Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0
ΧειρότεροΚαλύτερο 

 

 

 

Ψαλλόμενος τν Τρίτην τς Διακαινησίμου.

 

Ελογήσαντος το ερέως λέγομεν τό:

 

Κριε, εσκουσον τς προσευχς μου, ντισαι τν δησν μου ν τ ληθείᾳ Σου, πκουσν μου ν τ δικαιοσν Σου. Κα μ εσλθς ες κρσιν μετ το δολου Σου, τι ο δικαιωθσεται νπιν Σου πς ζν. τι κατεδωξεν χθρς τν ψυχν μου· ταπενωσεν ες γν τν ζων μου. κθισν με ν σκοτεινος ς νεκρος αἰῶνος· κα κηδασεν π’ μ τ πνεμ μου, ν μο ταρχθη καρδα μου. μνσθην μερν ρχαων κα μελτησα ν πσι τος ργοις Σου, ν ποιμασιν τν χειρν Σου μελτων. Διεπτασα πρς Σ τς χερς μου· ψυχ μου ς γ νυδρς Σοι. Ταχ εσκουσν μου, Κριε, ξλιπε τ πνεμ μου. Μ ποστρψς τ πρσωπν Σου π’ μο, κα μοιωθσομαι τος καταβανουσιν ες λκκον. κουστν ποησν μοι τ πρω τ λες Σου, τι π Σο λπιςα. Γνρισν μοι, Κριε, δν ν πορεσομαι, τι πρς Σ ρα τν ψυχν μου. ξελο με κ τν χθρν μου, Κριε, τι πρς σ κατφυγον· δδαξν με το ποιεν τ θλημ Σου, τι Σ ε Θες μου. Τ πνεμ Σου τ γαθν δηγσει με ν γ εθείᾳ· νεκεν το νματς Σου, Κριε, ζσεις με. ν τ δικαιοσν Σου ξξεις κ θλψεως τν ψυχν μου. Κα ν τ λει σου ξολοθρεσεις τος χθρος μου, κα πολες πντας τος θλβοντας τν ψυχν μου· τι γ δολς Σο εμι.

 

Θες Κύριος …, κα εθς τ πόμενα Προσόμοια.

 

χος Δ΄.

 

Τ θαυμαστ σου Πορτατισσα σκπ δι' ς λυτροται μς πσης νγκης προστρχομεν κστοτε κραυγζοντες θερμς· σπερ πλαι δειξας, φ μν τν σν χριν, οτω κα νν Δσποινα, μ λλεπς ες τλος, ς πηγγελω σκπειν κα φρουρεν, τος διστκτ ψυχ, προσιόντς σοι.

 

Δόξα, κα νν. Ομοιον.

 

εκλες κα παναγα Εκν σου, σπερ χγγυον μν σωτηρας, τ σ προνοίᾳ Αχραντε δεδρηται, Ηνπερ θησαυρσασα Μον τν Ιβρων, πσης παλλττεται, δι σο πηρεας, κα σν ατ λπδος ρραγος, πληροται Κρη, κα πς προστρχων σοι.

 

Ψαλμς 50

 

