλ’ εκτός των μοναστηριών υπάρχουν και άλλα των Επισκοπών?…, και μόνον τα εις Εκκλησίας ανήκοντα ως μικρά, αφίνονται εις τας κοινότητας προς χρήσιν των Εκκλησιών και του κλήρου αυτών, …δι’ επιτρόπων κατ’ έτος εκλεγομένων και υπευθύνων καθισταμένων… Εύλογον προσέτι κρίνομεν να διοικώνται και οικονομώνται τα μοναστηριακά και επισκοπικά κτήματα παρ’ επιτροπής επίτηδες προς τούτο διωρισμένης, και όχι αμέσως παρά της επί των οικονομικών Γραμματείας της Επικρατείας, ούτε να συνάγωνται τα εισοδήματα αυτών εις το Ταμείον της Επικρατείας, …? η κυβέρνησις θέλει διαγράψει και τον τρόπον και τον κανονισμόν της οικονομίας και διοικήσεως των περί ων ο λόγος κτημάτων».

Το υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε την εισήγησιν της επιτροπής κατά τις συνεδρίες των 27 και 28 Ιουνίου (9 και 10 Ιουλίου) 1833 και αποστέλλει την γνωμοδότησή του προς την Ιεράν Σύνοδο ζητώντας την όσο το δυνατόν ταχύτερον εγκριτική της απόφαση. Γράφει ο επί των Εκκλησιαστικών και Δημοσίου Εκπαιδεύσεως Γραμματεύς Σ. Τρικούπης: «Περιμένοντες (λέγει),ό τάχιον, την απόφασιν της ιεράς Συνόδου...κρίνομεν ουσιωδέστατον …το περί συστάσεως του Εκκλησιαστικού Ταμείου, καθ’ όσον αφορά τα Εκκλησιαστικά κτήματα, συμφώνως με τα εις το α΄ ψήφισμα της εν ʼργει Δ’ Εθνικής Συνελεύσεως διαλαμβανόμενα. Η απάντηση κρίνεται κατεπείγουσα, καθ’ όσον, εκτός …της μισθοδοσίας του ιερού Κλήρου, τα σχολεία του Κράτους, παραμεληθέντα τοσούτους ήδη μήνας δι’ έλλειψιν χορηγίας διαρκούς, κινδυνεύουν να παραλύσουν».

Στην απάντησή της η Ιερά Σύνοδος υπογραμμίζει: «τα εισοδήματα εκ της περιουσίας των μοναστηρίων προορίζονται για την διατήρησιν του κλήρου, εις την ευκοσμίαν των ναών και εις την δημοσίαν εκπαίδευσιν».

Στις 13 Οκτωβρίου 1834 δημοσιεύθηκε το Διάταγμα «περί συστάσεως Εκκλησιαστικού Ταμείου»

Σε τέσσερα χρόνια είχε δοθεί ήδη η εικόνα, ότι το Εκκλησιαστικό Ταμείο είχε ξεφύγει από τον αρχικό σκοπό χωρίς καμία οικονομική συμπαράσταση του κλήρου.

Η Πολιτεία για να καλύψει τα ακάλυπτα προέβη σε δήθεν μεταρρύθμιση και εξέδωκε στις 13 Ιανουαρίου 1838 διάταγμα «Περί διαλύσεως της Επιτροπής του Εκκλησιαστικού Ταμείου». Με το διάταγμα αυτό για λόγους οικονομίας οι αρμοδιότητες της προηγουμένης Ειδικής Επιτροπής περιέχονται «εις την επί των εκκλησιαστικών Γραμματείαν».

Αλλά και πάλι στις 29 Απριλίου 1843 με άλλο Διάταγμα η όλη κινητή και ακίνητη εκκλησιαστική περιουσία περιέρχεται εις το Δημόσιο του οποίου η επί των οικονομικών Γραμματεία αναλαμβάνει όλες τις οικονομικές υποχρεώσεις «αποκλειστικώς εις την βελτίωσιν του κλήρου …καθόσον, η της υπηρεσίας ταύτης ειδικότης εγγυάται πληρεστέραν εις αυτήν επιτυχίαν».



Στη διάρκεια της δεύτερης και τρίτης δεκαετίας του 20ου αιώνα, μετά τους Βαλκανικούς και τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο κυρίως δε έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή (1922), το ελληνικό κράτος επέτεινε την απαλλοτριωτική του επιβολή σε βάρος της εκκλησιαστικής περιουσίας. Με τους νόμους 1072/1917 και 2050/1920 (\\\"αγροτικός νόμος\\\") και άλλους μεταγενέστερους απαλοτριώθηκαν αναγκαστικά πολλές μοναστηριακές εκτάσεις για την αποκατάσταση προσφύγων και ακτημόνων και για λόγους \\\"προφανούς ανάγκης και δημόσιας ασφαλείας\\\". Είναι χαρακτηριστικό ότι στην περίοδο 1917 μέχρι 1930 απαλλοτριώθηκαν εκκλησιαστικές εκτάσεις αξίας άνω του ενός δισεκατομυρίου προπολεμικών δραχμών και το Κράτος κατέβαλε στο Γενικό Εκκλησιαστικό Ταμείο μόνο το 4% (40 εκατομύρια δραχμές). Τα υπόλοιπα 960 εκατομύρια οφείλονται ακόμα! Τα περισσότερα μοναστήρια καταδικάστηκαν με τον τρόπο αυτό σε μαρασμό και λειψανδρία! Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με υπολογισμούς κατά την πρώτη φάση μόνο, το 50% της γεωργική γης της εκκλησίας δόθηκε σε ακτήμονες, ενώ καη η δεύτερη φάση που ολοκληρώθηκε γύρω στο 1930 ήταν εξίσου μεγάλο το κομμάτι γης της εκκλησίας που απαλλοτριώθηκε.