λησν με, Θες, κατ τ μγα λες Σου κα κατ τ πλθος τν οκτιρμν Σου ξλειψον τ νμημ μου. π πλεον πλνν με π τς νομας μου κα π τς μαρτας μου καθρισν με. τι τν νομαν μου γ γινσκω, κα μαρτα μου νπιν μο στιν δι παντς. Σο μν μαρτον κα τ πονηρν νπιν Σου ποησα, πως ν δικαιωθς ν τος λγοις Σου κα νικσς ν τ κρνεσθα Σε. δο γρ ν νομαις συνελμφθην, κα ν μαρταις κσσησν με μτηρ μου. δο γρ λθειαν γπησας, τ δηλα κα τ κρφια τς σοφας Σου δλωσς μοι. Ραντιες με σσπ, κα καθαρισθσομαι· πλυνες με, κα πρ χινα λευκανθσομαι. κουτιες με γαλλασιν κα εφροσνην, γαλλισονται στ τεταπεινωμνα. πστρεψον τ πρσωπν Σου π τν μαρτιν μου κα πσας τς νομας μου ξλειψον. Καρδαν καθαρν κτσον ν μο, Θες, κα πνεμα εθς γκανισον ν τος γκτοις μου. Μ πορρψς με π το προσπου Σου κα τ Πνεμα Σου τ γιν μ ντανλς π’ μο. πδος μοι τν γαλλασιν το σωτηρου Σου κα πνεματι γεμονικ στρισν με. Διδξω νμους τς δος Σου, κα σεβες π Σ πιστρψουσιν. Ρσα με ξ αμτων, Θες Θες τς σωτηρας μου· γαλλισεται γλσσ μου τν δικαιοσνην Σου. Κριε, τ χελη μου νοξεις, κα τ στμα μου ναγγελε τν ανεσν Σου. τι ε θλησας θυσαν, δωκα ν· λοκαυτματα οκ εδοκσεις. Θυσα τ Θε πνεμα συντετριμμνον, καρδαν συντετριμμνην κα τεταπεινωμνην Θες οκ ξ ουθενσει. γθυνον, Κριε, ν τ εδοκίᾳ Σου τν Σιών, κα οκοδομηθτω τ τεχη Ιερουσαλημ. Ττε εδοκσεις θυσαν δικαιοσνης, ναφορν κα λοκαυτματα· ττε νοσουσιν π τ θυσιαστριν Σου μσχους.

 

Κα εθς ψάλλομεν τν Κανόνα.

 

χος πλ. Δ΄.

 

δ Α΄. ρμστηλάτην Φαραώ.

 

Τ μεγαλεα τς σεπτς εκνος σου, νευφημεσαι τολμν, ν λικ γλσσ, κα ρυπσι χελεσι· τς πυριμρφου δομαι καθαρσου λαβδος ς Ησαας ξωται, Μτηρ το Θεο πειργαμε.

 

Ρσιν κα χριν ληθ κα λεος, σ γα Εκν, δαψιλς βλυστνει, ς πηγ κνωτος, κα θλψεων το; νθρακας, καταπαει Παρθνε, δρσ τς σς γαθτητοτ πντων τς καρδας εφρανουσα.

 

δυγηρν πιφορν πλλαξον, κα νοσημτων δεινν, κα τν ν βίῳ Κρη περιστσεων, τος ελαβς προστρχοντας, τ σεπτ σου Εκόνι, τ δοξασθεσ Πανχραντε, τ πισκισει τς δξης σου.

 

περθεν Κρη τν πυλν ηδοκσας, τς τν βρων Μονς, τ θεοειδς σου σωθναι κτπωμα· ντεθεν ΙΙορτατισσα, φερωνμως κλθης, ς θυρωρς ατεπγγελτος, τατης σου τς πομνης κα πρμαχος.

 

δ Γ'. Ορανίας ψδος.

 

 

ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΗΣ ΗΜΩΝ     ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ  ΤΗΣ ΕΠΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΗΣ     ΠΟΡΤΑ·Ι·ΤΙΣΣΗΣ

 

 

Ρσαι πσης νγκης, κα προβολς χραντε, τατην σου τν πομνην Παρθνε, νακειμνην σοι, κα πσαν δικον βουλν διλυε τχος κατ' ατς δεμεθα, Πορτατισσα.

 

ν τ σ προστασίᾳ κα μητρικ χριτι, κα συμπαθεσττ προνοίᾳ κα ντιλψει σου, ε προστρχοντες, ο τν σν κλρον οκοντες Κρη Πορτατισσα, διασωζμεθα.

 

λαστριον θεον, ς ληθς δειξας, μν Πορτατισσα Κρη, τ σν κτύπωμα, προσπελζοντες, ψυχν μο κα σομτων, ασιν λαμβνομεν, τ σ χρησττητι.