Με τον κωδ. νόμο 4684/1931 περί \\\"Οργανισμοί Διοικήσεως Εκκλησιαστικής και Μοναστηριακής Περιουσίας\\\" αποφασίσθηκε από την Πολιτεία η ρευστοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Μονών παρά τις επιφυλάξεις της Εκκλησίας. Ό,τι εισπράχθηκε από τη ρευστοποίηση σχεδόν στο σύνολό του εξανεμίστηκε εξαιτίας του Β Παγκοσμίου Πολέμου και της ξενικής κατοχής (1940-44).


Μετά 85 χρόνια ο Μητροπολίτης Αθηνών και Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου Μελέτιος Μεταξάκης θα εκφράσει την απορία του για την κατασπατάληση αυτή και θα ζητήσει εξηγήσεις για την περιουσία. Πρότεινε εφ’ όσον το Κράτος δεν δύναται να ανταποκριθεί στις αναληφθείσες υποχρεώσεις του «να επιστραφή η περιουσία αυτή στην Εκκλησία».

Ο ίδιος θα γράψει ότι η απάντησις του Υπουργείου επί του τεθέντος θέματος ήταν: «… τα βιβλία του Γενικού Εκκλησιαστικού Ταμείου, τα κτηματολόγια και τα λογιστικά της περιουσίας ταύτης δεν υφίστανται πλέον, καέντα εις πρόσφατον εν τοις γραφείοις του Υπουργείου Πυρκαϊάν».


Με την από 18/9/1952 \\\"Σύμβαση περί εξαγοράς υπό του Δημοσίου κτημάτων της Εκκλησίας προς αποκατάστασιν ακτημόνων γεωργικών κτηνοτρόφων\\\", η Εκκλησία της Ελλάδος υποχρεώθηκε να παραχωρήσει στο Κράτος το 80% της καλλιεργούμενης ή καλλιεργίσιμης αγροτικής περιουσίας της με αντάλλαγμα να λάβει κάποια αστικά ακίνητα και 45.000.000 δραχμές νέας (τότε) εκδόσεως. Στη σύμβαση του 1952 περιέχεται η διακύρηξη του κράτους ότι η απαλλοτρίωση αυτή είναι η τελευταία και δεν πρόκειται να υπάρξει νεότερη στο μέλλον, ενώ υπάρχει και η δέσμευση ότι η Πολιτεία θα παρέχει κάθε αναγκαία υποστήριξη (υλική και τεχνική), ώστε η Εκκλησία να μπορέσει να αξιοποιήσει την εναπομείνουσα περιουσία της.


Στην ίδια σύμβαση καθιερώθηκε και η \\\"μισθοδοσία\\\" των κληρικών από τον Κρατικό Προϋπολογισμό - του δε Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών από το έτος 1980 - ως υποχρέωσις του Κράτους έναντι των μεγάλων παραχωρήσεων γης στις οποίες είχε προβεί η Εκκλησία της Ελλάδος κατά την δεκαετία 1922-32. Δηλαδή, επειδή το Κράτος αδυνατούσε να καταβάλει οποιοδήποτε αντίτιμο - όπως προέβλεπε ο νόμος του 1932 - συνεφωνήθη να μισθοδοτούνται επ\\\' άπειρον οι κληρικοί και το Κράτος δεσμεύθηκε επ\\\' αυτού. Καταρρίπτεται έτσι ο μύθος που προσπαθεί μάταια να διαιωνίσει ο κ. Πάγκαλος με τις αναφορές του σε \\\"δημόσιους υπαλλήλους\\\". Όταν η άγνοια συναντά τη θρασύτητα, το αποτέλεσμα είναι επικίνδυνο για τους θεσμούς και τη δημοκρατία.

Όταν το 1987 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος 1700/87 (νόμος Τρίτση) που αποτελεί μία ακόμη προσπάθεια για την οριστική αποψίλωση της εκκλησιαστικής περιουσίας, δόθηκε αφορμή να δημοσιευθούν σημαντικά κείμενα. Μεταξύ αυτών και ένα υπό τον τίτλο \\\"ιδιοκτησιακό καθεστώς και αξιοποίηση της αγροτικής γης στην Ελλάδα\\\" (περιοδικό \\\"Εκκλησία\\\" 1-15/4/1987, σελίδες 254-55). Με αναμφισβήτητα στοιχεία, στηριγμένο σε μελέτη των Θ. Τσούμα και Δ. Τασιούλα που εκδόθηκε επίσημως από την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος λίγο αργότερα, το 1988, αποδεικνύεται ότι στο σύνολο της αγροτικής γης της Ελλάδος ανήκουν.

ΔΗΜΟΣΙΟ


43.598.000 στρέμματα

ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ


15.553.200 στρέμματα

ΕΚΚΛΗΣΙΑ


1.282.300 στρέμματα

ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ


1.098.400 στρέμματα

Από αυτά τα 1.282.300 στρέμματα ιδιοκτησίας της Εκκλησίας, τα 367.000 είναι δασικές εκτάσεις, τα 745.400 βοσκότοποι και μόνο τα 169.900 γεωργική καλλιεργίσιμη γη. Δηλαδή οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις της αντιστοιχούν μόλις στο 0.48% του συνόλου της γεωργικής γης της χώρας μας!


(Για περισσότερα βλέπε Δαμιανού Στρουμπούλη, «Τι έδωσε η Εκκλησία στο Κράτος σε κτήματα από το 1833 ως το 1951», Καθημερινή, Κυριακή – Δευτέρα 12–13 Απριλίου 1987, σελίδα 4).

 



Kάντε κλικ στην εικόνα για να μεγαλώσει.


Σε δωρηθέντα ακίνητά της έχουν ανεγερθεί:

η Ριζάρειος Σχολή,
η Ακαδημία Αθνών,
το Αιγινήτειο Νοσοκομείο,
το Μετσόβειο Πολυτεχνείο,
το Σκοπευτήριο,
το Πτωχοκομείο,
η Μαράσλειος Ακαδημία,
το Θεραπευτήριο \\\"Ευαγγελισμός\\\",
το Αρεταίειο νοσοκομείο,
η Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή,
οι Αστυνομικές Σχολές στην οδό Μεσογείων,
το Νοσοκομείο Παίδων,
το Νοσοκομείο Συγγρού,
το Λαικό Νοσοκομείο \\\"Σωτηρία\\\",
το Ασκληπείο Βούλας,
η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη,
το Ορφανοτροφείο Βουλιαγμένης,
το ΠΙΠΚΑ Βούλας
Ιπποκράτειο Νοσοκομείο,
Γηροκομείο,
Εθνική Βιβλιοθήκη,
Πανεπιστήμιο Αθηνών
142 Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια της Αττικής

και πολλά άλλα...

Βεβαίως, κανείς δε φρόντισε να μνημονεύονται αυτά, έστω σε μία επιγραφή επί των ανεγερθέντων κτιρίων.

Το δε Δημόσιο έχει γίνει πολλές φορές αποδέκτης εκτάσεων μεγάλης αξίας, τις οποίες παραχώρησε η Εκκλησία προκειμένου να λειτουργήσουν κατασκηνώσεις, να ανεγερθούν σχολεία, ιδρύματα, γυμναστήρια, στρατόπεδα ή να δημιουργηθούν κοινόχρηστοι χώροι για την αναψυχή του λαού. Αυτή, εν συντομία, είναι η αλήθεια.

 

Τι έδωσε η Εκκλησία και τι άρπαξε το Κράτος σε κτήματα από το 1833 ως το 1951

Άρθρο:Στρουμπούλης Δαμιανός

Εφημερίδα: Καθημερινή

Κυριακή- Δευτέρα 12-13 Απριλίου 1987, σελίδα 4

Στα όσα εγράφησαν και ελέγχθηκαν για την εκκλησιαστική περιουσία, λαϊκίστικο ουσιαστικά κάλυμμα άλλων επιδιώξεων, παρελήφθη ίσως από την ορμή των πραγμάτων, να λεχθεί και το τι έχει ήδη προσφέρει η Εκκλησία από το 1830 έως σήμερα σε κτήματα και είναι τόσα, που τα σημερινά 13 δις. της μισθοδοσίας του εφημεριακού κλήρου δεν καλύπτουν ούτε τους τόκους. Χωρίς πολλά λόγια, ας μιλήσουν οι αριθμοί:

● Συνοδική Απόφαση 19/8/1833

Επί συνόλου 593 Μονών, 116 χωρίς μοναχούς περιέρχονται στο κράτος, 119 με μοναχούς περιέρχονται και αυτές υπό τον όρο να μεριμνήσει για τους μονάζοντες, 226 υπόκεινται σε φόρο 405,650 δρχ., ήτοι το 1/10 των εισοδημάτων τους (Διάταγμα 25/9/1833). Από τις 226 διαλυθείσες, περιήλθε στο κράτος ολόκληρη η περιουσία, ακίνητη και κινητή, ιερά σκεύη, εικόνες κλπ., τα οποία εκποιήθηκαν εξευτελιστικότατα στις πλατείες των πόλεων, ενώ τα μισθωμένα ακίνητά τους, έδωσαν στο κράτος ετήσια ενοίκια δρχ. 160.000 συνολικώς. Τέλος διελύθησαν και 16 γυναικείες Μονές (Διάταγμα 25/2/1834).