 

Παραδξως φκται, σ Εκν χραντε, πλαι κ Νικαας ν θ τ εδοκίᾳ σου, κα πρ λιον, τς ρωγς σου στρπτει, πσι τ δωρματα, τος σ δοξζουσι.

 

Δισωσον Πορτατισσα Πναγνε Θεοτκε, πσης βλβης κα ναγκν τε κα θλψεων, τος λοψύχως προστργοντας τ σ σκπ.

 

πβλεψον ν εμενείᾳ, Πανμνητε Θεοτκε, π τν μν χαλεπν το σματος κκωσιν, κα ασαι τς ψυχς μου τ λγος.

 

Ατησις παρ το ερως. Κύριε λέησον ιε΄ κα μετ τν κφνησιν τ παρν Κθισμα.

 

χος Β΄. Πρεσβεα θερμ.

 

Προσττις θερμ, κα μγα καταφγιον, κα σκέπη στερρ, κα σμμαχος κα φορος, πρχεις Πορτατισσα, τν τν σν κζητοντων βοθειαν δι λτρωσαι πσης πειλς, ς πσχου Πανμωμε.

 

δ Δ', Σύ μου σχς.

 

λ ψυχ, κα διανοίᾳ προστρχομεν, Θεοτκε τ γαθτητι, κα κβομεν σοι ν κλαυθμ κλνόν σου τ τα, ες τς φωνς μν χραντε, κα πλρου τς ατσεις, Πορτατισσα Κρη, τς μν ς Θεο Μτηρ εσπλαγχνος.

 

Ρσεις τς σς, ς πεφνω,Πανχραντε, περ ταύτης, τς κληρονομίας σου, πλήρου Παρθνε ς συμπαθς, κα μ ποστσς, κ τατης τν προστασαν σου· μρτομεν γρ Κρη, λλ σο καθ' κστην, τς λπδας μν ναφρομεν.

 

Τς ψυχικς, μν δνας θερπευσον, κα τς νόσους, πσας τς τος σματος, τς δυσφορτους κα χαλεπς, ασαι Παρθνε, κα θείῳ φβ στοιχεωσον, μν τς διανοας, Πορτατισσα Κρη πρς Θεο θελημτων κπλρωσιν.

 

Νμοι ν σο, φσεως κεκαινοτμηνται, Θεομτορ, πντα πρ φσιν γρ, τ κατ σ κα καινοπρεπ· κα γρ παραδξως, θλασσα τν Εκνα σου, Μον τ τν βρων, σιν ξαισως, παρδωκε φρουσα Δσποινα.

 

δ Ε΄. να τ με πώσω;

 

να τ λαμπρνθη, δεδοξασμνη Εκν το προσπου σου, κα μεγαλνθη, πρ, λγον γν Πορτατισσα; ξνως γρ ς κεν, μιν ποτ δι θαλσσης οτω ξνα ργζεται θαμιατα.

 

Τν δαιμόνων τ θρση, καθ' μν κατβαλε Θεοχαρτωτε, κα τν μελετώντων, πονηρ κα κεν Πορτατισσα, κατ το σο ρους, ρετσω ς οκεον, τς δεινς σκευωρας ματαωσον.

 

ερν σε κρηπδα, κα περιδόνητον ερν γκυραν, κεκτημνοι Κρη, ο σο δολοι, πρς σ καταφεγομεν· δι τς σπιλδας τν πειρασμν, κα καταιγδας, ς φρος θαλαττους διλυσον.

 

Σωτηρας πρς τρβον, κα πρς μετανοας δν τν σωτριον, θυνον Παρθνε, τος θερμς πρθσιντας τ σκπ σου, κα μετ τ τλος πρ μν ς πηγγελω, γαθ τ Θε μν λλησον.

 

δ ΣΤ΄. Τν δησιν κχε πρς Κριον.

 

Σωμτων σε, ατρα μισθον, τν ψυχν θεραπευτν κεκτημνοι, ς ληθς Πορτατισσα Κρη, τ εκλεε σου εκόνι προστρχομεν, κα ξ ατς τς δωρες, τς ενοας σου πστει λαμβνομεν.