● Διάταγμα 25/3/1834: Περιέρχονται στο Εκκλησιαστικό Ταμείο ως “αφιερώματα” κτήματα ιδιωτικών Μονών, Μονών και Ναών που δεν έχουν αποδείξεις ότι ανήκουν σε δωρήσαντες.

● ΕΝΤΟΣ της εξαετίας 1834 - 1840 διαλύονται άλλες 181 Μονές προς ενίσχυση του Εκκλησιαστικού Ταμείου, σύνολο 416. Δηλαδή κατελήφθησαν τα ¾ της εκκλησιαστικής περιουσίας, ενώ δεν έπαυσε να εισπράττεται και η δεκάτη των μοναστηριακών εισοδημάτων μέχρι το 1909. Απέναντι όλων αυτών, το κράτος ενέγραψε στον Προϋπολογισμό δρχ. 250.000 το έτος για μισθοδοσία αρχιερέων, ιεροκηρύκων και έσοδα συνοδικού γραφείου.

● ΝΟΜΟΣ 1856, επιβάλλει πρόσθετη μοναστηριακή εισφορά των εσόδων εκάστου μοναστηριού, υπέρ των υπό ίδρυση κρατικών σχολείων.

● ΝΟΜΟΣ 1888, επιβάλλει ποσοστό 5% επί του συνόλου των εσόδων κάθε Μονής υπέρ του Ταμείου Δημοτικής Εκπαιδεύσεως.

● ΝΟΜΟΣ 1889, καθορίζει την εισφορά σε πάγιο ποσό δρχ. 150.000 ετησίως. Και το 1892 ενοποιούνται οι δύο νόμοι, αποδειχθέντος αδυνάτου της καταβολής του παγίου ποσού, ο νόμος 1895 το κατεβάζει στις 100.000. Και επειδή αυτό απεδείχθη αβάσταχτο, το κράτος προέβη σε αναγκαστικές απαλλοτριώσεις για να συμπληρώσει το κονδύλιο. Η Σύνοδος διεμαρτυρήθη έντονα (19/1/1894), διότι και το κράτος δεν μερίμνησε για τη μόρφωση του κλήρου, όπως συμβατικώς είχε αναλάβει.

● ΝΟΜΟΣ 1893, επιβάλλεται “κλιμακωτή”, φορολογία σε όσες Μονές έχουν ετήσιο εισόδημα πέραν των δρχ. 5.000 και εισπράττονται συνολικώς δρχ. 45.000 προς κάλυψη “εξόδων του κηρύγματος του θείου λόγου”.

● ΝΟΜΟΣ 1909, ιδρύεται το Γενικό Εκκλησιαστικό Ταμείο προς “περισυλλογή της μοναστηριακής περιουσίας και κάλυψη των εκκλησιαστικών δαπανών”. Η διαχείριση είναι συνετή. Καταβάλλονται οι μισθοί των αρχιερέων, ιεροκηρύκων, καθηγητών θρησκευτικών, δίνονται πάνω από 40 υποτροφίες σε φοιτητές και καλύπτονται τα έξοδα διοικήσεως της εκκλησιαστικής περιουσίας. Ιδρύεται Ιερατικό Φροντιστήριο, συνεχίζεται η χορηγία υπέρ της Δημοτικής Εκπαιδεύσεως. Σύνολο εξόδων περίπου ένα εκατομμύριο δρχ. το χρόνο. Τα περισσότερα προβλέπονται για την συντήρηση του ενοριακού κλήρου.

Ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος τελειώνει. Και ενώ, υπάρχουν απέραντα κρατικά κτήματα προς διανομή στους πολεμιστές,έρχεται ο νόμος 1919 “περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως αγροτικών ακινήτων”, επιτάσσοντας ότι “κτήματα ανήκοντα σε Μονές ή ευαγή ιδρύματα, απαλλοτριώνονται εν τω συνόλω”, ενώ συγχρόνως αφήνει στους ιδιώτες ως αναπαλλοτρίωτα από 1.000 στρέμματα. Η αποζημίωση ορίζεται σε τιμές προ του 1912, αλλά και το μέγιστο ποσοστό ουδέποτε κατεβλήθη. Και το χειρότερο, τα κτήματα αυτά πήγαν όχι σε ακτήμονες, αλλά σε πλουσίους κτηματίες που, εν τω μεταξύ, συνέπηξαν συνεταιρισμούς και δεν κατέβαλαν ποτέ καμία αποζημίωση.

Μέρος των απαλλοτριωθέντων κτημάτων της Εκκλησίας είναι τα πιο κάτω:

1) Αγρόκτημα ΜΟΡΤΕΡΟ, υπέρ Συνεταιρισμού Μορτερού: Αγροί στρέμματα 48, δάση εκχερσωμένα στρ. 4.964. Υπέρ Προσφυγικής ομάδος: Ν. Ερυθραία, αγροί στρ. 340.500 χέρσα, αλώνια στρ. 14.240, δάση εκχερσωμένα στρ. 365.376, σύνολο στρεμμάτων 773.080. Τιμή κατά στρέμμα, αγροί δρχ. 205,20, χέρσα δραχμές 57, δάση δραχμές 114. Συνολική αξίας δραχμές 122.750,65. Ιδιοκτησία Μονής Πετράκη. Ουδέν κατεβλήθη.

2) Αγρόκτημα ΛΑΧΙΔΙΑ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ, υπέρ Συνεταιρισμού Λαχιδίων, αγροί στρ. 649.000, αγροί για σχολείο στρ. 27.000, χέρσα στρ. 15.000. Υπέρ Συνεταιρισμού Ξυλοκέριζας, αγροί στρ. 236.000, χέρσα στρ.2.000. Υπέρ Συνεταιρισμού Λαχιδίων Ξυλοκέριζας, αγροί στρ. 28.249, βάλτοι στρ. 26.127, σύνολο στρ. 983.876. Τιμή κατά στρέμμα δραχμές 218,50, βοσκοτόπια δρχ. 57. Ιδιοκτησία Μονής Πετράκη. Ουδέν κατεβλήθη.

3) Αγρόκτημα ΓΕΡΑΚΑ, σύνολο απαλλοτριώσεων στρ. 10.278. Συνολική αποζημίωση σε δραχμές 880.769,25. Ιδιοκτησία Μονής Πετράκη. Η αποζημίωση κατετέθη στην Εθνική Τράπεζα υπέρ ΟΔΕΠ. (Δια νόμου, οι καταθέσεις νομικών προσώπων είναι άτοκες).

4) Αγρόκτημα ΒΑΡΗ, υπέρ Συνεταιρισμού Βάρης, αγροί στρ. 4.135, δάση - βοσκές στρέμ. 5.000. Υπέρ Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Βάρης, αγροί στρ. 120. Υπέρ Γεωργικού Συνεταιρισμού Βάρης στρ. 600. Υπέρ Προσφύγων Βάρης στρ. 1.993, δάση - βοσκές στρ. 3.200, σύνολο στρ. 15.048. Τιμή αγρών κατά στρέμμα δραχμές 270,85 δασών - βοσκών δραχμές 152. Συνολικώς δραχμές 3.149,231. Ιδιοκτησία Μονής Πετράκη. Κατετέθησαν στην Εθνική Τράπεζα υπέρ ΟΔΕΠ.

5) Αγρόκτημα ΚΑΜΑΡΙΖΑ - ΛΕΓΡΑΙΝΑ. Όλη η έκταση Καμάριζα - Λεγραινά - Λαύριο - Θορικό παρεδόθη στον Συνεταιρισμό Μεταλλωρύχων Λαυρίου - Καμάριζας, εξεδόθη η 125/1934 εκτιμητική απόφαση Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία όμως…εχάθη.

6) Μοναστηριακό αγρόκημα ΚΟΡΩΠΙΟΥ, υπέρ ακτημόνων, αγροί στρ. 3.873,047, χέρσα στρ. 74.399, σύνολο στρεμμάτων 3.949,446. Τιμή αγρών κατά στρ. δραχμές 288,80, χέρσα δραχμές 38. Συνολικώς δραχμές 1.121.439,10 (περίπου 28 δραχμές το στρέμμα). Δικαιούχος Μονή Πετράκη. Κατετέθησαν στην Εθνική Τράπεζα υπέρ ΟΔΕΠ.

7) Αγρόκτημα ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ. Απαλλοτρίωση με υπουργική απόφαση 116.015/1926. Δεν εξεδόθη εκτιμητική απόφαση, ελλείπουν ακριβή στοιχεία…

8.) Αγρόκτημα ΓΕΡΟΣΑΚΟΥΛΙ, υπέρ Προσφύγων Ξυλοκέριζας, στρ. 1.500, τιμή κατά στρ. 162 δραχμές. Συνολική αξία σε δραχμές 243.000, ιδιοκτήτρια Μονή Πεντέλης. Κατετέθησαν στην Εθνική Τράπεζα υπέρ ΟΔΕΠ.

9) Εκτός των μεγάλων αυτών κτημάτων, από το 1919 μέχρι το 1925 έγινε σωρεία απαλλοτριώσεων μικρών αγροτεμαχίων, οπότε το Γενικό Εκκλησιαστικό Ταμείο κατέρρευσε. Το 1930 αντεκατεστάθη από τον ΟΔΕΠ επί άλλων βάσεων. Η αφαίρεση μικρών αγροτεμαχίων συνεχίστηκε και μέχρι το 1950.

Οι Μονές είχαν εισοδήματα και από τα λεγόμενα “εμφυτευτικά δικαιώματα”, τα οποία δια του “περί εξαγοράς των εμφυτευτικών δικαιωμάτων”, νόμου 1919 υπεβιβάσθηκαν από 33% σε 15% και έτσι μειώθηκαν κάτω του μισού.