 

κμαντος τν κυμτων περθεν, διαπλεσασα θεια Εκν σου, κεν μν ς λιμν σωτηρας, κα τν δεινν κατευνζει τ κματα, γαλνην δ τν ληθ, πρυτανεει μν Πορτατισσα.

 

Τν πλην μοι, τς ζως πνοιξον, φαρπζουσα πυλν με το δου, Πυλωρς τς Μονς τν βρων, νομασθναι θελσασα Δσποινα, ποκοπν μοι τν χρεν, τν πολλν μου εσπλγχνως βραβεθυσα.

 

γασται, ληθς θλασσα, διαπλεσει τς γιας Μορφς σου, δ Μον τν βρων ς πλοτον, τς ρωγς σου ατν πεδξατο, πας θως δ ατν, ς λπδος πυρσν κατεπλοεησε.

 

Δισωσον Πορτατισσα Πναγνε Θεοτκε, πσης βλβης κα ναγκν τε κα θλψεων, τος λοψχως προστρχοντας τ σ σκπ.

 

χραντε δι λγου τν λγον νερμηνετως, π' σχτων τν μερν τεκοσα δυσπησον, ς χουσα μητρικην παρρησιαν.

 

Ατησις παρ το ρος. Κριο λέησον ιε', κα τ παρν Κοντκιον.

 

χος β΄. Τος τν αμτων σου.

 

ς προστασαν κα σκπην κα φορον, περινυμος κλρς σου χραντε, μνε σε ε Πορτατισσα, κα κ βαθων ψυχς νακρζει σοι· παστως με φλαττε Δσποινα.

 

Κα εθς τ Προκεμενον.

 

Μνησθσομαι το νματς σου ν πσ γενε κα γενε.

 

Στχ. Τ πρσωπν σου λιτανεσουσιν ο πλοσιοι το λαο.

 

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

 

κ το κατ Λουκν γίου Εαγγελίου, τ νάγνωσμα.

 

ν τας μέαις κείναις, ναστσα Μαριμ, πορεύθη ες τν ρεινν μετ σπουδς, ες πόλιν ούδα, κα εσλθεν ες τν οκον Ζαχαρίου, κα σπάσατο τν λισάβετ. Κα γένετο ς κουσεν λισάβετ τν σπασμν τς Μαρίας, σκίρτησε τ βρέφος ν τ κοιλί Ατς· κα πλήσθη Πνεύματος γίου λισάβετ, κα νεφώνησε φων μεγάλ, κα επεν· Ελογημένη Σ ν γυναιξί, κα ελογημένος καρπς τς κοιλίας Σου. Κα πόθεν μο τοτο, να λθ μήτηρ το Κυρίου μου πρς μέ; δο γάρ, ς γένετο φων το σπασμο Σου ες τ τά μου, σκίρτησεν ν γαλλιάσει τ βρέφος ν τ κοιλί μου. Κα μακαρία πιστεύσασα, τι σται τελείωσις τος λελαλημένοις ατ παρ Κυρίου. Κα επε Μαριάμ· Μεγαλύνει ψυχή μου τν Κύριον, κα γαλλίασε τ πvεύμά μου π τ Θε τ σωτήρι μου. τι πέβλεψεν π τv ταπείvωσιν τς δούλης Ατο· δο γάρ, π το νv μακαριοσί με πσαι α γεvεαί. τι ποίησέ μοι μεγαλεα Δυvατός, κα γιοv τ τ vομα Ατού. μεινε δ Μαριμ σv ατ σε μvας τρες, κα πέστρεψεν ες τν οκοv ατς.

 

Δξα. χος Β΄.

 

Τας τς Θεοτόκου, πρεσβείαις, λεμον, ξάλειψον τ πλήθη, τν μν γκλημάτων.

 

Κα νν.

 

Τς Πορταϊτσσης τας θεαις κεσαις, ξλειφον τ πλθη τν μν γκλημτων.

 

( πειτα). λέησον μέ, Θεός, κατ τ μέγα λεός σου, κα κατ τ πλθος τν οκτιρμν σου ξάλειψον τ νόμημά μου.

 

χος πλ. Β΄. λην ποθμενοι.

 

χει σε Πανχραντε, τ μγα ρος το θω, μγα καταφγιον, οκείᾳ χρησττητι κα δισωσμα· δι σο πσης γρ, θλίψεως λυτροται· Πορτατισσαν δ γρυπνον, σπερ ηδκησας Μνδρα τν βρων τ νδοξος. λλ' θεοχαρτωτε, δδου μν πσιν τν χριν σου, κα μ ποστρψς, τ πρσωπν σου Κρη φ' μν, χρι τερμτων αἰῶνος δ, φλαττε τος δολους σου.

 

Ετα Ιερες: Σσον Θες τν λαν σου κ.τ.λ. Κύριε λησον ιβ', κα εθς, α λοιπα δα.

 

Ωδ Ζ'. Παδες βραον ν καμίν.

 

Νσους ποικλας θεραπεει, κα κθαρτα πνεματα δικει, τς Εκνος τς σς χρις Θεοτκε· ντεθεν Πορτατισσα, πσα γλσσα σ δοξζει.

 

Δναμιν δδου Θεοτκε, το πατεν μς χθρο τς πανουργας, κα συμμχει μν, ε ς καθυπσχου, κατ το πολεμτορος, καθ' μν ρυομνου.

 

λαιον λευρον κα ονον, ς πλθυνς ποτε ν τ Μον σου, οτω δδου γνή, τος σος κταις πσι, τς μητρικς ενοας σου, τς πλουσας ελογας.

 

Σκπε τν σν κληοονομαν, Πορτατισσα κ πσης πηρεας· τι πας πρς σ, θως τενζει, ν εκαιραις χραντε, κα ν θλψεσι το βου.

 

δ Η΄. Τν ν ρει γθ δοξασθντα.

 

ν σπρ πρω, κα μεσημβρίᾳ· ν μρ, νυκτ κα πσ ρ κα ν παντ καιρ καθικετεύῳ σε, στνων κα δακοων, σπζομιαι φβ σν σεπτν Εκνα.

 

ασα μου τ πθη τς καρδας φτισν μου τν νον σκοτισμνον ντα, κα τν ψυχν μου τεθνηκυαν ζωσον, κα υἱὸν μρας, κα φωτς με δεξον, Δσποινα κληρονμον.

 

Σ ανοσιν, γγλων πανηγρεις, κα μνοσιν νθρπων μηγηρεις· κα ορανς κα γς κα θλασσα, πναγνε κυρως νυμνολογοσι τν σν σεπτν Εκνα.

 

Χαρε, πλη, κα γφυρα κα κλμαξ, κ θαντου προς την αθανασαν, δι' ς χωρομεν διαπεραιομενοι, τν γρν το βου θλασσαν κα γθεν, ψομεθα πρς πλον.

 

δ Θ΄. ξεστη π τοτ ορανς.

 

ς θλαμον ραον κα φαεινν, ς εὐώδη νυμφνα Πανμωμε, ς εανθ, κπον κα παρδεισον εθαλ, ς νοητν γασμα, ς χρυσοπορφρωτον κιβωτν, ς μψυχον χωρον, κα πρινον ς θρνον, τν σν Εκνα νομζομεν.

 

σχν κα θυμηδαν ν τος δεινος, κα παρκλησιν Κρη ν θλψεσι, δδου μν, τος π τν σκπην σου τν σεπτν, Παρθνε Πορτατισσα, πστει καταφεγουσιν κλινε, συγχρησιν πταισμτων, μν ξαιτουμνη, κα μετοχν ζως τς κρεττονος.

 

Μ πασ περισκπουσα ν παντ, τ περβλεπτον ρος χραντε, τ ελαβς, Κρη ν μρ τε κα νυκτ, τ γιν σου νομα, φρον ν τ στματι κα νο, παρχουσα ν τοτ τς σς πιστασας, χειρ πλουσίᾳ τ γνωρσματα.