Οι απαλλοτριώσεις συνεχίζονται:

Ν.Δ. 327/1947: “Καλλιεργούμενοι και καλλιεργήσιμοι γαίαι του ΟΔΕΠ, των Μονών, εκμισθούνται αναγκαστικώς προς ακτήμονες γεωργούς και κτηνοτρόφους άνευ γνώμης των ιδιοκτητριών Μονών. Η αναγκαστική εκμίσθωση ορίζεται δεκαετής δυναμένη να παραταθεί, το δε μίσθωμα ορίζεται εις το 50πλάσιο του προπολεμικού, μέχρι του 100πλασίου!!! Βάσει του ως άνω νόμου εκμισθώθηκαν:

α) Κτήμα Μονής Λειμώνος Μυτιλήνης, στρ. 2.200 και ελαιόδεντρα 6.429 αντί δραχμών 28.853, 500 ετησίως, ενώ το ίδιο έτος 1947 είχαν εκμισθώσει από τη Μονή αντί δραχμών 114.856.000 και σε ελεύθερη συναλλαγή δεν περνούσαν τα 250 εκατ. δραχμές το χρόνο.

β) Ελαιόκτημα Κορωνησίας Πρεβέζης, ελαιόδεντρα 2.000 αντί δραχμών 3.340.000 ετησίως, ενώ το 1948 είχαν εκμισθώσει αντί δραχμών 26.500.000.

γ) Αγρόκτημα ΧΑΡΑΚΑΣ Λεγραινών, ακαλλιέργητη έκταση στρ. 1.045, η οποία δεν εξετιμήθη.

δ) Καλλιεργήσιμα δάσους Βάρης - Κορωπίου, στρ. 600 (δάσος καμένο). Δεν εξετιμήθη.

ε) Κτήμα Μονής Χοζοβιωτίσσης Θήρας, στρ. 728, εκμίσθωση δρχ. 3.899.500, ενώ το 1947 είχε εκμισθωθεί αντί δρχ. 22.371.000.

στ) Κτήμα Μονής Κατερινούς Ακαρνανίας, στρ. 250 εκμίσθωση δρχ. 725.000, το 1947 είχε εκμισθωθεί αντί δραχμών 1.241.000 μόνο για τα 213 στρέμματα.

ζ) Λιβάδι ΚΕΦΑΛΗ Μονής Προδρόμου Αντικύρρας, μίσθωμα ενοικιοστασιακό ελάχιστο. Τιμή εκποιήσεως δρχ. 200 εκατ.

η) Καπνόκτημα Γραμματικούς Ακαρνανίας, στρ. 283. Αυθαίρετη κατοχή υπό μελών τοπικού Συνεταιρισμού. Μίσθωση αναγκαστική αντί δρχ. 9.655.000.

Τέλος, με το Διάταγμα της 29/10/1949 “Περί κωδικοποιήσεως των αγροτικών νόμων” άρθρο 2: “Υπόκεινται εις ολοκληρωτική απαλλοτρίωση και παραχώρηση τα εις το Δημόσιο, τους Δήμους, Μονές και τα πάσης φύσεως θρησκευτικά ιδρύματα, ανήκοντα κτήματα ανεξαρτήτως εκτάσεως, είδους καλλιέργειας κλπ.”.

Αστικά κτήματα παραχωρηθέντα υπό της Εκκλησίας εις το κράτος: Ριζαρείου Σχολής, Ακαδημίας Αθηνών, Παλαιού Πτωχοκομείου, Μαρασλείου Διδασκαλείου, Νοσοκομείου Ευαγγελισμός, Αγγλικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, Αμερικανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, Αρεταιείου, Αιγινιτείου, Γερμανείου Σχολής (Σχολή Χωροφυλακής), Νοσοκομείου Παίδων, Σκοπευτηρίου, Πυριτιδαποθήκης, Νεκροταφείου Κηφισίας, Σχολείου Μενιδίου, Ναού Κορωπίου, Λουτρών Στρατού, Ρωσικής Αρχαιολογικής Σχολής, Ιατρικού Εργαστηρίου Πανεπιστημίου Αθηνών, Μετσοβείου Πολυτεχνείου, Γενναδείου Βιβλιοθήκης, Νοσοκομείου Συγγρού, Εκκλησιαστικού Ορφανοτροφείου Βουλιαγμένης, Νοσοκομείου Αγία Ελένη, Παιδικές Εξοχές Βούλας, Γυμνάσιο Αμαρουσίου, Νοσοκομείο Σωτηρία, Σανατόριο Πάρνηθας, Ασκληπιείο Βούλας, Άλση: Λυκαβηττού, Κεφαλάρι Κηφισιάς, Συγγρού, Παγκρατίου, Πλατείες: Μαβίλη, Αγίου Θωμά Αμπελοκήπων, Αγίου Δημητρίου Αμπελοκήπων, Αγίου Ανδρέα, Νοσοκομείου Παίδων. Οδών Λαοδικείας, Πόντου, δυτικώς Νοσοκομείου Συγγρού, γέφυρα οδού Παπαδιαμαντοπούλου, γέφυρα Πάτση (Παγκράτι), οδών Δαμάρεως - Αρρύβου, οδού Κολωνού, έξη οδών Κηφισίας, πλατεία Βούλας, Κορωπίου και Αχαρνών. Απαλλοτριωθέντα αστικά κτήματα υπέρ αναπήρων αξιωματικών, προσφύγων Πόντου, προσφύγων “Στέγη Μητέρων”, υπέρ Μονής Σινά, υπέρ διαφόρων και πολλών προσφυγικών παραπηγμάτων, υπέρ αναπήρων οπλιτών, υπέρ αστικής εγκαταστάσεως προσφύγων, υπέρ δημοσίων κλητήρων, υπέρ άλλης εγκαταστάσεως προσφύγων Αμπελοκήπων, υπέρ Συνεταιρισμού Εστία, προσφύγων συνοικίας Σπιτάκι Παγκρατίου, προσφύγων Βύρωνος, Συνεταιρισμού Μουδανιστών, προσφύγων Ιλισσού, θέσης Αγά Βρύση, Ασυρμάτου, θέσης Θών, απέναντι Ιλισσού, οδού Μεσογείων, όπισθεν εργοστασίου Πυρρή, ολόκληρο το κτήμα Γουδί, γωνία Αλεξάνδρας και Βασ. Σοφίας.

Όλα αυτά τα ενδεικτικά αστικά κτήματα έχουν έκταση 1.119.464 τετρ. Μέτρα, 168.478 τετρ. πήχεις και 2.552.600 στρέμματα. Επίσης απαλλοτριώθηκαν η Βοαώνα, Βουρβάς, Πάτημα, Σκαραμαγκά, Μαγούλα Ελευσίνας και κτήμα Μονής Μετεώρων στα Τρίκαλα. Τέλος, μέχρι τα μέσα του 1951 απαλλοτριώθηκαν και 231 εκκλησιαστικά αγροτικά κτήματα χωρίς αποζημίωση.

Ο κατάλογος αυτών είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου. Τα κτήματα αυτά αρχίζουν από το Γουδί (2.694 στρ.) και φθάνουν παντού όπου υπάρχουν ελληνικές πόλεις και χωριά.

Και απαλλοτριώθηκαν επίσης άλλα 30 κτήματα (κατάλογος επίσης υπάρχει) για τα οποία κατεβλήθησαν συμβολικά τιμήματα.

Όλα αυτά έγιναν από το 1833 μέχρι το 1951. Από κει και πέρα έγιναν πολλές ακόμα απαλλοτριώσεις, αλλά δεν έχουν δημοσιευθεί και συγκεντρωθεί ακόμα πλήρη και αντικειμενικά στοιχεία.


Ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος στην Ευρώπη που μισθοδοτεί τους ιερείς και ότι αυτό πρέπει να σταματήσει.
ΜΕΓΑ ΨΕΜΑ!


- Στο Βέλγιο οι λειτουργοί των αναγνωρισμένων θρησκειών πληρώνονται από το κράτος![7]
- Στη Τσεχία οι μισθοί των κληρικών προέρχονται από το κράτος![8]. Έχουν μάλιστα ανταποδοτικό χαρακτήρα και αφορούν στις κατασχέσεις της Εκκλησιαστικής περιουσίας από το πρώην Κομμουνιστικό καθεστώς.[9]
- Στη Γαλλία, η οποία προβάλλεται ως πρότυπο κράτους χωρισμένο από την Εκκλησία, στις περιφέρειες της Αλσατίας και της Μοζέλ (πρώην Λωρραίνη) με 3.5 εκατομμύρια πληθυσμό, οι κληρικοί των Ρωμαιοκαθολικών, των Προτεσταντών καθώς και οι Ραβίνοι πληρώνονται από το Δημόσιο ταμείο του κράτους (Trésor Public)!!![10]

- Στο Λουξεμβούργο, οι κληρικοί και οι ραβίνοι πληρώνονται από το κράτος.[11]
- Στη Ρουμανία οι λειτουργοί των εκεί 18 αναγνωρισμένων θρησκειών πληρώνονται από το κράτος.[12]
- Στη Σλοβακία το κράτος επιδοτεί τους μισθούς των κληρικών.[13]
- Στην Ελβετία, στα περισσότερα από τα 26 καντόνια (αυτοδιοικούμενες περιοχές), οι ιδιωτικές εταιρίες πληρώνουν υποχρεωτικά φόρο υπέρ της Εκκλησίας! (Ρωμαιοκαθολική, Παλαιοκαθολική, Προτεσταντική και Εβραϊκή κοινότητα)[14]. Τα έσοδά τους από τον υποχρεωτικό φόρο και τις εθελοντικές προσφορές φθάνουν τα 1,9 δισεκατομμύρια φράγκα (1,44 δις. ευρώ!) τον χρόνο. Ουσιαστικά οι κληρικοί μισθοδοτούνται από το κράτος!
Θα χρειαζόμουν αρκετές σελίδες για να αναφέρω όλες τις παροχές των περισσοτέρων Ευρωπαϊκών κρατών προς τις Εκκλησίες τους, είτε μέσω φοροαπαλλαγών, είτε ως άμεσες ή έμμεσες χρηματοδοτήσεις.
Το παράλογο και συνάμα απίστευτο της υπόθεσης είναι ότι, ενώ μας λένε ότι δήθεν η «Ευρώπη» επιθυμεί την διακοπή της μισθοδοσίας των κληρικών από το Ελληνικό κράτος, ταυτόχρονα στα κέντρα λήψης των αποφάσεων και σχεδιασμού της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, δηλαδή στο Στρασβούργο, τις Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο, οι κληρικοί των εκεί δογμάτων ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ από το κράτος!!!