 

Ναμτων ψυχοτρφων κα γλυκερν, ς πηγ σωτηρου κνωτος, βλζεις ε, ρεθρα τα θεβρυτα μυστικς, κα πασαν, τν Πομνην σου, ρδεις κα εφρανεις προφητικς λλ κα μετ τλος, μς κατακρτους, τ σ Υἱῷ γν παρστησον.

 

χραντος Εκν σου κα εκλες, σπερ λιος Κρη πρλαμπρος, αγλ τ σ, κ τν βήρων σεπτς Μονς, στρπτει ν τ ρει σου, κα ες πντα κσμον περφυς, κα λει παθημτων, τν νκτα Θεοτκε, τας τν θαυμτων ναλμψεσι.

 

Νος μου τν μχλην τν χαλεπν, τ φωτ το προσπου σου δέομαι, λσον γνη, κα τα τς ψυχς μου πθη δειν, θερπευσον κα σσον με, κ τς δυναστεας το πονηρο, κα ρ το θαντου, ξρπασν με Κρη, κ τν χειρν το κοσμοκρτορος.

 

ξιον στν ς ληθς… κα τ Μεγαλυνρια.

 

Πρσδεξαι τος μνους Μτερ γν, ος ν τ Να Σου, Σο προσφέρομεν ελαβς, κα δς μν χριν, το προσκυνεν ξως, τν πνσεπτον Εκνα Σου Πορτατισσα.

 

κε ξενοτρπως σ Εκν, ν τ ρει θω, κα δθη ς θησαυρς, τ Μον βήρων, γν θεογενντορ· δι μνολογομεν τ σ θαυμσια.

 

Χαρε τν γγλων χαρμονή, κα Μονς βήρων, Πορτατισσα ρωγή, κα παντς το κσμου ξαρετος Προσττις, κα κηδεμν κα σκπη Θεογενντρια.

 

Στλη θεοτπωτος μφανς, τς περ μς σου, προστασας σ Εκν, πελει Θεοτκε· δι πας θως κα μεγαλνει σ Πορτατισσα.

 

Σκπε τν Μονν σου πσης ργς, κα βλβης Παρθνε, κα μανας το δυσμενος, κα ν ρ δκης, μς κατακρτους, φλαξον Θεοτκε τος πεποιθτας σοι.

 

Τος το ρους θω Καθηγητς, Μοναστς Μιγδας, εραρχας κα θλητς, μολογητς τε, Ποιμνας κα σους, τν Μοναστν τ πλθη, μνοις τιμσωμεν.

 

Πσαι τν, γγέλων α στρατια, Πρδρομε Κυρου, ποστόλων δωδεκς, ο γιοι πντες, μετ τς Θεοτκου, ποισατε πρεσβεαν, ες τ σωθναι μς.

 

Τ Τρισγιον κ.λ.π.

 

Κα τ Τροπρια.

 

χος Β΄. τε κ το ξύλου σε νεκρν.

 

Πντας τος προστρχοντας πιστς, τ σ κραται προστασίᾳ, τν Εκνα σου, χριν τε κα λεος, μν πηγζουσαν, μετ φβου κα πστεως, γν προσκυνοντας, σζε Πορτατισσα, πσης στενσεως πσης προσβολς ναντας κα δυνηρν συμπτωμτων, κα τν ν βίῳ περιστσεων.

 

χος πλ. Δ΄

 

Δέσποινα, πρόσδεξαι τς δεήσεις τν δούλων σου, κα λύτρωσαι μς, π πάσης νάγκης κα θλίψεως.

 

χος Β΄

 

Τν πάσαν λπίδα μου ες σ νατίθημι, Μτερ το Θεο, φύλαξον μ π τν σκέπην Σου.

 

Δι' εχν τν γίων Πατέρων μν.

 

πολυτκιον τς Πορταϊτσσης.