Όσον αφορά τη χρηματοδότηση των εκκλησιών, στη Δανία μόνο το 11% των εσόδων της προέρχεται από τον κρατικό προϋπολογισμό· το υπόλοιπο προέρχεται από τον εκκλησιαστικό φόρο όσων είναι μέλη της.

Στη Γερμανία, βάσει της συνταγματικής ρύθμισης για τον \"εκκλησιαστικό φόρο\"[63] εισπράχθηκαν, το 1992, 8,7 δισεκατομμύρια μάρκα από τους Καθολικούς και 8,5 δισεκατομμύρια μάρκα από τους Προτεστάντες.[64] Στην Ιταλία μετά την ψήφιση σχετικού νόμου το 1985 εφαρμόσθηκε η φορολογία υπέρ της Καθολικής Εκκλησίας αρχικά, υπέρ και των άλλων θρησκευμάτων στη συνέχεια, ανάλογα με την επιλογή-δήλωση του φορολογουμένου.

Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του…




ΠΗΓΕΣ


http://suspect-enjoys-the-silence.blogs ... 85900.html
http://www.acadimia.gr/content/view/152/35/lang,el/
http://www.pentapostagma.gr/2010/12/blog-post_9153.html
http://www.oodegr.com/oode/koinwnia/perius1.htm
http://www.tideon.org/index.php/2012-02 ... 1-v15-2454
http://antiairetikos.blogspot.gr/2011/0 ... st_20.html



grecko

    Kατεβάστε το άρθρο σε pdf:
     
  •   
  •   

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

  • http--2.bp.blogspot.com--RGIVm38THGE-UjMUfRlbjMI-AAAAAAAAAuE-L7zkELE7X7s-s160-268873_196916777129146_615553206_n.jpg
    Ότι είσαι, αυτό βλέπεις, ότι ζητάς, αυτό βρίσκεις. Αν έλθεις στο Άγιον Όρος και ζητάς να βρεις αρετή, θα ψάξεις και θα την ανακαλύψεις. Αν ζητάς σκάνδαλα, θα τα βρεις. Όμως το πραγματικό, το άλλο Άγιον Όρος θ' αγρυπνεί μυστικά και θα υφαίνει την ιστορία του υπόγεια και σιγαλά. Μοναχός
  • http--1.bp.blogspot.com--fKEiMeTzSjQ-UnMDBVCqdLI-AAAAAAAABVI-fC7eWkgRk3g-s1600-cebacf8ccebdcf84cebfceb3cebbcebfcf85.jpg
    «Ὅσοι ἀπομείναμε πιστοὶ στὴν παράδοση, ὅσοι δὲν ἀρνηθήκαμε τὸ γάλα ποὺ βυζάξαμε, ἀγωνιζόμαστε, ἄλλος ἐδῶ, ἄλλος ἐκεῖ, καταπάνω στὴν ψευτιά. Καταπάνω σ᾿ αὐτοὺς ποὺ θέλουνε την Ἑλλάδα ἕνα κουφάρι χωρὶς ψυχή, ἕνα λουλούδι χωρὶς μυρουδιά.» Φώτης Κόντογλου
  • http--4.bp.blogspot.com---lml6NfyDuM-UWQDiNd9_pI-AAAAAAAAEk8-hsKqvigKsjw-s379-486718_471505646203662_776525439_n.jpg
  • 646babf42a80cf357c6572d7a5ddee95_230_200.png
  • ac1a91138665d2da02581a4b7bf57f51_230_200.jpg
  • f8f677aa46c05f036960f6330b48767b_230_200.jpg

Bίος Αγίου Φιλουμένου

Ο ιερομάρτυρας Φιλούμενος μαρτύρησε στο ιστορικό Φρέαρ του Ιακώβ στις 29 Νοεμβρίου του 1979, καθώς τελούσε την ακολουθία του Εσπερινού.

Περισσότερα

Κυπρος η πραγματική αλήθεια για το '74

 Μέρος Α κ'   Μέρος Β'


 

Η μασωνία στην Ελλάδα

Η ΕΒΡΑΙΟΜΑΣΩΝΙΑ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΤΑΙ!

Περισσότερα

Δωρεάν τρόφιμα

Δωρεάν τρόφιμα ,ρούχα και φάρμακα.

Μάθετε που μπορείτε να τα βρείτε.

Κάντε κλικ στην εικόνα