 

χος Α΄. Το λθου σψραγισθέντος.

 

Τν θεαν Σου Εκνα δεδεγμνοι ν θαματι, Πυλωρν Παρθνε κα σκπην κα Προσττιδα χομεν, το κλρου σου ο τρφιμοι ε, κα Σο ς φομεωμα μες, τν Ατν Σου προσκυνοντες π ψυχς, βομεν σοι Θεοτκε· δξα τ παναγθ Σου βουλ, δξ τ προστασίᾳ Σου, δξα τ πρς μς γν θείᾳ προνοίᾳ Σου.

 

Κοντκιον.

 

χος πλ. Δ΄. Τ προσταχθν μυστικς.

 

Τν μοναστν πληθς δετε το θω, νευφημσωμεν πιστς ν θεοις μνοις, τν Πανχραντον Παρθνον κα Θεοτκον, βρων τς σεβασμας θεας Μονς τν μόνην κηδεμοναν κα θυρωρν, κα το ρους τν φθρον, ναβοντες κτενς, χριστιανν τ στριγμα, Χαρε Κρη Μητρθεε.

    Kατεβάστε το άρθρο σε pdf:
     
  •   
  •   
  • http--2.bp.blogspot.com--RGIVm38THGE-UjMUfRlbjMI-AAAAAAAAAuE-L7zkELE7X7s-s160-268873_196916777129146_615553206_n.jpg
    Ότι είσαι, αυτό βλέπεις, ότι ζητάς, αυτό βρίσκεις. Αν έλθεις στο Άγιον Όρος και ζητάς να βρεις αρετή, θα ψάξεις και θα την ανακαλύψεις. Αν ζητάς σκάνδαλα, θα τα βρεις. Όμως το πραγματικό, το άλλο Άγιον Όρος θ' αγρυπνεί μυστικά και θα υφαίνει την ιστορία του υπόγεια και σιγαλά. Μοναχός
  • http--1.bp.blogspot.com--fKEiMeTzSjQ-UnMDBVCqdLI-AAAAAAAABVI-fC7eWkgRk3g-s1600-cebacf8ccebdcf84cebfceb3cebbcebfcf85.jpg
    «Ὅσοι ἀπομείναμε πιστοὶ στὴν παράδοση, ὅσοι δὲν ἀρνηθήκαμε τὸ γάλα ποὺ βυζάξαμε, ἀγωνιζόμαστε, ἄλλος ἐδῶ, ἄλλος ἐκεῖ, καταπάνω στὴν ψευτιά. Καταπάνω σ᾿ αὐτοὺς ποὺ θέλουνε την Ἑλλάδα ἕνα κουφάρι χωρὶς ψυχή, ἕνα λουλούδι χωρὶς μυρουδιά.» Φώτης Κόντογλου
  • http--4.bp.blogspot.com---lml6NfyDuM-UWQDiNd9_pI-AAAAAAAAEk8-hsKqvigKsjw-s379-486718_471505646203662_776525439_n.jpg
  • 646babf42a80cf357c6572d7a5ddee95_230_200.png
  • ac1a91138665d2da02581a4b7bf57f51_230_200.jpg
  • f8f677aa46c05f036960f6330b48767b_230_200.jpg

Bίος Αγίου Φιλουμένου

Ο ιερομάρτυρας Φιλούμενος μαρτύρησε στο ιστορικό Φρέαρ του Ιακώβ στις 29 Νοεμβρίου του 1979, καθώς τελούσε την ακολουθία του Εσπερινού.

Περισσότερα

Κυπρος η πραγματική αλήθεια για το '74

 Μέρος Α κ'   Μέρος Β'


 

Η μασωνία στην Ελλάδα

Η ΕΒΡΑΙΟΜΑΣΩΝΙΑ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΤΑΙ!

Περισσότερα

Δωρεάν τρόφιμα

Δωρεάν τρόφιμα ,ρούχα και φάρμακα.

Μάθετε που μπορείτε να τα βρείτε.

Κάντε κλικ στην εικόνα